Ενστάσεις από την επιστημονική υπηρεσία της βουλής για τις μεταβολές στη δασική νομοθεσία

Στην αιχμή της αντι­πα­ρά­θε­σης κυβέρ­νη­σης και αντι­πο­λί­τευ­σης τίθεται άρθρο του νομο­σχε­δίου του υπουρ­γείου Περι­βάλ­λο­ντος με το οποίο επέρ­χο­νται μετα­βο­λές στη δασική νομο­θε­σία.

Στο κλίμα αυτό έρχεται να προ­στε­θεί και η έκθεση της επι­στη­μο­νι­κής υπη­ρε­σίας η οποία δια­τυ­πώ­νει σειρά επι­ση­μάν­σεων στις δια­τά­ξεις του συγκε­κρι­μέ­νου άρθρου (άρθρο12) και προει­δο­ποιεί ότι αν δεν τεκ­μη­ριώ­νο­νται λόγοι δημο­σίου συμ­φέ­ρο­ντος οι μετα­βο­λές υπό­κει­νται στον έλεγχο του ακυ­ρω­τι­κού δικαστή.

Ειδι­κό­τερα, το επι­στη­μο­νικό συμ­βού­λιο της Βουλής ανα­φέ­ρε­ται σε δια­τά­ξεις με την οποίες, μεταξύ άλλων:

-παρέχεται η δυνα­τό­τητα υπα­γω­γής στις δια­τά­ξεις περί έγκρι­σης γεωρ­γι­κής εκμε­τάλ­λευ­σης, εκτά­σεων δασικού χαρα­κτήρα

-επιτρέπεται η επέμ­βαση σε δάση για την κατα­σκευή σωφρο­νι­στι­κών κατα­στη­μά­των

-η επέ­κταση των λει­τουρ­γού­ντων λατο­μείων αδρανών υλικών σε όμορες δασικές και ανα­δα­σω­τέες εκτά­σεις

-Περιλαμβάνονται οι εγκα­τα­στά­σεις πολι­τι­στι­κού χαρα­κτήρα και οι ιεροί ναοί στα κτίρια και τις εκμε­ταλ­λεύ­σεις που ενώ έχουν εγκα­τα­στα­θεί σε δάση χωρίς την απαι­τού­μενη άδεια της δασικής νομο­θε­σίας, δύνα­νται να συνε­χί­σουν τη λει­τουρ­γία τους για τρία έτη πριν συμ­μορ­φω­θούν με τα ορι­ζό­μενα στην κείμενη νομο­θε­σία.

– Παρέμ­βαση του WWF Ελλάς προς τους βου­λευ­τές για ν/σ του ΥΠΕΚΑ

Το Επι­στη­μο­νικό Συμ­βού­λιο επι­ση­μαί­νει ότι «η μετα­βολή ή αλλοί­ωση των δασών και των δασικών εκτά­σεων τελεί υπό τον όρο ότι η θυσία της δασικής βλά­στη­σης απο­τε­λεί το μόνο πρό­σφορο μέσο για την ικα­νο­ποί­ηση αυτών των αναγκών και ότι οι εν λόγω επεμ­βά­σεις περιο­ρί­ζο­νται στο απο­λύ­τως ανα­γκαίο μέτρο, γίνο­νται δηλαδή με τη μικρό­τερη δυνατή απώλεια δασικού πλούτου, επι­τρέ­πο­νται δε αυτές μόνο αν συντρέ­χουν επι­τα­κτι­κοί λόγοι δημο­σίου συμ­φέ­ρο­ντος που θεμε­λιώ­νο­νται και αιτιο­λο­γού­νται επαρκώς, κατόπιν ιδίως περι­βαλ­λο­ντι­κής μελέτης, δια της οποίας δια­σφα­λί­ζε­ται πλήρως η προ­στα­σία του δάσους καθώς και της χλω­ρί­δας και της άγριας πανίδας που υπάρχει σε αυτό».

Προει­δο­ποιεί δε στο σημείο αυτό ότι «η ύπαρξη ή μη του ανωτέρω δημο­σίου συμ­φέ­ρο­ντος υπό­κει­ται στον έλεγχο του ακυ­ρω­τι­κού δικαστή».

Ταυ­τό­χρονα, το Επι­στη­μο­νικό Συμ­βού­λιο σπεύδει να υπο­γραμ­μί­σει ότι κατά πάγια νομο­λο­γία του ΣτΕ, για τα δάση και τις δασικές εκτά­σεις, που απο­τε­λούν ευπαθή οικο­συ­στή­ματα, ο συντα­κτι­κός νομο­θέ­της έλαβε ιδιαί­τερη μέριμνα εισά­γο­ντας στο Σύνταγμα ειδικές δια­τά­ξεις, με τις οποίες οι εκτά­σεις με δασική βλά­στηση υπά­γο­νται σε αυστηρό προ­στα­τευ­τικό καθε­στώς.

Θυμίζει δε ότι με απόφαση του ΣτΕ επι­βάλ­λε­ται ευθέως ο κανόνας της απα­γο­ρεύ­σεως μετα­βο­λής του προ­ο­ρι­σμού τους και παρέ­χε­ται στο νομο­θέτη η δυνα­τό­τητα να επι­τρέ­ψει μόνο κατ΄ εξαί­ρεση την αλλοί­ωση της μορφής των δασών και δασικών εκτά­σεων για λόγους δημό­σιας ωφέ­λειας.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ/ REAL.gr