Γεραπετρίτης: Σταδιακό άνοιγμα αγοράς και κοινωνίας την επόμενη ή μεθεπόμενη εβδομάδα

Και συ­μπε­ρα­σμα­τι­κώς, «θα επι­στρέ­ψου­με, αυτό ση­μαί­νει ότι θα πρέ­πει όλοι να επι­δεί­ξου­με με­γα­λύ­τε­ρη υπευ­θυ­νό­τη­τα όταν συμ­βεί αυτό».

Επι­κα­λού­με­νος εξάλ­λου τους πλέον πρό­σφα­τους δεί­κτες, αυτοί «επι­βε­βαιώ­νουν ότι το ελ­λη­νι­κό πα­ρά­δειγ­μα είναι ίσως το κα­λύ­τε­ρο στην Ευ­ρώ­πη», η χώρα μας είναι στις τε­λευ­ταί­ες θέ­σεις και «από την άποψη του πιο σκλη­ρού δεί­κτη, αυτού των θα­νά­των ανά εκα­τομ­μύ­ριο πο­λι­τών, εί­μα­στε στην τε­λευ­ταία θέση. Αυτό δεν αναι­ρεί το γε­γο­νός ότι είναι μια πολύ δύ­σκο­λη άσκη­ση, έχου­με δυ­στυ­χώς το μειο­νέ­κτη­μα ότι έχου­με πέσει σχε­τι­κώς έξω στο βα­σι­κό μας προ­γραμ­μα­τι­σμό σε ό,τι αφορά τα εμ­βό­λια και τούτο γιατί η Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση δεν έχει προ­μη­θευ­τεί τον αριθ­μό εμ­βο­λί­ων τον οποί­ον πε­ρι­μέ­να­με εξ αρχής. Άρα, πη­γαί­νει σχε­τι­κώς πιο πίσω το project αυτό», πα­ρα­τή­ρη­σε για το θέμα, με την πρό­σθε­τη επι­σή­μαν­ση, «με τον προ­γραμ­μα­τι­σμό που έχου­με, εκτι­μού­με ότι ένας ικα­νός δεί­κτης ανο­σί­ας θα έχει δη­μιουρ­γη­θεί μέχρι το κα­λο­καί­ρι, αν έχου­με μια φυ­σιο­λο­γι­κή ροή στην προ­μή­θεια των εμ­βο­λί­ων».

Όμως, ο υπουρ­γός Επι­κρα­τεί­ας ζή­τη­σε να δούμε και τα ποιο­τι­κά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά του εμ­βο­λια­σμού, το γε­γο­νός δη­λα­δή ότι εμ­βο­λιά­ζο­νται εκεί­νοι από τους συ­μπο­λί­τες μας που είναι οι πιο ευ­πα­θείς στον ιό, οι με­γα­λύ­τε­ροι σε ηλι­κία και όσοι έχουν υπο­κεί­με­να νο­σή­μα­τα. «Εί­μα­στε αι­σιό­δο­ξοι, δί­νου­με μάχη με το χρόνο, ελ­πί­ζου­με ότι μέχρι το κα­λο­καί­ρι θα έχει δη­μιουρ­γη­θεί ση­μα­ντι­κό τεί­χος ανο­σί­ας, χρειά­ζε­ται υπο­μο­νή για ακόμη 1-2 μήνες και πάνω από όλα κοι­νω­νι­κή ευαι­σθη­το­ποί­η­ση να δεί­ξου­με αντο­χή για λίγο διά­στη­μα ακόμη».

Ανα­φο­ρι­κά με τις κλί­νες Μο­νά­δας Εντα­τι­κής Θε­ρα­πεί­ας, αφού θύ­μι­σε ότι «έχου­με σχε­δόν τρι­πλα­σιά­σει τον αριθ­μό των ΜΕΘ που εί­χα­με, ξε­κι­νή­σα­με σε αυτήν την πε­ρι­πέ­τεια με πε­ρί­που 550 ΜΕΘ και σή­με­ρα έχου­με φθά­σει σχε­δόν τις 1.400», ταυ­τό­χρο­να ανα­γνώ­ρι­σε ότι «ναι, πιέ­ζε­ται πολύ το υγειο­νο­μι­κό σύ­στη­μα», όμως «εξα­κο­λου­θού­με να έχου­με δυ­να­τό­τη­τες να μπο­ρέ­σου­με να το ενι­σχύ­σου­με».

Σε ένα άλλο θέμα της επι­και­ρό­τη­τας, αυτό της απερ­γί­ας πεί­νας του Δη­μή­τρη Κου­φο­ντί­να, τό­νι­σε ότι «η κυ­βέρ­νη­ση έχει τη­ρή­σει απα­ρέ­γκλι­τα το νόμο, αυτό που ζητά ο κα­τά­δι­κος κ. Κου­φο­ντί­νας είναι μια προ­τι­μη­σια­κή με­τα­χεί­ρι­ση απέ­να­ντι στο νόμο». Ζητά, με άλλα λόγια, «να μην εφαρ­μο­σθεί ο νόμος», ο οποί­ος ρητά προ­βλέ­πει ότι εκεί­νοι οι οποί­οι είναι κα­τα­δι­κα­σμέ­νοι για βαριά αδι­κή­μα­τα να μην βρί­σκο­νται σε κα­τα­στή­μα­τα όπως αυτό του Κο­ρυ­δαλ­λού, και «για το λόγο αυτό δεν είναι δυ­να­τόν να με­τα­χθεί εκεί. Αυτό που επι­κα­λεί­ται ο ίδιος και όσοι βρί­σκο­νται στο πλευ­ρό αυτής της επί­κλη­σης, είναι μια λο­γι­κή επιεί­κειας, να δεί­ξου­με επιεί­κεια έτσι ώστε να σωθεί μια αν­θρώ­πι­νη ζωή».

Όμως, αντέ­τει­νε ο υπουρ­γός, «είναι επι­λο­γή του ιδίου (σ.σ. του Δ. Κου­φο­ντί­να) να είναι σε κα­θε­στώς απερ­γί­ας πεί­νας (…) σε καμία έν­νο­μη τάξη του πο­λι­τι­σμέ­νου κό­σμου δεν υπάρ­χει δι­καί­ω­μα κρα­του­μέ­νου να επι­λέ­γει τον τόπο της κρά­τη­σής του. Ζητεί την επιεί­κεια της Πο­λι­τεί­ας, την οποία ο ίδιος έχει πλη­γώ­σει βά­ναυ­σα, όχι μόνο από τις δο­λο­φο­νί­ες των πο­λι­τών αλλά και εκ του γε­γο­νό­τος ότι δεν έχει επι­δεί­ξει καμία με­τα­μέ­λεια», ανέ­φε­ρε ο Γ. Γε­ρα­πε­τρί­της με την ταυ­τό­χρο­νη επι­σή­μαν­ση, «η Ελ­λά­δα έχει μια συ­ντε­ταγ­μέ­νη έν­νο­μη τάξη, πα­ρέ­χει σε όλους τους πο­λί­τες –ακόμη και σε εκεί­νους που έχουν κα­τα­δι­κα­στεί για βαριά αδι­κή­μα­τα όσα η έν­νο­μη τάξη προ­βλέ­πει και ιδίως τη δυ­να­τό­τη­τα για μια απο­τε­λε­σμα­τι­κή προ­σφυ­γή στη δι­καιο­σύ­νη».

Και διε­μή­νυ­σε, «εάν ο κ. Κου­φο­ντί­νας θε­ω­ρεί ότι αδι­κεί­ται, βε­βαί­ως μπο­ρεί να προ­σφύ­γει, και εάν υπάρ­ξει μια θε­τι­κή από­φα­ση για τον ίδιο, η Ελ­λά­δα είναι η χώρα που σέ­βε­ται και συμ­μορ­φώ­νε­ται στις δι­κα­στι­κές απο­φά­σεις –αυτό θα πρά­ξει και τώρα. Δεν το έχει πρά­ξει ως σή­με­ρα, επι­λέ­γει με τον τρόπο αυτό να εκ­βιά­σει την ελ­λη­νι­κή Πο­λι­τεία έτσι ώστε να ικα­νο­ποι­ή­σει το αί­τη­μά του. Κα­τα­λα­βαί­νου­με τι ασκό του Αιό­λου ανοί­γου­με εάν η συ­ντε­ταγ­μέ­νη Πο­λι­τεία υπα­να­χω­ρεί σε αι­τή­μα­τα που εκ­φρά­ζο­νται με τον εκ­βια­στι­κό αυτό τρόπο…», ανέ­φε­ρε εμ­φα­τι­κά.

Σχο­λιά­ζο­ντας δε, αι­τιά­σεις που θέ­λουν την κυ­βέρ­νη­ση να επι­θυ­μεί το θά­να­το του απερ­γού, απά­ντη­σε ότι «εκεί­νος ο οποί­ος θέλει νεκρό, δεν μπο­ρεί να είναι εκεί­νος που εφαρ­μό­ζει το Δί­καιο. Εμείς όχι μόνο δεν θέ­λου­με νεκρό τον κ. Κου­φο­ντί­να, αλλά έχου­με κι­νη­το­ποι­ή­σει κάθε δυ­να­τό μέσο για να δια­σφα­λί­σου­με την υγεία του».

Και απα­ντώ­ντας απευ­θυ­νό­με­νος στον αρ­χη­γό της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης ει­δι­κό­τε­ρα, εξέ­φρα­σε την έκ­πλη­ξή του ότι «αντί ο κ. Τσί­πρας να ζητεί από τον ίδιο τον κ. Κου­φο­ντί­να να στα­μα­τή­σει την απερ­γία πεί­νας δια­σφα­λί­ζο­ντας την υγεία και τη ζωή του, ζητεί από την Πο­λι­τεία να ικα­νο­ποι­ή­σει το αί­τη­μά του. Εκεί­νος που θέλει τον Κου­φο­ντί­να νεκρό δεν μπο­ρεί να είναι εκεί­νος που πράτ­τει τα πάντα για να τον κρα­τή­σει ζω­ντα­νό, αλλά είναι αυτός που δεν ζητεί να στα­μα­τή­σει την απερ­γία πεί­νας».

Κλη­θείς να σχο­λιά­σει την πα­ραί­τη­ση Τα­ρα­ντί­λη και κατά πόσο συν­δέ­ε­ται με την υπό­θε­ση Λι­γνά­δη, δή­λω­σε πως ο τέως κυ­βερ­νη­τι­κός εκ­πρό­σω­πος είναι «κα­τα­ξιω­μέ­νος ακα­δη­μαϊ­κός και πολύ ικα­νός άν­θρω­πος και φίλος, βου­λευ­τής Επι­κρα­τεί­ας της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας, έχει ένα οι­κο­γε­νεια­κό πρό­βλη­μα που δεν του επι­τρέ­πει να ασκεί με αφο­σί­ω­ση τα κα­θή­κο­ντά του. Ο ίδιος δή­λω­σε με τον πλέον κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κό τρόπο δεν συν­δέ­ε­ται με οποια­δή­πο­τε πο­λι­τι­κή επι­λο­γή, είναι αμι­γώς προ­σω­πι­κό και οι­κο­γε­νεια­κό, και ζή­τη­σε από όλους να το σε­βα­στούν». Και, εν κα­τα­κλεί­δι, κά­λε­σε όλους «να επι­δεί­ξουν τον ανά­λο­γο σε­βα­σμό όταν πρό­κει­ται για τέ­τοιου τύπου ζη­τή­μα­τα και να μην προ­σπα­θούν να κά­νουν κομ­μα­τι­κή εκ­με­τάλ­λευ­ση».

Σε ό,τι αφορά την υπό­θε­ση του Δη­μή­τρη Λι­γνά­δη, επα­νέ­λα­βε ότι πέντε ώρες μετά την πρώτη συ­νέ­ντευ­ξη που φω­το­γρά­φι­ζε, χωρίς να ανα­φέ­ρε­ται ονο­μα­στι­κά, τον κ. Λι­γνά­δη, εκεί­νος πα­ραι­τεί­ται, ενώ υπήρ­ξε πα­ρέμ­βα­ση της υπουρ­γού Πο­λι­τι­σμού προς την κα­τεύ­θυν­ση αυτή που επί­σπευ­σε την πα­ραί­τη­ση. «Δυ­σκο­λεύ­ο­μαι να κα­τα­λά­βω με ποιον τρόπο λο­γί­ζε­ται αυτό ως κα­θυ­στέ­ρη­ση (…) δεν υπήρ­χε φά­κε­λος να στα­λεί στην Ει­σαγ­γε­λία γιατί δεν υπήρ­χε ακόμη επώ­νυ­μη κα­ταγ­γε­λία. Όταν προ­έ­κυ­ψαν επώ­νυ­μες κα­ταγ­γε­λί­ες, η κ. Μεν­δώ­νη ζή­τη­σε την πλήρη δια­λεύ­καν­ση όλων των υπο­θέ­σε­ων που αφο­ρούν τον καλ­λι­τε­χνι­κό χώρο θέ­το­ντας το Υπουρ­γείο Πο­λι­τι­σμού στη διά­θε­ση της οποιασ­δή­πο­τε έρευ­νας. Άρα, όχι μόνο δεν υπήρ­ξε καμία συ­γκά­λυ­ψη, αλλά υπήρ­ξε πλή­ρης απο­κά­λυ­ψη του θέ­μα­τος». Και πρό­σθε­σε: «εκεί­νοι οι οποί­οι δια­τεί­νο­νται ότι γνώ­ρι­ζαν, έχουν βα­ρύ­τα­τη ευ­θύ­νη. Όλα αυτά τα χρό­νια υπήρ­χε συ­γκά­λυ­ψη, η απο­κά­λυ­ψη έρ­χε­ται επί της πα­ρού­σας κυ­βέρ­νη­σης, η σύλ­λη­ψη έρ­χε­ται επί της πα­ρού­σας κυ­βέρ­νη­σης και η δίκη θα γίνει επί της πα­ρού­σας κυ­βέρ­νη­σης», ανέ­φε­ρε με έμ­φα­ση.

Ενώ ανα­φέρ­θη­κε και στις νο­μι­κές προ­βλέ­ψεις: «Ο Ποι­νι­κός Κώ­δι­κας τον οποί­ον έφερε λίγες ημέ­ρες πριν τις εκλο­γές του 2019 η προη­γού­με­νη κυ­βέρ­νη­ση, κα­τέ­στη­σε ηπιό­τε­ρο το πλαί­σιο για αυτού του τύπου τα εγκλή­μα­τα και σε ό,τι αφορά τις ποι­νές και σε ό,τι αφορά την πα­ρα­γρα­φή. Αμέ­σως με την ανά­λη­ψη της νέας δια­κυ­βέρ­νη­σης υπήρ­ξε μια σύμ­με­τρη αυ­στη­ρο­ποί­η­ση, π.χ. ο ομα­δι­κός βια­σμός κα­τέ­στη έγκλη­μα το οποίο τι­μω­ρεί­ται ως ισό­βια, κάτι που δεν προ­βλε­πό­ταν, επί­σης εί­χα­με ως ελά­χι­στο όριο ποι­νής τα 10 έτη για την πε­ρί­πτω­ση του βια­σμού που επί­σης δεν προ­βλε­πό­ταν».

Ανα­κοί­νω­σε δε, ότι «τη στιγ­μή αυτή βρι­σκό­μα­στε σε με­λέ­τη συ­νο­λι­κά του πλαι­σί­ου για τα εγκλή­μα­τα κατά της γε­νε­τή­σιας αξιο­πρέ­πειας, πολύ σύ­ντο­μα θα φέ­ρου­με στη Βουλή τις τρο­πο­ποι­ή­σεις που θα συ­νι­στούν αυ­στη­ρο­ποί­η­ση του υφι­στά­με­νου πλαι­σί­ου».

Κλεί­νο­ντας με τα ελ­λη­νο­τουρ­κι­κά, διε­μή­νυ­σε ότι «αυτή τη στιγ­μή βρι­σκό­μα­στε σε μια τε­ρά­στια θέση ισχύ­ος, που δεν την εί­χα­με ποτέ στη Με­τα­πο­λί­τευ­ση», ενώ θυ­μί­ζο­ντας εξάλ­λου τα γε­γο­νό­τα του Έβρου δια­βε­βαί­ω­σε ότι «οι Ένο­πλες Δυ­νά­μεις είναι σε θέση να υπο­στη­ρί­ξουν απο­τε­λε­σμα­τι­κά τα κυ­ριαρ­χι­κά μας συμ­φέ­ρο­ντα, όπου και με όποιο τρόπο χρεια­στεί».

Και ο Γ. Γε­ρα­πε­τρί­της πρό­σθε­σε, «αυ­το­νο­ή­τως δεν πρό­κει­ται εμείς να προ­κα­λέ­σου­με την οποια­δή­πο­τε πο­λε­μι­κή σύρ­ρα­ξη ή θερμό επει­σό­διο ή την έντα­ση στην πε­ριο­χή, από την άλλη πλευ­ρά δεν εί­μα­στε και δια­τε­θει­μέ­νοι να ανε­χθού­με το ο,τι­δή­πο­τε (…) Εγώ είμαι της άπο­ψης ότι βε­βαί­ως και πάντα θα πρέ­πει να υπάρ­χουν δί­αυ­λοι επι­κοι­νω­νί­ας έτσι ώστε να απο­συ­μπιέ­ζο­νται οι εντά­σεις», αλλά «θα πρέ­πει και η Τουρ­κία να επι­δεί­ξει ανά­λο­γη συ­μπε­ρι­φο­ρά για να υπάρ­ξει εποι­κο­δο­μη­τι­κός διά­λο­γος. Δια­φο­ρε­τι­κά σε αυτή τη σκα­κιέ­ρα η Ελ­λά­δα έχει πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρα ‘όπλα’, τα οποία ανά­γο­νται στις διε­θνείς συμ­μα­χί­ες της και ιδίως στη συμ­με­το­χή της στην Ε.Ε.».

Πηγή: protothema.gr