Οι μυστικές δεσμεύσεις που περιλαμβάνει η λίστα Χουλιαράκη

Έναν προ­άγ­γελο του νέου Mνημο­νίου έστειλε το ΥΠΟΙΚ στην Κομι­σιόν πριν από λίγες ημέρες, κατα­γρά­φο­ντας τη ρητή δέσμευση για τη λήψη των ανα­γκαίων μέτρων δημο­σιο­νο­μι­κής προ­σαρ­μο­γής αλλά και για την υλο­ποί­ησητων μεταρ­ρυθ­μί­σεων ως προ­ϋ­πό­θεση για να απο­φευ­χθούν νέοι κίν­δυ­νοι και για να ξεκλει­δώ­σουν το “χρέος” και η ρευ­στό­τητα μέσω της ΕΚΤ.

Η έκθεση 89 σελίδων, που ονο­μά­ζε­ται Εθνικό Πρό­γραμμα Μεταρ­ρυθ­μί­σεων 2016, εστάλη από τον Γ. Χου­λια­ράκη (ως πρόεδρο του ΣΟΕ) πριν από λίγες ημέρες στις υπη­ρε­σίες του κ. Μοσκο­βισί, βάσει των υπο­χρε­ώ­σεων που απορ­ρέ­ουν από τη δια­δι­κα­σία δημο­σιο­νο­μι­κής επι­τή­ρη­σης.

Δηλαδή, ενώ το ΥΠΟΙΚ έχει δεσμευ­τεί γραπτώς για την εφαρ­μογή όλων των συμ­φω­νη­θέ­ντων στο Μνη­μό­νιο, πριν δύο εβδο­μά­δες οι δια­πραγ­μα­τεύ­σεις διε­κό­πη­σαν και πάλι.

Το ΥΠΟΙΚ εκτιμά ως βασικό σενάριο για το 2016 ύφεση 0,7%. Παρα­θέ­τει, όμως, και 5 ενδο­γε­νείς και 3 εξω­γε­νείς κιν­δύ­νους που μπορεί να πάνε πιο πίσω τις επεν­δύ­σεις, τη δια­μόρ­φωση κλί­μα­τος εμπι­στο­σύ­νης και την ανά­καμψη.

Παρα­δέ­χε­ται, επίσης, ότι φέτος αυξά­νε­ται το δημο­σιο­νο­μικό βάρος του προ­σφυ­γι­κού, αλλά και ότι είναι αμφί­βολο αν θα “εξαι­ρε­θούν” οι δαπάνες του από τα δημο­σιο­νο­μικά μέτρα που ζητούν οι “θεσμοί”. Αφήνει, όμως, και ένα “παρά­θυρο” για την ενί­σχυση της δημό­σιας κατα­νά­λω­σης και την τόνωση του ΑΕΠ, αν η Ε.Ε. στη­ρί­ξει την Ελλάδα.

Μετά το χρέος

“Τα επι­πλέον μέτρα για το χρέος θα ληφθούν υπό την προ­ϋ­πό­θεση της πλήρους εφαρ­μο­γής των συμ­φω­νη­θέ­ντων μέτρων του προ­γράμ­μα­τος χρη­μα­το­δο­τι­κής διευ­κό­λυν­σης του Ευρω­παϊ­κού Μηχα­νι­σμού Στα­θε­ρό­τη­τας καιθα συζη­τη­θούν μετά την ολο­κλή­ρωση της πρώτης αξιο­λό­γη­σης του προ­γράμ­μα­τος, τους πρώτους μήνες του 2016″, ανα­φέ­ρε­ται στην έκθεση.

Το ΥΠΟΙΚ επι­κα­λεί­ται την έκθεση βιω­σι­μό­τη­τας χρέους του 2015 και ανα­φέ­ρει ότι, “για να ενι­σχυ­θεί η πορεία της χώρας προς την οικο­νο­μική ανά­πτυξη και την απο­κα­τά­σταση της βιω­σι­μό­τη­τας του χρέους, είναι απα­ραί­τητη η εφαρ­μογή του προ­γράμ­μα­τος ανα­συ­γκρό­τη­σης που έχει συμ­φω­νη­θεί, καθώς θα οδη­γή­σει στην επα­νέ­νταξη των ελλη­νι­κών τίτλων στις απο­δε­κτές από τοΕυρω­σύ­στημα εξα­σφα­λί­σεις (με απο­τέ­λε­σμα οι ελλη­νι­κές τρά­πε­ζες να μπορούν να χρη­σι­μο­ποιούν τις πράξεις κύριας ανα­χρη­μα­το­δό­τη­σης)”. Επίσης, “καθιστά δυνατή τη συμ­με­τοχή των ελλη­νι­κών κρα­τι­κών ομο­λό­γων στο πρό­γραμμαποσο­τι­κής χαλά­ρω­σης της ΕΚΤ και θα οδη­γή­σει στην απόφαση για τη λήψη μέτρων, από την πλευρά των εταίρων της Ζώνης του Ευρώ, που θα δια­σφα­λί­ζουν τη βιω­σι­μό­τητα του χρέους“.

Εκτιμά ότι οι παρα­πάνω εξε­λί­ξεις θα έχουν ως απο­τέ­λε­σμα τη δημιουρ­γία συν­θη­κών για ανά­πτυξη στο δεύτερο εξάμηνο του τρέ­χο­ντος έτους. Και παρα­θέ­τει τις πολι­τι­κές που θα ακο­λου­θη­θούν ανα­λυ­τικά στα κεφά­λαια της έκθεσης.

“Όχι” σε επα­νά­παυση

Το ΥΠΟΙΚ ανα­φέ­ρει ότι η Ελλάδα θα στο­χεύ­σει σε πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα ύψους3,5% του ΑΕΠ. “Οι στόχοι αυτοί θα επι­τευ­χθούν μέσω του συν­δυα­σμού εμπρο­σθο­βα­ρών δημο­σιο­νο­μι­κών μεταρ­ρυθ­μί­σεων, ενός φιλό­δο­ξου προ­γράμ­μα­τος για την ενί­σχυση της φορο­λο­γι­κής συμ­μόρ­φω­σης και της δια­χεί­ρι­σης των δημό­σιων οικο­νο­μι­κών, καθώς και της κατα­πο­λέ­μη­σης της φορο­δια­φυ­γής και των διαρ­θρω­τι­κών μεταρ­ρυθ­μί­σεων προς τόνωση της ανά­πτυ­ξης – ενώ παράλ­ληλα θα εξα­σφα­λί­ζε­ται επαρκής προ­στα­σία των ευπαθών ομάδων”, επι­ση­μαί­νε­ται.

Επι­τρέ­πε­ται αισιο­δο­ξία “χωρίς επα­νά­παυση, δεδο­μέ­νου ότι πρέπει να αντι­με­τω­πι­στούν οι σημα­ντι­κές προ­κλή­σεις που κρατούν την οικο­νο­μία σε μια εύθραυ­στη ισορ­ρο­πία“.

Οι 5 συν 3 παρά­γο­ντες κιν­δύ­νου

Στο σύνολο του 2016, εκτι­μά­ται ύφεση της τάξης του 0,7%. Ωστόσο, γίνεται σαφές ότι υπάρ­χουν “παρά­γο­ντες κιν­δύ­νου” που “είναι τόσο ενδο­γε­νούς όσο και εξω­γε­νούς φύσεως”.

Όπως ανα­φέ­ρε­ται, οι κύριοι ενδο­γε­νείς παρά­γο­ντες “συν­δέ­ο­νται στενά με:

– Την επιτυχή ολο­κλή­ρωση της πρώτης αξιο­λό­γη­σης του νέου προ­γράμ­μα­τος.

– Τη συνέ­χιση της δημο­σιο­νο­μι­κής προ­σπά­θειας, προ­κει­μέ­νου, μεταξύ άλλων, να μπο­ρέ­σει η Ελλάδα να συμ­με­τά­σχει στις επε­κτα­τι­κές νομι­σμα­τι­κές πολι­τι­κές της ΕΚΤ.

Και τα δύο παρα­πάνω πεδία επη­ρε­ά­ζουν:

– Τον ρυθμό απο­κα­τά­στα­σης της εμπι­στο­σύ­νης στην ελλη­νική οικο­νο­μία.

– Τη στα­θε­ρο­ποί­ηση του ελλη­νι­κού τρα­πε­ζι­κού συστή­μα­τος – για την οποία, όμως, έχουν τεθεί οι βάσεις μετά την επι­τυ­χία της πρό­σφα­της ανα­κε­φα­λαιο­ποί­η­σης.

– Την επι­διω­κό­μενη ταχεία άρση των ελέγχων κεφα­λαίων, ώστε να δοθεί ώθηση στις επεν­δύ­σεις και την εγχώρια ζήτηση και να επι­τρα­πεί η επι­στροφή σε θετι­κούς ρυθμούς ανά­πτυ­ξης από το τρίτο τρίμηνο του 2016.

Ωστόσο, η επι­τυ­χής εφαρ­μογή του νέου προ­γράμ­μα­τος σχε­τί­ζε­ται και με εξω­γε­νείς παρά­γο­ντες κιν­δύ­νου για την ελλη­νική οικο­νο­μία:

– Την απο­δυ­να­μω­μένη παγκό­σμια ζήτηση, με την πτώση της διε­θνούς τιμής του πετρε­λαίου, την επι­βρά­δυνση της ανά­πτυ­ξης στην Κίνα και με δυνη­τι­κές επι­πτώ­σεις στο εξω­τε­ρικό ισο­ζύ­γιο και στη ναυ­τι­λία.

Μάλιστα, επι­ση­μαί­νε­ται ότι η μείωση των τιμών ενέρ­γειας και του πλη­θω­ρι­σμού επη­ρε­ά­ζει την ανά­καμψη του ονο­μα­στι­κού ΑΕΠ και οδηγεί στη “σχετική χει­ρο­τέ­ρευση των δεικτών του δημό­σιου ελλείμ­μα­τος και του δημό­σιου και ιδιω­τι­κού χρέους”…

– Την υψηλή μετα­βλη­τό­τητα των διεθνών χρη­μα­τα­γο­ρών και την όξυνση της τάσης των επεν­δυ­τών προς πιο ασφα­λείς επεν­δύ­σεις, που, αν συνε­χι­ζό­ταν, “θα σήμαινε περαι­τέρω μείωση των άμεσων ξένων επεν­δύ­σεων στον βρα­χυ­πρό­θε­σμο ορί­ζο­ντα”.

– Τις αυξα­νό­με­νες γεω­πο­λι­τι­κές εντά­σεις και την προ­σφυ­γική κρίση στην περιοχή της Μέσης Ανα­το­λής και της ανατ. Ευρώπης, οι οποίες θα μπο­ρού­σαν να έχουν κόστος για την ελλη­νική οικο­νο­μία μέσω επι­πτώ­σεων στον του­ρι­σμό και στις νέες επεν­δύ­σεις, μέσω από­κλι­σης από τους δημο­σιο­νο­μι­κούς στόχους ή μέσω κλι­μά­κω­σης της αβε­βαιό­τη­τας για τις πολι­τι­κές και οικο­νο­μι­κές προ­ο­πτι­κές στην ευρύ­τερη περιοχή.

“Η επι­δεί­νωση των προ­ο­πτι­κών αυτών θα μπο­ρούσε να σημάνει την πιο μεσο­πρό­θε­σμη αναβολή επεν­δυ­τι­κών σχεδίων”, επι­ση­μαί­νε­ται.

Το Εθνικό Πρό­γραμμα Μεταρ­ρυθ­μί­σεων 2016

Το Εθνικό Πρό­γραμμα Μεταρ­ρυθ­μί­σεων του 2016 συντο­νί­στηκε από το Συμ­βού­λιο Οικο­νο­μι­κών Εμπει­ρο­γνω­μό­νων (ΣΟΕ) του υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών σε συνερ­γα­σία με συναρ­μό­δια υπουρ­γεία. Υπο­χρε­ού­νται κάθε χρόνο να το υπο­βάλ­λουν τα κράτη-μέλη, στο πλαίσιο των νέων –ενι­σχυ­μέ­νων– κανόνων επο­πτείας. Υπε­ρι­σχύει προς το παρόν ως κείμενο το Μνη­μό­νιο, αλλά θα είναι (αν βγει η Ελλάδα από αυτό) το μέσο επο­πτείας της τα χρόνια που θα έρθουν. Λόγω της δια­πραγ­μά­τευ­σης, η Ελλάδα είχε λάβει παρά­ταση στην απο­στολή του κει­μέ­νου.

Δημο­σιο­νο­μική πληγή χωρίς απο­φά­σεις το προ­σφυ­γικό

“Η όξυνση της προ­σφυ­γι­κής κρίσης το 2015 επη­ρέ­ασε δυσα­νά­λογα την Ελλάδα ως χώρα διέ­λευ­σης”, επι­ση­μαί­νε­ται. Γίνεται λόγος για “απρό­βλε­πτη τερά­στια εισροή, σχεδόν 20πλάσια σε σχέση με το 2014, που θα επι­φέ­ρει ένα επι­πλέον υψηλό δημο­σιο­νο­μικό κόστος σε δαπάνες υπο­δο­χής και προ­σω­ρι­νής εγκα­τά­στα­σης”.

Ωστόσο, “δεδο­μέ­νων των συνεχών εξε­λί­ξεων του φαι­νο­μέ­νου και της έντονης ημε­ρή­σιας αυξο­μεί­ω­σης στη ροή των προ­σφύ­γων, αλλά και της δια­σπο­ράς του επι­πρό­σθε­του δημο­σιο­νο­μι­κού κόστους” σε δια­φο­ρε­τι­κούς κωδι­κούς δαπανών του Δημο­σίου, το δημο­σιο­νο­μικό κόστος “δεν είναι εύκολο να εκτι­μη­θεί με ακρί­βεια”, παρα­δέ­χε­ται το ΥΠΟΙΚ.

Και επι­ση­μαί­νει ότι “σε αδρές γραμμές, κατά το τρέχον διά­στημα εκτι­μά­ται ότι το δημο­σιο­νο­μικό κόστος που σχε­τί­ζε­ται με τις προ­σφυ­γι­κές ροές το 2016 θα ξεπε­ρά­σει εκείνο των προη­γού­με­νων ετών. Η αύξηση αυτή του δημο­σιο­νο­μι­κού κόστους εν είδει κόστους σίτισης, κατα­λυ­μά­των (χώρων πρώτης υπο­δο­χής και κέντρων μετε­γκα­τά­στα­σης) και ιατρι­κής περί­θαλ­ψης ανα­μέ­νε­ται να αυξήσει τη δημόσια κατα­νά­λωση, χωρίς, όμως, σημα­ντική δευ­τε­ρο­γενή επί­δραση στην απα­σχό­ληση ή τη συνο­λική ιδιω­τική κατα­νά­λωση”.

Παρα­δέ­χε­ται, επίσης, ότι απόφαση από τους “θεσμούς” για αφαί­ρεση δαπανών από τα πρω­το­γενή πλε­ο­νά­σματα δεν υπάρχει. “Η ορι­στική (θετική ή αρνη­τική) επί­δραση της δια­χεί­ρι­σης των προ­σφυ­γι­κών ροών στο ΑΕΠ θα εξαρ­τη­θεί από το αν τα σχετικά κον­δύ­λια θα εξαι­ρε­θούν ή όχι (και μέχρι ποιου ύψους) από τον δημο­σιο­νο­μικό στόχο του 2016, καθώς και από την πολι­τική αντι­με­τώ­πι­σης του φαι­νο­μέ­νου που πρό­κει­ται να ακο­λου­θη­θεί σε κεντρικό ευρω­παϊκό επίπεδο”, επι­ση­μαί­νε­ται.

Οι άξονες μεταρ­ρυθ­μί­σεων

Οι βασικοί τομείς της οικο­νο­μίας στους οποίους εφαρ­μό­ζο­νται οι διαρ­θρω­τι­κές αλλαγές είναι, σύμφωνα με το ΥΠΟΙΚ: Ο τομέας της ενέρ­γειας, το πρό­γραμμα ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεων, η συνέ­χιση της δημο­σιο­νο­μι­κής ανα­θε­ώ­ρη­σης (η οποία περι­λαμ­βά­νει την ανα­μόρ­φωση του φορο­λο­γι­κού κώδικα και τις αλλαγές στο συντα­ξιο­δο­τικό σύστημα, οι οποίες θα εξα­σφα­λί­σουν τη βιω­σι­μό­τητα του ασφα­λι­στι­κού συστή­μα­τος), η ανα­διορ­γά­νωση της δημό­σιας διοί­κη­σης, η δημιουρ­γία ευνοϊ­κού επεν­δυ­τι­κού κλί­μα­τος, αλλά και η έμφαση σε διαρ­θρω­τικά θέματα αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας.

Ανα­δη­μο­σί­ευση από το “Κεφά­λαιο”