Οι πρώην

Με τους «πρώην τους» τα κόμ­μα­τα δεν τα πάνε καλά. Οταν κά­ποιοι απο­φα­σί­ζουν να διαρ­ρή­ξουν τους δε­σμούς τους με τα κόμ­μα­τά τους, όποια επι­χει­ρή­μα­τα κι αν κα­τα­θέ­σουν για να δι­καιο­λο­γή­σουν την επι­λο­γή τους, συ­νο­δεύ­ο­νται από κα­ταγ­γε­λί­ες για απο­στα­σία, οπορ­του­νι­σμό, λι­πο­τα­ξία, ακόμα και για ξε­πού­λη­μα της συ­νεί­δη­σής τους ένα­ντι ανταλ­λαγ­μά­των. Το εί­δα­με να συμ­βαί­νει αυτό πολ­λές φορές στην πο­λι­τι­κή ζωή της χώρας, άλ­λω­στε πολ­λές ήταν και οι με­τα­κι­νή­σεις προ­σώ­πων από το ένα κόμμα στο άλλο. Η ανα­θε­ώ­ρη­ση των από­ψε­ων, είναι συ­νη­θι­σμέ­νο φαι­νό­με­νο. Μόνο οι νε­κροί και οι δογ­μα­τι­κοί μέ­νουν αμε­τα­κί­νη­τοι. Εχει όμως ση­μα­σία και η με­τέ­πει­τα στάση των προ­σώ­πων απέ­να­ντι σ’ αυτό που κά­πο­τε πί­στευαν. Οταν γί­νο­νται βα­σι­λι­κό­τε­ροι του νέου βα­σι­λέ­ως και γλεί­φουν εκεί που έφτυ­ναν υπάρ­χει κά­ποιο πρό­βλη­μα και αι­σθη­τι­κό και επί της ου­σί­ας πο­λι­τι­κό…