Το Μονομελές Πρωτοδικείο Ρόδου ακυρώνει κατάσχεση ακινήτου λόγω μη τήρησης των δικονομικών προϋποθέσεων μετά τον θάνατο του οφειλέτη

• Η απόφαση 333/2025 δικαιώ­νει την κλη­ρο­νόμο, ακυ­ρώ­νει την επιταγή προς πληρωμή και την πράξη ανα­γκα­στι­κής κατά­σχε­σης, κρί­νο­ντας ότι παρα­βιά­στη­καν θεμε­λιώ­δεις κανόνες του Κώδικα Πολι­τι­κής

Με την υπ’ αριθμ. 333/2025 απόφασή του, το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, δικά­ζο­ντας με την ειδική δια­δι­κα­σία περιου­σια­κών δια­φο­ρών, έκανε δεκτή την ανακοπή που άσκησε κλη­ρο­νό­μος απο­βιώ­σα­ντος επι­χει­ρη­μα­τία, ακυ­ρώ­νο­ντας πράξεις ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης που είχαν στραφεί ενα­ντίον της χωρίς την τήρηση των απα­ραί­τη­των δικο­νο­μι­κών σταδίων που απαι­τού­νται όταν ο οφει­λέ­της έχει απο­βιώ­σει.

Η ανα­κό­πτουσα, κάτοι­κος Ρόδου, είχε κλη­ρο­νο­μή­σει κατά ποσοστό 1/2 εξ αδιαι­ρέ­του τα ακίνητα του συζύγου της, ο οποίος απε­βί­ωσε τον Φεβρουά­ριο του 2023. Παρά τον θάνατό του, η εται­ρεία doValue Greece, δια­χει­ρί­στρια των τρα­πε­ζι­κών απαι­τή­σεων της ERB RECOVERY DAC, επέδωσε επιταγή προς πληρωμή στις 18 Φεβρουα­ρίου 2025 και επέβαλε κατά­σχεση σε ακίνητα της κλη­ρο­νο­μιάς με έκθεση κατά­σχε­σης της 10ης Μαρτίου 2025.

Η ανα­κό­πτουσα, μέσω της πλη­ρε­ξού­σιας δικη­γό­ρου της κ. Δέσποι­νας Κούττη, προ­σέ­φυγε στο δικα­στή­ριο ζητώ­ντας την ακύρωση τόσο της επι­τα­γής όσο και της πράξης κατά­σχε­σης, επι­κα­λού­μενη παρα­βί­αση ουσιω­δών δικο­νο­μι­κών δια­τά­ξεων.

Η κρίσιμη παρά­λειψη

της καθ’ ης

Κατά τη συζή­τηση της ανα­κο­πής, απο­δεί­χθηκε πως η ανα­γκα­στική εκτέ­λεση που επι­χει­ρή­θηκε από την καθ’ ης εται­ρεία δεν πλη­ρούσε τις νόμιμες προ­ϋ­πο­θέ­σεις. Το Δικα­στή­ριο δια­πί­στωσε ότι η δια­δι­κα­σία εκτέ­λε­σης δεν μπο­ρούσε να συνε­χι­στεί μετά τον θάνατο του αρχικού οφει­λέτη, εάν πρώτα δεν είχε επι­δο­θεί νέα επιταγή προς πληρωμή στους κλη­ρο­νό­μους του.

Η καθ’ ης είχε επι­δώ­σει επιταγή προς πληρωμή όχι στην ανα­κό­πτουσα υπό την ιδιό­τητά της ως κλη­ρο­νό­μου, αλλά στον απο­βιώ­σα­ντα σύζυγό της. Η πράξη αυτή κρίθηκε άκυρη, καθώς από τη στιγμή του θανάτου παύει να υφί­στα­ται νομικό πρόσωπο κατά του οποίου να μπορεί να στραφεί πράξη εκτέ­λε­σης. Επίσης, η καθ’ ης παρέ­καμψε την υπο­χρέ­ωση της τήρησης τρι­ή­με­ρης προ­θε­σμίας μετά την επίδοση επι­τα­γής, προ­χω­ρώ­ντας απευ­θείας σε κατά­σχεση.

Το Δικα­στή­ριο έκρινε ότι η απλή γνώση ή άγνοια του θανάτου δεν επη­ρε­ά­ζει τη νομική υπο­χρέ­ωση τήρησης της δια­δι­κα­σίας. Ο νόμος, όπως υπο­γράμ­μισε στην απόφασή του, δεν απαιτεί από­δειξη πρό­θε­σης ή υπαι­τιό­τη­τας. Αρκεί το αντι­κει­με­νικό γεγονός της δια­δι­κα­στι­κής πλημ­μέ­λειας.

Το δια­τα­κτικό

Το Δικα­στή­ριο έκανε δεκτή την ανακοπή, ακύρωσε τόσο την από 18.02.2025 επιταγή προς πληρωμή όσο και την υπ’ αριθ. 446/2025 πράξη ανα­γκα­στι­κής κατά­σχε­σης, απο­κα­θι­στώ­ντας πλήρως τη νομική τάξη ως προς την προ­στα­σία των δικαιω­μά­των των κλη­ρο­νό­μων κατά την ανα­γκα­στική εκτέ­λεση.

Πρό­κει­ται για μια κρίσιμη απόφαση, η οποία υπεν­θυ­μί­ζει την αυστηρή δικο­νο­μική πει­θαρ­χία που απαι­τεί­ται όταν προ­χω­ρούν πράξεις εκτέ­λε­σης κατά κλη­ρο­νο­μιαίας περιου­σίας και δια­μορ­φώ­νει σταθερό νομικό έρεισμα για μελ­λο­ντι­κές υπο­θέ­σεις αντί­στοι­χου χαρα­κτήρα.