ΑΜΕΑ: Παγκόσμια Ημέρα ευαισθησίας

Η Πα­γκό­σμια Ημέρα Ατό­μων με Ανα­πη­ρία κα­θιε­ρώ­θη­κε να εορ­τά­ζε­ται την 3η Δε­κεμ­βρί­ου από το 1992, επει­δή εκεί­νη την ημέρα η Γε­νι­κή Συ­νέ­λευ­ση του Ο.Η.Ε. υιο­θέ­τη­σε το Πρό­γραμ­μα δρά­σης για τα ΑΜΕΑ.

Αυτή η ημέρα δίνει την ευ­και­ρία στις κυ­βερ­νή­σεις, στους ορ­γα­νι­σμούς και στις κοι­νω­νί­ες να εστιά­σουν την προ­σο­χή τους στα δι­καιώ­μα­τα και τις δυ­να­τό­τη­τες των αν­θρώ­πων με ανα­πη­ρία. Το 7-10% του πα­γκό­σμιου πλη­θυ­σμού πά­σχει από μια ανα­πη­ρία, γε­γο­νός που ση­μαί­νει ότι μπο­ρεί να υπάρ­χουν πε­ρισ­σό­τε­ροι πό 500 εκα­τομ­μύ­ρια άν­θρω­ποι με ει­δι­κές ανά­γκες. Το 80% κατ’ εκτί­μη­ση ζει σε ανα­πτυσ­σό­με­νες χώρες.

Στην Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση, ο αριθ­μός των ατό­μων με ανα­πη­ρία ανέρ­χε­ται σε 37 εκα­τομ­μύ­ρια άτομα, αριθ­μός που αντι­στοι­χεί στο 10% του πλη­θυ­σμού. Στην Ελ­λά­δα, ο αριθ­μός των ατό­μων με ανα­πη­ρία, υπο­λο­γί­ζε­ται γύρω στο 1 εκα­τομ­μύ­ριο. Επί­ση­μη απο­γρα­φή δεν υπάρ­χει, τα στοι­χεία στη­ρί­ζο­νται σε πο­σο­στά της Πα­γκό­σμιας Ορ­γά­νω­σης Υγεί­ας και των επί­ση­μων φο­ρέ­ων του κρά­τους. Η πλειο­ψη­φία των ατό­μων με ανα­πη­ρί­ες πά­σχουν από νοη­τι­κή στέ­ρη­ση.

Εξαι­ρε­τι­κά ση­μα­ντι­κό εκτός των έργων υπο­δο­μής είναι το να απο­κτή­σου­με όλοι μας συ­νεί­δη­ση των κα­θη­με­ρι­νών προ­βλη­μά­των που αντι­με­τω­πί­ζουν τα άτομα με ανα­πη­ρία στην κί­νη­σή τους στην πόλη. Όχι μόνο στους δρό­μους και τα πε­ζο­δρό­μια, αλλά στα κτή­ρια, στις επι­χει­ρή­σεις και στα κα­τα­στή­μα­τα, στους δη­μό­σιους χώ­ρους.

Το ση­μα­ντι­κό­τε­ρο κομ­μά­τι είναι η συ­μπε­ρι­φο­ρά και ο τρό­πος που αντι­με­τω­πί­ζου­με εμείς τους αν­θρώ­πους αυ­τούς. Ο σε­βα­σμός στη δια­φο­ρε­τι­κό­τη­τα και στην ιδιαι­τε­ρό­τη­τα, οφεί­λει να είναι συ­νεί­δη­ση όλων μας, όχι μόνο την ημέρα που έχει κα­θιε­ρω­θεί να εορ­τά­ζο­νται, αλλά και κάθε μέρα. Είναι πολύ εύ­κο­λο για τον κα­θέ­να να κάνει μικρά πράγ­μα­τα για τη διευ­κό­λυν­ση της ζωής τους, ενώ είναι πολύ δύ­σκο­λο για τους ίδιους να αντι­με­τω­πί­ζουν την αδια­φο­ρία μας. Το να είσαι άτομο με ει­δι­κές ανά­γκες δεν είναι επι­λο­γή, το να δυ­σκο­λεύ­εις ή να διευ­κο­λύ­νεις τη ζωή ενός τέ­τοιου ατό­μου όμως είναι.