Το Καστελλόριζο απέκτησε επιτέλους κράτος με ημερομηνία πληρωμής

Για 82 χρόνια η επέ­τειος της απε­λευ­θέ­ρω­σης του Καστελ­λο­ρί­ζου τελεί­ωνε με ένα στεφάνι και μια παρέ­λαση. Η 83η τελεί­ωσε με 5.000 ευρώ τον χρόνο για κάθε νοι­κο­κυ­ριό, αφο­ρο­λό­γητα και ακα­τά­σχετα, με 1.000 επι­πλέον για κάθε παιδί, με άλλα 5.000 για κάθε δημόσιο υπάλ­ληλο, στρα­τιω­τικό και λιμε­νικό που υπη­ρε­τεί εκεί, με δρο­μο­λό­γιο κάθε Τετάρτη από το 2027 όπως ακριβώς το ζήτησαν οι κάτοι­κοι, με κατοι­κίες για για­τρούς και δασκά­λους από τη HELLENiQ ENERGY και με 150.000 ευρώ από τη Βουλή για 2 ακόμη σπίτια. Ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης καλά έκανε και θύμισε τον Γιώργο Παπαν­δρέου του 2010: το ίδιο νησί που κάποτε επι­λέ­χθηκε ως σκηνικό για την ανα­κοί­νωση των μνη­μο­νίων, σήμερα γίνεται τόπος όπου το κράτος επι­στρέ­φει χρήματα αντί να τα ζητά. Η διαφορά ανάμεσα στις 2 εικόνες είναι η διαφορά ανάμεσα σε μια χώρα που παρα­κα­λούσε και σε μια χώρα που σχε­διά­ζει.

Η αντί­δραση της Άγκυρας επι­βε­βαιώ­νει ότι το μήνυμα έφτασε εκεί που έπρεπε. Την ώρα που ο πρω­θυ­πουρ­γός επι­θε­ω­ρούσε τα φυλάκια της Ρω και της Στρογ­γύ­λης με τον στρα­τηγό Δημή­τριο Χούπη, 4 τουρ­κικά drones έκαναν 13 παρα­βά­σεις και παρα­βιά­σεις και ανα­χαι­τί­στη­καν όλα, χωρίς εμπλοκή και χωρίς θόρυβο. Η Nefes μίλησε για «παρα­νο­μία», η Akşam για «φωτιά», η Sözcü για «καρ­φί­τσα». Όταν 3 εφη­με­ρί­δες γράφουν πρω­το­σέ­λιδα για έναν Έλληνα πρω­θυ­πουργό που κατα­θέ­τει στεφάνι στην Κυρά της Ρω, σημαί­νει ότι η ελλη­νική παρου­σία στο ανα­το­λι­κό­τερο άκρο της Ευρώπης δεν είναι πλέον συμ­βο­λική αλλά ενο­χλη­τικά πραγ­μα­τική. Και τα Rafale, οι Belharra, οι FREMM και η «Ασπίδα του Αχιλλέα» εξηγούν γιατί η ενό­χληση μένει στα χαρτιά.

Η κυριαρ­χία δεν δια­κη­ρύσ­σε­ται, κατοι­κεί­ται, και για πρώτη φορά κάποιος πλήρωσε για να κατοι­κη­θεί.