Αποζημιώνεται η κεντρική ταμίας της ΔΕΥΑΡ για προσβολή της προσωπικότητάς της

Mε την υπ’ αριθμ. 186/2024 από­φα­ση του Τρι­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου απορ­ρί­φθη­κε η έφεση που άσκη­σε ο πρώην δή­μαρ­χος Ια­λυ­σού και πρώην μέλος της διοί­κη­σης της ΔΕΥΑ Ρόδου κ. Στέρ­γος Στά­γκας κατά απο­φά­σε­ως του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου με την οποία δια­τά­χθη­κε να κα­τα­βά­λει χρη­μα­τι­κή απο­ζη­μί­ω­ση ύψους 5.000 ευρώ στην κε­ντρι­κή ταμία της ΔΕΥΑ Ρόδου για προ­σβο­λή της προ­σω­πι­κό­τη­τάς της.

Ο κ. Στά­γκας με την ίδια από­φα­ση δια­τά­χθη­κε να πα­ρα­λεί­πει εφ’ εξής προ­σβο­λές της προ­σω­πι­κό­τη­τας της ενά­γου­σας και απει­λεί­ται με πρό­στι­μο ύψους 1.000 ευρώ κάθε φορά που θα πα­ρα­βιά­ζει την από­φα­ση.

Η αντι­δι­κία αφορά στις δια­δι­κα­σί­ες που ακο­λου­θή­θη­καν για την κα­τα­βο­λή της μι­σθο­δο­σί­ας σε 47 συμ­βα­σιού­χους της επι­χεί­ρη­σης.

Είχε στα­λεί στην Εθνι­κή Τρά­πε­ζα από το γρα­φείο του ανα­πλη­ρω­τή γε­νι­κού διευ­θυ­ντή της ΔΕΥΑΡ μία κα­τά­στα­ση μι­σθο­δο­σί­ας χωρίς την αντί­στοι­χη εντο­λή προς την τρά­πε­ζα ανυ­πό­γρα­φη, αφο­ρώ­σα στο ανυ­πό­γρα­φο και αθε­ώ­ρη­το υπ’ αριθ. 1.103/20-11-2013 ένταλ­μα – εντο­λή κα­τα­βο­λής πλη­ρω­μής, επί του οποί­ου εξέ­φρα­σε ρητά τις αντιρ­ρή­σεις της η τα­μί­ας.

Η τα­μί­ας επε­σή­μα­νε μά­λι­στα ότι η τυχόν κα­τα­βο­λή του ποσού που αφο­ρού­σε η εν λόγω κα­τά­στα­ση θα επέ­φε­ρε σο­βα­ρές συ­νέ­πειες σε βάρος του διευ­θυ­ντή της τρά­πε­ζας, της ΔΕΥΑΡ, καθώς και της ίδιας προ­σω­πι­κά αφού ακόμη δεν είχε πα­ρα­δώ­σει τα­μείο.

Την 22α Οκτω­βρί­ου 2013 κοι­νο­ποι­ή­θη­κε στην ΔΕΥΑΡ η υπ’ αριθ. 1.766/2013 από­φα­ση του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τεί­ου Αθη­νών, δυ­νά­μει της οποί­ας εκρί­θη η μη ανα­γνώ­ρι­ση της ερ­γα­σια­κής σχέ­σης 45 απα­σχο­λού­με­νων πρώην υπαλ­λή­λων της ΔΕΥΑΙ, αφού κρί­θη­κε ότι η υπ’ αριθ. 50/2006 από­φα­ση του Δ.Σ. της ΔΕΥΑΙ, δυ­νά­μει της οποί­ας ανα­γνω­ρί­σθη­κε η σχέση ερ­γα­σί­ας τους με την ως άνω επι­χεί­ρη­ση ως αο­ρί­στου χρό­νου ελή­φθη παρά το νόμο και δεν πα­ρά­γει σε καμία πε­ρί­πτω­ση έν­νο­μα γι’ αυ­τούς απο­τε­λέ­σμα­τα.

Παρά ταύτα, απο­φα­σί­σθη­κε από το Δ.Σ. της ΔΕΥΑΡ να πλη­ρω­θούν και οι 45 υπάλ­λη­λοι για το μήνα Οκτώ­βριο του 2013, χωρίς να έχει κοι­νο­ποι­η­θεί μέχρι τότε στο λο­γι­στή­ριο η πα­ρα­πά­νω από­φα­ση κι ενώ τόσο η κε­ντρι­κή τα­μί­ας όσο και ο προϊ­στά­με­νος των Οι­κο­νο­μι­κών Υπη­ρε­σιών τε­λού­σαν σε άδεια.

Η από­φα­ση του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τεί­ου Αθη­νών κοι­νο­ποι­ή­θη­κε τε­λι­κά στο λο­γι­στή­ριο τον Νο­έμ­βριο του 2013 και τότε απο­φα­σί­στη­κε να μην συ­νη­γο­ρή­σουν στην κα­τα­βο­λή της μι­σθο­δο­σί­ας.

Το γε­γο­νός αυτό φέ­ρε­ται να προ­κά­λε­σε την έντο­νη αντί­δρα­ση των υπαλ­λή­λων και κυ­ρί­ως του μέ­λους του Δ.Σ. και πρώην δη­μάρ­χου του πρώην Δήμου Ια­λυ­σού κ. Στέρ­γου Στά­γκα, καθώς και του ανα­πλη­ρω­τή γε­νι­κού διευ­θυ­ντή της επι­χεί­ρη­σης, οι οποί­οι εν ολί­γοις τους κά­λε­σαν να πα­ραι­τη­θούν αν δεν μπο­ρούν να ανα­λά­βουν τις ευ­θύ­νες, ασκώ­ντας τους, όπως κα­τα­τέ­θη­κε, ψυ­χο­λο­γι­κή πίεση.

Ο κ. Στά­γκας είχε μά­λι­στα κα­ταγ­γεί­λει την ταμία για υπε­ξαί­ρε­ση ποσού 58.089,39 €, που φέ­ρε­ται να έχει εξο­φλη­θεί στις 5 Νο­εμ­βρί­ου 2013, το οποίο κα­τε­βλή­θη σε 92 ερ­γα­ζο­μέ­νους της ΔΕΥΑΡ με βάση από­φα­ση ασφα­λι­στι­κών μέ­τρων του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου.

Αξί­ζει δε να επι­ση­μαν­θεί ότι το ως άνω ένταλ­μα εστά­λη στην υπη­ρε­σία επι­τρό­που του Ελεγ­κτι­κού Συ­νε­δρί­ου ήδη στις 4 Νο­με­βρί­ου 2013 και ου­δό­λως φέρει την υπο­γρα­φή της ταμία, ενώ φέρει νο­μί­μως τις υπο­γρα­φές του προ­έ­δρου του Δ.Σ., καθώς και του γε­νι­κού διευ­θυ­ντή της Δ.Ε.Υ.Α.Ρ.

Μέχρι τις 21 Νο­εμ­βρί­ου 2013 το ως άνω ένταλ­μα δεν είχε επι­στρα­φεί στην ΔΕΥΑΡ από την υπη­ρε­σία επι­τρό­που του Ελεγ­κτι­κού Συ­νε­δρί­ου του Νομού Δω­δε­κα­νή­σου.

Το Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου έκρι­νε ότι θε­με­λιώ­νε­ται επαρ­κώς και με πλη­ρό­τη­τα η προ­σβο­λή της προ­σω­πι­κό­τη­τας της ενά­γου­σας και η απορ­ρέ­ου­σα από αυτήν ηθική βλάβη. Το­νί­ζε­ται ότι τέ­λε­σε ο ενα­γό­με­νος σε βάρος της ενά­γου­σας το αδί­κη­μα της συ­κο­φα­ντι­κής δυ­σφή­μη­σης, αφού ισχυ­ρί­στη­κε ενώ­πιον τρί­των για την ενά­γου­σα ότι κα­τα­χρά­σθη­κε δη­μό­σιο χρήμα και πα­ρέ­βη τα κα­θή­κο­ντά της, προ­βαί­νο­ντας σε μη χρη­στή τα­μεια­κή δια­χεί­ρι­ση σε βάρος των συμ­φε­ρό­ντων της ΔΕΥΑΡ, ήτοι σε πρά­ξεις ποι­νι­κά κο­λά­σι­μες, για τις οποί­ες ζή­τη­σε την άμεση αντι­κα­τά­στα­σή της, τον κα­θο­λι­κό έλεγ­χο του τη­ρου­μέ­νου από αυτήν τα­μεί­ου της επι­χεί­ρη­σης και τον άμεσο κα­τα­λο­γι­σμό σε βάρος της, ως υπο­λό­γου ταμία, του από αυτήν δήθεν πα­ρα­νό­μως κα­τα­βλη­θέ­ντος ποσού, απο­κα­λώ­ντας την κλέ­φτρα, ήτοι γε­γο­νό­τα που ήταν κα­τάλ­λη­λα να βλά­ψουν την τιμή και την υπό­λη­ψή της, τε­λώ­ντας σε γνώση ότι το γε­γο­νό­τα αυτά ήταν ψευδή.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­στη­κε η δι­κη­γό­ρος κ. Αι­κα­τε­ρί­νη Γιαν­νιού Αθα­να­σί­ου.