Ακύρωση διαταγών πληρωμής και κατασχετηρίων «μαμούθ» ξενοδοχειακής εταιρείας!

• Είχε επι­βλη­θεί ανα­γκα­στική κατά­σχεση για το ποσό των 2.139,356,21 ευρώ και 2.956.558,97 ευρώ αντί­στοιχα

Με απόφαση που εξέδωσε το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου έγινε δεκτή η ανακοπή μίας ανώ­νυ­μης εται­ρείας ξενο­δο­χεια­κών και του­ρι­στι­κών επι­χει­ρή­σεων κατά ειδικού εκκα­θα­ρι­στή πιστω­τι­κών ιδρυ­μά­των και ακυ­ρώ­θηκε επιταγή δύο δια­τα­γών πλη­ρω­μής και κατα­σχε­τή­ριο με το οποίο επι­βλή­θηκε ανα­γκα­στική κατά­σχεση για το ποσό των 2.139,356,21 ευρώ και 2.956.558,97 ευρώ αντί­στοιχα.

Ειδι­κό­τερα, η ανα­κό­πτουσα υπο­στή­ριξε ότι η επί­σπευση της ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης από μέρους της καθ’ης η ανακοπή ήταν κατα­χρη­στική, διότι έλαβε χώρα μετά την πάροδο τεσ­σά­ρων ετών από την έκδοση των εκτε­λε­στών τίτλων και εν μέσω των μεταξύ τους δια­πραγ­μα­τεύ­σεων. Επι­πλέον, εξέ­θε­σαν ότι οι ίδιοι είχαν ήδη προβεί σε κατα­βο­λές προ­κει­μέ­νου να μειώ­σουν την οφειλή τους και ότι η καθής η ανακοπή εμπό­διζε την εξεύ­ρεση συμ­φω­νίας παρα­λεί­πο­ντας να τους χορη­γή­σει τα έγγραφα που της ζήτησαν.

Όπως εκτί­μησε το δικα­στή­ριο, η ανα­κό­πτουσα κατήρ­τισε το έτος 2007 σύμβαση πίστω­σης με ανοικτό αλλη­λό­χρεο λογα­ρια­σμό και η καθ’ης της χορή­γησε το ποσό των 2.500.000 ευρώ. Στη συνέ­χεια κατήρ­τι­σαν σύμβαση τοκο­χρε­ο­λυ­τι­κού δανείου δυνάμει της οποίας χορη­γή­θηκε το ποσό των 1.732.500 ευρώ. Εν συνε­χεία ένεκα της παρα­βί­α­σης των συμ­βα­τι­κών υπο­χρε­ώ­σεων από μέρους της ανα­κό­πτου­σας, ήτοι της προ­σή­κου­σας κατα­βο­λής των συμ­φω­νη­μέ­νων δόσεων, η καθ’ης πέτυχε την έκδοση δια­τα­γών πλη­ρω­μής δυνάμει των οποίων προ­χώ­ρησε το έτος 2018 σε κατά­σχεση εις χείρας τρίτου. Εντού­τοις το έτος 2017 οι ανα­κό­πτο­ντες είχαν ξεκι­νή­σει μία σειρά δια­πραγ­μα­τεύ­σεων με την καθ’ ης, γεγονός το οποίο απο­δεί­χθηκε από μηνύ­ματα ηλε­κτρο­νι­κού ταχυ­δρο­μείου από τα οποία προ­κύ­πτει ότι η καθ’ης δεν παρε­μπό­δισε τη σύναψη συμ­φω­νίας όπως αβάσιμα ισχυ­ρί­στηκε, καθώς ζητή­θηκε η κίνηση του λογα­ρια­σμού τους από τη σύναψη των συμ­βά­σεων δανείου και η ειδική εκκα­θα­ρί­στρια χορή­γησε στους ανα­κό­πτο­ντες την κίνηση των λογα­ρια­σμών από την ημε­ρο­μη­νία έναρξης της εκκα­θά­ρι­σης και εξής, διότι δεν είχε σχετικά έγγραφα προ­γε­νέ­στε­ρης ημε­ρο­μη­νίας. Επο­μέ­νως η καθής όπως ανα­φέ­ρει η απόφαση δεν ενήρ­γησε κακό­βουλα ωστόσο μεταξύ τους είχαν ήδη ξεκι­νή­σει από το έτος 2017 δια­πραγ­μα­τεύ­σεις ενώ το έτος 2018 οι ανα­κό­πτο­ντες απέ­στει­λαν μήνυμα ηλε­κτρο­νι­κού ταχυ­δρο­μείου ανα­φέ­ρο­ντας ότι θα της απο­στεί­λουν τα στοι­χεία που της είχε ζητήσει στο πλαίσιο της μεταξύ τους τηλε­φω­νι­κής επι­κοι­νω­νίας προ­κει­μέ­νου να ολο­κλη­ρω­θεί η μεταξύ τους συμ­φω­νία.

Επι­πλέον σύμφωνα με την απόφαση απο­δεί­χθηκε ότι η καθ’ης το έτος 2018 γνω­στο­ποί­ησε στους ανα­κό­πτο­ντες ότι η εσω­τε­ρική επι­τροπή εγκρί­σεων η οποία είναι αρμόδιο κλι­μά­κιο της εκκα­θά­ρι­σης ενέ­κρινε την ύπαρξη συμ­φω­νίας με τον όρο να κατα­βλη­θεί εκ μέρους των τελευ­ταίων το συνο­λικό ποσό των 300.000 ευρώ σε δόσεις. Επι­πρό­σθετα, τους ενη­μέ­ρωσε ότι θα τους απο­στεί­λει τα στοι­χεία που ζήτησαν δημιουρ­γώ­ντας τους έτσι την πεποί­θηση ότι οι δια­πραγ­μα­τεύ­σεις συνε­χί­ζο­νται, επί­σπευσε την σε βάρος τους κατά­σχεση εις χείρας τρίτου.

Ετσι το Δικα­στή­ριο έκρινε ότι η συμπε­ρι­φορά αυτή της καθ’ης είναι κατα­χρη­στική διότι αντί­κει­ται στην καλή πίστη και τα συναλ­λα­κτικά ήθη, δεδο­μέ­νου ότι η τελευ­ταία προ­χώ­ρησε σε ανα­γκα­στική εκτέ­λεση σε βάρος των ανα­κο­πτό­ντων πριν παρέλ­θει η προ­θε­σμία κατα­βο­λής των δόσεων που τους είχε προ­τεί­νει ενώ κατόπιν της ανωτέρω πρό­τα­σης εύλογα είχε δημιουρ­γη­θεί η πεποί­θηση ότι συνε­χί­ζο­νται οι δια­πραγ­μα­τεύ­σεις και ότι η καθ’ης δε θα προ­έ­βαινε σε ανα­γκα­στική εκτέ­λεση σε βάρος τους την ανωτέρω χρονική στιγμή προ­κα­λώ­ντας τους τοιου­το­τρό­πως δυσμε­νείς επι­πτώ­σεις.

Έτσι το δικα­στή­ριο ακύρωσε τις επι­τα­γές προς πληρωμή και το κατα­σχε­τή­ριο με το οποίο επι­βλή­θηκε ανα­γκα­στική κατά­σχεση εις χείρας των ανω­νύ­μων τρα­πε­ζι­κών εται­ριών αφενός μεν για το συνο­λικό ποσό των 2.139.356,21 ευρώ αφε­τέ­ρου δε για το συνο­λικό ποσό των 2.956.558,97 ευρώ που αφο­ρού­σαν τις δια­τα­γές πλη­ρω­μής.

Την υπόθεση χει­ρί­στηκε το δικη­γο­ρικό γραφείο Μηνά Τσέρκη & Συνερ­γα­τών και η δικη­γό­ρος κ. Κατε­ρίνα Νοτο­πού­λου.