Φόροι δύο ταχυτήτων για ακίνητα σε δασικούς χάρτες

Εκτός αντι­κει­με­νι­κού συστή­μα­τος προσ­διο­ρι­σμού της φορο­λο­γη­τέας αξίας των ακι­νή­των τίθε­νται όλα ανε­ξαι­ρέ­τως τα δάση και οι δασικές εκτά­σεις της χώρας. Κατά τις μετα­βι­βά­σεις, τις κλη­ρο­νο­μιές και τις δωρεές τέτοιων εκτά­σεων οι φορο­λο­γη­τέες αξίες θα προσ­διο­ρί­ζο­νται κατ’ εκτί­μηση με βάση ειδικό καθε­στώς κρι­τη­ρίων που προ­βλέ­πει το άρθρο 32 του δασικού νόμου 998/1979.

Αντι­θέ­τως, οι εδα­φι­κές εκτά­σεις οι οποίες δεν έχουν χαρα­κτη­ρι­στεί «δασικές» ή, γενι­κό­τερα, δεν υπά­γο­νται στις δια­τά­ξεις του νόμου 998/1979 για τα δάση και τις δασικές εκτά­σεις θεω­ρού­νται ενταγ­μέ­νες στο αντι­κει­με­νικό σύστημα προσ­διο­ρι­σμού της φορο­λο­γη­τέας αξίας των εκτά­σεων γης, το οποίο έχει τεθεί σε ισχύ από τα τέλη του 1998. Συνεπώς, σε περι­πτώ­σεις μετα­βι­βά­σεων, κλη­ρο­νο­μιών ή δωρεών τέτοιων εκτά­σεων, οι φορο­λο­γη­τέες αξίες τους θα πρέπει να υπο­λο­γί­ζο­νται με βάση το σύστημα των αντι­κει­με­νι­κών αξιών γης.

Αυτά προ­κύ­πτουν από γνω­μο­δό­τηση του Νομικού Συμ­βου­λίου του Κράτους, η οποία αποκτά ιδιαί­τερη σημασία καθώς βρί­σκε­ται σε πλήρη εξέλιξη η δια­δι­κα­σία κύρωσης των δασικών χαρτών.

Εξαι­ρού­νται…

Ειδι­κό­τερα, σύμφωνα με πρό­σφατα εκδο­θείσα γνω­μο­δό­τηση του Β’ Τμή­μα­τος του Νομικού Συμ­βου­λίου του Κράτους (την υπ’ αριθμόν 215/2017), από τις 8 Αυγού­στου του 2014 έχουν τεθεί σε ισχύ νέες δια­τά­ξεις (οι παρά­γρα­φοι 5 και 6 του άρθρου 32 του ν. 4280/2014) με τις οποίες προ­βλέ­πε­ται ότι:

1 Σε κάθε περί­πτωση που είναι απα­ραί­τητο να προσ­διο­ρι­σθεί η φορο­λο­γη­τέα αξία:

* δάσους,

* δασικής έκτασης,

* χορ­το­λι­βα­δι­κών εκτά­σεων που βρί­σκο­νται επί ημιο­ρει­νών, ορεινών και ανώ­μα­λων εδαφών και συγκρο­τούν φυσικά οικο­συ­στή­ματα απο­τε­λού­μενα από φρυ­γα­νική, ποώδη ή άλλη αυτοφυή βλά­στηση ή από δασική μεν βλά­στηση που δεν συνιστά δασο­βιο­κοι­νό­τητα και

* εκτά­σεων που είναι βρα­χώ­δεις ή πετρώ­δεις και βρί­σκο­νται επί ημιο­ρει­νών, ορεινών και ανώ­μα­λων εδαφών,

ο προσ­διο­ρι­σμός αυτός πρέπει να ενερ­γεί­ται «με βάση τη θέση τους, τις παρα­γω­γι­κές, προ­στα­τευ­τι­κές, υδρο­νο­μι­κές, αισθη­τι­κές και λοιπές λει­τουρ­γίες τους, λαμ­βα­νο­μέ­νης υπ’ όψιν της αδυ­να­μίας χρη­σι­μο­ποι­ή­σεώς τους για οικι­στι­κούς σκοπούς ή άλλη εκμε­τάλ­λευση ξένη προς τον προ­ο­ρι­σμό τους».

2 Για τον προσ­διο­ρι­σμό των φορο­λο­γη­τέων αξιών των παρα­πάνω εκτά­σεων δεν δύναται να ληφθούν υπ’ όψιν συγκρι­τικά στοι­χεία ανα­φε­ρό­μενα σε γει­το­νι­κές οικο­πε­δι­κές εκτά­σεις ή έτερα στοι­χεία τα οποία εμφα­νί­ζουν τις εκτά­σεις αυτές ως έχουσες οικο­πε­δική αξία. Αντι­θέ­τως, επι­τρέ­πε­ται να ληφθούν υπ’ όψιν πρό­σφορα συγκρι­τικά στοι­χεία που προ­έρ­χο­νται από μετα­βι­βά­σεις ομοει­δών δασικών εκτά­σεων.

Εντός συστή­μα­τος

Σύμφωνα με την ίδια γνω­μο­δό­τηση του ΝΣΚ, η φορο­λο­γη­τέα αξία κάθε εδα­φι­κής έκτασης που εξαι­ρεί­ται από το (δεν εμπί­πτει στο) πεδίο εφαρ­μο­γής της δασικής νομο­θε­σίας (του ν. 998/1979) προσ­διο­ρί­ζε­ται με βάση το αντι­κει­με­νικό σύστημα προσ­διο­ρι­σμού των φορο­λο­γη­τέων αξιών των ακι­νή­των, το οποίο προ­βλέ­πουν οι δια­τά­ξεις του ν. 1249/1982. Ειδι­κό­τερα, το αντι­κει­με­νικό σύστημα προσ­διο­ρι­σμού των φορο­λο­γη­τέων αξιών των ακι­νή­των πρέπει να χρη­σι­μο­ποιεί­ται όταν πρό­κει­ται να προσ­διο­ρι­σθούν οι αξίες στις ακό­λου­θες περι­πτώ­σεις εδα­φι­κών εκτά­σεων:

1 Σε ανέ­κα­θεν γεωρ­γι­κώς καλ­λιερ­γού­με­νες εκτά­σεις.

2 Σε χορ­το­λι­βα­δι­κές εκτά­σεις που βρί­σκο­νται επί ημιο­ρει­νών, ορεινών και ανώ­μα­λων εδαφών και συγκρο­τούν φυσικά οικο­συ­στή­ματα απο­τε­λού­μενα από φρυ­γα­νική, ποώδη ή άλλη αυτοφυή βλά­στηση ή από δασική μεν βλά­στηση που δεν συνιστά δασο­βιο­κοι­νό­τητα, οι οποίες όμως στη λήψη αερο­φω­το­γρα­φιών έτους 1945 ή, εφόσον αυτές δεν είναι ευκρι­νείς, του 1960, εμφά­νι­ζαν αγρο­τική μορφή.

3 Σε τεχνη­τές δασικές φυτείες που δημιουρ­γού­νται από τους ιδιο­κτή­τες τους, καθώς επίσης και οι από αυτούς φυτεύ­σεις δένδρων, οι οποίες έχουν σκοπό την παρα­γωγή και εμπορία δασικών προ­ϊ­ό­ντων ή την ανα­βάθ­μιση της αισθη­τι­κής του τοπίου και βρί­σκο­νται μέσα σε:

* χορ­το­λι­βα­δι­κές εκτά­σεις ημιο­ρει­νών, ορεινών και ανώ­μα­λων εδαφών που συγκρο­τούν φυσικά οικο­συ­στή­ματα απο­τε­λού­μενα από φρυ­γα­νική, ποώδη ή άλλη αυτοφυή βλά­στηση ή από δασική μεν βλά­στηση που δεν συνιστά δασο­βιο­κοι­νό­τητα,

* βρα­χώ­δεις ή πετρώ­δεις εκτά­σεις ημιο­ρει­νών, ορεινών και ανώ­μα­λων εδαφών,

* ανέ­κα­θεν γεωρ­γι­κώς καλ­λιερ­γού­με­νες εκτά­σεις.

4 Σε τεχνη­τές δασικές φυτείες που δημιουρ­γού­νται από τους ιδιο­κτή­τες τους, καθώς επίσης και οι από αυτούς φυτεύ­σεις δένδρων σε εφαρ­μογή εθνικών ή κοι­νο­τι­κών προ­γραμ­μά­των είτε όχι, με σκοπό την παρα­γωγή και εμπορία δασικών προ­ϊ­ό­ντων ή την ανα­βάθ­μιση της αισθη­τι­κής του τοπίου.

5 Σε αλυκές.

6 Σε αμμώ­δεις εκτά­σεις της παρα­λια­κής ζώνης, που δεν κατα­λαμ­βά­νο­νται από δασική βλά­στηση και δεν υπά­γο­νται στην κατη­γο­ρία των εκτά­σεων των παρα­πάνω περι­πτώ­σεων.

7 Στα πεδινά ρέματα που δεν φέρουν δασική βλά­στηση.

8 Σε περιο­χές για τις οποίες υφί­στα­νται εγκε­κρι­μένα σχέδια πόλεως ή κατα­λαμ­βά­νο­νται υπό οικι­σμών, τα όρια των οποίων έχουν εγκρι­θεί με πράξεις της Διοί­κη­σης, σύμφωνα με τις δια­τά­ξεις των προ­ε­δρι­κών δια­ταγ­μά­των 21.11/1.12.1979 (Δ’ 693), 2.3/13.3.1981 (Δ’ 138) ή 24.4/3.5.1985 (Δ’ 181) ή βρί­σκο­νται εντός ορίων εγκε­κρι­μέ­νων πολε­ο­δο­μι­κών μελετών ή ρυμο­το­μι­κών σχεδίων και όπως τα όρια αυτά έχουν εφαρ­μο­σθεί στο έδαφος ή πρό­κει­ται περί οικο­δο­μή­σι­μων εκτά­σεων των οικι­στι­κών περιο­χών του ν. 947/1979 ή απο­τε­λούν εκτά­σεις Οργα­νω­μέ­νων

Υπο­δο­χέων Μετα­ποι­η­τι­κών και Επι­χει­ρη­μα­τι­κών Δρα­στη­ριο­τή­των, που οργα­νώ­θη­καν, σύμφωνα με τις δια­τά­ξεις του ν. 4458/1965, όπως τρο­πο­ποι­ή­θηκε με το ν. 742/1977, καθώς και τις δια­τά­ξεις του ν. 2545/ 1997 και όπως ορί­ζο­νται στην παρ. 4 του άρθρου 41 του ν. 3982/2011 (Α’ 143) για τις οποίες έχει εγκρι­θεί η οριο­θέ­τηση ή το ρυμο­το­μικό τους σχέδιο.

9 Σε ζώνες των απο­στραγ­γι­στι­κών δικτύων, που φέρουν δασική βλά­στηση φυσικώς ή τεχνη­τώς δημιουρ­γη­μένη.

10 Σε εκτά­σεις που έχουν απο­λέ­σει το δασικό τους χαρα­κτήρα πριν από τις 11.6.1975 λόγω επεμ­βά­σεων που έλαβαν χώρα με βάση σχετική διοι­κη­τική πράξη, η οποία καλύ­πτε­ται από το τεκ­μή­ριο νομι­μό­τη­τας. Οι εκτά­σεις αυτές δεν χαρα­κτη­ρί­ζο­νται ως δάση ή δασικές εκτά­σεις κατά τη δια­δι­κα­σία του άρθρου 14 του ν. 998/1979 και δεν κηρύσ­σο­νται ανα­δα­σω­τέες. Η περί­πτωση αυτή αφορά ακίνητα ή τμήματα αυτών που πληρούν του όρους αρτιό­τη­τας σύμφωνα με το ισχύον καθε­στώς κατά το χρόνο έκδοσης της σχε­τι­κής άδειας. Ως όρια αρτιό­τη­τας λαμ­βά­νο­νται υπόψη και οι κατά παρέκ­κλιση όροι δόμησης για την εγκα­τά­σταση λυό­με­νων κατα­σκευών κατά τις ειδι­κό­τε­ρες δια­τά­ξεις του β.δ. 7.8.1967.

Ελεύ­θε­ρος Τύπος