Τo DNA πρόδωσε μια κατηγορούμενη για αρπαγή ανηλίκου από Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης Αλλοδαπών

Στο εδώλιο του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου επί κακουρ­γη­μά­των θα καθίσει την 22α Σεπτεμ­βρίου 2022 μια 28χρονη υπήκοος Συρίας κατη­γο­ρού­μενη για αρπαγή ανη­λί­κου το οποίο δεν έχει συμπλη­ρώ­σει τα 14 (δεκα­τέσ­σερα) έτη της ηλικίας του από εκείνον που δικαιού­ται να μεριμνά για το πρόσωπό του και για κατοχή ταξι­διω­τι­κού εγγρά­φου άλλου προ­σώ­που.

Την 27η Ιανουα­ρίου 2019 περί ώρα 14.00 λιμε­νι­κοί υπάλ­λη­λοι του Λιμε­ναρ­χείου Κω ενη­με­ρώ­θη­καν από το Κέντρο Υπο­δο­χής και Ταυ­το­ποί­η­σης αλλο­δα­πών που εισέρ­χο­νται στο ελλη­νικό έδαφος, περί της εξα­φά­νι­σης ασυ­νό­δευ­της ανή­λι­κης αλλο­δα­πής, υπηκόου Παλαι­στί­νης, που διέμενε στο Κ.Υ.Τ. Κω με στοι­χεία γεν­νη­θείσα το 2014, οπότε κινη­το­ποι­ή­θη­καν όλοι οι εκτε­λού­ντες υπη­ρε­σία εκείνη την ημέρα στο Γραφείο Ασφα­λείας, στο Κλι­μά­κιο Ειδικών Απο­στο­λών καθώς και όλες οι υπό­λοι­πες λιμε­νι­κές Αρχές της Κω, ώστε με συντο­νι­σμέ­νες προ­σπά­θειες να κατα­στεί εφικτός ο εντο­πι­σμός του ανή­λι­κου κορι­τσιού.

Πράγ­ματι, περί ώραν 19.50 στο σημείο φορ­το­εκ­φόρ­τω­σης του ελλι­με­νι­σμέ­νου πλοίου «Blue Star 2» με προ­ο­ρι­σμό τον Πειραιά κι ενώ λιμε­νική υπάλ­λη­λος, επι­σκο­πούσε προ­σε­κτικά τον χώρο, εντό­πισε μια ενήλικη νεαρή γυναίκα (που ταυ­το­ποι­ή­θηκε ως η κατη­γο­ρού­μενη) να συνο­δεύει στον χώρο ανα­μο­νής προς επι­βί­βαση ένα ανήλικο μικρό κορίτσι προ­κει­μέ­νου να επι­βι­βα­στούν στο πλοίο.

Οταν δε με τη συν­δρομή και άλλων συνα­δέλ­φων της, την ακι­νη­το­ποί­η­σαν για εξα­κρί­βωση στοι­χείων, τελικά δια­πι­στώ­θηκε πως επρό­κειτο για την ανα­ζη­τού­μενη ως εξα­φα­νι­σθείσα ανωτέρω ανήλικη, που είχε κατα­γρα­φεί ως ασυ­νό­δευτη ανήλικη ενώ επι­πλέον η κατη­γο­ρού­μενη στον σχετικό έλεγχο κατά τον οποίο της ζητή­θηκε να προ­σκο­μί­σει νομι­μο­ποι­η­τικό έγγραφο εφόσον επρό­κειτο για αλλο­δαπή, έφερε μαζί της και επέ­δειξε για λογα­ρια­σμό της ανή­λι­κης ένα Δελτίο Αιτού­ντος Διεθνή Προ­στα­σία, το οποίο ανήκε σε έτερο πρόσωπο.

Εξάλλου, από σωμα­τική έρευνα που διε­ξή­χθη στην κατη­γο­ρού­μενη, δια­πι­στώ­θηκε πως κατείχε πλήθος δια­βα­τη­ρίων άλλων προ­σώ­πων και δύο δελτία ταυ­τό­τη­τας Σαου­δι­κής Αραβίας.

Κατά την απο­λο­γία της η κατη­γο­ρου­μένη αρνή­θηκε την κατη­γο­ρία της αρπαγής, ισχυ­ρι­ζό­μενη πως το ανήλικο κορίτσι είναι ετε­ρο­θα­λής αδελφή της, ότι εισήλθε στην Ελλάδα μαζί με αυτήν καθότι στο λιμάνι της Κω βρι­σκό­ταν και ο αδελφός της ώστε να μετα­φέ­ρουν οι δύο τους την ανήλικη στη Σουηδία.

Ωστόσο, δεν παρείχε πει­στική απά­ντηση ανα­φο­ρικά με τη χρη­σι­μο­ποί­ηση του Δελτίου Αιτού­ντος Διεθνή Προ­στα­σία, το οποίο δεν ανήκε στην ανήλικη, εφόσον λόγω συγ­γέ­νειας δεν θα είχε τίποτα να φοβηθεί για την απόφασή της να πάρει μαζί της την ανήλικη.

Περαι­τέρω, δεν παρείχε επαρ­κείς εξη­γή­σεις ανα­φο­ρικά με τον μεγάλο αριθμό δια­βα­τη­ρίων που βρέ­θη­καν στην κατοχή της, ενώ ο ισχυ­ρι­σμός της ότι άγνωστο προς την ίδια πρόσωπο ενα­πό­θεσε τα Δελτία Αιτού­ντος Διεθνή Προ­στα­σία κάτω από την πόρτα του δωμα­τίου όπου διέμενε, χωρίς να του το έχει προη­γου­μέ­νως ζητήσει και χωρίς την κατα­βολή αντι­τί­μου δεν κρί­νε­ται πει­στι­κός.

Επι­πλέον, ουδέν έγγραφο επέ­δειξε το οποίο να απο­δει­κνύει την ύπαρξη στη Σουηδία συγ­γε­νι­κού περι­βάλ­λο­ντος έτοιμου να υπο­δε­χθεί τόσο την ίδια όσο και την ανήλικη.

Επι­προ­σθέ­τως, ερω­τη­θείσα εάν γνώριζε ό,τι η ανήλικη κατά την είσοδό της στο ελλη­νικό έδαφος χαρα­κτη­ρί­στηκε ως ασυ­νό­δευτη, λόγω του ότι δεν συνο­δευό­ταν από τους γονείς της, και ως εκ τούτου δεν μπο­ρούσε να την πάρει μαζί της στη Σουηδία, απο­κρί­θηκε ότι δεν το γνώριζε, πράγμα που δεν αντέχει στη βάσανο της λογικής, καθότι όφειλε προη­γου­μέ­νως να επι­διώ­ξει να ενη­με­ρω­θεί σχετικά με τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις νομό­τυ­πης απο­χώ­ρη­σης ανη­λί­κου κατα­χω­ρη­θέ­ντος ως ασυ­νό­δευ­του και τεθέ­ντος υπό την προ­στα­σία των αρμο­δίων οργάνων της ελλη­νική Πολι­τείας από την ελλη­νική επι­κρά­τεια.

Εξάλλου, από πόρισμα έκθεσης εργα­στη­ρια­κής πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης, η οποία διε­ξή­χθη προ­κει­μέ­νου να δια­πι­στω­θεί εάν ευστα­θεί ο ισχυ­ρι­σμός της κατη­γο­ρου­μέ­νης περί στε­νό­τα­της γονι­δια­κής συγ­γέ­νειας της με την ανήλικη, κατόπιν αντι­πα­ρα­βο­λής των γενε­τι­κών τύπων «STR» μεταξύ της κατη­γο­ρου­μέ­νης και της ανή­λι­κης, προ­έ­κυψε αφενός ότι δεν δύναται η ανήλικη να χαρα­κτη­ρι­στεί ως βιο­λο­γικό τέκνο της κατη­γο­ρου­μέ­νης, καθότι δεν υπάρ­χουν γενε­τικά στοι­χεία της φερό­με­νης ως βιο­λο­γι­κής μητέρας στους τύπους αυτο­σω­μι­κών STRs του φερό­με­νου ως τέκνου σε όλους τους γενε­τι­κούς τόπους, αφε­τέ­ρου ότι η πιθα­νό­τητα να υπάρχει αδερ­φική σχέση μεταξύ τους (ετε­ρο­θαλή αδέλφια) είναι μικρή, εγγί­ζουσα το 62,5%.