Στις 25 Σεπτεμβρίου 2026 η δίκη για τον σοβαρό τραυματισμό γαμπρού στην πισίνα ξενοδοχείου τη νύχτα της γαμήλιας δεξίωσής του

• Η απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ρόδου, που απέρριψε στο σύνολό της την αγωγή και έθεσε την ασφαλιστική εταιρεία εκτός της κύριας δίκης, τίθεται υπό τον έλεγχο του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου • Στο επίκεντρο βρίσκονται ξανά τα μέτρα ασφαλείας, η σήμανση της δεξαμενής και η κρίση περί αποκλειστικής υπαιτιότητας του τραυματισθέντος

Νέο δικαστικό κεφάλαιο ανοίγει για την υπόθεση του γαμπρού ο οποίος, τα ξημερώματα της γαμήλιας δεξίωσής του σε ξενοδοχειακή μονάδα της Ρόδου, βούτηξε με το κεφάλι στην πισίνα και υπέστη κατάγματα στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης. Η διαφορά θα απασχολήσει το Εφετείο Δωδεκανήσου στις 25 Σεπτεμβρίου 2026, έπειτα από την άσκηση 3 εφέσεων κατά της πρωτόδικης απόφασης.
Σε πρώτο βαθμό η κύρια αγωγή απορρίφθηκε εξ ολοκλήρου, το ατύχημα αποδόθηκε σε αποκλειστική υπαιτιότητα του ενάγοντα, ενώ ως προς την ασφαλιστική εταιρεία κρίθηκε ότι ελλείπει η παθητική νομιμοποίηση. Το ποιος από τους διαδίκους άσκησε καθεμία από τις 3 εφέσεις και με ποιους λόγους δεν έχει γίνει προς το παρόν γνωστό.

Το χρονικό της νύχτας του γάμου
Το περιστατικό ανάγεται στις 25 Οκτωβρίου 2019, όταν σε ξενοδοχειακή μονάδα του νησιού είχε προγραμματιστεί η γαμήλια δεξίωση, σε χώρο με γυάλινο θόλο και κεντρική πισίνα. Η δεξαμενή, όπως προκύπτει, είχε κυμαινόμενο βάθος από 1 έως 1,70 μέτρα και επιφάνεια περίπου 361 τετραγωνικών μέτρων. Στο κέντρο της υπήρχε στρογγυλή νησίδα περίπου 63 τετραγωνικών μέτρων, στην οποία οδηγούσαν 2 διάδρομοι με μορφή γέφυρας.
Γύρω στις 04.00 τα ξημερώματα της 26 Οκτωβρίου 2019 η γιορτή πλησίαζε στο τέλος της και στον χώρο παρέμεναν περίπου 30 καλεσμένοι. Ο γαμπρός ανέβηκε στη νησίδα για να χορέψει και αμέσως μετά βούτηξε με το κεφάλι στο νερό. Χτύπησε στον πυθμένα και αναδύθηκε επιπλέοντας μπρούμυτα.
Οι παρευρισκόμενοι τον έβγαλαν άμεσα από το νερό για να μην πνιγεί. Κλήθηκε ασθενοφόρο, το οποίο τον μετέφερε στα επείγοντα του Γενικού Νοσοκομείου Ρόδου.
Στο νοσοκομείο υποβλήθηκε σε διαδοχικές απεικονιστικές εξετάσεις, με αξονικές και μαγνητική τομογραφία στην αυχενική μοίρα, αλλά και έλεγχο εγκεφάλου και θωρακικής μοίρας. Την ίδια ημέρα οδηγήθηκε στο χειρουργείο, όπου πραγματοποιήθηκε πρόσθια σπονδυλοδεσία από τον τέταρτο έως τον έβδομο σπόνδυλο. Ακολούθησε νοσηλεία στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας.
Εξιτήριο έλαβε στις 18 Νοεμβρίου 2019. Η διάγνωση έκανε λόγο για κάταγμα αυχενικής μοίρας σπονδυλικής στήλης και κάταγμα άλλων καθορισμένων αυχενικών σπονδύλων.
Η αγωγή κατατέθηκε τον Αύγουστο του 2024 και στράφηκε τόσο κατά της ξενοδοχειακής εταιρείας όσο και κατά ασφαλιστικής εταιρείας, η οποία, όπως ισχυρίστηκε ο ενάγων, κάλυπτε την αστική ευθύνη από τη λειτουργία των εγκαταστάσεων. Τα αιτούμενα κονδύλια ήταν υψηλά.

Πώς έκρινε το Πρωτοδικείο τα μέτρα ασφαλείας
Το Πολυμελές Πρωτοδικείο Ρόδου αξιολόγησε ένορκες βεβαιώσεις μαρτύρων και των 2 πλευρών, φωτογραφίες των οποίων η γνησιότητα δεν αμφισβητήθηκε και τεχνική έκθεση πραγματογνωμόνων. Έλαβε επίσης υπόψη τεχνική περιγραφή των πισινών του ξενοδοχείου από το 2009, από την οποία αντλήθηκαν τα χαρακτηριστικά της δεξαμενής και της νησίδας.
Δέχθηκε ότι υπήρχαν επιδαπέδιες σημάνσεις τόσο στην εξωτερική περίμετρο της πισίνας όσο και γύρω από τη νησίδα, με ένδειξη του βάθους ανά περιοχή. Σε εμφανή σημεία υπήρχαν ενημερωτικές πινακίδες με κανόνες ασφαλείας και οδηγίες ορθής χρήσης. Ανάμεσά τους περιλαμβάνονταν η απαγόρευση κατάδυσης, το ωράριο λειτουργίας, η απαγόρευση χρήσης μετά από κατανάλωση αλκοόλ και πολλαπλές ενδείξεις που απαγόρευαν τη βουτιά.
Ιδιαίτερη μνεία έγινε στον φωτισμό. Κατά την απόφαση, ο φωτισμός εντός του θόλου και μέσα στην πισίνα, με υποβρύχια χωνευτά φωτιστικά, ήταν επαρκής ακόμη και τις νυχτερινές ώρες. Το δικαστήριο συνέδεσε την επάρκεια αυτή με το γεγονός ότι περισσότεροι μάρτυρες περιέγραψαν με ακρίβεια τις κινήσεις του γαμπρού πριν από τη βουτιά, στοιχείο που κατά την κρίση του δείχνει ότι το οπτικό πεδίο δεν ήταν σκοτεινό ή ασαφές.
Ο επόπτης, το ωράριο και η χρήση της πισίνας στη δεξίωση
Αντικείμενο αντιπαράθεσης υπήρξε το αν όφειλε να βρίσκεται επόπτης ή προσωπικό ασφαλείας στην πισίνα κατά τη διάρκεια της δεξίωσης. Το Πρωτοδικείο έκρινε ότι η υποχρέωση παρουσίας εκπαιδευμένου προσωπικού αφορά τις ώρες λειτουργίας της κολυμβητικής δεξαμενής, ενώ η δεξίωση είχε προγραμματιστεί σε χρόνο κατά τον οποίο η πισίνα δεν λειτουργούσε ως χώρος κολύμβησης. Υπό τις συγκεκριμένες συνθήκες, η απουσία επόπτη δεν θεωρήθηκε παράλειψη ικανή να θεμελιώσει από μόνη της ευθύνη.
Αναπόδεικτος κρίθηκε και ο ισχυρισμός ότι είχε συμφωνηθεί η χρήση της πισίνας στο πλαίσιο της γαμήλιας εκδήλωσης. Τέτοια συμφωνία δεν προέκυψε από το ιδιωτικό συμφωνητικό της δεξίωσης. Το δικαστήριο σημείωσε ακόμη ότι, κατά την κοινή πείρα, στις γαμήλιες δεξιώσεις η πισίνα έχει κυρίως αισθητικό ρόλο, κάτι που ενισχύθηκε από το ότι οι καλεσμένοι δεν είχαν μαζί τους εξοπλισμό κολύμβησης.
Η αποκλειστική υπαιτιότητα
Το συμπέρασμα ήταν ότι η ξενοδοχειακή εταιρεία είχε λάβει τα απαιτούμενα μέτρα επιμέλειας. Το ατύχημα αποδόθηκε σε αποκλειστική υπαιτιότητα του ενάγοντα, με το σκεπτικό ότι ο μέσος συνετός άνθρωπος όφειλε να δείξει αυξημένη προσοχή πριν επιχειρήσει βουτιά με το κεφάλι σε πισίνα με τέτοιο βάθος και με εμφανείς προειδοποιήσεις. Εφόσον δεν διαπιστώθηκε υπαιτιότητα της επιχείρησης, δεν επιδικάστηκε κανένα από τα αιτούμενα ποσά.
Η θέση της ασφαλιστικής εταιρείας
Ως προς την ασφαλιστική εταιρεία, το Πρωτοδικείο δέχθηκε έλλειψη παθητικής νομιμοποίησης. Έκρινε ότι επρόκειτο για προαιρετική ασφάλιση αστικής ευθύνης ξενοδοχείου, στην οποία ο ζημιωθείς τρίτος δεν έχει ευθεία αξίωση κατά του ασφαλιστή αλλά μόνο κατά του λήπτη της ασφάλισης. Με άλλα λόγια, ο τραυματισθείς δεν μπορούσε να στραφεί απευθείας κατά της ασφαλιστικής, ακόμη και αν το ξενοδοχείο ήταν ασφαλισμένο για τέτοιους κινδύνους.
Η ξενοδοχειακή εταιρεία είχε από την πλευρά της ανακοινώσει τη δίκη και είχε προσεπικαλέσει την ασφαλιστική ως δικονομική εγγυήτρια, ασκώντας παράλληλα παρεμπίπτουσα αγωγή για την περίπτωση καταδίκης της. Μετά την απόρριψη της κύριας αγωγής, η προσεπίκληση δεν εξετάστηκε ως άνευ αντικειμένου και η παρεμπίπτουσα αγωγή απορρίφθηκε λόγω έλλειψης εννόμου συμφέροντος. Και εκεί τα έξοδα συμψηφίστηκαν.
Στην πρωτόδικη δίκη την εναγόμενη ξενοδοχειακή εταιρεία εκπροσώπησαν οι κ.κ. Ευθύμιος Δημητριάδης και Φωτεινή Κεφαλίδου. Τον ενάγοντα εκπροσώπησε ο κ. Δημήτριος Αποστολάς, ενώ την εναγόμενη ασφαλιστική εταιρεία ο κ. Δημήτριος Βουτσινάς.