Παράταση λειτουργίας στις χειρουργικές κλινικές του Νοσοκομείου με «δανεικούς» γιατρούς από την Αθήνα

• Οι δύο Χει­ρουρ­γι­κές Κλι­νι­κές (Α’ και Β’) θα πα­ρα­μεί­νουν προς το παρόν αυ­τό­νο­μες και ανοι­κτές, λει­τουρ­γώ­ντας ωστό­σο ορια­κά • Η δη­μό­σια υγεία στην πε­ριο­χή μας αντι­με­τω­πί­ζε­ται με εμ­βα­λω­μα­τι­κές πα­ρεμ­βά­σεις της τε­λευ­ταί­ας στιγ­μής

Σε κα­τά­στα­ση διαρ­κούς «τε­χνη­τής ανα­πνο­ής» και με προ­σω­ρι­νές λύ­σεις ανά­γκης, που με­τα­θέ­τουν το πρό­βλη­μα για λίγες εβδο­μά­δες αρ­γό­τε­ρα, συ­νε­χί­ζει να λει­τουρ­γεί το Γε­νι­κό Νο­σο­κο­μείο Ρόδου, στην αιχμή μιας του­ρι­στι­κής πε­ριό­δου που δο­κι­μά­ζει τις αντο­χές ολό­κλη­ρου του νη­σιού.

Οι εξε­λί­ξεις των τε­λευ­ταί­ων ημε­ρών έρ­χο­νται να επι­βε­βαιώ­σουν το απο­κλει­στι­κό δη­μο­σί­ευ­μα της «δη­μο­κρα­τι­κής» στις 6 Ιου­νί­ου 2026. Τότε, η εφη­με­ρί­δα μας είχε απο­κα­λύ­ψει το προ­δια­γε­γραμ­μέ­νο λει­τουρ­γι­κό αδιέ­ξο­δο και το ντό­μι­νο συγ­χω­νεύ­σε­ων που απει­λού­σε να τι­νά­ξει στον αέρα τη Β’ Χει­ρουρ­γι­κή Κλι­νι­κή, η οποία είχε απο­μεί­νει με μόλις δύο ενερ­γούς χει­ρουρ­γούς και μη­δε­νι­κό αριθ­μό ει­δι­κευό­με­νων για­τρών.

Η θρυαλ­λί­δα των εξε­λί­ξε­ων ήταν η νό­μι­μη χρήση γο­νι­κής άδειας από στέ­λε­χος της κλι­νι­κής, μια πραγ­μα­τι­κό­τη­τα που άφησε τη δομή επι­χει­ρη­σια­κά ακά­λυ­πτη. Κάτω από το βάρος αυτών των απο­κα­λύ­ψε­ων και της κραυ­γής αγω­νί­ας, το Υπουρ­γείο Υγεί­ας και η αρ­μό­δια Υγειο­νο­μι­κή Πε­ρι­φέ­ρεια εξα­να­γκά­στη­καν σε εσπευ­σμέ­νες, «πυ­ρο­σβε­στι­κές» κι­νή­σεις προ­κει­μέ­νου να απο­φευ­χθεί το ορι­στι­κό λου­κέ­το που βρι­σκό­ταν προ των πυλών.

Η λύση που προ­κρί­θη­κε, ωστό­σο, απέ­χει πα­ρα­σάγ­γας από το να χα­ρα­κτη­ρι­στεί μό­νι­μη ή βιώ­σι­μη, καθώς βα­σί­ζε­ται στη γνω­στή πρα­κτι­κή των προ­σω­ρι­νών απο­σπά­σε­ων από με­γά­λα αστι­κά κέ­ντρα, επι­βε­βαιώ­νο­ντας ότι η δη­μό­σια υγεία στην πε­ριο­χή μας αντι­με­τω­πί­ζε­ται με εμ­βα­λω­μα­τι­κές πα­ρεμ­βά­σεις της τε­λευ­ταί­ας στιγ­μής.

Σύμ­φω­να με νε­ό­τε­ρες, απο­λύ­τως δια­σταυ­ρω­μέ­νες πλη­ρο­φο­ρί­ες της «δη­μο­κρα­τι­κής», οι δύο Χει­ρουρ­γι­κές Κλι­νι­κές (Α’ και Β’) θα πα­ρα­μεί­νουν προς το παρόν αυ­τό­νο­μες και ανοι­κτές, λει­τουρ­γώ­ντας ωστό­σο ορια­κά. Το πλάνο της προ­σω­ρι­νής «διά­σω­σης» προ­βλέ­πει τη με­τα­κί­νη­ση δύο χει­ρουρ­γών πι­θα­νό­τα­τα από την Αθήνα με δια­δο­χι­κές απο­σπά­σεις, ώστε να κα­λυ­φθεί η μαύρη τρύπα των ελ­λεί­ψε­ων.

Συ­γκε­κρι­μέ­να, από τις 15 έως τις 31 Ιου­λί­ου, φτά­νει στο νησί ο πρώ­τος χει­ρουρ­γός για να δώσει μια μικρή ανάσα στο πρό­γραμ­μα των εφη­με­ριών και των τα­κτι­κών χει­ρουρ­γεί­ων. Με τη λήξη της θη­τεί­ας του, την 1η Αυ­γού­στου, τη σκυ­τά­λη ανα­μέ­νε­ται να πάρει ο δεύ­τε­ρος απο­σπα­σμέ­νος για­τρός, για να κα­λύ­ψει το επό­με­νο κρί­σι­μο δε­κα­πεν­θή­με­ρο στην καρ­διά του κα­λο­και­ριού. Μέχρι όμως να πα­τή­σει το πόδι του ο πρώ­τος για­τρός στα μέσα του μήνα, το νο­σο­κο­μείο βιώ­νει μέρες ακραί­ας ανα­σφά­λειας.

Αν και η εξέ­λι­ξη αυτή απο­τρέ­πει την από­φα­ση για άμεση συγ­χώ­νευ­ση που είχε απο­κα­λύ­ψει η εφη­με­ρί­δα μας, η ουσία πα­ρα­μέ­νει αμεί­λι­κτη. Το Νο­σο­κο­μείο της Ρόδου, η μο­να­δι­κή δομή που κα­λεί­ται να κα­λύ­ψει τις ανά­γκες εκα­το­ντά­δων χι­λιά­δων μό­νι­μων κα­τοί­κων και επι­σκε­πτών, όχι μόνο της Ρόδου αλλά και των γύρω νη­σιών, λει­τουρ­γεί υπό τε­ρά­στια πίεση λόγω υπο­στε­λέ­χω­σης που πλέον έχει γίνει κα­νο­νι­κό­τη­τα.

Όπως άλ­λω­στε προ­κύ­πτει από τα πλέον πρό­σφα­τα στοι­χεία από τις 153 προ­βλε­πό­με­νες ορ­γα­νι­κές θέ­σεις του ιδρύ­μα­τος, κενές πα­ρα­μέ­νουν οι 57, καθώς αυτή τη στιγ­μή υπη­ρε­τούν ου­σια­στι­κά 96 για­τροί. Ένα πο­σο­στό ελ­λεί­ψε­ων που αγ­γί­ζει το 37% και απο­τυ­πώ­νει ξε­κά­θα­ρα το μέ­γε­θος του προ­βλή­μα­τος.

Αυτή η αριθ­μη­τι­κή γί­νε­ται ακόμα πιο αι­σθη­τή αν ανα­λο­γι­στεί κα­νείς ότι αντί­θε­τα με την ηπει­ρω­τι­κή Ελ­λά­δα, όπου πό­λεις με ανά­λο­γο πλη­θυ­σμό το κα­λο­καί­ρι, ο οποί­ος μαζί με τους επι­σκέ­πτες ξε­περ­νά τις 500.000 τους μήνες αιχ­μής, όπως η Πάτρα, τα Ιω­άν­νι­να και η Λά­ρι­σα, υπο­στη­ρί­ζο­νται από δύο ή και τρία με­γά­λα νο­σο­κο­μεία, η πε­ριο­χή μας εξαρ­τά­ται απο­κλει­στι­κά από μία και μο­να­δι­κή μο­νά­δα. Αυτή η ιδιαι­τε­ρό­τη­τα της νη­σιω­τι­κό­τη­τας κάνει την ανά­γκη για μό­νι­μη στε­λέ­χω­ση ακόμα πιο επι­τα­κτι­κή, καθώς το ερώ­τη­μα για το τι μέλ­λει γε­νέ­σθαι μετά τη λήξη της πε­ριό­δου των απο­σπά­σε­ων, εξα­κο­λου­θεί να πλα­νά­ται.

Οι δύο αυτές απο­σπά­σεις απο­τε­λούν μια προ­σω­ρι­νή ασπί­δα. Όλο το οι­κο­δό­μη­μα του νο­σο­κο­μεί­ου βρί­σκε­ται στο «κόκ­κι­νο». Οι εφη­με­ρί­ες, τα Τμή­μα­τα Επει­γό­ντων Πε­ρι­στα­τι­κών, οι Πα­θο­λο­γι­κές Κλι­νι­κές και το Ακτι­νο­λο­γι­κό Τμήμα, για το οποίο η «δη­μο­κρα­τι­κή» είχε επί­σης ανα­δεί­ξει ότι αγ­γί­ζει τα όρια του ορι­στι­κού λου­κέ­του, συ­νε­χί­ζουν να εκ­πέ­μπουν σήμα κιν­δύ­νου.

Αν το νο­ση­λευ­τι­κό μας ίδρυ­μα πα­ρα­μέ­νει σή­με­ρα όρθιο, αυτό δεν οφεί­λε­ται στον κε­ντρι­κό σχε­δια­σμό της πο­λι­τεί­ας, αλλά απο­κλει­στι­κά και μόνο στην υπε­ράν­θρω­πη προ­σπά­θεια, το φι­λό­τι­μο και την αυ­το­θυ­σία των για­τρών και των νο­ση­λευ­τών του. Άν­θρω­ποι εξου­θε­νω­μέ­νοι, που έχουν ξε­πε­ρά­σει προ πολ­λού τα όρια της σω­μα­τι­κής και ψυ­χι­κής αντο­χής, συ­νε­χί­ζουν να εφη­με­ρεύ­ουν αστα­μά­τη­τα, να δια­χει­ρί­ζο­νται τον τε­ρά­στιο όγκο των κα­θη­με­ρι­νών πε­ρι­στα­τι­κών και τις συ­νε­χείς δια­κο­μι­δές από τα γύρω νησιά, βά­ζο­ντας πλάτη για να μη μεί­νει η κοι­νω­νία της Δω­δε­κα­νή­σου υγειο­νο­μι­κά ακά­λυ­πτη.

Μέσα σε αυτό το πλαί­σιο, γί­νε­ται σαφές ότι η τα­κτι­κή των προ­σω­ρι­νών με­τα­κι­νή­σε­ων μπο­ρεί να απο­τρέ­πει την τε­λευ­ταία στιγ­μή τις συγ­χω­νεύ­σεις, αλλά δεν προ­σφέ­ρει καμία απο­λύ­τως προ­ο­πτι­κή στα­θε­ρό­τη­τας. Το προ­σω­πι­κό του νο­σο­κο­μεί­ου κα­λεί­ται να δια­χει­ρι­στεί τις αυ­ξη­μέ­νες ανά­γκες του κα­λο­και­ριού υπό κα­θε­στώς συ­νε­χούς πί­ε­σης, γνω­ρί­ζο­ντας ότι η πα­ρού­σα λύση έχει συ­γκε­κρι­μέ­νη ημε­ρο­μη­νία λήξης και ότι οι βα­σι­κές ελ­λεί­ψεις πα­ρα­μέ­νουν ενερ­γές κάτω από την επι­φά­νεια.