Νίκος Γερονικόλας: Τόσος κόπος να φέρουμε τουρίστες στο νησί και στην είσοδο της πόλης σκουπίδια βρωμιά και εγκατάλειψη

Σκου­πί­δια βρω­μιά και εγκα­τά­λει­ψη σε κε­ντρι­κά ση­μεία της πό­λε­ως την ώρα που οι ασχο­λού­με­νοι με τον του­ρι­σμό προ­σπα­θούν να φέ­ρουν πε­ρισ­σό­τε­ρους επι­σκέ­πτες στη Ρόδο δεί­χνει σε ανάρ­τη­ση του στα μέσα κοι­νω­νι­κής δι­κτύ­ω­σης ο επι­κε­φα­λής της πα­ρά­τα­ξης « Αρχή Ορ­γά­νω­σης για το νησί μας» κ. Νίκος Γε­ρο­νι­κό­λας .

Ανα­φέ­ρει τα εξής:

Αφού μι­λά­με για ει­κό­νες της πόλης…

Είδα κι εγώ την ωραία ανάρ­τη­ση από τον υπό κα­τα­σκευή τρού­λο στη Νέα Αγορά. Πολύ όμορ­φη φω­το­γρα­φία, πράγ­μα­τι.

Άν­θρω­ποι που δου­λεύ­ουν μέχρι αργά! Τιμή τους. Και όλοι θέ­λου­με να τε­λειώ­σει επι­τέ­λους αυτό το έργο.

Υπάρ­χουν όμως και κά­ποια πράγ­μα­τα που έμει­ναν έξω από το κάδρο.

Θυ­μά­στε που σε προη­γού­με­νη λο­γο­δο­σία εί­χα­με ρω­τή­σει για το χρο­νο­διά­γραμ­μα και τα οι­κο­νο­μι­κά του έργου;

Η Δη­μο­τι­κή Αρχή ήταν κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κή. Τα χρή­μα­τα φτά­νουν και το έργο θα είναι έτοι­μο μέχρι το κα­λο­καί­ρι.

Το κα­λο­καί­ρι πέ­ρα­σε. Η σεζόν χά­θη­κε για τη Νέα Αγορά. Ας βά­λου­με όλοι λίγο νερό στο κρασί μας, αρκεί να γίνει σωστά το έργο και να μη χαθεί και η επό­με­νη.

Τώρα όμως μα­θαί­νου­με ότι σε επό­με­νο Δη­μο­τι­κό Συμ­βού­λιο έρ­χε­ται θέμα για επι­πλέ­ον χρή­μα­τα. Ακού­με επί­σης από κα­τα­στη­μα­τάρ­χες ότι υπάρ­χουν επι­πλέ­ον έξοδα που κα­λού­νται να ανα­λά­βουν οι ίδιοι.

Λέτε να έπε­σαν έξω και στα οι­κο­νο­μι­κά;

Θα πε­ρι­μέ­νου­με τα επί­ση­μα στοι­χεία και θα ρω­τή­σου­με. Άλ­λω­στε, βρή­κα­με και τον μπελά μας την προη­γού­με­νη φορά που ρω­τή­σα­με…

Μέχρι τότε, ας δούμε και κά­ποιες άλλες ει­κό­νες της πόλης.

Οι φω­το­γρα­φί­ες είναι πρό­σφα­τες. Στην εί­σο­δο της πόλης της Ρόδου. Έξω απο το Ήχος και Φως

Πραγ­μα­τι­κά δυ­σκο­λεύ­ο­μαι να βρω δι­καιο­λο­γία.

Τόσος κόπος κάθε χρόνο από ερ­γα­ζό­με­νους και αν­θρώ­πους του του­ρι­σμού. Τόσες επεν­δύ­σεις. Τόση αγω­νία να φέ­ρου­με κόσμο στο νησί, να τον φι­λο­ξε­νή­σου­με σωστά, να πε­ρά­σει καλά και να θέλει να ξα­νάρ­θει. Να βοη­θή­σου­με την οι­κο­νο­μία του νη­σιού να στα­θεί στα πόδια της.

Και στην εί­σο­δο της πόλης έχου­με αυτή την ει­κό­να;

Σκου­πί­δια, βρω­μιά, εγκα­τά­λει­ψη. Γιατί τέ­τοια αδια­φο­ρία;

Μιας και μι­λά­με για κα­θα­ριό­τη­τα, μήπως πρέ­πει να αρ­χί­σου­με να κοι­τά­με λίγο πιο προ­σε­κτι­κά και τη με­γά­λη σύμ­βα­ση κα­θα­ριό­τη­τας του Δήμου;

Γιατί τα χρή­μα­τα είναι πολλά. Και οι απαι­τή­σεις των πο­λι­τών πρέ­πει να είναι ανά­λο­γες.

Ο πρώ­τος πο­λί­της έγρα­ψε στην ανάρ­τη­σή του ότι “αυτό αξί­ζει να το βλέ­πει η πόλη”.

Συμ­φω­νώ.

Αξί­ζει όμως να βλέ­πει και αυτά.

Και κυ­ρί­ως, να μη χρειά­ζε­ται να τα βλέ­πει ξανά.