Εκεί που χτυπάει η καρδιά μιας άλλης Ελλάδας: Η Αποστολή της «Ομάδας του Αιγαίου»

Του Πανίκου Πανα­γιώ­του

«Όταν μπήκαμε στο λιμάνι των Φούρνων με τα φου­σκωτά, έριχναν βεγ­γα­λικά και χτυ­πού­σαν οι καμπά­νες λες και ήταν Ανά­σταση» ανέφερε στον «Φιλε­λεύ­θερο» η γιατρός Φλω­ρε­ντία Χρι­στο­δου­λί­δου του νοσο­κο­μείου Μάουντ Σάιναϊ της Νέας Υόρκης.

Η συμπα­τριώ­τισσά μας συμ­με­τείχε, όπως και άλλοι ομο­γε­νείς γιατροί δια­φό­ρων ειδι­κο­τή­των, στη φετινή απο­στολή της «Ομάδας Αιγαίου» σε επτά ακρι­τικά νησιά (Φούρνοι, Θύμαινα, Δονούσα, Αμοργός, Αστυ­πά­λαια, Ίος, Κου­φο­νή­σια).

Πρό­κει­ται για μια από τις πιο ανθρώ­πι­νες και εθνικές πρω­το­βου­λίες, που ξεκί­νησε το 1995. Η αλλη­λεγ­γύη προς τους κατοί­κους των νησιών έχει διά­φο­ρες μορφές. Όλοι προ­σφέ­ρουν τις υπη­ρε­σίες τους εθε­λο­ντικά. «Οι εμπει­ρίες μας ήταν συγκλο­νι­στι­κές, ανε­κτί­μη­της αξίας.

Εκεί χτυπάει η καρδιά μιας άλλης Ελλάδας» τόνισε η δρ Χρι­στο­δου­λί­δου, σημειώ­νο­ντας και ένα γεγονός που ανα­δει­κνύει ό,τι πιο όμορφο κρύβει ο φωτει­νός κόσμος του Αιγαίου. «Όταν εξέτασα μια γυναίκα στα Κου­φο­νή­σια, μου έδειξε ένα άδειο κουτί παυ­σί­πο­νου -συγκεκριμένης ονομασίας- που απάλυνε τον πόνο στα πόδια της, αλλά δεν είχε τη δυνα­τό­τητα να το προ­μη­θευ­τεί. Τότε, της είπα να στείλει στο μέρος που διέμενα κάποιον δικό της για να του δώσω ένα κουτί που έτυχε να έχω μαζί μου. Το βράδυ, είχε έρθει ο γιος της για να το πάρει. “Αυτά είναι από τη μάνα μου” και μου έδωσε δυο μυζή­θρες και τυρο­πι­τά­κια “για τον δρόμο” που τα έφτιαξε εκείνη τη μέρα για μένα. Δεν μπόρεσα να συγκρα­τήσω τα δάκρυά μου. Μου θύμισε τους γονείς μου, το χωριό μου την Τρα­χυ­πέ­δουλα της Πάφου, τους απλούς ανθρώ­πους του τόπου μας».

Η δρ Χρι­στο­δου­λί­δου, λοιπόν, αντί να πάρει ένα κοχύλι απ’ το Αιγαίο -όπως λέει και το τραγούδι- για να το έχει στο ταξίδι συντρο­φιά, πήρε δυο μυζή­θρες και τυρο­πι­τά­κια φτιαγ­μένα από τα χέρια της Κυρά-Μαρίας, κλεί­νο­ντας μες την καρδιά της τους υπέ­ρο­χους αυτούς ανθρώ­πους που με τη μοναξιά τους, τις ταλαι­πω­ρίες τους, την απλο­χε­ριά τους, τον χιλιό­χρονο πολι­τι­σμό τους και την πατριω­τική καρ­τε­ρι­κό­τητά τους κρατάνε ελεύ­θερο και ελλη­νικό το Αιγαίο.

Άξιοι θαυ­μα­σμού οι Ακρίτες του Ελλη­νι­σμού και όσοι τους δίνουν χρόνια ζωής για να γιορ­τά­ζουν την Ανά­σταση ολό­χρονα.

mignatiou.com