Στους 5 μήνες με τριετή αναστολή περιορίστηκε η ποινή πρώην προϊσταμένου του Τμήματος Μεταφορών

Το δευτεροβάθμιο δικαστήριο τον έκρινε ένοχο αποκλειστικά για την αποσιώπηση της εργασιακής σχέσης της συζύγου του με σχολή οδηγών, αναγνωρίζοντάς του 2 ελαφρυντικά, ενώ απέρριψε ως ανυποστήρικτη την έφεση μίας εκ των συγκατηγορουμένων, αφήνοντας ανέπαφη την πρωτόδικη ποινή της.

Νέα τροπή πήρε στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο η υπόθεση που είχε οδηγήσει, σε πρώτο βαθμό, στην καταδίκη 5 υπαλλήλων του Τμήματος Μεταφορών και Επικοινωνιών για παράβαση καθήκοντος. Η εκδίκαση των εφέσεων που είχαν ασκηθεί κατά της πρωτόδικης απόφασης δεν επανέλαβε απλώς την αρχική εικόνα, αλλά οδήγησε σε αισθητά διαφορετικά αποτελέσματα για ορισμένους από τους εμπλεκομένους. Πιο χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του προσώπου που είχε κατείχε τη θέση του προϊσταμένου του τμήματος, για το οποίο η εικόνα της ευθύνης άλλαξε ριζικά από τον πρώτο στον δεύτερο βαθμό.

Η αναμόρφωση της κατηγορίας για τον πρώην προϊστάμενο

Ο κατηγορούμενος που είχε καταδικαστεί πρωτοδίκως σε ποινή φυλάκισης 24 μηνών με αναστολή, ως προϊστάμενος του τμήματος, βρέθηκε στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο αντιμέτωπος με μια εντελώς διαφορετική κρίση. Το δικαστήριο τον απάλλαξε από το μεγαλύτερο μέρος των πράξεων που του είχαν αποδοθεί και τον έκρινε ένοχο αποκλειστικά για ένα σκέλος της κατηγορίας, εκείνο που αφορούσε την αποσιώπηση του γεγονότος ότι η σύζυγός του τελούσε σε εργασιακή σχέση με σχολή οδηγών στις εξετάσεις της οποίας συμμετείχε ο ίδιος.

Για τη συγκεκριμένη πράξη το δικαστήριο αναγνώρισε υπέρ του 2 ελαφρυντικές περιστάσεις και του επέβαλε ποινή φυλάκισης 5 μηνών, η εκτέλεση της οποίας ανεστάλη για 3 έτη. Πρόκειται, με άλλα λόγια, για δραστικό περιορισμό σε σχέση με την αρχική ποινή των 24 μηνών, καθώς το βαρύ σκέλος των κατηγοριών που είχαν διαμορφώσει την πρωτόδικη εικόνα δεν στοιχειοθετήθηκε στον δεύτερο βαθμό.

Η έφεση που κρίθηκε ανυποστήρικτη

Διαφορετική κατάληξη είχε η προσπάθεια μίας εκ των συγκατηγορουμένων να ανατρέψει την καταδίκη της. Η έφεσή της κρίθηκε ανυποστήρικτη, με αποτέλεσμα να μην εξεταστεί επί της ουσίας και να διατηρηθεί αυτούσια η ποινή που της είχε επιβληθεί σε πρώτο βαθμό. Επρόκειτο για ποινή φυλάκισης 9 μηνών με τριετή αναστολή, η οποία παραμένει πλέον οριστικά ως έχει.

Η εξέλιξη αυτή σημαίνει στην πράξη ότι, ενώ για τον πρώην προϊστάμενο η δευτεροβάθμια κρίση λειτούργησε ανακουφιστικά, για την υπάλληλο η πρωτόδικη απόφαση παρέμεινε άθικτη, χωρίς να επανεξεταστεί η ευθύνη της.

Αθώοι κρίθηκαν οι λοιποί 3 κατηγορούμενοι.

Πώς ξεκίνησε η υπόθεση

Η υπόθεση είχε λάβει την αρχική της μορφή στις 30 Μαΐου 2025, όταν το πρωτοβάθμιο δικαστήριο κήρυξε ενόχους και τους 5 κατηγορουμένους για παράβαση καθήκοντος κατά συρροή και κατ’ εξακολούθηση. Οι ποινές που είχαν επιβληθεί διαφοροποιούνταν ανάλογα με τον ρόλο και τη βαρύτητα της αποδιδόμενης ευθύνης. Ο προϊστάμενος του τμήματος είχε λάβει την υψηλότερη ποινή, 24 μηνών. Η υπάλληλος που φερόταν να κατείχε εποπτική θέση σε επίπεδο Περιφέρειας καταδικάστηκε σε φυλάκιση 14 μηνών, ενώ οι υπόλοιποι 3 υπάλληλοι, 2 γυναίκες και ένας άνδρας, έλαβαν ποινή 9 μηνών ο καθένας. Σε όλες τις περιπτώσεις η εκτέλεση της ποινής είχε ανασταλεί για 3 έτη.

Το χρονικό εύρος της υπόθεσης εκτεινόταν από τον Αύγουστο του 2015 έως τον Μάιο του 2022 και αφορούσε σειρά παρατυπιών στη διεξαγωγή των εξετάσεων για την απόκτηση άδειας ικανότητας οδήγησης. Ο κεντρικός κατηγορούμενος, ο οποίος είχε αναλάβει τα καθήκοντα του προϊσταμένου από τις 12 Ιουνίου 2018, φερόταν να διενεργούσε επανειλημμένως θεωρητικές εξετάσεις ως μοναδικός επιτηρητής, χωρίς την υποχρεωτική παρουσία δεύτερου, ενώ στις δοκιμασίες πρακτικής ικανότητας των επαγγελματικών κατηγοριών εμφανιζόταν επίσης ως ο μόνος εξεταστής, κατά παράβαση των προβλεπομένων.

Στο ίδιο πλαίσιο, οι 3 υπάλληλοι του τμήματος φέρονταν να υπέγραφαν εκ των υστέρων πρακτικά και έντυπα εξετάσεων στα οποία εμφανίζονταν ως επιτηρητές ή εξεταστές, παρότι δεν είχαν παρευρεθεί στις αντίστοιχες διαδικασίες. Με τον τρόπο αυτό, κατά την κατηγορία, η διαδικασία αδειοδότησης νοθευόταν στη βάση της, αφήνοντας ανοιχτό το ερώτημα εάν όσοι περνούσαν τις εξετάσεις διέθεταν πράγματι τα απαιτούμενα προσόντα.

Το στοιχείο της σύγκρουσης συμφερόντων

Κομβικό σημείο της υπόθεσης, και εκείνο που τελικά διατηρήθηκε ως μόνη βάση καταδίκης για τον πρώην προϊστάμενο, υπήρξε το ζήτημα της σύγκρουσης συμφερόντων. Κατά την κατηγορία, από τον Μάρτιο του 2019 έως τον Ιανουάριο του 2020 ο κατηγορούμενος συμμετείχε κατ’ επανάληψη ως εξεταστής σε δοκιμασίες υποψηφίων που είχαν εκπαιδευτεί σε συγκεκριμένη σχολή οδηγών, τη στιγμή που η σύζυγός του τελούσε σε σχέση εξαρτημένης εργασίας με την ίδια σχολή.

Στο σκέλος αυτό προστίθεται ο ισχυρισμός ότι παρέλειψε να ανακαλέσει την άδεια λειτουργίας της σχολής, παρότι φέρεται να είχε λάβει γνώση ότι ο ιδιοκτήτης της είχε υπεκμισθώσει τον κύριο χώρο στη σύζυγό του, γεγονός που κατά τη νομοθεσία επέβαλλε επανεξέταση της αδειοδότησης. Στην ίδια αλληλουχία εντασσόταν και ο ισχυρισμός ότι ο ίδιος απέκτησε επαγγελματικές κατηγορίες οδήγησης χωρίς να συμμετάσχει στις σχετικές εξετάσεις, όπως προέκυπτε, κατά την κατηγορία, από τις καταθέσεις των φερόμενων ως επιτηρητών και εξεταστών. Από το πλέγμα αυτό των αποδιδόμενων πράξεων, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο κράτησε ως αποδεδειγμένη μόνο την αποσιώπηση της εργασιακής σχέσης της συζύγου.

Ως συνήγοροι υπεράσπισης των κατηγορούμενων παρέστησαν οι κ.κ. Ακης Δημητριάδης, Βάνα Περή, Γιώργος Μαυρομμάτης, Νομική Κυπραίου και Μανώλης Χατζηάμαλος.