Η Δικαιοσύνη μίλησε ξανά: Ένοχη η 35χρονη για τον θάνατο του στρατιωτικού

Από το Μικτό Ορ­κω­τό Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου – Η 35χρονη κρί­θη­κε ένοχη και στο εφε­τείο για  πρό­κλη­ση θα­να­τη­φό­ρας σω­μα­τι­κής βλά­βης καθ’ υπέρ­βα­ση των ορίων άμυ­νας – Οι λε­πτο­μέ­ρειες της μοι­ραί­ας νύ­χτας που συ­γκλό­νι­σε την Κάρ­πα­θο

Ανα­βί­ω­σε σε δεύ­τε­ρο βαθμό η πο­λύ­κρο­τη υπό­θε­ση με κα­τη­γο­ρού­με­νη για πρό­κλη­ση θα­να­τη­φό­ρας σω­μα­τι­κής βλά­βης καθ’ υπέρ­βα­ση των ορίων της άμυ­νας, με ελα­φρυ­ντι­κό, μια 35χρονη κά­τοι­κο Πη­γα­δί­ων Καρ­πά­θου, που κα­τη­γο­ρή­θη­κε για το φόνο του 30χρο­νου επαγ­γελ­μα­τία οπλί­τη, Αδάμ Βεσ­σά­λα του Πα­να­γιώ­τη, που γεν­νή­θη­κε στο Γα­λα­τά Τροι­ζη­νί­ας και υπη­ρε­τού­σε στο 95 ΤΕ Καρ­πά­θου.

Το πρω­τό­δι­κο δι­κα­στή­ριο την είχε κρί­νει ένοχη κατ’ επι­τρε­πτή με­τα­βο­λή της κα­τη­γο­ρί­ας εις βάρος της από αν­θρω­πο­κτο­νία από πρό­θε­ση σε ήρεμη ψυ­χι­κή κα­τά­στα­ση σε πρό­κλη­ση θα­να­τη­φό­ρας σω­μα­τι­κής βλά­βης καθ’ υπέρ­βα­ση των ορίων άμυ­νας και της επέ­βα­λε ποινή κά­θειρ­ξης 5 ετών με ανα­σταλ­τι­κό ως προς την έφεση απο­τέ­λε­σμα με τους πε­ριο­ρι­στι­κούς όρους, της απα­γό­ρευ­σης εξό­δου από την χώρα και της εμ­φά­νι­σής της κάθε 1η του μήνα στο Α.Τ. της πε­ριο­χής της.

Για υπό­θαλ­ψη εγκλη­μα­τία κρί­θη­κε ένο­χος πρω­το­δί­κως ένας 46χρο­νος κά­τοι­κος του ίδιου νη­σιού και του επι­βλή­θη­κε ποινή 8 μηνών με 3ετή ανα­στο­λή.

Σε δεύ­τε­ρο βαθμό δι­κά­στη­κε μόνο η πρώτη.

Το δι­κα­στή­ριο την έκρι­νε ένοχη όπως και πρω­το­δί­κως ενώ της ανα­γνω­ρί­στη­κε το ελα­φρυ­ντι­κό του πρό­τε­ρου έντι­μου βίου και της επι­βλή­θη­κε ποινή φυ­λά­κι­σης 4 ετών με 3ετή ανα­στο­λή.

Το ιστο­ρι­κό της υπό­θε­σης, φέ­ρε­ται να έχει συ­νο­πτι­κά, ως εξής:

Την 20η Φε­βρουα­ρί­ου 2014 και περί ώρα 23.45′ το Κέ­ντρο Υγεί­ας Καρ­πά­θου ενη­με­ρώ­θη­κε για τον θά­να­το αν­δρός σε δια­μέ­ρι­σμα στο Νιο­χώ­ρι Πη­γα­διών Καρ­πά­θου. Στο δια­μέ­ρι­σμα συμ­βιού­σαν n πρώτη κα­τη­γο­ρού­με­νη και ο σύ­ντρο­φός της. Από την έρευ­να προ­έ­κυ­ψε ότι το θύμα και η πρώτη κα­τη­γο­ρού­με­νη δια­τη­ρού­σαν μια σχέση πα­θο­λο­γι­κής αγά­πης. Στη σχέση τους υπήρ­χαν ωστό­σο συχνά έντο­νοι δια­πλη­κτι­σμοί και χει­ρο­δι­κί­ες.

Την επί­μα­χη ημέρα είχαν επι­σκε­φθεί την οικία της μη­τέ­ρας της για να εορ­τά­σουν το έθιμο της «Τσι­κνο­πέμ­πτης».

Εκεί βρι­σκό­ταν και ο εξά­δελ­φος της πρώ­της κα­τη­γο­ρού­με­νης, με τον οποίο ο σύ­ντρο­φός της δεν είχε καλές σχέ­σεις.

Ο εξά­δελ­φός της είχε κα­τα­να­λώ­σει αλ­κο­όλ και η πρώτη κα­τη­γο­ρού­με­νη τον ακο­λού­θη­σε με το δί­κυ­κλό της στο σπίτι του, γε­γο­νός που εξόρ­γι­σε τον σύ­ντρο­φό της. Όταν επέ­στρε­ψε στο σπίτι της μη­τέ­ρας της, ο Βεσ­σά­λας απο­χώ­ρη­σε θυ­μω­μέ­νος περί ώραν 22.00 για την οικία του, ενώ η πρώτη κα­τη­γο­ρού­με­νη με­τέ­βη εκεί λίγη ώρα αρ­γό­τε­ρα.

Με την επι­στρο­φή τους ξέ­σπα­σε με­τα­ξύ τους κα­βγάς. Η πρώτη κα­τη­γο­ρού­με­νη προ­σπά­θη­σε να βρει κα­τα­φύ­γιο στο υπνο­δω­μά­τιο.

Ο Βεσ­σά­λας φέ­ρε­ται να της επι­τέ­θη­κε και να της έσκι­σε το πα­ντε­λό­νι που φο­ρού­σε. Εκεί­νη φέ­ρε­ται να απε­γκλω­βί­στη­κε και να με­τέ­βη στην κου­ζί­να.

Εκεί έπια­σε ένα μωβ γυά­λι­νο πο­τή­ρι, το έσπα­σε πάνω στον πάγκο της κου­ζί­νας, το έπια­σε από τον πάτο και έπλη­ξε τον σύ­ντρο­φο της.

Από τον τραυ­μα­τι­σμό αυτό ο Αδάμ Βεσ­σά­λας, υπέ­στη κά­ταγ­μα της τρί­της πλευ­ράς στη δεξιά πλευ­ρά της με­σό­τη­τας της στερ­νι­κής χώρας, το κα­τε­α­γόν άκρο της οποί­ας, στρε­φό­με­νο προς τα έσω προ­κά­λε­σε ρήξη – δια­το­μή της δε­ξιάς έσω μα­στι­κής αρ­τη­ρί­ας, συ­νε­πεία της οποί­ας υπέ­στη ακα­τά­σχε­τη αι­μορ­ρα­γία και μέσα σε λίγα λεπτά κα­τέ­λη­ξε.

Το θύμα άρ­χι­σε να κρα­τά­ει το στή­θος του φω­νά­ζο­ντας «πονάω, υπο­φέ­ρω» και εν συ­νε­χεία, κα­τευ­θύν­θη­κε προς το υπνο­δω­μά­τιο, κά­θι­σε στο πά­τω­μα, δίπλα στο κρε­βά­τι, όπου λίγο αρ­γό­τε­ρα κα­τέ­λη­ξε από ακα­τά­σχε­τη αι­μορ­ρα­γία.

Η πρώτη κα­τη­γο­ρού­με­νη, φέ­ρε­ται, προ­σπα­θώ­ντας να εξα­φα­νί­σει τα ίχνη της πρά­ξης της, αντί για το ΕΚΑΒ, να κά­λε­σε αρ­χι­κά στο τη­λέ­φω­νο την μη­τέ­ρα της, ενώ ταυ­τό­χρο­να άρ­χι­σε να τα­κτο­ποιεί τον τόπο του εγκλή­μα­τος απο­κρύ­πτο­ντας ό,τι μπο­ρού­σε.

Μετά από έκ­κλη­σή της για βο­ή­θεια με­τέ­βη στον τόπο του εγκλή­μα­τος και ο τρί­τος, κου­μπά­ρος της μη­τέ­ρας, ο οποί­ος φέ­ρε­ται να τις βο­ή­θη­σε να ανε­βά­σουν το πτώμα στο κρε­βά­τι.

Ο τρί­τος κα­τη­γο­ρού­με­νος φέ­ρε­ται να τις πα­ρό­τρυ­νε να κα­λέ­σουν το Κέ­ντρο Υγεί­ας Καρ­πά­θου και στη συ­νέ­χεια, να μά­ζε­ψε τα σκου­πί­δια από τον κάδο της κου­ζί­νας για να τα πε­τά­ξει στον κάδο απορ­ριμ­μά­των εκτός του σπι­τιού.

Η μη­τέ­ρα της απηλ­λά­γη από την κα­τη­γο­ρία σε εφαρ­μο­γή της διά­τα­ξης του άρ­θρου 231 παρ. 2 του Ποι­νι­κού Κώ­δι­κα, που προ­βλέ­πει ότι η υπό­θαλ­ψη μένει ατι­μώ­ρη­τη, αν ο υπαί­τιος την τέ­λε­σε υπέρ κά­ποιου οι­κεί­ου του.

Η κα­τη­γο­ρού­με­νη υπο­στή­ρι­ξε απο­λο­γού­με­νη ότι υπήρ­ξε κατ’ επα­νά­λη­ψη θύμα κα­κο­ποί­η­σης από τον 30χρονο, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι δεν είχε αν­θρω­πο­κτό­νο δόλο και ότι ο θά­να­τός του επήλ­θε από ατύ­χη­μα. Ισχυ­ρί­στη­κε ότι την χα­στού­κι­σε στο πρό­σω­πο και τον εξύ­βρι­σε με απο­τέ­λε­σμα να συ­μπλα­κούν στην κου­ζί­να, ότι πήγε στο δω­μά­τιο τους για να τον απο­φύ­γει και ότι την ακο­λού­θη­σε και την έπια­σε από το λαιμό. Την έπια­σε, όπως υπο­στη­ρί­ζει από το μπού­τι και της έσκι­σε το κολάν. Συ­νέ­χι­σαν να χτυ­πιού­νται μέχρι που έφυγε και πήγε στην κου­ζί­να και άνοι­ξε το ντου­λά­πι με τα πο­τή­ρια. Έβγα­λε ένα μωβ πο­τή­ρι, το έσπα­σε στον ξύ­λι­νο πάγκο κάτω από το ντου­λά­πι, κρα­τώ­ντας το από τον πάτο. Την είδε και έτρε­ξε, όπως λέει στο μέρος της, τέ­ντω­σε το χέρι της και τον πέ­τυ­χε στο στή­θος.

Ο ια­τρο­δι­κα­στής κ. Πα­να­γιώ­της Κο­τρέ­τσος, κα­τέ­θε­σε με­τα­ξύ άλλων ότι οι πι­θα­νό­τη­τες να συμ­βεί ανά­λο­γο ατύ­χη­μα δεν υπερ­βαί­νουν τη 1 στις 1.000 πε­ρι­πτώ­σεις.

Η 35χρονη επι­κα­λέ­στη­κε πλήρη έλ­λει­ψη δόλου όχι μόνο ως προς το θα­να­τη­φό­ρο απο­τέ­λε­σμα αλλά και ως προς οια­δή­πο­τε προ­σβο­λή της ζωής και της υγεί­ας του θα­νό­ντος, άρση του άδι­κου χα­ρα­κτή­ρα της πρά­ξε­ως λόγω αμύ­νης, άρση του κα­τα­λο­γι­σμού της πρά­ξης λόγω πα­ράλ­λη­λης συν­δρο­μής κα­τα­στά­σε­ως ανά­γκης και όλως επι­κου­ρι­κώς υπέρ­βα­ση της αμύ­νης ή της κα­τα­στά­σε­ως ανά­γκης λόγω φόβου ή τα­ρα­χής.

Ως συ­νή­γο­ρος πο­λι­τι­κής αγω­γής πα­ρέ­στη η δι­κη­γό­ρος κ. Ευαγ­γε­λία Τα­μπά­κη και για την υπο­στή­ρι­ξη ο δι­κη­γό­ρος κ. Εμ­μα­νου­ήλ Μαρ­γω­μέ­νος.