- Ο Άρειος Πάγος αναίρεσε εν μέρει την απόφαση του Εφετείου Δωδεκανήσου για τη διαμάχη δύο αδελφών σχετικά με κοινό ακίνητο. Το σκέλος της υπόθεσης για αδικοπραξία και διαφυγόντα κέρδη θα επανεξεταστεί από το Εφετείο με διαφορετική σύνθεση.
- Η διαφωνία ξέσπασε το 2015, όταν ο ένας αδελφός μίσθωσε χωρίς τη συναίνεση του άλλου 290 τετραγωνικά μέτρα του ισογείου για 12 χρόνια, με μηνιαίο μίσθωμα 1.000 ευρώ.
- Κατά τις παραδοχές του Εφετείου, οι εργασίες για τη μίσθωση περιλάμβαναν το κλείσιμο κοινόχρηστης πόρτας και την κατασκευή τοίχου που περιόρισε την πρόσβαση στους κοινόχρηστους χώρους.
- Το ανώτατο δικαστήριο ακύρωσε την επιδίκαση αποζημίωσης 24.750 ευρώ για καταστήματα που έμειναν κενά, αλλά διατήρησε την υποχρέωση απομάκρυνσης των κατασκευών και την καταβολή 16.000 ευρώ από μισθώματα.
• Το ανώτατο δικαστήριο αναίρεσε την αποζημίωση των 24.750 ευρώ για τα καταστήματα που έμειναν άδεια. Άφησε όμως σε ισχύ την υποχρέωση απομάκρυνσης των κατασκευών και τα 16.000 ευρώ από τα μισθώματα
Για χρόνια ένα κτήριο απέφερε κοινά έσοδα σε αδέλφια χωρίς καμία διαφωνία. Από το 2015 όμως τρία πράγματα τα έκαναν αντιδίκους: μια μίσθωση που υπογράφηκε χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του ενός συγκυρίου, μια πόρτα που χτίστηκε και ένας γύψινος τοίχος που έκοψε στη μέση τον κοινόχρηστο διάδρομο.
Η υπόθεση έκλεισε έναν ακόμη κύκλο στον Άρειο Πάγο. Το Τρίτο Πολιτικό Τμήμα, με την απόφαση 847/2026 αναίρεσε εν μέρει την απόφαση 43/2022 του Τριμελούς Εφετείου Δωδεκανήσου. Το σκέλος που αφορά στην αδικοπραξία και στην αποζημίωση για διαφυγόν κέρδος επιστρέφει στο ίδιο Εφετείο, το οποίο θα το κρίνει με διαφορετική σύνθεση.
Την αναίρεση άσκησε ο αδελφός που είχε χάσει στον δεύτερο βαθμό, με συνήγορο τον δικηγόρο κ. Βασίλειο Κατανεβάκη.
Χρόνια κοινής εκμετάλλευσης χωρίς προστριβές
Τα αδέλφια έχουν το ακίνητο σε ίσα μερίδια. Το μισό το απέκτησαν το 2001 με γονική παροχή και δωρεά από συγγενείς και το άλλο μισό από την κληρονομιά του πατέρα τους. Πρόκειται για οικοδομή με ισόγειο περίπου 625 τετραγωνικών μέτρων, χωρισμένο σε 8 καταστήματα και γραφεία, και υπόγειο 787 τετραγωνικών μέτρων.
Από το 2002 έως το 2014 νοίκιαζαν από κοινού τους χώρους και μοίραζαν τα έσοδα. Το υπόγειο είναι μισθωμένο από το 1990 σε μεταφορική εταιρεία. Τα ενοίκιά του μοιράζονταν στη μέση και η συγκυριότητα δεν αμφισβητήθηκε ποτέ.
Η ισορροπία έσπασε το 2015, όταν έληξε η μίσθωση των ισόγειων καταστημάτων. Μια ανώνυμη εταιρεία ξενοδοχειακών και τουριστικών επιχειρήσεων, με πρόεδρο και νόμιμη εκπρόσωπο τη μητέρα των αδελφών, ζήτησε να νοικιάσει μέρος του ισογείου για γραφεία.
Ο ένας αδελφός αντέδρασε προφορικά και με επιστολή της 15ης Σεπτεμβρίου 2015. Θεωρούσε ότι ήταν η κατάλληλη στιγμή να μοιραστούν οι χώροι του κτηρίου, κάτι που ζητούσε επίμονα και στο παρελθόν. Στις 17 και 20 Σεπτεμβρίου 2015 συντάχθηκαν ιδιωτικά συμφωνητικά άτυπης διανομής, χωρίς όμως να επιτευχθεί οριστική συμφωνία.
Σύμφωνα με όσα δέχθηκε το Εφετείο, ο άλλος αδελφός προχώρησε μόνος του. Την 1η Δεκεμβρίου 2015 υπέγραψε με την εταιρεία μίσθωση 12 ετών για 290 τετραγωνικά μέτρα στην ανατολική πτέρυγα του ισογείου, μαζί με τον διάδρομο του κλιμακοστασίου. Το ενοίκιο ορίστηκε στα 1.000 ευρώ τον μήνα.
Στο μισθωτήριο που υποβλήθηκε στη φορολογική διοίκηση εμφανιζόταν ως ιδιοκτήτης του ακινήτου κατά 100%. Από τον Σεπτέμβριο του 2016 έως τον Απρίλιο του 2019 εισέπραξε 32.000 ευρώ, χωρίς να αποδώσει το μισό στον αδελφό του.
Κατά τις παραδοχές του Εφετείου, έγιναν παράλληλα εργασίες για τις ανάγκες της μισθώτριας: Γκρεμίστηκε ο τοίχος ανάμεσα στον κεντρικό κοινόχρηστο διάδρομο και το διπλανό κατάστημα, και ο διάδρομος πέρασε στο μισθωμένο τμήμα. Χτίστηκε η κοινόχρηστη πόρτα της οικοδομής. Κατά μήκος του διαδρόμου υψώθηκε γύψινος τοίχος. Μπλόκαρε την εσωτερική πόρτα προς το κλιμακοστάσιο και έκοψε τη μοναδική πρόσβαση στα 2 τυφλά καταστήματα της δυτικής πλευράς, που δεν έχουν πρόσοψη στον δρόμο.
Ο αδελφός που αντιδρούσε έμεινε, όπως έκρινε το Εφετείο, χωρίς πρόσβαση σε αυτά τα καταστήματα, στο δώμα και στο υπόγειο. Ο άλλος αδελφός, για να μπαίνει ο ίδιος στον σφραγισμένο διάδρομο, γκρέμισε μέρος του τοίχου του τελευταίου δυτικού καταστήματος. Τα δυτικά καταστήματα, περίπου 300 τετραγωνικά μέτρα, έμειναν άδεια για 33 μήνες, αν και υπήρχαν ενδιαφερόμενοι, όπως κατέθεσαν μάρτυρες.
Το Πρωτοδικείο απέρριψε το αίτημα για άρση των παρεμβάσεων, με το σκεπτικό ότι ο ενάγων έπρεπε να ασκήσει διεκδικητική αγωγή. Δέχθηκε εν μέρει τα υπόλοιπα αιτήματα. Το Εφετείο Δωδεκανήσου ανέτρεψε πλήρως την πρωτόδικη απόφαση. Διέταξε την απομάκρυνση κάθε αυθαίρετης κατασκευής, με απειλή χρηματικής ποινής 2.000 ευρώ και προσωπικής κράτησης για κάθε νέα διατάραξη. Επιδίκασε 16.000 ευρώ από τα μισθώματα, 1.000 ευρώ για ηθική βλάβη και 24.750 ευρώ για διαφυγόν κέρδος. Το τελευταίο ποσό υπολογίστηκε με μισθωτική αξία 5 ευρώ το τετραγωνικό, για 300 τετραγωνικά μέτρα και 33 μήνες. Το σύνολο ανερχόταν σε 49.500 ευρώ και στον ενάγοντα αναλογούσε το μισό.
Το ερώτημα που έμεινε αναπάντητο
Ο Άρειος Πάγος εστίασε σε αυτό ακριβώς το ποσό. Όπως σημειώνει, η εκμίσθωση κοινού ακινήτου είναι πράξη διοίκησης. Την αποφασίζουν είτε όλοι μαζί οι συγκύριοι είτε η πλειοψηφία, η οποία μετριέται με βάση τα μερίδια. Ο ενάγων, με ποσοστό 50%, δεν είχε πλειοψηφία για να νοικιάσει μόνος του τα δυτικά καταστήματα.
Για να του επιδικαστεί κέρδος από μια έγκυρη μίσθωση, το Εφετείο έπρεπε να εξηγήσει αν θα υπήρχε η συναίνεση ή η σύμπραξη του αδελφού του. Η απόφαση δεν απαντούσε σε αυτό. Το ανώτατο δικαστήριο έκρινε τις αιτιολογίες ανεπαρκείς και το αποδεικτικό πόρισμα ασαφές, ώστε να μην μπορεί να ελεγχθεί, και αναίρεσε το συγκεκριμένο σκέλος.
Οι υπόλοιποι λόγοι αναίρεσης απορρίφθηκαν.
Σχολιασμός άρθρου
Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού
Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.
Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.