Ετσι ξοδεύουν τα χρήματά τους οι τουρίστες στην Ελλάδα

Εξι στα δέκα ευρώ που κατα­να­λώ­νει ένας του­ρί­στας στην Ελλάδα πηγαί­νει στη διαμονή και το φαγητό και αν προ­σθέ­σουμε στο ποσό αυτό άλλο ένα ευρώ που πηγαί­νει στις μετα­φο­ρές, μένουν μόλις τρία ευρώ για τις υπό­λοι­πες επι­χει­ρη­μα­τι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες στη χώρα μας που περι­μέ­νουν να αιμο­δο­τη­θούν από τους ξένους επι­σκέ­πτες.

Ουσια­στικά το εμπόριο, η ψυχα­γω­γία και υπη­ρε­σίες όπως η ενοι­κί­αση αυτο­κι­νή­των και οι ταξι­διω­τι­κοί πρά­κτο­ρες, ανήκουν στην “τρίτη” ταχύ­τητα εισπράτ­το­ντας -κατ’ αναλογία- ψίχουλα.

Σίγουρα η εποχή που ο ταξι­διω­τι­κός πρά­κτο­ρας ήταν το κεντρικό πρόσωπο σε ένα ταξίδι και το shopping πρό­σθετε βάρος στις απο­σκευές του του­ρί­στα κατά την ανα­χώ­ρησή του από τη χώρα έχει παρέλ­θει και αυτό, τελικά, απο­τυ­πώ­νε­ται και στους αριθ­μούς.

Σύμφωνα με σχετική ανάλυση της PwC, στη χώρα μας κατα­γρά­φε­ται αύξηση στον αριθμό των του­ρι­στών αλλά μείωση της μέσης δαπάνης, γεγονός που είχε ανα­δεί­ξει και σχετικό δημο­σί­ευμα του Economistas.  Η εξέλιξη αυτή, ανα­φέ­ρει η PwC, μπορεί να απο­δο­θεί εν μέρει στους χρήστες Airbnb, καθώς και από δαπάνες που γίνο­νται στη «σκιώδη» οικο­νο­μία.

6 στα 10 ευρώ πηγαί­νουν για διαμονή και φαγητό

Όπως ανα­φέ­ρει η PwC για το 2017, η μέση δαπάνη ανά διαμονή δια­μορ­φώ­θηκε στα 538 ευρώ και έχει υπο­χω­ρή­σει κατά 23% από το 2007, όταν βρι­σκό­ταν  στα 700 ευρώ. Είχαν προη­γη­θεί οι δύο χρονιές του 2005 και του 2006 που η μέση δαπάνη είχε σημειώ­σει την καλύ­τερη επίδοση των τελευ­ταίων ετών και είχε φτάσει τα 746 ευρώ, ενώ η αμέσως καλύ­τερη επίδοση ήταν το 2008 όταν έφτασε τα 730 ευρώ. Από το 2009 και μετά όμως ουδέ­ποτε η μέση δαπάνη δεν κατόρ­θωσε να σπάσει το φράγμα των 700 ευρώ.

Σύμφωνα με την ανάλυση των στοι­χείων που έχει πραγ­μα­το­ποι­ή­σει η PwC, το 63% των χρη­μά­των που ξοδεύει ένας ξένος επι­σκέ­πτης στην Ελλάδα, αντι­στοι­χεί σε διαμονή και φαγητό, ενώ αθροι­στικά το 21,7% πηγαί­νει σε δαπάνες μετα­κι­νή­σεων (οδικές, θαλάσ­σιες και ενα­έ­ριες). Σε αγορές προ­ϊ­ό­ντων και στην ψυχα­γω­γία ο μέσος του­ρί­στας δαπανά αντί­στοιχα το 5,4% και 4,8%, ενώ μικρό­τερη είναι η δαπάνη για τις υπη­ρε­σίες των ταξι­διω­τι­κών πρα­κτό­ρων και την ενοι­κί­αση αυτο­κι­νή­των. Ο πίνακας που ακο­λου­θεί δείχνει την κατα­νά­λωση ανά κατη­γο­ρία σε ευρώ.

Η PwC δια­πι­στώ­νει επίσης πως δια­ψεύ­δο­νται όσοι διέ­βλε­παν τριβές μεταξύ των παρα­δο­σια­κών δυνά­μεων του ελλη­νι­κού του­ρι­σμού και των νεοει­σερ­χο­μέ­νων, όπως είναι οι πλατ­φόρ­μες τύπου Airbnb. Η είσοδος του Airbnb και άλλων παρό­μοιων παρόδων δεν έχει δια­τα­ρά­ξει -στην παρούσα φάση τουλάχιστον- την αγορά.

Σχεδόν 100.000 κρε­βά­τια πρό­σθεσε το Airbnb

Συνο­λικά η Airbnb προ­σθέ­τει περίπου 96.000 κλίνες στην ελλη­νική αγορά φιλο­ξε­νίας και η προ­σφορά συγκε­ντρώ­νε­ται κυρίως στους βασι­κούς του­ρι­στι­κούς προ­ο­ρι­σμούς της χώρας. Για τις ανάγκες της σύγκρι­σης, σημειώ­νουμε ότι το σύνολο των του­ρι­στι­κών κατα­λυ­μά­των το 2017 διέθετε 806.000 κλίνες, ουσια­στικά δηλαδή το Airbnb προ­σθέ­τει ένα ποσοστό της τάξης του 12% στη συνο­λική δυνα­μι­κό­τητα.

Στην πρώτη θέση, όσον αφορά την παροχή κατα­λυ­μά­των μέσω Airbnb, βρί­σκε­ται η Κρήτη με 14.650 ενεργές ενοι­κιά­σεις και ακο­λου­θεί η Αθήνα με 8.068 ενοι­κιά­σεις.

Τα περισ­σό­τερα κατα­λύ­ματα δια­τί­θε­νται προς μίσθωση για 1-3 μήνες, ενώ μόλις το 2% είναι δια­θέ­σιμο για όλη τη διάρ­κεια του έτους.

Το μέσο μηνιαίο έσοδο δια­μορ­φώ­νε­ται σε 1.373 ευρώ για τους ιδιο­κτή­τες των κατα­λυ­μά­των, ενώ το υψη­λό­τερο έσοδο -3.936 ευρώ- εντο­πί­ζε­ται στη Σαντο­ρίνη με τη Μύκονο να ακο­λου­θεί στα 3.150 ευρώ.Η μελέτη της PwC κατα­γρά­φει επίσης τον υψηλό βαθμό συγκέ­ντρω­σης της αγοράς, αφού το 77% της συνο­λι­κής χωρη­τι­κό­τη­τας κλινών συγκε­ντρώ­νε­ται σε πέντε προ­ο­ρι­σμούς, δηλαδή σε Νότιο Αιγαίο, Κρήτη, Ιόνιο, Κεντρική Μακε­δο­νία και Κρήτη.

Προ­σθέ­τει, επίσης, πως Κρήτη, Ιόνιο και Νότιο Αιγαίο χρειά­ζο­νται 24.000 κλίνες έως το 2022 ώστε να καλύ­ψουν τη ζήτηση κατά την περίοδο αιχμής, ενώ τονίζει επίσης την ανάγκη ανα­βάθ­μι­σης του συνόλου των μονάδων προ­κει­μέ­νου αυτές να δια­τη­ρή­σουν την αντα­γω­νι­στι­κό­τητά τους.

πηγή economistas.gr