Ακυρώθηκε διαταγή πληρωμής 2,2 εκατομμυρίων ευρώ!

• Το δι­κα­στή­ριο δι­καί­ω­σε επι­χεί­ρη­ση και εγ­γυ­η­τή λόγω δια­δι­κα­στι­κού απα­ρα­δέ­κτου

Με μια ιδιαί­τε­ρα εκτε­νή, εμπε­ρι­στα­τω­μέ­νη και τεκ­μη­ριω­μέ­νη από­φα­ση, το Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου έκανε δεκτή την από 12.2.2024 ανα­κο­πή γνω­στής του­ρι­στι­κής εται­ρεί­ας και εκ­προ­σώ­πουη της, ακυ­ρώ­νο­ντας ορι­στι­κά τη δια­τα­γή πλη­ρω­μής υπ’ αριθμ. 438/2023, με την οποία είχαν επι­βα­ρυν­θεί με το ποσό των 2.269.813,95 ευρώ, πλέον τόκων και εξό­δων.

Η δι­κα­στι­κή αυτή νίκη δεν είναι απλώς μια ανα­κο­πή που ευ­δο­κί­μη­σε. Απο­τε­λεί ου­σια­στι­κό νο­μι­κό προη­γού­με­νο, το οποίο επα­να­προσ­διο­ρί­ζει τον τρόπο που εξε­τά­ζο­νται τα νο­μι­μο­ποι­η­τι­κά έγ­γρα­φα κατά την έκ­δο­ση δια­τα­γών πλη­ρω­μής σε υπο­θέ­σεις τι­τλο­ποι­η­μέ­νων απαι­τή­σε­ων.

Η δια­τα­γή πλη­ρω­μής είχε εκ­δο­θεί υπέρ της εται­ρεί­ας doValue Greece, ως δια­χει­ρί­στριας τι­τλο­ποι­η­μέ­νων απαι­τή­σε­ων της αλ­λο­δα­πής εται­ρεί­ας Cairo No. 3 Finance DAC, δια­δό­χου της Eurobank. Επρό­κει­το για απαί­τη­ση που απορ­ρέ­ει από τρα­πε­ζι­κή πί­στω­ση ύψους 2.500.000 ευρώ, αρ­χι­κά χο­ρη­γη­θεί­σα το 2006 μέσω σύμ­βα­σης αλ­λη­λό­χρε­ου λο­γα­ρια­σμού και εγ­γυ­η­τή τον δεύ­τε­ρο ανα­κό­πτο­ντα.

Μετά από χρό­νια λει­τουρ­γί­ας, η δα­νεια­κή σύμ­βα­ση κα­ταγ­γέλ­θη­κε το 2016, οι λο­γα­ρια­σμοί με­τα­φέρ­θη­καν σε κα­θυ­στέ­ρη­ση και εν τέλει με­τα­βι­βά­στη­καν στην εται­ρεία ει­δι­κού σκο­πού, στο πλαί­σιο τι­τλο­ποί­η­σης επι­χει­ρη­μα­τι­κών απαι­τή­σε­ων. Στη συ­νέ­χεια, η doValue Greece προ­χώ­ρη­σε στην κα­τά­θε­ση αί­τη­σης για έκ­δο­ση δια­τα­γής πλη­ρω­μής, η οποία και εκ­δό­θη­κε το 2023.

Η πλευ­ρά των ανα­κο­πτό­ντων, εκ­προ­σω­πού­με­νη από τις δι­κη­γό­ρους του δι­κη­γο­ρι­κού γρα­φεί­ου Μαυ­ρομ­μά­τη κ.κ. Πα­ρα­σκευή Χρυ­σο­χο­ΐ­δη και Αρ­γυ­ρώ Πα­να­γο­πού­λου, προ­έ­βα­λε ένα καί­ριο επι­χεί­ρη­μα: ότι η καθ’ ης η ανα­κο­πή δεν προ­σκό­μι­σε όλα τα νο­μι­μο­ποι­η­τι­κά και απο­δει­κτι­κά έγ­γρα­φα που ήταν ανα­γκαία για την έγκυ­ρη έκ­δο­ση της δια­τα­γής πλη­ρω­μής.

Συ­γκε­κρι­μέ­να, στο εκτε­λε­στι­κό έγ­γρα­φο πε­ρι­λή­φθη­καν λο­γα­ρια­σμοί οι οποί­οι δεν σχε­τί­ζο­νταν με την επί­δι­κη δα­νεια­κή σύμ­βα­ση, ούτε απο­δεί­χθη­κε η σύν­δε­σή τους εγ­γρά­φως. Οι λο­γα­ρια­σμοί αυτοί δη­μιουρ­γή­θη­καν με­τα­γε­νέ­στε­ρα από την τε­λευ­ταία ανα­γνώ­ρι­ση οφει­λής, χωρίς σαφή σύν­δε­ση με την αρ­χι­κή πί­στω­ση.

Το Δι­κα­στή­ριο έκανε δεκτή αυτή την έν­στα­ση ως ου­σια­στι­κά βά­σι­μη, κρί­νο­ντας ότι η μη προ­σκό­μι­ση των κα­τάλ­λη­λων εγ­γρά­φων κα­θι­στά δια­δι­κα­στι­κά απα­ρά­δε­κτη την έκ­δο­ση δια­τα­γής πλη­ρω­μής.

Το Δι­κα­στή­ριο δέ­χθη­κε ότι:

Η συ­νει­σφο­ρά λο­γα­ρια­σμών που δεν απο­δει­κνύ­ουν άμεσα την απαί­τη­ση πα­ρα­βιά­ζει τις αυ­στη­ρές τυ­πι­κές προ­ϋ­πο­θέ­σεις του Κώ­δι­κα Πο­λι­τι­κής Δι­κο­νο­μί­ας.

Η δια­δι­κα­στι­κή πλημ­μέ­λεια αυτή δεν θε­ρα­πεύ­ε­ται με εκ των υστέ­ρων προ­σκό­μι­ση στοι­χεί­ων στην ανα­κο­πή.

Η έν­στα­ση κα­τα­χρη­στι­κής άσκη­σης δι­καιώ­μα­τος που προ­έ­βα­λε η καθ’ ης με προ­τά­σεις – και όχι προ­φο­ρι­κά στο ακρο­α­τή­ριο – είναι απορ­ρι­πτέα ως απα­ρά­δε­κτη και επι­πλέ­ον νο­μι­κά αστή­ρι­κτη.

Η από­φα­ση υπο­γραμ­μί­ζει ότι η ακύ­ρω­ση της δια­τα­γής πλη­ρω­μής λόγω δια­δι­κα­στι­κού απα­ρα­δέ­κτου δεν κρί­νει την ουσία της απαί­τη­σης – δη­λα­δή δεν απο­κλεί­ε­ται η άσκη­ση νέας αγω­γής με πλήρη στοι­χεία. Ωστό­σο, για τον συ­γκε­κρι­μέ­νο εκτε­λε­στό τίτλο, το Δι­κα­στή­ριο δεν είχε άλλη επι­λο­γή από το να τον ακυ­ρώ­σει.

Η από­φα­ση 17/2025 απο­τε­λεί σαφές μή­νυ­μα προς τις εται­ρεί­ες δια­χεί­ρι­σης απαι­τή­σε­ων ότι η ακρί­βεια και η πλη­ρό­τη­τα των απο­δει­κτι­κών στοι­χεί­ων είναι αδια­πραγ­μά­τευ­τες όταν επι­διώ­κουν την έκ­δο­ση δια­τα­γών πλη­ρω­μής. Για τις επι­χει­ρή­σεις και τους εγ­γυ­η­τές που βρί­σκο­νται αντι­μέ­τω­ποι με τι­τλο­ποι­η­μέ­νες απαι­τή­σεις, η υπό­θε­ση αυτή προ­σφέ­ρει νο­μι­κή προ­στα­σία και ερ­γα­λείο άμυ­νας, όταν το βάρος της από­δει­ξης δεν πλη­ρού­ται.