Τράβα βγάλε άκρη

Ακόμη προ­σπαθώ να κατα­λάβω, δια­βά­ζο­ντας απο­τι­μή­σεις της περί­φη­μης Black Friday, αν ακόμη και το εύρος των προ­σφο­ρών δικαιο­λο­γεί τη φρε­νί­τιδα που παρα­κο­λου­θή­σαμε. Όταν για παρά­δειγμα, στή­νε­ται κανείς στην ουρά για να πάρει δωρεάν ένα… κραγιόν, όπως συνέβη σε κατά­στημα της συμπρω­τεύ­ου­σας που έδωσε κάτι μικρο­δω­ρά­κια δωρεάν στους πρώτους 200 ή 250 δεν θυμάμαι καλά, που θα έμπαι­ναν, τότε προ­φα­νώς υπάρχει ζήτημα και νοο­τρο­πίας πέρα από την ουσία του μάρ­κε­τινγκ. Κι αυτό το ζήτημα της νοο­τρο­πίας περι­γρά­φει με ένα χαρα­κτη­ρι­στικό παρά­δειγμα που συνέβη στη Ρόδο,  η Μαίρη Φώτη (εδώ, η δική μας στη «δ») : «Φίλος που δου­λεύει σε κατά­στημα αλυ­σί­δας ηλε­κτρι­κών ειδών, μου είπε ότι την περι­βό­ητη, Black Friday γινόταν λαϊκό προ­σκύ­νημα στο μαγαζί σε σημείο ασφυ­ξίας και οι πελάτες αγό­ρα­ζαν ο, τι έβρι­σκαν. Ελα όμως που το μαγαζί δεν είχε εκπτώ­σεις αφού δεν υιο­θέ­τησε τον θεσμό ούτε είχε αναρ­τή­σει καμία σχετική ένδειξη. Του­τέ­στιν οι πελάτες αγό­ρα­ζαν σαν τρελοί προ­ϊ­ό­ντα που δεν είχαν καμιά έκπτωση και που μέχρι την Πέμπτη δεν αγό­ρα­ζαν γιατί ήταν ακριβά … Τράβα βγάλε άκρη.» Μιας νοο­τρο­πίας μιμη­τι­σμού, που προ­σπα­θεί να  ενσω­μα­τώ­νει το Halloween, μετά το Thanksgiving day, μετά την Black Friday και το Santa Run. Το απο­τέ­λε­σμα; Βλα­χο­κουλ­τούρα, όπως κατα­λή­γουν όλοι οι πιθη­κι­σμοί που έχουμε προ­σπα­θή­σει να εντά­ξουμε στην δική μας πραγ­μα­τι­κό­τητα.