Αποζημίωση σε μάγειρα που διεκδικούσε πάνω από 126.000 για τραυματισμό σε ψυκτικό θάλαμο ξενοδοχείου

Εν μέρει δεκτή έγινε η αγωγή 32χρο­νου σή­με­ρα μά­γει­ρα, ο οποί­ος τραυ­μα­τί­στη­κε στο δεξί χέρι μέσα σε ψυ­κτι­κό θά­λα­μο ξε­νο­δο­χεί­ου 5 αστέ­ρων, μόλις 5 ημέ­ρες αφό­του έπια­σε δου­λειά.

Το Μο­νο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, με από­φα­σή του που δη­μο­σιεύ­θη­κε στις 28 Σε­πτεμ­βρί­ου 2026, υπο­χρέ­ω­σε την εται­ρεία που εκ­με­ταλ­λεύ­ε­ται τη μο­νά­δα να του κα­τα­βά­λει 5.000 ευρώ για ηθική βλάβη. Τα υπό­λοι­πα αι­τή­μα­τα μιας αγω­γής που ξε­περ­νού­σε συ­νο­λι­κά τις 126.000 ευρώ απορ­ρί­φθη­καν.

Ο ερ­γα­ζό­με­νος είχε προ­σλη­φθεί με σύμ­βα­ση ορι­σμέ­νου χρό­νου, από τις 12 Μαΐου έως τις 30 Σε­πτεμ­βρί­ου 2023, με μι­κτές μη­νιαί­ες απο­δο­χές 1.524,34 ευρώ. Στις 17 Μαΐου 2023, γύρω στις 13.00, ενώ δού­λευε στην κρύα κου­ζί­να, μπήκε στον ψυ­κτι­κό θά­λα­μο για να πάρει υλικά. Εκεί έχασε την ισορ­ρο­πία του. Στην προ­σπά­θειά του να κρα­τη­θεί, έπια­σε αντα­να­κλα­στι­κά ένα με­ταλ­λι­κό τρό­λεϊ με­τα­φο­ράς προ­ϊ­ό­ντων και κό­πη­κε στην εσω­τε­ρι­κή πλευ­ρά της πα­λά­μης, στο ύψος του μέσου δα­κτύ­λου.

Ο τραυ­μα­τι­σμός αφο­ρού­σε καμ­πτή­ρες μυς και τέ­νο­ντες. Στις 30 Μαΐου 2023 υπο­βλή­θη­κε σε χει­ρουρ­γι­κή επέμ­βα­ση συρ­ρα­φής τε­νό­ντων, ωστό­σο, όπως έγινε δεκτό, πα­ρέ­μει­νε υπαι­σθη­σία στον μέσο δά­κτυ­λο του δε­ξιού χε­ριού, η οποία κατά ια­τρι­κή βε­βαί­ω­ση δεν ανα­μέ­νε­ται να βελ­τιω­θεί. Η αρ­μό­δια υγειο­νο­μι­κή επι­τρο­πή του ΕΦΚΑ προσ­διό­ρι­σε το πο­σο­στό ανα­πη­ρί­ας του σε 28% για το διά­στη­μα από 1 Ιου­λί­ου 2024 έως 30 Ιου­νί­ου 2025 και σε 10% από 1 Ιου­λί­ου 2025 έως 30 Ιου­νί­ου 2027.

Με την αγωγή του ο μά­γει­ρας υπο­στή­ρι­ξε ότι το δά­πε­δο του θα­λά­μου ήταν ολι­σθη­ρό λόγω της ψύξης και της υγρα­σί­ας και ότι η ερ­γο­δό­τρια δεν τον είχε εφο­διά­σει με αντιο­λι­σθη­τι­κά υπο­δή­μα­τα, όπως όφει­λε. Η εται­ρεία αρ­νή­θη­κε την αγωγή και, επι­κου­ρι­κά, ισχυ­ρί­στη­κε ότι ο ίδιος ο ερ­γα­ζό­με­νος ευ­θυ­νό­ταν για τον τραυ­μα­τι­σμό του σε πο­σο­στό του­λά­χι­στον 95%, εξαι­τί­ας απρο­σε­ξί­ας.

Τον ερ­γα­ζό­με­νο εκ­προ­σώ­πη­σαν οι δι­κη­γό­ροι κ.κ. Ιω­άν­νης Χρι­στο­δού­λου και Αθηνά Λιό­λιου, ενώ για την εται­ρεία πα­ρα­στά­θη­καν οι δι­κη­γό­ροι κ.κ. Μα­ρί­να Κρα­νί­τη και Μηνάς Τσέρ­κης.

Το δά­πε­δο, η υγρα­σία και τα πα­πού­τσια

Κε­ντρι­κό ζή­τη­μα της δίκης ήταν αν και γιατί γλι­στρού­σε το δά­πε­δο. Στην έκ­θε­ση έρευ­νας της Επι­θε­ώ­ρη­σης Ερ­γα­σί­ας κα­τα­γρά­φε­ται ότι ο θά­λα­μος είχε με­ταλ­λι­κό ανο­ξεί­δω­το δά­πε­δο με ρα­βδώ­σεις κατά της ολί­σθη­σης. Η επι­θε­ω­ρή­τρια δεν δια­πί­στω­σε υγρα­σία στις φω­το­γρα­φί­ες που της πα­ρέ­δω­σε ο ερ­γα­ζό­με­νος, εκτί­μη­σε όμως ότι το δά­πε­δο «πι­θα­νό­τα­τα» ήταν ολι­σθη­ρό για όποιον φο­ρού­σε κοινό υπό­δη­μα και ότι στους χώ­ρους αυ­τούς απαι­τού­νται αντιο­λι­σθη­τι­κά πα­πού­τσια. Τε­χνι­κός σύμ­βου­λος της εται­ρεί­ας υπο­στή­ρι­ξε το αντί­θε­το. Κατά τη γνω­μο­δό­τη­σή του, η πα­ρου­σία νερού ή πάγου απο­κλεί­ε­ται τε­χνι­κά, αφού οι θά­λα­μοι δια­θέ­τουν σύ­στη­μα απο­στράγ­γι­σης των συ­μπυ­κνω­μά­των.

Συγ­γε­νής του ενά­γο­ντος, που ερ­γα­ζό­ταν την ίδια πε­ρί­ο­δο στη ζεστή κου­ζί­να, κα­τέ­θε­σε ότι το πά­τω­μα «γλι­στρού­σε πολύ» και γι­νό­ταν «σα σα­πού­νι». Η κα­τά­θε­ση δεν κρί­θη­κε πει­στι­κή, καθώς δεν επι­βε­βαιώ­θη­κε από τα υπό­λοι­πα στοι­χεία, ενώ συ­νε­κτι­μή­θη­κε και η συγ­γε­νι­κή σχέση.

Από την πλευ­ρά της εται­ρεί­ας προ­έ­κυ­ψε ότι οι ερ­γα­ζό­με­νοι της κου­ζί­νας φο­ρού­σαν κατά κα­νό­να δικά τους ει­δι­κά υπο­δή­μα­τα, ότι η επι­χεί­ρη­ση χο­ρη­γού­σε στο­λές αλλά όχι πα­πού­τσια και ότι όποιος δεν είχε κα­τάλ­λη­λα δεν επι­τρε­πό­ταν να κι­νεί­ται στον χώρο. Ο ενά­γων ισχυ­ρί­στη­κε πως φο­ρού­σε υπο­δή­μα­τα τύπου «σαμπό», που είχε αγο­ρά­σει ο ίδιος. Δεν τα προ­σκό­μι­σε όμως ποτέ, ώστε να ελεγ­χθούν οι προ­δια­γρα­φές τους.

Το δι­κα­στή­ριο κα­τέ­λη­ξε ότι η απώ­λεια ισορ­ρο­πί­ας συν­δέ­ε­ται με πρό­σκαι­ρη ολι­σθη­ρό­τη­τα του δα­πέ­δου, χωρίς να μπο­ρεί να προσ­διο­ρι­στεί με ασφά­λεια αν αυτή προ­ήλ­θε από υγρα­σία του θα­λά­μου ή από υγρά και υπο­λείμ­μα­τα τρο­φί­μων. Έκρι­νε ότι η εται­ρεία επέ­δει­ξε αμέ­λεια, γιατί δεν έλεγ­ξε πριν από την ανά­λη­ψη ερ­γα­σί­ας αν τα πα­πού­τσια του νέου υπαλ­λή­λου ήταν πράγ­μα­τι αντιο­λι­σθη­τι­κά. Δεν απο­δεί­χθη­κε, πά­ντως, ότι η πα­ρά­λει­ψη ήταν εν­συ­νεί­δη­τη και ηθε­λη­μέ­νη.

Η διά­κρι­ση αυτή απο­δεί­χθη­κε κα­θο­ρι­στι­κή. Επει­δή ο ερ­γα­ζό­με­νος ήταν ασφα­λι­σμέ­νος στον ΕΦΚΑ και δόλος δεν στοι­χειο­θε­τή­θη­κε, ο ερ­γο­δό­της απαλ­λάσ­σε­ται από κάθε αξί­ω­ση πε­ριου­σια­κού χα­ρα­κτή­ρα. Έτσι απορ­ρί­φθη­καν τα 4 πρώτα κον­δύ­λια της αγω­γής και απέ­μει­νε προς κρίση μόνο η χρη­μα­τι­κή ικα­νο­ποί­η­ση για ηθική βλάβη.

Στον μά­γει­ρα απο­δό­θη­κε συ­νυ­παι­τιό­τη­τα 65%. Κατά την από­φα­ση, λόγω του επαγ­γέλ­μα­τός του γνώ­ρι­ζε ή όφει­λε να γνω­ρί­ζει ότι το δά­πε­δο μπο­ρεί να γίνει ολι­σθη­ρό και ότι η πόρτα του θα­λά­μου, όταν μένει ανοι­χτή για ώρα, δη­μιουρ­γεί υγρα­σία. Ερ­γα­ζό­ταν μόνος στο συ­γκε­κρι­μέ­νο πόστο και είχε υπο­χρέ­ω­ση να ελέγ­χει το δά­πε­δο, να το κα­θα­ρί­ζει ή να ει­δο­ποιεί το προ­σω­πι­κό κα­θα­ριό­τη­τας και να κι­νεί­ται με αυ­ξη­μέ­νη προ­σο­χή.

Έγινε επί­σης δεκτό ότι μετά το ατύ­χη­μα ερ­γά­στη­κε μόνο για λίγες εβδο­μά­δες, από τις 17 Μαΐου έως τις 7 Ιου­νί­ου 2024, ως σερ­βι­τό­ρος σε άλλη ξε­νο­δο­χεια­κή επι­χεί­ρη­ση. Συγ­γε­νι­κό του πρό­σω­πο κα­τέ­θε­σε ότι έκτο­τε δεν έχει δου­λέ­ψει, απο­δί­δο­ντάς το στην κα­τά­στα­ση του χε­ριού του.

Με αυτά τα δε­δο­μέ­να, η εται­ρεία υπο­χρε­ώ­θη­κε να κα­τα­βά­λει 5.000 ευρώ με τον νό­μι­μο τόκο από την επο­μέ­νη της επί­δο­σης της αγω­γής, καθώς και 500 ευρώ για μέρος της δι­κα­στι­κής δα­πά­νης. Η από­φα­ση δεν κη­ρύ­χθη­κε προ­σω­ρι­νά εκτε­λε­στή, καθώς κρί­θη­κε ότι δεν συ­ντρέ­χουν εξαι­ρε­τι­κοί λόγοι και ότι η κα­θυ­στέ­ρη­ση στην εκτέ­λε­ση δεν μπο­ρεί να προ­κα­λέ­σει ση­μα­ντι­κή ζημία στον ενά­γο­ντα.