Νίκος Γερονικόλας: Η Ρόδος πάνω από όλους μας

Με αφορμή την φρα­στική επίθεση που δέχθηκε ο κ. Θανάσης Μπα­ρά­κας από μέλος της δημο­τι­κής αρχής σε εκπομπή του ΑΝΤ1 της 28ης Οκτω­βρίου  ο επι­κε­φα­λής της παρά­τα­ξης « Αρχή Οργά­νω­σης για το νησί μας» κ. Νίκος Γερο­νι­κό­λας ανα­φέρ­θηκε στην κατά­σταση που επι­κρα­τεί στη Ροδο.

«Όταν ασχο­λεί­σαι με τα κοινά, δεν το κάνεις για τη γλύκα της εξου­σίας. Το κάνεις για να προ­σφέ­ρεις στον τόπο σου, είτε διοι­κείς είτε ασκείς αντι­πο­λί­τευση.

Αν υπάρχει πικρία, είναι για όσα θα μπο­ρού­σαμε να έχουμε πετύχει και δεν πετύ­χαμε.

Ας έρθουμε όμως στην ουσία.

Όσα έρχο­νται στο φως για το φερό­μενο κύκλωμα παρά­νο­μων οικο­νο­μι­κών δρα­στη­ριο­τή­των και την εκμε­τάλ­λευση των παρα­λιών είναι εξαι­ρε­τικά σοβαρά.

Η Δικαιο­σύνη θα εξε­τά­σει τα στοι­χεία και θα κρίνει αν προ­κύ­πτουν ποι­νι­κές ευθύνες. Η πολι­τική και διοι­κη­τική λογο­δο­σία, όμως, δεν μπορεί να περι­μέ­νει», ανα­φέ­ρει ο κ. Γερο­νι­κό­λας.

Η ανάρ­τηση του έχει ως εξής:

Η Ρόδος πάνω απ’ όλους μας

Στην εκπομπή του ΑΝΤ1 της 28ης Οκτω­βρίου, ο Θανάσης Μπα­ρά­κας χαρα­κτη­ρί­στηκε «πικρα­μέ­νος» από μέλος της δημο­τι­κής αρχής.

Ο Θανάσης είναι φίλος μου και μέλος της παρά­τα­ξής μας. Είναι χρυσός Παρα­ο­λυ­μπιο­νί­κης, έχει τιμήσει τη Ρόδο και την Ελλάδα και έχει υπη­ρε­τή­σει τόσο στον πρώτο όσο και στον δεύτερο βαθμό αυτο­διοί­κη­σης. Η θητεία του στον Δήμο συν­δέ­θηκε με σημα­ντι­κές αθλη­τι­κές διορ­γα­νώ­σεις και δράσεις μαζικού αθλη­τι­σμού για το νησί μας.

Δεν χρειά­ζε­ται να συμ­φω­νεί κανείς μαζί του. Χρειά­ζε­ται όμως να του απαντά με επι­χει­ρή­ματα και σεβασμό. Γιατί κάθε πολίτης πρέπει να μπορεί να μιλά και να καταγ­γέλ­λει χωρίς να γίνεται στόχος προ­σω­πι­κών επι­θέ­σεων.

Οι δημό­σιες καταγ­γε­λίες του Θανάση για αυθαι­ρε­σίες στις παρα­λίες υπήρχαν ήδη από το 2022, πριν από τις δημο­τι­κές εκλογές του 2023. Δεν μπορεί να απα­ξιώ­νο­νται συλ­λή­βδην ως εκλο­γική πικρία.

Και μιας και μιλάμε για πικρία, το αντί­θετο του πικρα­μέ­νου ποιο είναι; Ο γλυ­κα­μέ­νος;

Και τι υπάρχει σήμερα για να αισθά­νε­ται κανείς γλυ­κα­μέ­νος; Η κατά­σταση στις παρα­λίες; Τα προ­βλή­ματα με τα λύματα; Οι χαμένες ευκαι­ρίες για τη Ρόδο;

Εγώ του­λά­χι­στον δεν βρίσκω τίποτα γλυκό σε όλα αυτά.

Όταν ασχο­λεί­σαι με τα κοινά, δεν το κάνεις για τη γλύκα της εξου­σίας. Το κάνεις για να προ­σφέ­ρεις στον τόπο σου, είτε διοι­κείς είτε ασκείς αντι­πο­λί­τευση.

Αν υπάρχει πικρία, είναι για όσα θα μπο­ρού­σαμε να έχουμε πετύχει και δεν πετύ­χαμε.

Ας έρθουμε όμως στην ουσία.

Όσα έρχο­νται στο φως για το φερό­μενο κύκλωμα παρά­νο­μων οικο­νο­μι­κών δρα­στη­ριο­τή­των και την εκμε­τάλ­λευση των παρα­λιών είναι εξαι­ρε­τικά σοβαρά.

Η Δικαιο­σύνη θα εξε­τά­σει τα στοι­χεία και θα κρίνει αν προ­κύ­πτουν ποι­νι­κές ευθύνες. Η πολι­τική και διοι­κη­τική λογο­δο­σία, όμως, δεν μπορεί να περι­μέ­νει.

Πώς φτάσαμε ως εδώ; Ποιος είχε την ευθύνη να ελέγχει; Τι έγινε με τις προη­γού­με­νες καταγ­γε­λίες, τις παρα­χω­ρή­σεις και τις οφειλές; Ποιοι έλεγχοι έγιναν και με ποια απο­τε­λέ­σματα;

Ανε­ξάρ­τητα από την ποινική έρευνα, υπάρχει και ένα ξεχω­ρι­στό ζήτημα διοι­κη­τι­κής λογο­δο­σίας. Στην Έκθεση Ελέγχου 1/2025 του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου για την επο­πτεία των παρα­χω­ρή­σεων αιγια­λού και παρα­λίας κατα­γρά­φε­ται ότι ο Δήμος Ρόδου δεν απά­ντησε στα προ­κα­ταρ­κτικά ευρή­ματα του ελέγχου.

Γιατί δεν απά­ντησε ο Δήμος και ποιες ενέρ­γειες ακο­λού­θη­σαν;

Δεν χρειά­ζε­ται να βγά­λουμε αυθαί­ρετα συμπε­ρά­σματα. Χρειά­ζε­ται όμως να πάρουμε συγκε­κρι­μέ­νες απα­ντή­σεις.

Είναι εύκολο να λες τι παρέ­λα­βες. Το ερώτημα είναι τι έκανες από τη στιγμή που ανέ­λα­βες.

Γι’ αυτό ζητώ πλήρη ενη­μέ­ρωση του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου για τις καταγ­γε­λίες, τις παρα­χω­ρή­σεις, τις οφειλές και τους ελέγ­χους από το 2021 μέχρι σήμερα.

Η ενη­μέ­ρωση πρέπει να ξεκα­θα­ρί­ζει ποιος είχε κάθε αρμο­διό­τητα σε κάθε περίοδο, ποιες ενέρ­γειες έκανε ο Δήμος και τι δια­βί­βασε στις αρμό­διες υπη­ρε­σίες.

Και θέλω να μπορεί κάθε πολίτης να γνω­ρί­ζει ποιοι χώροι των παρα­λιών παρα­χω­ρή­θη­καν, σε ποιους, με ποιους όρους και για πόσο διά­στημα.

Η Ρόδος χρειά­ζε­ται υγιή επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα, επεν­δύ­σεις και θέσεις εργα­σίας. Όμως οι ίδιοι κανόνες πρέπει να ισχύουν για όλους. Γιατί πρώτος ζημιώ­νε­ται από τις εξαι­ρέ­σεις ο επαγ­γελ­μα­τίας που λει­τουρ­γεί νόμιμα και εκπλη­ρώ­νει τις υπο­χρε­ώ­σεις του.

Δεν θέλω να εξα­ντλη­θεί αυτή η σοβαρή υπόθεση σε μια ακόμη τηλε­ο­πτική αντι­πα­ρά­θεση. Θέλω απα­ντή­σεις, ελέγ­χους και λύσεις. Και όπου χρειά­ζε­ται, συνερ­γα­σία.

Η συνερ­γα­σία όμως δεν σημαί­νει σιωπή. Ούτε η θεσμική στάση σημαί­νει ότι απο­φεύ­γουμε τις δύσκο­λες ερω­τή­σεις.

Η Ρόδος δεν είναι ιδιο­κτη­σία καμίας δημο­τι­κής αρχής. Ανήκει στους ανθρώ­πους της. Και όσοι ανα­λαμ­βά­νουν να τη διοι­κή­σουν έχουν την ευθύνη να προ­στα­τεύ­ουν όσα ανήκουν σε όλους μας.

Θέλω μια Ρόδο όπου κανένας πολίτης δεν θα φοβάται να μιλήσει, κανένας επαγ­γελ­μα­τίας δεν θα χρειά­ζε­ται γνω­ρι­μίες και κανένας αιρετός δεν θα είναι ευά­λω­τος σε πιέσεις ή εξαρ­τή­σεις.

Να μην μπορεί κανείς να κρατά όμηρο κανέναν.

Και, πάνω απ’ όλα, να μην μπορεί κανείς να κρατά όμηρο την ίδια τη Ρόδο.