Βρέθηκε λύση για το Ακτινολογικό Τμήμα του Νοσοκομείου της Ρόδου

• Η διοί­κηση στρέ­φε­ται στη στρα­τη­γική συνερ­γα­σία με τον ιδιω­τικό τομέα για τη θωρά­κιση της νυχτε­ρι­νής βάρδιας • Εάν δεν αντι­με­τω­πι­ζό­ταν άμεσα το πρό­βλημα θα οδη­γούσε το τμήμα σε «λουκέτο»

Μια σημα­ντική ανάσα «οξυ­γό­νου» για το εξα­ντλη­μένο προ­σω­πικό του Ακτι­νο­λο­γι­κού Τμή­μα­τος του Νοσο­κο­μείου Ρόδου απο­τε­λεί η πρω­το­βου­λία της διοί­κη­σης του Ιδρύ­μα­τος να διε­ρευ­νη­θεί η συνερ­γα­σία με ιδιω­τικό κέντρο προ­κει­μέ­νου να μην μείνει ακά­λυ­πτη η νυκτε­ρινή βάρδια, προς εξυ­πη­ρέ­τηση τόσο του προ­σω­πι­κού όσο και των ασθενών.

Ειδι­κό­τερα, με τις συντο­νι­σμέ­νες παρεμ­βά­σεις του διοι­κητή κ. Νίκου Καρα­μα­ρίτη, δρο­μο­λο­γεί­ται όπως προ­κύ­πτει από πλη­ρο­φο­ρίες της «δ», η υπο­γραφή σύμ­βα­σης συνερ­γα­σίας με εξει­δι­κευ­μένο ιδιω­τικό φορέα για την κάλυψη της νυχτε­ρι­νής βάρδιας στο Ακτι­νο­λο­γικό Τμήμα, εγκαι­νιά­ζο­ντας μια απο­τε­λε­σμα­τική συνέρ­γεια που ανα­βαθ­μί­ζει την ασφά­λεια και την ποιό­τητα των παρε­χό­με­νων υπη­ρε­σιών, για την εύρυθμη λει­τουρ­γία του ιδρύ­μα­τος και την ενί­σχυση του δημό­σιου συστή­μα­τος υγείας στην περιοχή.

Το Ακτι­νο­λο­γικό Τμήμα βρέθηκε το τελευ­ταίο διά­στημα αντι­μέ­τωπο με έντονες πιέσεις και έναν τερά­στιο όγκο περι­στα­τι­κών, ιδιαί­τερα επι­βα­ρυ­μένο κατά τη θερινή περίοδο, οπότε και οι ανάγκες πολ­λα­πλα­σιά­ζο­νται λόγω της αυξη­μέ­νης κίνησης την ώρα που το μόνιμο προ­σω­πικό, απο­τε­λού­μενο από μόλις τρία άτομα, κλήθηκε να υπερ­βά­λει εαυτόν λει­τουρ­γώ­ντας σε οριακές συν­θή­κες και επω­μι­ζό­μενο δυσβά­στα­κτο φόρτο εργα­σίας.

Η κατά­σταση αυτή, εάν δεν αντι­με­τω­πι­ζό­ταν άμεσα θα οδη­γούσε το τμήμα σε «λουκέτο», απει­λώ­ντας τη συνο­λική λει­τουρ­γία του νοσο­κο­μείου και δημιουρ­γώ­ντας σοβαρά κενά στην καθη­με­ρινή φρο­ντίδα των πολιτών.

Το εναλ­λα­κτικό σενάριο σε περί­πτωση μη λει­τουρ­γίας του Ακτι­νο­λο­γι­κού Τμή­μα­τος τις νυχτε­ρι­νές ώρες, αν δεν έμπαινε λουκέτο, θα απαι­τούσε τη μετα­φορά των ασθενών εκτός νοσο­κο­μείου σε ιδιω­τική κλινική, με όλη την ταλαι­πω­ρία, την οικο­νο­μική επι­βά­ρυνση και την κινη­το­ποί­ηση δια­σω­στι­κών μέσων που αυτό συνε­πα­γό­ταν. Μια τέτοια πρα­κτική θα δέσμευε πολύ­τι­μους πόρους, θα κατα­πο­νούσε τους ασθε­νείς σε ευαί­σθη­τες στιγμές και θα υπέ­βαλλε το προ­σω­πικό του Νοσο­κο­μείου σε εξο­ντω­τι­κές δια­δι­κα­σίες κατά τη διάρ­κεια της νύχτας.

Η διοί­κηση, ωστόσο, αξιο­ποιώ­ντας ευέ­λι­κτα εργα­λεία απέφυγε αυτή την έσχατη λύση της μετα­κί­νη­σης των ασθενών μέσω της συνερ­γα­σίας με τον ιδιώτη που θα δια­θέ­τει το προ­σω­πικό για να καλύψει τις ανάγκες της βρα­δι­νής λει­τουρ­γίας του Ακτι­νο­λο­γι­κού Τμή­μα­τος.

Μέσω της νέας σύμ­βα­σης, δια­σφα­λί­ζε­ται ότι ο ιδιώτης φορέας θα ενι­σχύει τη δομή στέλ­νο­ντας εξει­δι­κευ­μένο προ­σω­πικό απευ­θείας μέσα στο Νοσο­κο­μείο, ώστε οι εξε­τά­σεις να πραγ­μα­το­ποιού­νται επί τόπου, εντός των δημό­σιων εγκα­τα­στά­σεων. Έτσι, οι ασθε­νείς παρα­μέ­νουν ασφα­λείς στον χώρο του Νοσο­κο­μείου χωρίς περιτ­τές μετα­κι­νή­σεις, ενώ παράλ­ληλα το προ­σω­πικό του Νοσο­κο­μείου θα μπορεί να «ανα­πνεύ­σει», να ανα­κτή­σει τις δυνά­μεις του και να απο­φορ­τι­στεί από το ασφυ­κτικό εργα­σιακό άγχος των τελευ­ταίων μηνών.

Η επιλογή αυτής της επω­φε­λούς συνερ­γα­σίας φέρουν την υπο­γραφή και τις στο­χευ­μέ­νες προ­σπά­θειες του Διοι­κητή, Νίκου Καρα­μα­ρίτη, ο οποίος από την πρώτη στιγμή ανέλαβε πρω­το­βου­λίες για τη δια­σφά­λιση της απρό­σκο­πτης λει­τουρ­γίας του νοση­λευ­τι­κού ιδρύ­μα­τος ανα­ζη­τώ­ντας λύσεις για τη δια­χεί­ριση της σοβαρής υπο­στε­λέ­χω­σης.

Η διοί­κηση, απο­δει­κνύ­ο­ντας έμπρα­κτα αντα­να­κλα­στικά και κοι­νω­νική ευαι­σθη­σία, πετυ­χαί­νει μια ισορ­ρο­πη­μένη και σύγ­χρονη λύση που εξυ­πη­ρε­τεί το προ­σω­πικό, το ίδρυμα και πάνω απ’ όλα τους πολίτες που εμπι­στεύ­ο­νται καθη­με­ρινά το νοσο­κο­μείο για την υγεία και την ασφά­λειά τους, απο­δει­κνύ­ο­ντας πως οι συνερ­γα­σίες, όταν γίνο­νται με γνώμονα το δημόσιο συμ­φέ­ρον, μπορούν να απο­δώ­σουν απο­τε­λέ­σματα για ολό­κληρη την τοπική κοι­νω­νία.

Είναι δεδο­μένο ότι το Γενικό Νοσο­κο­μείο Ρόδου απο­τε­λεί τον βασικό πυλώνα υγείας για χιλιά­δες πολίτες και επι­σκέ­πτες του όχι μόνο του νησιού αλλά γενικώς της Δωδε­κα­νή­σου, οι οποίοι εμπι­στεύ­ο­νται το Νοση­λευ­τικό ίδρυμα σε μια κρίσιμη στιγμή και παράλ­ληλα δεν έχουν όλοι πάντα την οικο­νο­μική δυνα­τό­τητα να απευ­θυν­θούν στον ιδιω­τικό τομέα. Υπό αυτό το πρίσμα, η δια­τή­ρηση της δημό­σιας λει­τουρ­γίας με τη στήριξη του προ­σω­πι­κού, που δίνει καθη­με­ρινά τιτάνιο αγώνα υπό αντί­ξοες συν­θή­κες, απο­τε­λεί μονό­δρομο.