«Καυτό κοκτέηλ» για Τσίπρα-ΣΥΡΙΖΑ!

Αθήνα, 2

Μόνο στρω­μέ­νος με ροδο­πέ­ταλα δεν είναι ο δρόμος της κυβέρ­νη­σης και του Αλέξη Τσίπρα μέχρι την Άνοιξη όπου σύμφωνα με το πρω­θυ­πουρ­γικό success story η χώρα θα δει φως στην άκρη του τούνελ της μακρο­χρό­νιας ύφεσης και λιτό­τη­τας.

Το «καυτό κοκτέηλ» ακούει στο τρί­πτυχο: σκληρά μέτρα με αιχμή το ασφα­λι­στικό – εσω­κομ­μα­τι­κοί τριγμοί και φυγό­κε­ντρες τάσεις – «πόρτα» στην επι­χεί­ρηση «συναί­νεση», ακόμη κι από τον Βασίλη Λεβέντη.

Τα μέτρα που έρχο­νται

Ο Γολ­γο­θάς των μέτρων που πρέπει να ανέβει το Μαξίμου:

• Μέχρι το βράδυ του Σαβ­βά­του πρέπει να ψηφι­στεί ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός.

• Ακο­λου­θεί το δεύτερο πακέτο με τα 13 προ­α­παι­τού­μενα, μεταξύ αυτών η απο­κρα­τι­κο­ποί­ηση του ΑΔΜΗΕ και τα «κόκκινα» δάνεια, αλλά μόνο ως προς το σκέλος των φορέων δια­χεί­ρι­σής τους. Οι νομο­θε­τι­κές παρεμ­βά­σεις πρέπει να περά­σουν μέχρι και τις 20 Δεκεμ­βρίου.

• Από το νέο έτος η κυβέρ­νηση θα επα­νέλ­θει με το ασφα­λι­στικό και την φορο­λο­γική μεταρ­ρύθ­μιση (και των αγροτών) ενώ οι θεσμοί και ειδικά η πλευρά του ΔΝΤ θέτουν και πάλι θέμα εργα­σια­κών σχέσεων (ομα­δι­κές απο­λύ­σεις, αλλαγή του ασφα­λι­στι­κού νόμου, ενώ το ΔΝΤ θέτει ακόμη και θέμα νέας μείωσης του κατώ­τα­του μισθού) ώστε να ολο­κλη­ρω­θεί και η πρώτη αξιο­λό­γηση του τρίτου μνη­μο­νίου.

• Επονται η απε­λευ­θέ­ρωση αγορών που προ­κα­λεί αντι­δρά­σεις (π.χ. φάρμακα), το νέο Μεσο­πρό­θε­σμο για την περίοδο 2016 – 2019 και ειδικά τα δημο­σιο­νο­μικά μέτρα που περι­λαμ­βά­νει με στόχο την επί­τευξη πρω­το­γε­νών πλε­ο­να­σμά­των, η μείωση του μερι­δίου της ΔΕΗ στην εγχώρια αγορά ενέρ­γειας, η ανε­ξαρ­τη­το­ποί­ηση της ΓΓΔΕ και η ανα­μόρ­φωση της φορο­λο­γίας εισο­δή­μα­τος.

Ο φόβος των κυβερ­νη­τι­κών διαρ­ροών

Μπροστά σε αυτόν τον «Αρμα­γεδ­δώνα» έκδηλη είναι η ανη­συ­χία στο πρω­θυ­πουρ­γικό επι­τε­λείο για τη στάση των βου­λευ­τών του ΣΥΡΙΖΑ. Αν και επι­σή­μως εκπέ­μπε­ται η εικόνα πως δεν θα υπάρξει κανέναν πρό­βλημα, ήδη έχει αρχίσει το «μασάζ» στους επί­φο­βους βου­λευ­τές που ενδέ­χε­ται να δια­φο­ρο­ποι­η­θούν, ιδιαί­τερα στο νέο ασφα­λι­στικό. Μεταξύ αυτών είναι η Β. Κατρι­βά­νου, η Αν. Καβ­βα­δία και ο Χρ. Καρα­γιαν­νί­δης οι οποίοι είχαν ψηφίσει «παρών» στο Μνη­μό­νιο. Στην κυβέρ­νηση φοβού­νται ότι είναι έτοιμη να κατα­ψη­φί­σει η Άννα Βαγενά η οποία δεν το έχει σε τίποτα να δια­φο­ρο­ποι­η­θεί στον βαθμό που θα κρίνει ότι το ασφα­λι­στικό επι­βά­λει περι­κο­πές σε μικρο­συ­ντα­ξιού­χους. Τέλος στελέχη της κυβέρ­νη­σης προ­σπα­θούν να προ­σεγ­γί­σουν την βου­λευτή Νίνα Κασι­μάτη η οποία φέρεται και αυτή ότι βρί­σκε­ται στην ζώνη κιν­δύ­νου να μην ψηφίσει. Η κ. Κασι­μάτη προ­έρ­χε­ται από τον χώρο του ΠΑΣΟΚ και εντά­χθηκε στον ΣΥΡΙΖΑ δια­τη­ρώ­ντας ένα αρι­στερό προφίλ χάρις το οποίο εκλέ­χτηκε στην Β’ Πειραιά.

Στο πλαίσιο της περι­χα­ρά­κω­σης της ισχνής κυβερ­νη­τι­κής πλειο­ψη­φίας εντάσ­σε­ται και η επίθεση του πρω­θυ­πουρ­γού στην αντι­πο­λί­τευση, στη  συνε­δρί­αση της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ,  με την επί­κληση της αρα­βι­κής παροι­μίας «τα σκυλιά αλυ­χτούν μα το καρα­βάνι προχωρά» και η διαρροή αργά χθες το από­γευμα ενός δια­λό­γου του με τον Γάλλο πρόεδρο Φραν­σουά Ολάντ στο Παρίσι για το ΠΑΣΟΚ και τη «σύμπραξή του με τη Ν.Δ».

Επεσε σε τοίχο η «επι­χεί­ρηση συναί­νεση»

Η επίθεση στο ΠΑΣΟΚ δεν είναι διόλου τυχαία ή συμ­πτω­μα­τική. Ερχεται λίγες μέρες μετά το συμ­βού­λιο των πολι­τι­κών αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημο­κρα­τίας μετά από αίτημα του Αλέξη Τσίπρα, ένα συμ­βού­λιο που κάθε άλλο παρά εξυ­πη­ρέ­τησε τις επι­διώ­ξεις του Μεγάρου Μαξίμου. Ο πρω­θυ­πουρ­γός ήθελε να εξα­σφα­λί­σει μια μίνι­μουμ συμ­φω­νία στο ασφα­λι­στικό, αλλά και σε πτυχές του φορο­λο­γι­κού (πχ για θέματα που αφορούν την φορο­λό­γηση των αγροτών).

Ομως η σύγκρουση του Αλέξη Τσίπρα με την Φώφη Γεν­νη­ματά τίναξε στον αέρα τις όποιες επι­διώ­ξεις. Σαν να μην έφτανε αυτό, το Μέγαρο Μαξίμου βλέπει να πνέει τα λοίσθια άλλος ένας σχε­δια­σμός του, η πιθανή αξιο­ποί­ηση των 11 βου­λευ­τών του Βασίλη Λεβέντη. Το άνοιγμα έγινε: η κυβερ­νη­τική εκπρό­σω­πος δήλωσε πως είναι πιθανή μια διεύ­ρυνση της κοι­νο­βου­λευ­τι­κής πλειο­ψη­φίας, ενώ ο Αλέκος Φλα­μπου­ρά­ρης υπο­στή­ριξε πως η κυβέρ­νηση συμ­φω­νεί με αρκετά από τα περί­φημα 9 σημεία που έχει κάνει «σημαία» ο πρό­ε­δρος των Κεντρώων. Ομως η απά­ντηση δόθηκε επα­νει­λημ­μένα από τον ίδιο τον κ. Λεβέντη: εγώ ούτε δεκα­νίκι του Τσίπρα γίνομαι, ούτε είμαι «τσόντα» σαν τον Καμμένο και τον Κουβέλη…

 Ο ΣΥΡΙΖΑ καλεί πάλι σε… απεργία κατά

της κυβέρ­νη­σης

Κάλεσμα για μαζική συμ­με­τοχή στην 24ωρη απεργία που έχουν κηρύξει ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ απευ­θύ­νει ο… ΣΥΡΙΖΑ με νέα επίσημη ανα­κοί­νωσή του, στην οποία καταγ­γέλ­λει τη “μνη­μο­νιακή πολι­τική των προη­γού­με­νων κυβερ­νή­σεων”.

Όπως ανα­φέ­ρει, πρέπει να “να απα­ντή­σουμε στους καθη­με­ρι­νούς εκβια­σμούς εργο­δο­σίας και νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρων πολι­τι­κών και οικο­νο­μι­κών κέντρων εντός και εκτός Ελλάδας” και προ­σθέ­τει:

Ολό­κληρη η επίσημη ανα­κοί­νωση του ΣΥΡΙΖΑ:

«Ανα­κοί­νωση – Κάλεσμα του Τμή­μα­τος Εργα­τι­κής Πολι­τι­κής για την απεργία της 3ης Δεκέμ­βρη

Το Τμήμα Εργα­τι­κής Πολι­τι­κής του ΣΥΡΙΖΑ καλεί τους/ις εργα­ζό­με­νους/ες, τους/ις άνερ­γους/ες, τους/ις συντα­ξιού­χους, τους νέους και τις νέες να συμ­με­τέ­χουν μαζικά στην 24ωρη Γενική Απεργία που προ­κή­ρυ­ξαν τα συν­δι­κάτα την Πέμπτη 3 Δεκέμ­βρη.

Οι λαϊκοί αγώνες, τα κοι­νω­νικά κινή­ματα και οι εργα­τι­κές διεκ­δι­κή­σεις απο­τε­λούν κρίσιμο παρά­γο­ντα για μια πραγ­μα­τική δημο­κρα­τία, για την ανα­τροπή της βαριάς κλη­ρο­νο­μίας που έχει αφήσει η υλο­ποί­ηση των νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρων πολι­τι­κών των τελευ­ταίων χρόνων. Μέσα από τις καθη­με­ρι­νές μικρές και μεγάλες μάχες του κόσμου της δου­λειάς μπο­ρούμε να κρα­τή­σουμε ανοιχτό το στοί­χημα για μια δια­φο­ρε­τική πορεία στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Να κρα­τή­σουμε ζωντανή την ελπίδα. Να απα­ντή­σουμε στους καθη­με­ρι­νούς εκβια­σμούς εργο­δο­σίας και νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρων πολι­τι­κών και οικο­νο­μι­κών κέντρων εντός και εκτός Ελλάδας.

Οι εργα­ζό­με­νοι μέσα από τη συμ­με­τοχή τους στην Απερ­γιακή κινη­το­ποί­ηση να βάλουν τη δική τους σφρα­γίδα στις πολι­τι­κές εξε­λί­ξεις. Για την προ­στα­σία και την ενί­σχυση των ταξικών τους συμ­φε­ρό­ντων, να δρο­μο­λο­γή­σουν λύσεις σε προ­ο­δευ­τική κατεύ­θυνση στο μείζον θέμα της Κοι­νω­νι­κής Ασφά­λι­σης, απο­τρέ­πο­ντας μειώ­σεις συντά­ξεων και παροχών.

Μετά από πέντε χρόνια μνη­μο­νια­κής πολι­τι­κής που είχε ως απο­τέ­λε­σμα την απο­μεί­ωση των συντά­ξεων από 20% έως και 55%, σήμερα οι εργα­ζό­με­νοι, οι συντα­ξιού­χοι και ιδιαί­τερα οι νέοι/ες διεκ­δι­κούν να δρο­μο­λο­γη­θεί μια λύση στο Ασφα­λι­στικό που στο επί­κε­ντρό της θα είναι ο καθο­λι­κός και ανα­δια­νε­μη­τι­κός χαρα­κτή­ρας της ασφά­λι­σης, η προ­στα­σία των δικαιω­μά­των, αλλά και η δια­μόρ­φωση ενός πλαι­σίου που θα οδηγεί σε ένα βιώσιμο και κοι­νω­νικά δίκαιο Ασφα­λι­στικό Σύστημα.

Ειδι­κό­τερα αγω­νι­ζό­μα­στε για ένα ασφα­λι­στικό σύστημα που:

-θα δια­σφα­λί­ζει τον ανα­δια­νε­μη­τικό – κοι­νω­νικό χαρα­κτήρα του συστή­μα­τος στη βάση των αρχών της κοι­νω­νι­κής αλλη­λεγ­γύης και της αλλη­λεγ­γύης των γενεών.

-δεν θα περι­λαμ­βά­νει ορι­ζό­ντιες μειώ­σεις συντά­ξεων και παροχών και θα δια­σφα­λί­ζει αξιο­πρεπή σύνταξη σε όλους τους εργα­ζό­με­νους

Η σημε­ρινή κατά­σταση διά­λυ­σης του ασφα­λι­στι­κού συστή­μα­τος είναι το απο­τέ­λε­σμα συγκε­κρι­μέ­νων πολι­τι­κών επι­λο­γών από όλες τις προη­γού­με­νες κυβερ­νή­σεις. Βρι­σκό­μα­στε μπροστά στο απο­τέ­λε­σμα της δια­χρο­νι­κής λεη­λα­σίας του πλούτου της κοι­νω­νι­κής ασφά­λι­σης. Μια λεη­λα­σία με πολλές μορφές και απο­κο­ρύ­φωμα το κούρεμα των απο­θε­μα­τι­κών για το PSI. Απο­τε­λεί ζήτημα δικαιο­σύ­νης να κατα­λο­γι­στούν ευθύνες για αυτές τις επι­λο­γές.

Σήμερα είναι απα­ραί­τητο ο κόσμος της δου­λειάς να διεκ­δι­κή­σει μια «ανα­κε­φα­λαιο­ποί­ηση» των ασφα­λι­στι­κών ταμείων έτσι ώστε να ανα­πλη­ρω­θεί η απο­μεί­ωση των απο­θε­μα­τι­κών των ταμείων. Επίσης κρί­νε­ται απα­ραί­τητη η στήριξη της κοι­νω­νι­κής ασφά­λι­σης με νέους πόρους όπως π.χ. μέσα από την αύξηση των εργο­δο­τι­κών εισφο­ρών.

Η μάχη για την κοι­νω­νική ασφά­λεια συν­δέ­ε­ται και με την ουσια­στική επα­να­φορά των συλ­λο­γι­κών συμ­βά­σεων και το χτύπημα της μαύρης-ανασφάλιστης εργα­σίας. Χρειά­ζε­ται να δυνα­μώ­σουμε τους αγώνες μας και την οργά­νωση μέσα σε κάθε εργα­σιακό χώρο. Έτσι μόνο θα μπο­ρέ­σουμε να συμ­βά­λουμε ουσια­στικά στην κατεύ­θυνση υπε­ρά­σπι­σης των εργα­τι­κών δικαιω­μά­των.

Το Τμήμα Εργα­τι­κής Πολι­τι­κής του ΣΥΡΙΖΑ καλεί τους/τις εργα­ζό­με­νους/ες, συντα­ξιού­χους, άνερ­γους/ες, νέους και νέες να συμ­με­τά­σχουν στην κεντρική απερ­γιακή συγκέ­ντρωση της Αθήνας στις 11.00 στην Πλατεία Κλαυθ­μώ­νος και στις αντί­στοι­χες κινη­το­ποι­ή­σεις και συγκε­ντρώ­σεις των εργα­ζο­μέ­νων σε όλη τη χώρα.

Οι αγώνες του λαού μας θα νική­σουν».