Στη Ρόδο η διεθνής κατασκήνωση για τους νέους εκτοπισμένους της Αμπχαζίας με τη στήριξη του Οικουμενικού Πατριαρχείου

Η Ρόδος βρέ­θη­κε το πρώτο ει­κο­σα­ή­με­ρο του Αυ­γού­στου στο επί­κε­ντρο μιας διε­θνούς πρω­το­βου­λί­ας με έντο­νο αν­θρω­πι­στι­κό και πνευ­μα­τι­κό πρό­ση­μο. Το νησί φι­λο­ξέ­νη­σε διε­θνή κα­τα­σκή­νω­ση για νέους που έχουν εκτο­πι­στεί από την Αμπ­χα­ζία, μια διορ­γά­νω­ση που έφερε τη σφρα­γί­δα του Υπουρ­γεί­ου Εσω­τε­ρι­κά Εκτο­πι­σμέ­νων της Αυ­τό­νο­μης Δη­μο­κρα­τί­ας της Αμπ­χα­ζί­ας και πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε με τη στή­ρι­ξη του Οι­κου­με­νι­κού Πα­τριαρ­χεί­ου. Για δύο πε­ρί­που εβδο­μά­δες, από τις 7 έως τις 20 Αυ­γού­στου, τα παι­διά είχαν την ευ­και­ρία να ζή­σουν ένα κα­λο­καί­ρι δια­φο­ρε­τι­κό, μα­κριά από τις δυ­σκο­λί­ες που συ­νε­πά­γε­ται η εμπει­ρία του εκτο­πι­σμού, σε ένα πε­ρι­βάλ­λον ασφά­λειας, δη­μιουρ­γί­ας και γνω­ρι­μί­ας με την ιστο­ρία και τον πο­λι­τι­σμό.

Ένα πλού­σιο πρό­γραμ­μα δρα­στη­ριο­τή­των

Στην κα­τα­σκή­νω­ση συμ­με­τεί­χαν συ­νο­λι­κά 50 νέοι ηλι­κί­ας από 11 έως 15 ετών. Το πρό­γραμ­μα που σχε­διά­στη­κε για τους μι­κρούς φι­λο­ξε­νού­με­νους κι­νή­θη­κε σε δύο βα­σι­κούς άξο­νες. Ο πρώ­τος αφο­ρού­σε πο­λι­τι­στι­κές και εκ­παι­δευ­τι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες, μέσα από τις οποί­ες τα παι­διά είχαν τη δυ­να­τό­τη­τα να ανα­πτύ­ξουν δε­ξιό­τη­τες, να συ­νερ­γα­στούν με­τα­ξύ τους και να απο­κο­μί­σουν εμπει­ρί­ες με ου­σια­στι­κό παι­δα­γω­γι­κό πε­ριε­χό­με­νο. Ο δεύ­τε­ρος άξο­νας πε­ριε­λάμ­βα­νε εκ­δρο­μές στα ιστο­ρι­κά μνη­μεία της Ρόδου, φέρ­νο­ντας τους νέους σε επαφή με την πο­λι­τι­στι­κή κλη­ρο­νο­μιά ενός τόπου με μο­να­δι­κό ιστο­ρι­κό βάθος.

Η επι­λο­γή του νη­σιού δεν λει­τούρ­γη­σε απλώς ως τόπος φι­λο­ξε­νί­ας. Τα μνη­μεία και η ιστο­ρι­κή φυ­σιο­γνω­μία της Ρόδου απο­τέ­λε­σαν ορ­γα­νι­κό κομ­μά­τι του εκ­παι­δευ­τι­κού σκέ­λους της κα­τα­σκή­νω­σης, προ­σφέ­ρο­ντας στους συμ­με­τέ­χο­ντες ερε­θί­σμα­τα που συν­δυά­ζουν τη γνώση με τη βιω­μα­τι­κή εμπει­ρία.

Η διά­στα­ση της στή­ρι­ξης του Οι­κου­με­νι­κού Πα­τριαρ­χεί­ου

Ιδιαί­τε­ρη ση­μα­σία στη φυ­σιο­γνω­μία της διορ­γά­νω­σης προ­σέ­δω­σε η στή­ρι­ξη του Οι­κου­με­νι­κού Πα­τριαρ­χεί­ου. Η συμ­βο­λή αυτή ανέ­δει­ξε τον αν­θρω­πι­στι­κό χα­ρα­κτή­ρα της πρω­το­βου­λί­ας και υπο­γράμ­μι­σε το εν­δια­φέ­ρον για την νέα γενιά που έχει βιώ­σει τις συ­νέ­πειες του εκτο­πι­σμού. Η πα­ρου­σία της εκ­κλη­σια­στι­κής αυτής διά­στα­σης έδωσε στην κα­τα­σκή­νω­ση ένα ευ­ρύ­τε­ρο πλαί­σιο, πέρα από την απλή ψυ­χα­γω­γία, το­πο­θε­τώ­ντας την στη λο­γι­κή της έμπρα­κτης μέ­ρι­μνας για παι­διά που με­γα­λώ­νουν σε συν­θή­κες αβε­βαιό­τη­τας.

Το πλαί­σιο της διορ­γά­νω­σης

Η ευ­θύ­νη της διορ­γά­νω­σης ανήκε στο Υπουρ­γείο Εσω­τε­ρι­κών Εκτο­πι­σμέ­νων της Αυ­τό­νο­μης Δη­μο­κρα­τί­ας της Αμπ­χα­ζί­ας, δη­λα­δή στον θε­σμι­κό φορέα που έχει ως απο­στο­λή τη μέ­ρι­μνα για τους πο­λί­τες εκεί­νους που ανα­γκά­στη­καν να εγκα­τα­λεί­ψουν τις εστί­ες τους. Η επι­λο­γή να απευ­θυν­θεί η δράση σε παι­διά και εφή­βους ηλι­κί­ας από 11 έως 15 ετών απο­τυ­πώ­νει την προ­τε­ραιό­τη­τα που δί­νε­ται στη στή­ρι­ξη της νε­ό­τε­ρης γε­νιάς των εκτο­πι­σμέ­νων, με έμ­φα­ση στην εκ­παί­δευ­ση, την κοι­νω­νι­κο­ποί­η­ση και την ψυ­χι­κή ανα­κού­φι­ση μέσα από θε­τι­κές εμπει­ρί­ες.

Η κα­τα­σκή­νω­ση ολο­κλη­ρώ­θη­κε στις 20 Αυ­γού­στου, κλεί­νο­ντας έναν κύκλο δύο πε­ρί­που εβδο­μά­δων κατά τις οποί­ες η Ρόδος λει­τούρ­γη­σε ως γέ­φυ­ρα φι­λο­ξε­νί­ας και αλ­λη­λεγ­γύ­ης. Για τους 50 νέους που συμ­με­τεί­χαν, η εμπει­ρία αυτή συν­δύ­α­σε τη χαρά του κα­λο­και­ριού με τη γνω­ρι­μία με έναν νέο τόπο, ενώ για το νησί η διορ­γά­νω­ση προ­στί­θε­ται στις διε­θνείς δρά­σεις που ανα­δει­κνύ­ουν τον ρόλο του ως τόπου υπο­δο­χής πρω­το­βου­λιών με πο­λι­τι­στι­κό και αν­θρω­πι­στι­κό πε­ριε­χό­με­νο.