Στην τακτική ανακρίτρια για τη δολοφονία της γιαγιάς τους τα εγγόνια

Ενώ­πιον της τα­κτι­κής Ανα­κρί­τριας Ρόδου οδη­γή­θη­καν χθες η 29χρονη Α. Β. του Μ. και ο 26χρο­νος Κ. Μ. του Τ., κα­τη­γο­ρού­με­νοι για τη δο­λο­φο­νία της για­γιάς τους, 69χρο­νης χήρας Ου­ρα­νί­ας Γε­ρό­λυ­μου του Ευαγ­γέ­λου, την 3η Νο­εμ­βρί­ου 2014 στην οικία της για μια… τη­λε­ό­ρα­ση.

Οι δύο κα­τη­γο­ρού­με­νοι είχαν κρι­θεί την 7η Νο­εμ­βρί­ου 2014 προ­σω­ρι­νά κρα­τού­με­νοι στο σκέ­λος της υπό­θε­σης που αφορά το φόνο, ενώ χθες κλή­θη­καν για να απο­λο­γη­θούν για την κα­τη­γο­ρία της λη­στεί­ας από κοι­νού από την οποία επήλ­θε ο θά­να­τος.

Ζή­τη­σαν και έλα­βαν προ­θε­σμία για να απο­λο­γη­θούν την Πέμ­πτη και ώρα 12.00.

Ση­μειώ­νε­ται ότι η δι­κο­γρα­φία που έχει σχη­μα­τι­στεί δεν πε­ρι­λαμ­βά­νει ακόμη στοι­χεία από την έρευ­να της Διεύ­θυν­σης Εγκλη­μα­τι­κών Ερευ­νών σε πει­στή­ρια που συ­γκέ­ντρω­σαν οι αστυ­νο­μι­κοί της σή­μαν­σης από τον τόπο του εγκλή­μα­τος.

Η εγ­γο­νή της 69χρο­νης, ηλι­κί­ας σή­με­ρα 29 ετών, που φέ­ρε­ται να αντι­με­τω­πί­ζει ψυ­χο­λο­γι­κά προ­βλή­μα­τα και να έχει λάβει φαρ­μα­κευ­τι­κή αγωγή στο πα­ρελ­θόν, τε­λού­σε, όπως απε­κά­λυ­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή», υπό την επί­βλε­ψη και την φρο­ντί­δα του θύ­μα­τος.

Φέ­ρε­ται να ήταν συ­γκε­κρι­μέ­να εκεί­νη, που συ­νέ­δρα­με με την μικρή της σύ­ντα­ξη στα έξοδα της δια­βί­ω­σής της.

Η 29χρονη είχε κα­τορ­θώ­σει, παρά τις δυ­σχέ­ρειες στην οι­κο­γε­νεια­κή της δια­βί­ω­ση και την εμπλο­κή της μη­τέ­ρας της με το νόμο σε υπο­θέ­σεις ναρ­κω­τι­κών και κλο­πών, να ει­σα­χθεί στη φι­λο­σο­φι­κή σχολή του Πα­νε­πι­στη­μί­ου Κρή­της και μά­λι­στα δεύ­τε­ρη.

Ενώ­πιον της Ανα­κρί­τριας αρ­νή­θη­κε οποια­δή­πο­τε σχέση με το έγκλη­μα.

Υπο­στη­ρί­ζει ότι  πήγε να ανοί­ξει την πόρτα της οι­κί­ας της για­γιάς της περί ώραν 08.30 της 3ης Νο­εμ­βρί­ου 2014, είδε ότι ήταν κλει­στή και στην πο­ρεία δια­πί­στω­σε ότι το πα­ρά­θυ­ρο της κου­ζί­νας και του μπά­νιου ήταν ανοι­κτά. Δια­πί­στω­σε, πα­ρα­πέ­ρα, όπως είπε, ότι η ντου­λά­πα της κα­τοι­κί­ας ήταν ανοι­κτή και ότι κά­ποιος είχε ψάξει το σπίτι, ενώ έλει­πε και η τη­λε­ό­ρα­ση.

Βρήκε την για­γιά της στο υπνο­δω­μά­τιο ξα­πλω­μέ­νη ανά­σκε­λα, και να μην κου­νιέ­ται. Ήταν σκε­πα­σμέ­νη με μια κου­βέρ­τα και στο πρό­σω­πό της υπήρ­χε ένα μα­ξι­λά­ρι. Τότε, όπως είπε, ει­δο­ποί­η­σε την αστυ­νο­μία. Την προη­γού­με­νη μέρα και ώρα 21.00, όπως είπε, την είχε επι­σκε­φθεί ο αδελ­φός της με τη σύ­ντρο­φο του και έναν φίλο τους και κά­θι­σαν στην οικία της και έπαι­ξαν μπι­ρί­μπα.

Ο αδελ­φός της ανα­χώ­ρη­σε και επέ­στρε­ψε περί ώραν 02.00 τα ξη­με­ρώ­μα­τα με τη σύ­ντρο­φό του.

Είπε ότι ο αδελ­φός της δεν επι­σκε­πτό­ταν την για­γιά της και υπο­στή­ρι­ξε ότι δεν είχαν καλές σχέ­σεις, διότι τον είχε υπο­ψια­στεί μαζί με τον θείο του ότι ήταν ο δρά­στης προη­γού­με­νης κλο­πής ενός φο­ρη­τού υπο­λο­γι­στή και μιας τη­λε­ό­ρα­σης.

Ο αδελ­φός της από την άλλη υπο­στη­ρί­ζει ότι ήταν η αδελ­φή του, που σκό­τω­σε την 69χρονη για­γιά τους.

Θυ­μί­ζου­με ότι αφού αρ­χι­κώς είχε ανα­λά­βει προ­α­να­κρι­νό­με­νος, προ­φο­ρι­κά, την ευ­θύ­νη, στην πο­ρεία κα­τέ­θε­σε ότι η αδελ­φή του τέ­λε­σε το έγκλη­μα, πε­ριο­ρί­ζο­ντας τον δικό του ρόλο στην πώ­λη­ση της τη­λε­ό­ρα­σης, από το δια­μέ­ρι­σμα της για­γιάς του, σε φίλο του.

Ισχυ­ρί­ζε­ται μά­λι­στα ότι η αδελ­φή του τον είχε ενη­με­ρώ­σει ότι η για­γιά τους ήταν λι­πό­θυ­μη και ότι ο ίδιος δεν μπήκε στο δια­μέ­ρι­σμα.

Υπο­στη­ρί­ζει πιο πέρα ότι πήγε στην οικία της αδελ­φής του περί ώραν 21.00 για να δα­νει­στεί το μη­χα­νά­κι της.

Ισχυ­ρί­ζε­ται ότι συ­μπε­ρι­φε­ρό­ταν πε­ρί­ερ­γα και ότι του έλεγε ότι δεν είχε λεφτά, ότι δεν την συ­νέ­δρα­με η για­γιά τους και ότι του υπέ­δει­ξε ένα ση­μείο σε πα­ρα­κεί­με­νο χω­ρά­φι στο οποίο είχε κρύ­ψει κάτω από μια λα­μα­ρί­να την τη­λε­ό­ρα­ση.

Υπο­στη­ρί­ζει ότι του εκ­μυ­στη­ρεύ­τη­κε ότι είχε ανοί­ξει το πα­ρά­θυ­ρο με σί­δε­ρο και ότι όταν μπήκε στο σπίτι η για­γιά τους ξύ­πνη­σε και πήγε να ανοί­ξει το φώς. Τότε όπως υπο­στη­ρί­ζει, η αδελ­φή του του δι­η­γή­θη­κε ότι την έσπρω­ξε και έπεσε και χτύ­πη­σε στο κά­γκε­λο του κρε­βα­τιού μέ­νο­ντας λι­πό­θυ­μη.

Μά­λι­στα του ζή­τη­σε, όπως είπε, να μπεί στο σπίτι και να πάρει το τη­λε­κο­ντρόλ της τη­λε­ό­ρα­σης, πράγ­μα, που όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, αρ­νή­θη­κε να κάνει.

Τότε κα­νό­νι­σε να πάει στην οικία ο φίλος του για να φορ­τώ­σει την τη­λε­ό­ρα­ση και εν συ­νε­χεία την πώ­λη­σε ένα­ντι 150 ευρώ. Αφού πε­ρι­γρά­φει τις υπό­λοι­πες κι­νή­σεις του τα ξη­με­ρώ­μα­τα της ίδιας μέρας ισχυ­ρί­ζε­ται ότι πλη­ρο­φο­ρή­θη­κε για το θά­να­το της για­γιάς του από τους αστυ­νο­μι­κούς, το ίδιο πρωί.

Και στο πα­ρελ­θόν όπως κα­τέ­θε­σε απο­λο­γού­με­νος, η αδελ­φή του απει­λού­σε την για­γιά της και της έπαιρ­νε συ­νε­χώς λεφτά.

Επέ­μει­νε εξάλ­λου ότι απο­φά­σι­σε να ανα­λά­βει την ευ­θύ­νη αρ­χι­κώς, μη αντι­λαμ­βα­νό­με­νος το βάρος των κα­τη­γο­ριών και τε­λι­κώς άλ­λα­ξε την κα­τά­θε­σή του, διότι σε κατ’ αντι­πα­ρά­στα­ση εξέ­τα­ση με την αδελ­φή του, τον έφτυ­σε και διότι θα τον εγκα­τέ­λει­πε η σύ­ντρο­φός του.

Ως συ­νή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σης των κα­τη­γο­ρου­μέ­νων πα­ρί­στα­νται οι δι­κη­γό­ροι κ.κ. Φώτης Ρω­μαί­ος και Στέ­λιος Αλε­ξαν­δρής.