ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Με «ισοπαλία» έληξε η αντιδικία Παυλίδη – Μανούση για το «σκάνδαλο των άγονων γραμμών»!

Δαμιανός Αθανασίου 8 λεπτά ανάγνωση
1

Η πολύ­κροτη αντι­δι­κία του πρώην υπουρ­γού Αιγαίου και Νησιω­τι­κής Πολι­τι­κής κ. Αρι­στο­τέλη Παυλίδη με τον εφο­πλι­στή κ. Φώτη Μανούση, που «πολι­το­γρα­φή­θηκε» ως σκάν­δαλο των «άγονων γραμμών» και ταλά­νισε επί μήνες την τότε κυβέρ­νηση του Κώστα Καρα­μανλή, είχε συνέ­χεια, όπως απο­κα­λύ­πτει σήμερα η «δημο­κρα­τική», ενώπιον του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Αθηνών.

Στα απόνερα της πολύ­κρο­της αντι­δι­κίας, το δικα­στή­ριο με την υπ’ αρίθμ. 1130/2016 απόφαση του, απέρ­ριψε αγωγή του πρώην Υπουρ­γού κατά του εφο­πλι­στή, ενώ απέρ­ριψε και αντί­θετη αγωγή του τελευ­ταίου κατά του πρώην υπουρ­γού!

Το περιε­χό­μενο της από­φα­σης του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Αθηνών (τμήμα ενοχικό) είναι ωστόσο εξαι­ρε­τικά δυσά­ρε­στο για πρώην συνερ­γάτη του πρώην Υπουρ­γού.

Πιο συγκε­κρι­μένα το δικα­στή­ριο συνεκ­δί­κασε τις αντί­θε­τες αγωγές μεταξύ των κ.κ. Παυλίδη και Μανούση. Ο πρώτος παρα­στά­θηκε διά των πλη­ρε­ξου­σίων δικη­γό­ρων του κ.κ. Μιχαήλ Αντά­παση και Γεωρ­γίου Αλμπουρά και ο δεύ­τε­ρος μετά του πλη­ρε­ξού­σιου δικη­γό­ρου του κ. Ιωάννη Γιαν­νά­του.

Ο κ. Παυ­λί­δης με την αγωγή του ισχυ­ρί­στηκε συνο­πικά ότι ο κ. Μανού­σης, εξε­τα­ζό­με­νος ενόρκως, στις 14-5-2007 και 29-10-2007, ενώπιον της εισαγ­γε­λι­κής αρχής, προέβη σε συκο­φα­ντι­κούς για το πρόσωπο του ισχυ­ρι­σμούς. Ότι, συνε­πεία της συμπε­ρι­φο­ράς αυτής του προ­σε­βλήθη η τιμή και υπόληψη του και υπέστη ηθική βλάβη, για την απο­κα­τά­σταση της οποίας δικαιού­ται χρη­μα­τι­κής ικα­νο­ποί­η­σης, ύψους 1.000.000 ευρώ.

Ο κ. Μανού­σης στην αγωγή του κατά του κ. Παυλίδη ζήτησε ομοίως να κατα­δι­κα­στεί ο κ. Παυ­λί­δης για χαρα­κτη­ρι­σμούς που του απέδωσε με την ως άνω αγωγή του. Ζήτησε επίσης και απο­ζη­μί­ωση για συκο­φά­ντηση και εξύ­βριση του και δια του τύπου, για επι­στο­λές και δηλώ­σεις στις οποίες προέβη, αξιώ­νο­ντας ομοίως, απο­ζη­μί­ωση συνο­λι­κού ύψους 1.000.000 ευρώ.

Το δικα­στή­ριο απέρ­ριψε, όπως προ­α­να­φέρ­θηκε και τις δύο αγωγές και κατα­δί­κασε τον κ. Παυλίδη στα δικα­στικά έξοδα του κ. Μανούση, που προσ­διό­ρισε στο ποσό των 7.000 ευρώ και τον κ. Μανούση στα δικα­στικά έξοδα του κ. Παυλίδη, που προσ­διό­ρισε στο ποσό των 2.000 ευρώ.

Πιθα­νο­λο­γεί­ται ότι κατά της συγκε­κρι­μέ­νης απο­φά­σεως, οι αντί­δι­κοι θα ασκή­σουν εφέσεις.

To δικα­στή­ριο ανα­φέ­ρε­ται διε­ξο­δικά σε μια σειρά από δια­γω­νι­σμούς για την μίσθωση πλοίων που θα κάλυ­πταν τις ανάγκες άγονων γραμμών, που δεν είχαν την έκβαση που επε­δί­ωκε ο κ. Μανού­σης και στο γεγονός ότι την 25η Σεπτεμ­βρίου 2006, προ­κη­ρύ­χθηκε δια­γω­νι­σμός, για την εξυ­πη­ρέ­τηση από 1-1-2007 δια­φό­ρων ακτο­πλοϊ­κών γραμμών, με σύναψη συμ­βά­σεων ανά­θε­σης δημό­σιας υπη­ρε­σίας.

Ο δια­γω­νι­σμός αυτός αφο­ρούσε, μεταξύ άλλων, και τη γραμμή Σάμος-Ικαρία – Χίος -Μυτιλήνη – Λήμνος – Καβάλα, ως προς την οποία, με τους όρους της σχε­τι­κής προ­κή­ρυ­ξης, μετα­βλή­θη­καν τα χαρα­κτη­ρι­στικά που μέχρι τότε απαι­τείτο να δια­θέ­τουν τα εξυ­πη­ρε­τού­ντα τη συγκε­κρι­μένη γραμμή πλοία.

Ειδικώς ο ελά­χι­στος απαι­τού­με­νος αριθμός των κλινών των επι­βα­τών αυξή­θηκε από 80 σε 300 κλίνες, όρο τον οποίο, από τα δρα­στη­ριο­ποιού­μενα στην εν λόγω γραμμή πλοία, πλη­ρούσε μόνο το «Πηνε­λόπη».

Σύμφωνα με την προ­κή­ρυξη, τον ίδιο αριθμό κλινών έπρεπε να δια­θέ­τουν και τα συμ­με­τέ­χο­ντα στο δια­γω­νι­σμό πλοία για την εκτέ­λεση του δρο­μο­λο­γίου Μυτι­λήνη – Λήμνος – Θεσ­σα­λο­νίκη.

Κατόπιν τούτου, ο κ. Μανού­σης, ο όμιλος του οποίου συμ­με­τείχε στο δια­γω­νι­σμό για   αμφό­τε­ρες   τις   ανωτέρω   δρο­μο­λο­για­κές   γραμμές,   επι­δί­ωξε   να συνα­ντη­θεί, όπως δέχεται η απόφαση, με τον κ. Παυλίδη.

Ο τελευ­ταίος, φέρεται κατά τη συνά­ντηση τους, να παρέ­πεμψε τον κ. Μανούση, σε στενό συνερ­γάτη του και διευ­θυ­ντή του πολι­τι­κού γρα­φείου του, ο οποίος καθη­σύ­χασε τον κ. Μανούση και του δήλωσε ότι θα τον επι­σκε­φθεί στο γραφείο του, προ­κει­μέ­νου να συζη­τή­σουν για την εξεύ­ρεση λύσης.

Το δικα­στή­ριο, ανα­φέ­ρει στην απόφαση του, ότι ακο­λού­θησε συνά­ντηση αυτών, κατά την οποία ο συνερ­γά­της του πρώην Υπουρ­γού, απαί­τησε οικο­νο­μική βοήθεια από τον κ. Μανούση, εκθέ­το­ντας την ύπαρξη ανάγκης να εξα­σφα­λί­σουν ο ίδιος και ο υπουρ­γός τα γερά­ματά τους, αλλά και να καλύ­ψουν τις υπο­χρε­ώ­σεις τους.

Το δικα­στή­ριο ανα­φέ­ρει στην απόφασή του, ότι απο­δεί­χθηκε   ότι   ο   κ. Μανού­σης,   ενόψει   του κιν­δύ­νου απο­κλει­σμού της εται­ρίας του από τον ως άνω δια­γω­νι­σμό, κατέ­βαλε, στις 3 Νοεμ­βρίου 2006, στον συνερ­γάτη του πρώην υπουρ­γού, ο οποίος είχε μεταβεί στο γραφείο του, το χρη­μα­τικό ποσό των 100.000 ευρώ σε μετρητά, το οποίο είχε ανα­λη­φθεί την ίδια ημέρα από λογα­ρια­σμό της εται­ρίας «ΣΑΟΣ Α.Ν.Ε.Σ.».

Στην ίδια απόφαση γίνο­νται απο­δε­κτά εξάλλου, κι άλλα δια­λαμ­βα­νό­μενα στο υπ’ αριθμ. 1851/2011 βού­λευμα του Συμ­βου­λίου Πλημ­με­λειο­δι­κών Αθηνών, με το οποίο ο συνερ­γά­της του πρώην υπουρ­γού, παρα­πέμ­φθηκε ενώπιον του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Κακουρ­γη­μά­των Αθηνών, για να δικα­στεί για την αξιό­ποινη πράξη της εκβί­α­σης, κατ’ εξα­κο­λού­θηση, κατ’ επάγ­γελμα και κατά συνή­θεια, με απειλή βλάβης της επι­χεί­ρη­σης του κ. Μανούση.Δέχεται συγκε­κρι­μένα ότι ο κ. Μανού­σης παρέ­δωσε στον συνερ­γάτη του πρώην Υπουρ­γού, την 14η Νοεμ­βρίου 2006, τρείς λευκές ως προς την ημε­ρο­μη­νία έκδοσης, επι­τα­γές της Εμπο­ρι­κής Τρά­πε­ζας, ποσού 100.000 ευρώ έκαστη, που εξέδωσε η ναυτική εταιρία συμ­φε­ρό­ντων του, με την επω­νυ­μία «Δάφνες Ν.Ε.», σε διαταγή «των ιδίων», και στις 6 Δεκεμ­βρίου 2006, άλλες τρείς επίσης λευκές ως προς την ημε­ρο­μη­νία έκδοσης, επι­τα­γές της Εμπο­ρι­κής Τρά­πε­ζας, ποσού 100.000 ευρώ, 100.000 ευρώ και 25.000 ευρώ, αντι­στοί­χως, που εξέδωσε η ίδια ως άνω εταιρία σε διαταγή «των ιδίων». Οι επι­τα­γές αυτές ουδέ­ποτε εισπρά­χθη­καν ή εμφα­νί­στη­καν προς είσπραξη.

Δέχεται παρα­πέρα ότι ο συνερ­γά­της του πρώην υπουρ­γού στις παρα­μο­νές Χρι­στου­γέν­νων του έτους 2006, επι­σκέ­φθηκε τον κ. Μανούση, στην οικία του και παρέ­λαβε από αυτόν το χρη­μα­τικό ποσό των 15.000 ευρώ, ενώ στις 27 Δεκεμ­βρίου 2006 μετέβη στο γραφείο του, όπου έλαβε από τον ίδιο το χρη­μα­τικό ποσό των 10.000 ευρώ.

Σύμφωνα πάντα με τα δια­λαμ­βα­νό­μενα στην ίδια απόφαση, την 4η Δεκεμ­βρίου 2006, η ναυτική εταιρία «Νίκη Σαμο­θρά­κης Ν.Ε.», με την οποία ο κ. Μανού­σης συμ­με­τείχε στον δια­γω­νι­σμό, υπέβαλε ένσταση κατά της συμ­με­το­χής της εται­ρίας «Πηνε­λόπη Ν.Ε.» στον ίδιο δια­γω­νι­σμό για τις γραμμές Μυτι­λήνη – Λήμνος – Θεσ­σα­λο­νίκη και Σάμος-Ικαρία – Χίος -Μυτιλήνη – Λήμνος – Καβάλα.

Η ένσταση αυτή έγινε δεκτή και με πρα­κτικό της επι­τρο­πής διε­ξα­γω­γής του δια­γω­νι­σμού ανα­δεί­χθηκε μειο­δό­τρια για τις ανωτέρω γραμμές η εταιρία «Νίκη Σαμο­θρά­κης Ν.Ε.» με το πλοίο «Σαμο­θράκη».

Η εταιρία «Πηνε­λόπη Ν.Ε.», στις 11 Δεκεμ­βρίου 2006, άσκησε προ­σφυγή κατά του πρα­κτι­κού της επι­τρο­πής εκδί­κα­σης ενστά­σεων ενώπιον του υπουρ­γού Αιγαίου και, μετά την άπρακτη πάροδο δεκαη­μέ­ρου, κατέ­θεσε, στις 2 Ιανουα­ρίου 2007, ενώπιον του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας αίτηση λήψης ασφα­λι­στι­κών μέτρων και αίτηση ανα­στο­λής, οι οποίες απορ­ρί­φθη­καν με δύο απο­φά­σεις.

Ενώ εκκρε­μούσε η έκδοση των απο­φά­σεων αυτών, ο πρώην υπουρ­γός, σε εφαρ­μογή νόμου που του παρείχε τη δυνα­τό­τητα να ανα­θέ­τει με σύμβαση τη διε­νέρ­γεια δρο­μο­λο­γίων μέχρι την ολο­κλή­ρωση της δια­δι­κα­σίας προ­κη­ρυ­χθέ­ντος δια­γω­νι­σμού, με απόφαση του την 21η Φεβρουα­ρίου 2007, ανέθεσε απευ­θείας την εξυ­πη­ρέ­τηση από 1 Μαρτίου 2007 της γραμμής Σάμος/Ικαρία – Χίος – Μυτι­λήνη – Λήμνος – Καβάλα στην απο­κλει­σθείσα από τον δια­γω­νι­σμό ναυτική εταιρία «Πηνε­λόπη» και στο ομώνυμο πλοίο της, η γραμμή δε αυτή, καθώς και εκείνη που αφο­ρούσε το δρο­μο­λό­γιο Μυτι­λήνη – Λήμνος -Θεσσαλονίκη, κατα­κυ­ρώ­θη­καν εν τέλει στη μειο­δό­τρια εταιρία «Νίκη Σαμο­θρά­κης» μόλις την 26 Απρι­λίου 2007.

Στις 25 Απρι­λίου 2007, δηλαδή την προη­γου­μένη της κατα­κύ­ρω­σης, ο κ. Μανού­σης, εκτι­μώ­ντας ότι η κατα­βολή των προ­α­να­φερ­θέ­ντων χρη­μα­τι­κών ποσών στον συνερ­γάτη του πρώην υπουρ­γού, δεν εξα­σφά­λισε την ισότιμη μετα­χεί­ριση του κατά τη δια­δι­κα­σία του δια­γω­νι­σμού, παρέ­δωσε σ’ αυτόν, μέσω συνερ­γάτη του, φωτο­γρα­φίες, που λήφθη­καν από την εγκα­τε­στη­μένη στο γραφείο του κάμερα ασφα­λείας και απει­κό­νι­ζαν τις επι­σκέ­ψεις του. Παραλ­λή­λως, για τις ενέρ­γειες του συνερ­γάτη του πρώην υπουρ­γού, ενη­μέ­ρωσε, μέσω του πρώην βου­λευτή κ. Κων/νου Ζαχα­ράκη, και τον ενδια­μέ­σως εκλι­πό­ντα Ιωάννη Αγγέλου, διευ­θυ­ντή του πολι­τι­κού γρα­φείου του τότε πρω­θυ­πουρ­γού. Με αφορμή τις καταγ­γε­λίες του κ. Μανούση, ο Αγγέλου επι­κοι­νώ­νησε τηλε­φω­νι­κώς, στις 27 Απρι­λίου 2007, με τον πρώην υπουργό και ο τελευ­ταίος, στις 30 Απρι­λίου 2007, κατέ­θεσε αναφορά στον Εισαγ­γε­λέα του Αρείου Πάγου, ο οποίος παρήγ­γειλε τη διε­νέρ­γεια προ­κα­ταρ­κτι­κής εξέ­τα­σης.

Στην απόφαση γίνεται ειδική μνεία στα όσα κατέ­θεσε στα πλαίσια της δικα­στι­κής έρευνας ο κ. Μανού­σης σε βάρος του κ. Παυλίδη και το δικα­στή­ριο δέχτηκε ότι τα όσα επι­κα­λέ­στηκε, δεν στοι­χειο­θε­τούν την αντι­κει­με­νική υπό­σταση των αξιό­ποι­νων πράξεων της συκο­φα­ντι­κής και απλής δυσφή­μι­σης, καθόσον δεν συνιστά ισχυ­ρι­σμό γεγο­νό­τος, αλλά έκφραση υπο­κει­με­νι­κών εκτι­μή­σεων και κρίσεων του, τις οποίες στη­ρί­ζει σε αληθινά γεγο­νότα και δη στην προ­τί­μηση κατά την ένδικη ανάθεση, που αφο­ρούσε την εκτέ­λεση του προ­α­να­φερ­θέ­ντος δρο­μο­λο­γίου.

Το δικα­στή­ριο, δέχεται επίσης ότι δεν προ­κύ­πτει ούτε σκοπός εξύ­βρι­σης του κ. Παυλίδη, δεδο­μέ­νου ότι οι χρη­σι­μο­ποι­η­θεί­σες εκφρά­σεις κατά την ένορκη εξέταση του δεν υπε­ρέ­βαι­ναν το ανα­γκαίο μέτρο για τη δια­τύ­πωση της γνώμης του.

Ξεκα­θα­ρί­ζει επίσης το δικα­στή­ριο, όσον αφορά τα χρη­μα­τικά ποσά και τις επι­τα­γές που ο συνερ­γά­της του πρώην υπουρ­γού, έλαβε από τον κ. Μανούση, ότι, οι ισχυ­ρι­σμοί του ότι, κατά τη λήψη των ποσών και επι­τα­γών αυτών, δρούσε σε συνεν­νό­ηση με τον υπουργό κατ’ εντολήν και για λογα­ρια­σμό του, δεν απο­δεί­χθη­καν. Πλην όμως, ευλόγως ήταν πεπει­σμέ­νος για το αντί­θετο, δεδο­μέ­νου ότι στον συνερ­γάτη του τον είχε παρα­πέμ­ψει ο ίδιος ο πρώην υπουρ­γός, ο οποίος άλλωστε είχε πράξει τούτο και σε άλλες περι­πτώ­σεις.

Το δικα­στή­ριο έκρινε έτσι ότι εφόσον ο κ. Μανού­σης πίστευε ότι τα ισχυ­ρι­ζό­μενα από αυτόν γεγο­νότα ήταν αληθή, δεν συντρέ­χει περί­πτωση τέλεσης εκ μέρους αυτού σε βάρος του κ. Παυλίδη του αδι­κή­μα­τος της συκο­φα­ντι­κής δυσφή­μι­σης, καθόσον δεν πλη­ρεί­ται η υπο­κει­με­νική υπό­σταση του εν λόγω   αδι­κή­μα­τος,   ως  προς  το  ανα­γκαίο,  για  τη   συγκρό­τηση   της υπό­στα­σης    αυτής,    στοι­χείο    της    γνώσης    της    ανα­λή­θειας  του ισχυ­ρι­ζό­με­νου γεγο­νό­τος.

Στον αντί­ποδα, τα όσα ανέφερε ο κ. Παυ­λί­δης σε βάρος του κ. Μανούση, στην αγωγή του, σύμφωνα με την ίδια απόφαση, δεν υπερ­βαί­νουν το ανα­γκαίο μέτρο της επι­διω­κό­με­νης με την άσκηση της αγωγής ενέρ­γειας, δηλαδή της προ­στα­σίας της προ­σω­πι­κό­τη­τας του από την επι­κα­λού­μενη προ­σβολή της τιμής του, ούτε εκφεύ­γει του συνη­θι­σμέ­νου ύφους των αγωγών, που ως αντι­κεί­μενο έχουν προ­σβο­λές του δικαιώ­μα­τος της προ­σω­πι­κό­τη­τας. Επι­πλέον, δέχτηκε το δικα­στή­ριο ότι ανα­φο­ρές του κ. Παυλίδη στον τύπο δεν στοι­χειο­θε­τούν το αδίκημα της εξύ­βρι­σης, δεδο­μέ­νου ότι δεν απο­δεί­χθηκε ότι με τις δηλώ­σεις του αυτές κατευ­θυ­νό­ταν ειδικώς στην προ­σβολή της τιμής του κ. Μανούση, αφού οι χρη­σι­μο­ποι­η­θεί­σες λέξεις, αν και έντονες, δεν ήταν απρε­πείς, υπό τις συγκε­κρι­μέ­νες δε περι­στά­σεις που έλαβαν χώρα οι εν λόγω δηλώ­σεις, δεν υπε­ρέ­βαι­ναν το ανα­γκαίο μέτρο της επι­διω­κό­με­νης με αυτές δημο­σιο­ποί­η­σης της άρνησης εκ μέρους του των καταγ­γε­λιών του κ. Μανούση περί συμ­με­το­χής του στο χρη­μα­τι­σμό του συνερ­γάτη   του,   καταγ­γε­λίες   που,   κατά   το   χρόνο   των   επί­μα­χων δηλώ­σεων, απα­σχο­λού­σαν ευρέως τον έντυπο τύπο και την κοινή γνώμη.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου 2 σχόλια

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

  1. george

    Δεν εχει για μενα σημασια η ισοπαλια αλλα η καταντια των πολιτικων που μας κυβερνουσαν και πως εκαναν τις εξυπηρετήσεις στους δικους τους με το αζημιωτο. Αυτοι μας εφεραν εδώ που ειμαστε.

  2. d t

    Το περιεχόμενο της απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (τμήμα ενοχικό) είναι ωστόσο εξαιρετικά δυσάρεστο για πρώην συνεργάτη του πρώην Υπουργού.
    ΔΩΣΕ ΛΙΓΕΣ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΕ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΙ ΛΕΕΙ Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗ