Κρούσματα aids σε γάτες εντοπίστηκαν στο νησί μας!

Πλη­θαί­νουν το τελευ­ταίο διά­στημα τα κρού­σματα ΑΙDS σε γάτες, κυρίως σε αδέ­σπο­τες, που κυκλο­φο­ρούν κατά αγέλες, στο νησί της Ρόδου.

Ο ιός FIV είναι ένας ρετρο­ϊός, που προ­σβάλ­λει τις γάτες και προ­κα­λεί την ασθέ­νεια του AIDS της γάτας. Υπο­λο­γί­ζε­ται ότι περίπου το 11% του παγκό­σμιου πλη­θυ­σμού γατιών έχει προ­σβλη­θεί από τον ιό, ο οποίος απο­μο­νώ­θηκε για πρώτη φορά το 1986. Έχουν εντο­πι­στεί πέντε δια­φο­ρε­τι­κοί τύποι του ιού, που δια­φέ­ρουν μεταξύ τους ως προς την ακο­λου­θία αμι­νο­ξέων που τους περι­βάλ­λουν.

Ο FIV ανήκει στην ίδια οικο­γέ­νεια ιών με τον ΗIV, τον ιό της ανθρώ­πι­νης ανο­σο­α­νε­πάρ­κειας. Ωστόσο, οι ιοί αυτοί είναι εξει­δι­κευ­μέ­νοι, γεγονός που σημαί­νει ότι προ­σβάλ­λουν μόνο τα συγκε­κρι­μένα είδη στα οποία απευ­θύ­νο­νται (γάτες ο FIV, ανθρώ­πους ο HIV).

Επο­μέ­νως, ο ιός FIV δεν μετα­δί­δε­ται στους ανθρώ­πους και οι γάτες, που είναι φορείς του ιού δεν εγκυ­μο­νούν κανέναν απο­λύ­τως κίνδυνο για τη δημόσια υγεία.

Το τελευ­ταίο διά­στημα μόνο σε μια φιλο­ζω­ϊκή οργά­νωση έχουν δια­πι­στω­θεί 10 περι­πτώ­σεις φιλο­ξε­νού­με­νων γατών που πάσχουν από την ασθέ­νεια, ενώ ανάλογα περι­στα­τικά, σύμφωνα με κτη­νί­α­τρους του νησιού, έχουν δια­πι­στω­θεί στη Ρόδο, στο Φαλη­ράκι και στη Λίνδο.

Η μετά­δοση του ιού από τη μια γάτα στην άλλη γίνεται κυρίως μέσω της σεξουα­λι­κής πράξης και των τραυ­μα­τι­σμών από δαγκω­μα­τιές. Αντί­θετα από τον ιό της λοι­μώ­δους λευ­χαι­μίας (FeLV), ο FIV είναι δύσκολο να μετα­δο­θεί μεταξύ γατιών που συγκα­τοι­κούν στο ίδιο σπίτι, με την προ­ϋ­πό­θεση βέβαια να είναι στει­ρω­μέ­νες και να συνυ­πάρ­χουν αρμο­νικά, χωρίς έντο­νους “καβγά­δες”.

Σε κάποιες περι­πτώ­σεις, ο ιός μπορεί να μετα­δο­θεί και σε έμβρυα ή νεο­γέν­νητα γατάκια μέσω της μητέρας τους, είτε κατά την εγκυ­μο­σύνη είτε κατά τον θηλασμό. Ευτυχώς όμως, αυτός ο τρόπος μετά­δο­σης είναι σχετικά σπάνιος και συνήθως συμ­βαί­νει όταν η μητέρα μολυν­θεί με τον ιό κατά τη διάρ­κεια της εγκυ­μο­σύ­νης ή του θηλα­σμού, όχι αν ήταν ήδη μολυ­σμένη πριν μείνει έγκυος. Ωστόσο, αν μια γάτα που είναι φορέας του ιού γεν­νή­σει, τα αντι­σώ­ματα της θα περά­σουν και στα γατάκια, παρά­γο­ντας ψευδώς θετικά απο­τε­λέ­σματα στο τεστ για τον ιό.

Τα    συμ­πτώ­ματα    της ανο­σο­α­νε­πάρ­κειας είναι μη-ειδικά (απώλεια όρεξης, ληθαρ­γι­κό­τητα, πυρετός, πρη­σμέ­νοι λεμ­φα­δέ­νες). Οι γάτες που είναι      φορείς μπορεί να ζήσουν για πολλά χρόνια χωρίς να  εμφα­νί­σουν κανένα σύμ­πτωμα, φαι­νο­με­νικά απόλυτα υγιείς.

Επο­μέ­νως, ο μόνος ασφαλής τρόπος για να γίνει     η     διά­γνωση    είναι    μέσω    ειδικού αιμα­το­λο­γι­κού τεστ. Ωστόσο, επειδή το τεστ ανι­χνεύει τα αντι­σώ­ματα του οργα­νι­σμού απέ­να­ντι στον ιό (και όχι τον ίδιο τον ιό) μπορεί πολλές φορές να δώσει ψευδώς θετικά απο­τε­λέ­σματα.

Για τη θερα­πεία του AIDS της γάτας χρη­σι­μο­ποιού­νται διάφορα πρω­τό­κολλα (ΑΖΤ, ιντερ­φε­ρόνη κ.λπ.), χωρίς όμως κάποιο από αυτά να έχει απο­δε­δειγ­μένη επι­τυ­χία.

Η θερα­πεία μιας γάτας με FIV επι­κε­ντρώ­νε­ται στην ενί­σχυση του ανο­σο­ποι­η­τι­κού της (σωστή δια­τροφή και ειδικά συμπλή­ρω­ματα δια­τρο­φής, ελα­χι­στο­ποί­ηση του στρες), την προ­στα­σία της από μολύν­σεις (προ­στα­τευ­μένο περι­βάλ­λον εντός σπιτιού, τακτι­κοί εμβο­λια­σμοί και   απο­πα­ρα­σι­τώ­σεις,   συχνό   καθά­ρι­σμα   της άμμου για την αποφυγή ουρο­λοι­μώ­ξεων, καλή στο­μα­τική υγιεινή για την πρόληψη στο­μα­τί­τι­δας)  και την φαρ­μα­κευ­τική αντι­με­τώ­πιση των ευκαι­ρια­κών λοι­μώ­ξεων που παρου­σιά­ζο­νται.

Η πρόληψη είναι το σημα­ντι­κό­τερο μέσο προ­στα­σίας της γάτας από το AIDS. Δεδο­μέ­νων των τρόπων μετά­δο­σης του ιού, σύμφωνα με τους κτη­νιά­τρους απα­ραί­τητη είναι η στεί­ρωση των γατών αλλά και να μην επι­τρέ­πε­ται να βγαίνει έξω χωρίς επί­βλεψη.

Ο ιός FIV είναι ιδιαί­τερα δια­δε­δο­μέ­νος στις πολυ­πλη­θείς αποι­κίες αδέ­σπο­των γατιών. Ο μονα­δι­κός τρόπος ελέγχου και περιο­ρι­σμού της εξά­πλω­σης του είναι η στεί­ρωση των μελών της αποι­κίας, ώστε να στα­μα­τή­σει η μετά­δοση του ιού μέσω του ζευ­γα­ρώ­μα­τος και των καβγά­δων μεταξύ αρσε­νι­κών, καθώς και η μετά­δοση του στα νεο­γέν­νητα γατάκια.