ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Πλαστογράφησε την ιδιόχειρη διαθήκη του συζύγου της;

Δαμιανός Αθανασίου 3 λεπτά ανάγνωση
διαθηκη

Η κατη­γο­ρία της ηθικής αυτουρ­γίας σε πλα­στο­γρα­φία και δη στην πλα­στο­γρά­φηση της δια­θή­κης του συζύγου της απο­δί­δε­ται σε μια κάτοικο της Κω, που θα καθίσει στο εδώλιο του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου επί κακουρ­γη­μά­των την 9η Φεβρουα­ρίου 2017.

Η κατη­γο­ρού­μενη φέρεται συγκε­κρι­μένα ότι σε μη επα­κρι­βώς προσ­διο­ρι­σθέ­ντα χρόνο, σε κάθε περί­πτωση πάντως μέχρι την 20.2.2007, ενερ­γώ­ντας με πρόθεση, προ­κά­λεσε σε άγνωστο μέχρι σήμερα πρόσωπο την απόφαση να καταρ­τί­σει εξαρχής την από 11.4.1996 ιδιό­γραφη διαθήκη, η οποία φέρεται ότι εγράφη και υπε­γράφη από τον απο­βιώ­σα­ντα στις 12.4.2004 σύζυγό της.

Ειδι­κό­τερα το πρόσωπο αυτό φέρεται να συνέ­ταξε το ίδιο το κείμενο της παρα­πάνω δια­θή­κης στην τουρ­κική γλώσσα, ανα­γρά­φο­ντας ως ημε­ρο­μη­νία σύνταξης- αυτής την 11.4.1996 και θέτο­ντας κατ’ απο­μί­μηση την υπο­γραφή του φερό­με­νου ως διαθέτη, δυνάμει δε αυτής φέρεται ότι ο τελευ­ταίος κατέ­λιπε στην κατη­γο­ρου­μένη το σύνολο της κινητής και ακί­νη­της περιου­σίας του.

Στη συνέ­χεια η κατη­γο­ρού­μενη έκανε χρήση της πλαστής ιδιό­γρα­φης δια­θή­κης, προ­σκο­μί­ζο­ντας αυτήν ενώπιον του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Κω και ζητώ­ντας τη δημο­σί­ευσή της κατά τη συνε­δρί­αση της 20.2.2007 και, ακο­λού­θως, ενώπιον του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Κω κατά τη συζή­τηση αγωγής περί ανα­γνώ­ρι­σης της ακυ­ρό­τη­τας αυτής την 4.12.2010.

Της απο­δί­δε­ται ότι με την ως άνω πράξη της σκόπευε να προ­σπο­ρί­σει στον εαυτό της παρά­νομο περιου­σιακό όφελος που υπερ­βαί­νει το ποσό των 120.000 ευρώ με αντί­στοιχη ζημία τρίτων, καθώς η αξία του 1/2 της κινητής και ακί­νη­της περιου­σίας του ανωτέρω κλη­ρο­νο­μού­με­νου, το οποίο δεν θα ελάμ­βανε χωρίς την ύπαρξη της εν λόγω δια­θή­κης, υπερ­βαί­νει το ποσό αυτό, καθώς ανέρ­χε­ται στις 250.000 ευρώ.

Πιο συγκε­κρι­μένα ο αδελφός του εκλι­πό­ντος υπέβαλε μήνυση την 16η Δεκεμ­βρίου 2010 κατά της συζύγου του διαθέτη.

Κατά τη διάρ­κεια της κύριας ανά­κρι­σης, ο ανα­κρι­τής Πλημ­με­λειο­δι­κών Κω, διέταξε την διε­νέρ­γεια γρα­φο­λο­γι­κής πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης.

Από την πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη δια­πι­στώ­θηκε ότι η γραφή στη διαθήκη δεν είναι γνήσια αλλά έχει χαρα­χθεί από άλλο πρόσωπο.

Οι τεχνι­κοί σύμ­βου­λοι της κατη­γο­ρού­με­νης κατέ­λη­ξαν ότι το κείμενο της από 11-4-1996 δια­θή­κης είναι γραμ­μένο και υπο­γε­γραμ­μένο από τον θανόντα.

Στην συνέ­χεια ακο­λού­θησε πόρισμα για την αξιο­λό­γηση των γρα­φο­κι­νη­τι­κών παρα­μέ­τρων και χαρά­ξεων. Από αυτό προ­έ­κυψε ότι η κατη­γο­ρού­μενη δεν έγραψε ούτε υπέ­γραψε την διαθήκη καθώς η γραφή και υπο­γραφή της, δεν παρου­σιά­ζει κοινά γρα­φο­λο­γικά χαρα­κτη­ρι­στικά με αυτές της δια­θή­κης.

Σχετικά με την διαθήκη κατέ­ληξε στο συμπέ­ρα­σμα, ότι η γραφή σ’αυτήν, δεν είναι γραμ­μένη από τον διαθέτη.

Ακο­λού­θη­σαν κι άλλες έρευνες και προ­έ­κυψε ότι η γραφή της δια­θή­κης, συγκρι­τικά με 27 φωτο­γρα­φίες που προ­σκό­μισε η κατη­γο­ρου­μένη ομοιά­ζει ενώ συγκρι­τικά με τις 5 φωτο­γρα­φίες που προ­σκό­μισε ο εγκαλών δεν ομοιά­ζει.

Οδη­γού­νται δε σε δια­φο­ρε­τικό συμπέ­ρα­σμα για την γνη­σιό­τητα της γραφής της δια­θή­κης ανάλογα με το εάν θεωρούν ότι η γραφή στις φωτο­γρα­φίες προ­έρ­χε­ται από τον θανόντα ή όχι. Δια­φω­νούν επίσης σχετικά με την γνη­σιό­τητα της υπο­γρα­φής της δια­θή­κης καθώς με τα υπάρ­χο­ντα προς σύγκριση στοι­χεία, ήτοι μόνο υπο­γρα­φές επί παρα­στα­τι­κών από τρά­πε­ζες, ο μεν διο­ρι­σθείς πραγ­μα­το­γνώ­μο­νας κατα­λή­γει ότι η υπο­γραφή στην διαθήκη είναι του διαθέτη με πιθα­νο­λό­γηση, ενώ ο τεχνι­κός σύμ­βου­λος, που έλαβε επι­πλέον υπόψη του και τα ως άνω στοι­χεία ,ότι πρό­κει­ται για απο­μί­μηση της υπο­γρα­φής του.

Συνο­πτικά προ­έ­κυψε από την πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη γρα­φο­λό­γου που διο­ρί­στηκε αυτε­παγ­γέλ­τως από τις δικα­στι­κές αρχές ότι η διαθήκη ήταν πλαστή,   ενώ   αντί­θετο  συμπέ­ρα­σμα  κατέ­δει­ξαν  μόνο  η γρα­φο­λο­γική έκθεση αξιω­μα­τι­κών στην Αστυ­νο­μική Διεύ­θυνση Ποι­νι­κών Εργα­στη­ρίων της Σμύρνης, οι οποίοι ορί­στη­καν ως τεχνι­κοί σύμ­βου­λοι από την κατη­γο­ρου­μένη.

Επίσης φέρεται να προ­έ­κυψε ότι η διαθήκη υπε­γράφη από τρίτο πρόσωπο που ενήρ­γησε κατ’εντολή της κατη­γο­ρου­μέ­νης ως μόνης έχουσας έννομο συμ­φέ­ρον από την πλα­στο­γρά­φηση της δια­θή­κης, η οποία στη συνέ­χεια κατόρ­θωσε να εξα­πα­τή­σει το δικα­στή­ριο περί της γνη­σιό­τη­τας της.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.