Αποζημιώνεται η κεντρική ταμίας της ΔΕΥΑΡ για προσβολή της προσωπικότητάς της

Mε την υπ’ αριθμ. 186/2024 απόφαση του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου απορ­ρί­φθηκε η έφεση που άσκησε ο πρώην δήμαρ­χος Ιαλυσού και πρώην μέλος της διοί­κη­σης της ΔΕΥΑ Ρόδου κ. Στέργος Στάγκας κατά απο­φά­σεως του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου με την οποία δια­τά­χθηκε να κατα­βά­λει χρη­μα­τική απο­ζη­μί­ωση ύψους 5.000 ευρώ στην κεντρική ταμία της ΔΕΥΑ Ρόδου για προ­σβολή της προ­σω­πι­κό­τη­τάς της.

Ο κ. Στάγκας με την ίδια απόφαση δια­τά­χθηκε να παρα­λεί­πει εφ’ εξής προ­σβο­λές της προ­σω­πι­κό­τη­τας της ενά­γου­σας και απει­λεί­ται με πρό­στιμο ύψους 1.000 ευρώ κάθε φορά που θα παρα­βιά­ζει την απόφαση.

Η αντι­δι­κία αφορά στις δια­δι­κα­σίες που ακο­λου­θή­θη­καν για την κατα­βολή της μισθο­δο­σίας σε 47 συμ­βα­σιού­χους της επι­χεί­ρη­σης.

Είχε σταλεί στην Εθνική Τράπεζα από το γραφείο του ανα­πλη­ρωτή γενικού διευ­θυ­ντή της ΔΕΥΑΡ μία κατά­σταση μισθο­δο­σίας χωρίς την αντί­στοιχη εντολή προς την τράπεζα ανυ­πό­γραφη, αφορώσα στο ανυ­πό­γραφο και αθε­ώ­ρητο υπ’ αριθ. 1.103/20-11-2013 ένταλμα – εντολή κατα­βο­λής πλη­ρω­μής, επί του οποίου εξέ­φρασε ρητά τις αντιρ­ρή­σεις της η ταμίας.

Η ταμίας επε­σή­μανε μάλιστα ότι η τυχόν κατα­βολή του ποσού που αφο­ρούσε η εν λόγω κατά­σταση θα επέφερε σοβαρές συνέ­πειες σε βάρος του διευ­θυ­ντή της τρά­πε­ζας, της ΔΕΥΑΡ, καθώς και της ίδιας προ­σω­πικά αφού ακόμη δεν είχε παρα­δώ­σει ταμείο.

Την 22α Οκτω­βρίου 2013 κοι­νο­ποι­ή­θηκε στην ΔΕΥΑΡ η υπ’ αριθ. 1.766/2013 απόφαση του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τείου Αθηνών, δυνάμει της οποίας εκρίθη η μη ανα­γνώ­ριση της εργα­σια­κής σχέσης 45 απα­σχο­λού­με­νων πρώην υπαλ­λή­λων της ΔΕΥΑΙ, αφού κρίθηκε ότι η υπ’ αριθ. 50/2006 απόφαση του Δ.Σ. της ΔΕΥΑΙ, δυνάμει της οποίας ανα­γνω­ρί­σθηκε η σχέση εργα­σίας τους με την ως άνω επι­χεί­ρηση ως αορί­στου χρόνου ελήφθη παρά το νόμο και δεν παράγει σε καμία περί­πτωση έννομα γι’ αυτούς απο­τε­λέ­σματα.

Παρά ταύτα, απο­φα­σί­σθηκε από το Δ.Σ. της ΔΕΥΑΡ να πλη­ρω­θούν και οι 45 υπάλ­λη­λοι για το μήνα Οκτώ­βριο του 2013, χωρίς να έχει κοι­νο­ποι­η­θεί μέχρι τότε στο λογι­στή­ριο η παρα­πάνω απόφαση κι ενώ τόσο η κεντρική ταμίας όσο και ο προϊ­στά­με­νος των Οικο­νο­μι­κών Υπη­ρε­σιών τελού­σαν σε άδεια.

Η απόφαση του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τείου Αθηνών κοι­νο­ποι­ή­θηκε τελικά στο λογι­στή­ριο τον Νοέμ­βριο του 2013 και τότε απο­φα­σί­στηκε να μην συνη­γο­ρή­σουν στην κατα­βολή της μισθο­δο­σίας.

Το γεγονός αυτό φέρεται να προ­κά­λεσε την έντονη αντί­δραση των υπαλ­λή­λων και κυρίως του μέλους του Δ.Σ. και πρώην δημάρ­χου του πρώην Δήμου Ιαλυσού κ. Στέργου Στάγκα, καθώς και του ανα­πλη­ρωτή γενικού διευ­θυ­ντή της επι­χεί­ρη­σης, οι οποίοι εν ολίγοις τους κάλεσαν να παραι­τη­θούν αν δεν μπορούν να ανα­λά­βουν τις ευθύνες, ασκώ­ντας τους, όπως κατα­τέ­θηκε, ψυχο­λο­γική πίεση.

Ο κ. Στάγκας είχε μάλιστα καταγ­γεί­λει την ταμία για υπε­ξαί­ρεση ποσού 58.089,39 €, που φέρεται να έχει εξο­φλη­θεί στις 5 Νοεμ­βρίου 2013, το οποίο κατε­βλήθη σε 92 εργα­ζο­μέ­νους της ΔΕΥΑΡ με βάση απόφαση ασφα­λι­στι­κών μέτρων του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου.

Αξίζει δε να επι­ση­μαν­θεί ότι το ως άνω ένταλμα εστάλη στην υπη­ρε­σία επι­τρό­που του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου ήδη στις 4 Νομε­βρίου 2013 και ουδόλως φέρει την υπο­γραφή της ταμία, ενώ φέρει νομίμως τις υπο­γρα­φές του προ­έ­δρου του Δ.Σ., καθώς και του γενικού διευ­θυ­ντή της Δ.Ε.Υ.Α.Ρ.

Μέχρι τις 21 Νοεμ­βρίου 2013 το ως άνω ένταλμα δεν είχε επι­στρα­φεί στην ΔΕΥΑΡ από την υπη­ρε­σία επι­τρό­που του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου του Νομού Δωδε­κα­νή­σου.

Το Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου έκρινε ότι θεμε­λιώ­νε­ται επαρκώς και με πλη­ρό­τητα η προ­σβολή της προ­σω­πι­κό­τη­τας της ενά­γου­σας και η απορ­ρέ­ουσα από αυτήν ηθική βλάβη. Τονί­ζε­ται ότι τέλεσε ο ενα­γό­με­νος σε βάρος της ενά­γου­σας το αδίκημα της συκο­φα­ντι­κής δυσφή­μη­σης, αφού ισχυ­ρί­στηκε ενώπιον τρίτων για την ενά­γουσα ότι κατα­χρά­σθηκε δημόσιο χρήμα και παρέβη τα καθή­κο­ντά της, προ­βαί­νο­ντας σε μη χρηστή ταμειακή δια­χεί­ριση σε βάρος των συμ­φε­ρό­ντων της ΔΕΥΑΡ, ήτοι σε πράξεις ποινικά κολά­σι­μες, για τις οποίες ζήτησε την άμεση αντι­κα­τά­στασή της, τον καθο­λικό έλεγχο του τηρου­μέ­νου από αυτήν ταμείου της επι­χεί­ρη­σης και τον άμεσο κατα­λο­γι­σμό σε βάρος της, ως υπο­λό­γου ταμία, του από αυτήν δήθεν παρα­νό­μως κατα­βλη­θέ­ντος ποσού, απο­κα­λώ­ντας την κλέφτρα, ήτοι γεγο­νότα που ήταν κατάλ­ληλα να βλάψουν την τιμή και την υπόληψή της, τελώ­ντας σε γνώση ότι το γεγο­νότα αυτά ήταν ψευδή.

Την υπόθεση χει­ρί­στηκε η δικη­γό­ρος κ. Αικα­τε­ρίνη Γιαν­νιού Αθα­να­σίου.