Η μάνα δύο αγοριών και ο σύντροφός της κατηγορούνται για αποπλάνηση ανηλίκων κατ’ εξακολούθηση και κατά συρροή!

Τις κα­τη­γο­ρί­ες της απο­πλά­νη­σης ανη­λί­κων που δεν έχουν συ­μπλη­ρώ­σει το δω­δέ­κα­το έτος της ηλι­κί­ας τους κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση και κατά συρ­ροή και της σω­μα­τι­κής βλά­βης σε βάρος ανη­λί­κου και της απλής συ­νέρ­γειας στην πράξη της απο­πλά­νη­σης ανη­λί­κων, που δεν έχουν συ­μπλη­ρώ­σει το δω­δέ­κα­το έτος της ηλι­κί­ας τους, κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση και κατά συρ­ροή, αντι­με­τω­πί­ζει ένα ζευ­γά­ρι, που θα κα­θί­σει στο εδώ­λιο του Μι­κτού Ορ­κω­τού Δι­κα­στη­ρί­ου της Κω.

Το ιστο­ρι­κό της υπό­θε­σης συ­νο­πτι­κά φέ­ρε­ται να έχει ως εξής:

Ζευ­γά­ρι δια­ζευγ­μέ­νο από το έτος 2008 απέ­κτη­σε δύο ανή­λι­κα τέκνα, ηλι­κί­ας το 2010, 10 και 9 ετών. Ζού­σαν σε νησί της Δω­δε­κα­νή­σου, ενώ μετά το δια­ζύ­γιο η γυ­ναί­κα πα­ρέ­μει­νε στο νησί μαζί με τον πρώτο ανή­λι­κο και τον σύ­ντρο­φό της. Το δεύ­τε­ρο παιδί ζει με τον πα­τέ­ρα του.

Ο 9χρο­νος κα­τέ­θε­σε σε αστυ­νο­μι­κούς του νη­σιού ότι κατά το χρο­νι­κό διά­στη­μα από την 1η Ια­νουα­ρί­ου 2010 έως την 15η Απρι­λί­ου 2011, ο σύ­ντρο­φος της μη­τέ­ρας του, τον φί­λη­σε πε­ρισ­σό­τε­ρες από μία φορές στο στόμα και ασέλ­γη­σε στο άγου­ρο σώμα του.

Κα­τήγ­γει­λε επί­σης ότι την ημέρα των γε­νε­θλί­ων του αδελ­φού του κι ακόμη  μία φορά, ενώ βρι­σκό­ταν στην τρα­πε­ζα­ρία του σπι­τιού τους, ο ίδιος κα­τη­γο­ρού­με­νος τους εξα­νά­γκα­σε σε ασελ­γείς πρά­ξεις με­τα­ξύ τους.

Πα­ρού­σα, κατά τους ισχυ­ρι­σμούς του 9χρο­νου ήταν και η μη­τέ­ρα τους, η οποία φέ­ρε­ται να επι­κρο­τού­σε τις πρά­ξεις του και να τον συ­νέ­δρα­με ψυ­χι­κά λέ­γο­ντας του «συ­νέ­χι­σε να τον κρα­τάς, μπας και βάλει μυαλό»!!.

Επί­σης ισχυ­ρί­στη­κε ότι ο σύ­ντρο­φος της μη­τέ­ρας του, του προ­κα­λού­σε σω­μα­τι­κές κα­κώ­σεις.

Δια­τεί­νε­ται συ­γκε­κρι­μέ­να ότι το κα­λο­καί­ρι του 2010 του κα­τά­φε­ρε μια γρο­θιά στο δεξί αυτί και τον μά­τω­σε, ότι τον χτυ­πού­σε στο πρό­σω­πο και ότι μία φορά τον χτύ­πη­σε με τον αγκώ­να του στην κοι­λιά.

Ο αδελ­φός του από την άλλη  υπο­στη­ρί­ζει ότι όλα όσα ισχυ­ρί­ζε­ται ο αδελ­φός του είναι πα­ντε­λώς ψευδή, ενώ πα­ρου­σιά­ζει τον σύ­ντρο­φο της μη­τέ­ρας του ως στορ­γι­κό και ευ­γε­νι­κό άν­θρω­πο.

Οι δύο κα­τη­γο­ρού­με­νοι αρ­νού­νται επί­μο­να τις κα­τη­γο­ρί­ες, που τους απο­δί­δο­νται.

Στο πλαί­σιο της δι­κα­στι­κής έρευ­νας διε­νερ­γή­θη­καν δύο παι­δο­ψυ­χια­τρι­κές πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νες.

Τους δύο ανη­λί­κους εξέ­τα­σαν δύο ψυ­χο­λό­γοι, που κα­τέ­λη­ξαν στο συ­μπέ­ρα­σμα ότι ο πρώ­τος είναι γε­νι­κά ψυ­χο­συ­ναι­σθη­μα­τι­κά απο­προ­σα­να­το­λι­σμέ­νο παιδί εξαι­τί­ας τόσο του ψυ­χο­τραυ­μα­τι­κού στρες που έχει υπο­στεί πι­θα­νόν από έτερο πε­ρι­στα­τι­κό σε­ξουα­λι­κής κα­κο­ποί­η­σης από τρίτο ανή­λι­κο πρό­σω­πο, όσο και εξαι­τί­ας του ιδιαί­τε­ρα προ­βλη­μα­τι­κού οι­κο­γε­νεια­κού πε­ρι­βάλ­λο­ντος στο οποίο δια­βιεί. Εντό­πι­σαν ανα­κρί­βειες και αντι­φά­σεις σε όσα σχε­τι­κά με τις ανω­τέ­ρω πρά­ξεις υπο­στή­ρι­ξε ενώ­πιον των πραγ­μα­το­γνω­μό­νων ο ανή­λι­κος.

Οι ψυ­χο­λό­γοι φέ­ρο­νται να επι­χεί­ρη­σαν να αι­τιο­λο­γή­σουν την κρίση τους αυτή στην ιδιαί­τε­ρα ανα­πτυγ­μέ­νη γνω­στι­κή και λε­κτι­κή για την ηλι­κία του ικα­νό­τη­τα που του δίνει τη δυ­να­τό­τη­τα να φιλ­τρά­ρει τα συ­ναι­σθή­μα­τά του και να τα ελέγ­χει πριν τα εξω­τε­ρι­κεύ­σει.

Από εκεί και πέρα όμως κατά την αξιο­λό­γη­ση των συν­θη­κών δια­βί­ω­σης του στη βιο­λο­γι­κή του οι­κο­γέ­νεια μια εκ των δύο πραγ­μα­το­γνω­μό­νων δια­πί­στω­σε ότι η οι­κο­γέ­νεια του είναι τι­μω­ρη­τι­κή.

Μά­λι­στα, η ίδια μη­τέ­ρα δη­λώ­νει ότι για να τι­μω­ρή­σει τον ανή­λι­κο όταν τσι­μπού­σε και με­λά­νια­ζε τα πόδια του αδερ­φού του, απο­φά­σι­σε να κάνει η ίδια την πράξη αυτή στον ανή­λι­κο ώστε να μάθει τις επι­πτώ­σεις των πρά­ξε­ων του. Δια­πι­στώ­θη­κε πα­ρα­πέ­ρα ότι κα­νέ­νας από τους δυο γο­νείς δεν φαί­νε­ται να έχει επί­γνω­ση των συ­ναι­σθη­μά­των και των ανα­γκών των παι­διών.

Κρί­θη­κε επι­πλέ­ον ότι το οι­κο­γε­νεια­κό πε­ρι­βάλ­λον, που είχε δη­μιουρ­γή­σει η μη­τέ­ρα του, δεν ήταν υγιές και του προ­κα­λού­σε αι­σθή­μα­τα άγ­χους και θλί­ψης.

Οι δύο ψυ­χο­λό­γοι έκρι­ναν ότι το παιδί έχει υπο­στεί στο πα­ρελ­θόν σω­μα­τι­κή και ψυ­χο­λο­γι­κή κα­κο­ποί­η­ση καθώς εμ­φα­νί­ζει συμ­πτώ­μα­τα φόβου, θυμού, ντρο­πής και ενο­χές αλλά και σε­ξουα­λι­κής κα­κο­ποί­η­σης.