Κατερίνα Γαβαλά: «Το Συνέδριο είναι μια στιγμή πολιτικής ευθύνης για την καθαρότητα της στρατηγικής μας»

Κυρία Γαβαλά, το ΠΑΣΟΚ οδεύει προς το Συνέ­δριό του και θα ήθελα να σας ρωτήσω ποιο είναι το δια­κύ­βευμα, τι προσ­δο­κάτε να επι­τευ­χθεί μέσα από τις εργα­σίες;

Το Συνέ­δριο είναι μια στιγμή πολι­τι­κής ευθύνης. Το δια­κύ­βευμα αφορά στην καθα­ρό­τητα της στρα­τη­γι­κής μας και στη σύνδεση του προ­γράμ­μα­τος με τις πραγ­μα­τι­κές ανάγκες της κοι­νω­νίας.

Το μήνυμα θα είναι καθαρό. Θα αφορά στην ανά­δειξη του ΠΑΣΟΚ ως της μονα­δι­κής, σοβαρής και αξιό­πι­στης εναλ­λα­κτι­κής πρό­τα­σης δια­κυ­βέρ­νη­σης σε μια περίοδο όπου η κυβέρ­νηση εξα­ντλεί­ται σε δια­χει­ρι­στι­κές ασκή­σεις και επι­κοι­νω­νια­κές μετα­το­πί­σεις.

Στόχος μας είναι η επι­και­ρο­ποί­ηση του κοι­νω­νι­κού μας συμ­βο­λαίου με τους πολίτες, όπως μας αρέσει να λέμε, μέσα από ένα πρό­γραμμα που απαντά στην καθη­με­ρι­νό­τητα και μετα­τρέ­πει τα προ­βλή­ματα σε εφαρ­μό­σι­μες πολι­τι­κές.

Για μένα, ως Δωδε­κα­νή­σια, το στοί­χημα αφορά στη δυνατή παρου­σία της περι­φέ­ρειας στο νέο οργα­νω­τικό μοντέλο. Η φωνή των νησιών χρειά­ζε­ται να βρί­σκε­ται στην ουσία της λήψη των απο­φά­σεων.

Το ΠΑΣΟΚ εμφα­νί­ζε­ται σταθερά δεύτερο, αλλά με από­σταση από την κορυφή. Τι φταίει που το κόμμα δεν εισπράτ­τει τη φθορά της κυβέρ­νη­σης με τους ρυθμούς που θα ανα­μέ­νατε;

Η πολι­τική κρί­νε­ται σε βάθος χρόνου.

Η φθορά της κυβέρ­νη­σης δεν μετα­φρά­ζε­ται αυτό­ματα σε πολι­τικό κέρδος για την αντι­πο­λί­τευση, ιδιαί­τερα όταν επι­χει­ρεί­ται να απορ­ρο­φη­θεί επι­κοι­νω­νιακά. Βλέ­πουμε μια συστη­μα­τική προ­σπά­θεια δια­χεί­ρι­σης της κρίσης με όρους εικόνας, μετα­τό­πι­σης ευθυνών και απο­σπα­σμα­τι­κών παρεμ­βά­σεων, που θολώ­νουν το πραγ­μα­τικό δια­κύ­βευμα.

Το ΠΑΣΟΚ δεν επέλεξε τον εύκολο δρόμο της αγα­νά­κτη­σης ούτε την πλειο­δο­σία καταγ­γε­λίας. Επέλεξε να μιλήσει για πολι­τι­κές. Αυτό σημαί­νει ότι δεν «κεφα­λαιο­ποιεί» τη φθορά με όρους στιγμής, αλλά διεκ­δι­κεί να τη μετα­τρέ­ψει σε συνει­δητή πολι­τική μετα­τό­πιση.

Την ίδια στιγμή, η κυβερ­νη­τική φθορά δια­χέ­ε­ται σε ένα κατα­κερ­μα­τι­σμένο πολι­τικό τοπίο, όπου ευκαι­ριακά σχήματα και προ­σω­πο­κε­ντρι­κές πρω­το­βου­λίες επι­χει­ρούν να την αξιο­ποι­ή­σουν χωρίς σχέδιο δια­κυ­βέρ­νη­σης. Εκεί κρί­νε­ται η διαφορά. Η κοι­νω­νία μπορεί να εκφρά­ζει δυσα­ρέ­σκεια, αλλά αυτό που αναζητά πραγ­μα­τικά είναι λύση με διάρ­κεια.

Η ευθύνη μας είναι να μην ακο­λου­θή­σουμε τον θόρυβο. Να κάνουμε πιο καθαρή τη σύγκριση, πιο ορατό το πρό­γραμμα και πιο δύσκολη την από­δραση της κυβέρ­νη­σης από τις πραγ­μα­τι­κές της ευθύνες. Γιατί στο τέλος, η πολι­τική δεν θα κριθεί στην ένταση των αντι­δρά­σεων, αλλά στην αξιο­πι­στία της πρό­τα­σης εξου­σίας.

Ποια είναι η θέση σας για το «κοινό μέτωπο» των προ­ο­δευ­τι­κών δυνά­μεων; Αυτό­νομη πορεία μέχρι τέλους ή πρω­τα­γω­νι­στι­κός ρόλος σε μια ευρύ­τερη ανα­σύν­θεση;

Η θέση μου είναι ξεκά­θαρη: πρω­τα­γω­νι­στι­κός ρόλος με αυτο­νο­μία.

Το ΠΑΣΟΚ απο­τε­λεί ιστο­ρικά τον κορμό της προ­ο­δευ­τι­κής παρά­τα­ξης. Η ανα­σύν­θεση του χώρου προ­κύ­πτει μέσα στην κοι­νω­νία και στους θεσμούς, όχι μέσα από συγκολ­λή­σεις κορυφής.

Απευ­θυ­νό­μα­στε σε κάθε πολίτη που συμ­με­ρί­ζε­ται τις αξίες μας. Στόχος μας είναι η ηγεσία της προ­ο­δευ­τι­κής παρά­τα­ξης με καθαρό πρό­γραμμα και πολι­τική αυτο­πε­ποί­θηση.

Η δημιουρ­γία νέων κομ­μά­των, όπως πχ της κ. Μαρίας Καρυ­στια­νού ή του πρώην πρω­θυ­πουρ­γού Αλέξη Τσίπρα θεω­ρείτε ότι θα πιέσει το ΠΑΣΟΚ;

Ο πλου­ρα­λι­σμός απο­τε­λεί στοι­χείο της δημο­κρα­τίας.

Η εμφά­νιση νέων κομ­μά­των απο­τε­λεί άλλωστε φυσική εξέλιξη σε περιό­δους πολι­τι­κής κόπωσης. Το κρίσιμο ερώτημα αφορά στο ποιος μπορεί να μετα­τρέ­ψει τη δυσα­ρέ­σκεια σε σχέδιο δια­κυ­βέρ­νη­σης και κοι­νω­νική προ­ο­πτική.

Το ΠΑΣΟΚ επεν­δύει στη σοβα­ρό­τητα και στη θεσμική επάρ­κεια, όχι στη συγκυ­ριακή απήχηση. Με οργα­νω­μένη παρου­σία, στελέχη και ιστο­ρική εμπει­ρία, παρα­μέ­νει ο πολι­τι­κός χώρος που μπορεί να εκφρά­σει προ­ο­δευ­τική αλλαγή με στα­θε­ρό­τητα και πολι­τική αυτο­πε­ποί­θηση.

Έχετε πει ότι τα νησιά είναι «παγίδες» για τους για­τρούς. Ποια θεσμικά κίνητρα (οικο­νο­μικά, στε­γα­στικά) προ­τεί­νει το ΠΑΣΟΚ για να στα­μα­τή­σουν οι άγονες προ­κη­ρύ­ξεις;

Ως μάχιμη γιατρός και πρό­ε­δρος του Ιατρι­κού Συλ­λό­γου Κω μιλώ από εμπει­ρία. Την ώρα που συζη­τού­νται κίνητρα στα χαρτιά, τα νησιά μετρούν κενά, υπε­ρε­φη­μέ­ρευση και εξά­ντληση προ­σω­πι­κού.

Το ΠΑΣΟΚ προ­τεί­νει μια δέσμη μέτρων που αλλάζει τα δεδο­μένα:

• ειδικό μισθο­λό­γιο για τους για­τρούς των νησιών με ουσια­στική αύξηση βασικού μισθού,

• στε­γα­στική επι­δό­τηση ή παροχή κατοι­κίας μέσω των Δήμων με κρατική χρη­μα­το­δό­τηση,

• διπλα­σια­σμό της μοριο­δό­τη­σης για επαγ­γελ­μα­τική εξέλιξη σε άγονες περιο­χές,

• φορο­λο­γικά κίνητρα με αυτο­τελή φορο­λό­γηση των εφη­με­ριών.

Η υγεία στα νησιά χρειά­ζε­ται πολι­τική απόφαση. Όχι δια­χεί­ριση της έλλει­ψης. Και αυτό προ­σπαθώ να ανα­δείξω και εκτός πολι­τι­κής ιδιό­τη­τας. Θεωρώ ότι με τους συνα­δέλ­φους μου, προ­έ­δρους ιατρι­κών συλ­λό­γων του Αιγαίου, έχουμε κάνει μια εξαι­ρε­τική δουλειά και έχουμε προ­τεί­νει ρεα­λι­στικά κίνητρα για την επα­νεκ­κί­νηση της δημό­σιας υγείας στα νησιά. Θα επα­να­λάβω όμως ότι οι λύσεις είναι θέμα πολι­τι­κών επι­λο­γών και προ­τε­ραιο­τή­των.

Να επε­κτείνω το ερώτημα και να σας ρωτήσω ως πρόεδρο του Ιατρι­κού Συλ­λό­γου Κω, νιώθετε ότι η Αθήνα ακούει τους τοπι­κούς επι­στή­μο­νες ή οι απο­φά­σεις παίρ­νο­νται «στα τυφλά» από μακριά;

Η από­σταση από την Αθήνα συχνά απο­τυ­πώ­νε­ται στον τρόπο λήψης απο­φά­σεων. Έχουμε ζήσει κρί­σι­μες επι­λο­γές για τη στε­λέ­χωση και τη λει­τουρ­γία των δομών υγείας, όπου η τοπική γνώση έφτασε τελευ­ταία στο τραπέζι. Η θεσμική εκπρο­σώ­πηση της περι­φέ­ρειάς μας στα κέντρα απο­φά­σεων απο­τε­λεί ανα­γκαιό­τητα. Η δική μου παρου­σία φιλο­δο­ξεί να λει­τουρ­γή­σει ως γέφυρα που μετα­φέ­ρει την αλήθεια των νησιών στο Κοι­νο­βού­λιο με καθα­ρό­τητα και ευθύνη.

Κυρία Γαβαλά, πέρα από τα προ­βλή­ματα του τομέα υγείας, ο Δωδε­κα­νή­σιος σήμερα πνί­γε­ται από την ακρί­βεια, την υπο­βάθ­μιση των υπο­δο­μών. Το Μετα­φο­ρικό Ισο­δύ­ναμο παρου­σιά­ζει μεγάλες καθυ­στε­ρή­σεις και οι συγκοι­νω­νίες στα μικρά νησιά παρα­μέ­νουν το μεγάλο “αγκάθι”. Ποιες είναι οι προ­τά­σεις του ΠΑΣΟΚ για τις νησιω­τι­κές πολι­τι­κές;

Ο Δωδε­κα­νή­σιος βιώνει αυξη­μένο κόστος ζωής λόγω μετα­φο­ρών και απο­στά­σεων. Οι καθυ­στε­ρή­σεις στο Μετα­φο­ρικό Ισο­δύ­ναμο και η οριακή λει­τουρ­γία των μικρών γραμμών επι­βα­ρύ­νουν την καθη­με­ρι­νό­τητα.

Οι προ­τά­σεις μας είναι συγκε­κρι­μέ­νες:

• άμεση εκκα­θά­ριση και σταθερή μηνιαία κατα­βολή του Μετα­φο­ρι­κού Ισο­δύ­να­μου,

• επα­να­φορά των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ στα νησιά ως μέτρο κοι­νω­νι­κής ισορ­ρο­πίας,

• στρα­τη­γι­κός σχε­δια­σμός για τις ενδο­συ­γκοι­νω­νίες με σύγ­χρονα πλοία και σταθερά δρο­μο­λό­για όλο τον χρόνο,

• στο­χευ­μέ­νες επεν­δύ­σεις σε λιμάνια και δίκτυα μέσω του Ταμείου Ανά­καμ­ψης με ισότιμη κατα­νομή πόρων.

Η νησιω­τική πολι­τική απαιτεί συνέ­πεια, συνέ­χεια και σχέδιο. Και επι­τρέψτε μου να πω ότι χρειά­ζε­ται επίσης όραμα και επιμονή.