Βγήκαν τα μαχαίρια ανάμεσα σε Ζωή καιN. Βούτση

Ο Νίκος Βούτσης άνοιξε πυρ και η Ζωή Κων­στα­ντο­πού­λου αντα­πά­ντησε. Κάποτε έτσι, από το πρωί της Κυρια­κής, ξεκί­νησε ο πόλεμος των προ­έ­δρων της Βουλής: του νυν και της τέως. Ομως η κόντρα τους δεν είναι (μόνο) θεσμική, αλλά άκρως πολι­τική και ιδε­ο­λο­γική.

Ο κ. Βούτσης, σε συνέ­ντευξη που παρα­χώ­ρησε στην Καθη­με­ρινή της Κυρια­κής, μίλησε με ιδιαι­τέ­ρως αιχμηρό τρόπο για την πολι­τεία της Ζωής Κων­στα­ντο­πού­λου την περίοδο που ήταν πρό­ε­δρος της Βουλής.

«Για 2,5 μήνες γεμά­τους η Ζωή έκανε τέρατα και σημεία, είχε απα­σφα­λί­σει που λένε… Συνε­δριά­σεις που κρα­τού­σαν μέχρι το πρωί, bullying, απί­στευτα πράγ­ματα που δεν είναι και αυτά γνωστά. Εμείς κάνουμε εκλογές και η Κων­στα­ντο­πού­λου μόνη της κάνει Βουλή. Τότε που συγκα­λούσε εικο­σα­με­λείς επι­τρο­πές με τρεις ανθρώ­πων και έκανε συνε­ντεύ­ξεις Τύπου 5,5 ωρών», ανέφερε χαρα­κτη­ρι­στικά ο κ. Βούτσης προ­σθέ­το­ντας ότι «δεν έχουμε δημο­σιο­ποι­ή­σει πολλά πράγ­ματα για να μην φτύνει ο κόσμος την Αρι­στερά».

Φυσικά, η κ. Κων­στα­ντο­πού­λου δεν άφησε την επίθεση δίχως απά­ντηση. Αντι­θέ­τως, με ένα μακρο­σκε­λέ­στατο κείμενο (περίπου 3.000 λέξεων) που ανάρ­τησε στην προ­σω­πική της ιστο­σε­λίδα επι­τί­θε­ται στον κ. Βούτση προ­σω­πικά, αλλά φέρνει στη δημο­σιό­τητα συγκε­κρι­μένα περι­στα­τικά, αμέσως μετά το δημο­ψή­φι­σμα, που έχουν να κάνουν με τον Αλέξη Τσίπρα και λοιπούς υπουρ­γούς.

Συγκε­κρι­μένα, εξα­πο­λύει μύδρους κατά του δια­δό­χου της Νίκου Βούτση και τα όσα υπο­στή­ριξε, κάνο­ντας λόγο για «σεξι­στικό παρα­λή­ρημα» για «ιταμό ύφος» και «ακα­τά­σχετη λασπο­λο­γία».

Παράλ­ληλα, δια­τυ­πώ­νει κατη­γο­ρίες τόσο κατά του ίδιου του Αλέξη Τσίπρα, όσο και άλλων στε­λε­χών του ΣΥΡΙΖΑ κάνο­ντας λόγο για «πλα­στο­γρά­φους της ιστο­ρίας», για «προ­με­λε­τη­μένο έγκλημα σε βάρος του ελλη­νι­κού λαού». «Μας δια­χει­ρί­στηκε αρι­στο­τε­χνικά και εκμε­ταλ­λεύ­θηκε την εμπι­στο­σύνη μας» λέει για τον Πρω­θυ­πουργό, χαρα­κτη­ρι­στικά.

Η Ζωή Κων­στα­ντο­πού­λου μάλιστα, υπο­στη­ρί­ζει ότι υπήρξε ένας διά­λο­γος μεταξύ της ίδιας και του Πρω­θυ­πουρ­γού στις 9 Ιουλίου 2015 αργά το από­γευμα προς βράδυ μετά το δημο­ψή­φι­σμα.

Συγκε­κρι­μένα γι’ αυτή την συνά­ντηση ανα­φέ­ρει:

Στις 9 Ιουλίου 2015 αργά το από­γευμα προς βράδυ, όταν ο Τσίπρας με κάλεσε στο γραφείο του, με την παρου­σία Βούτση-Φλαμπουράρη, για να μου ανα­κοι­νώ­σει ότι θα φέρει με δια­δι­κα­σία κατε­πεί­γο­ντος «εξου­σιο­δό­τηση συμ­φω­νίας» στα αγγλικά, την οποία μου επέ­δειξε, του δήλωσα τη δια­φω­νία μου και προ­σπά­θησα επί 2ωρο να του εξηγήσω ότι αυτό απο­τε­λούσε ευθεία παρα­βί­αση του απο­τε­λέ­σμα­τος του δημο­ψη­φί­σμα­τος και καίρια απο­δυ­νά­μωση της δια­πραγ­μα­τευ­τι­κής θέσης της χώρας. Εμβρό­ντητη άκουσα τον Τσίπρα να λέει, ενώπιον των Βούτση και Φλα­μπου­ράρη, οι οποίοι παρέ­με­ναν σιω­πη­λοί, ότι «μόνο μια Κυβέρ­νηση Εθνικού Σκοπού ή μια Δικτα­το­ρία» μπορεί αντε­πε­ξέλ­θει στην κατά­σταση.

Ζήτησα τότε από τον Α. Τσίπρα να μιλή­σουμε οι δυο μας, κάτι που ο ίδιος δεν ήθελε, αλλά στο οποίο οι Βούτσης-Φλαμπουράρης συγκα­τέ­νευ­σαν και απο­χώ­ρη­σαν. Εις μάτην προ­σπά­θησα να τον απο­τρέψω από το να φέρει το προ­σχέ­διο συμ­φω­νίας, που απο­τέ­λεσε και ταφό­πλακα, την επόμενη ημέρα. Εις μάτην προ­σπά­θησα να του εμφυ­σήσω αυτο­πε­ποί­θηση και δημο­κρα­τικό φρόνημα, την ώρα που ο ίδιος μου ανέλυε ότι «δεν πιστεύει ότι θα υπάρξει συμ­φω­νία, αλλά θέλει, με την εξου­σιο­δό­τηση, να εξα­ντλή­σει τη δυνα­τό­τητα να δείξει καλή θέληση, ώστε να είναι σαφές ότι φταίνε οι δανει­στές που δεν υπήρξε συμ­φω­νία». Θεω­ρούσα ότι είχα μπροστά μου έναν άνθρωπο κατα­βε­βλη­μένο και πανι­κό­βλητο, ενώ η πραγ­μα­τι­κό­τητα απέ­δειξε ότι ο Τσίπρας προ­σπα­θούσε με έμμε­σους τρόπους να προ­ε­τοι­μά­σει το έδαφος για αυτό που είχε προ­συμ­φω­νή­σει και, ταυ­τό­χρονα, να δικαιο­λο­γη­θεί ενώπιόν μας με πει­στι­κές αφη­γή­σεις.