Ο Δήμος Ρόδου εξοφλεί επιτέλους τα 460.842,71 ευρώ στους μελετητές του «Ροδινιού» μετά από απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά!!!

• Εκ­δό­θη­καν στις 30 Ιου­νί­ου 2026 τα χρη­μα­τι­κά εντάλ­μα­τα για την εξό­φλη­ση της οφει­λής προς τους 4 με­λε­τη­τές, σε εκτέ­λε­ση της υπ’ αριθ­μόν Α1306/2025 από­φα­σης, βά­ζο­ντας τέλος σε μια εκ­κρε­μό­τη­τα που σέρ­νε­ται από το 2005

Σε μια εξέ­λι­ξη που κλεί­νει έναν από τους μα­κρο­βιό­τε­ρους οι­κο­νο­μι­κούς λο­γα­ρια­σμούς του Δήμου Ρόδου με ιδιώ­τες με­λε­τη­τές, εκ­δό­θη­καν την 30ή Ιου­νί­ου 2026, τα χρη­μα­τι­κά εντάλ­μα­τα για την εξό­φλη­ση της οφει­λής ύψους 460.842,71 ευρώ προς τους κ.κ. Γε­ώρ­γιο Χα­τζη­κων­στα­ντί­νου, Αρι­στο­τέ­λη Ηρα­κλεί­δη, Γε­ώρ­γιο Γιαν­νό­που­λο και Φι­λή­μο­να Αρ­φα­ρά.

Η κα­τα­βο­λή γί­νε­ται σε εκτέ­λε­ση της υπ’ αριθ­μόν Α1306/2025 από­φα­σης του Τρι­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Εφε­τεί­ου Πει­ραιά (Η’ Τμήμα), η οποία ανα­γνώ­ρι­σε την υπο­χρέ­ω­ση του Δήμου να πλη­ρώ­σει τους με­λε­τη­τές για την εκ­πό­νη­ση της με­λέ­της του έργου «Ανα­κα­τα­σκευή, συ­μπλή­ρω­ση των υπο­δο­μών και των εγκα­τα­στά­σε­ων και ανά­δει­ξη του το­πί­ου στον βιό­το­πο πάρ­κου “Ρο­δί­νι” και της πε­ριο­χής “Πευ­κά­κια”».

Πρό­κει­ται για μια υπό­θε­ση με βάθος που ξε­περ­νά τα 20 χρό­νια, καθώς η σχε­τι­κή σύμ­βα­ση είχε υπο­γρα­φεί τον Μάιο του 2005, ενώ ο πρώ­τος λο­γα­ρια­σμός της με­λέ­της είχε κα­τα­τε­θεί στην τε­χνι­κή υπη­ρε­σία του Δήμου ήδη από τον Οκτώ­βριο του 2009. Την υπό­θε­ση χει­ρί­στη­κε δι­κα­στι­κά ο δι­κη­γό­ρος κ. Βα­σί­λης Κα­βου­ριού.

Η από­φα­ση του Εφε­τεί­ου

Το Διοι­κη­τι­κό Εφε­τείο Πει­ραιά, το οποίο δη­μο­σί­ευ­σε την από­φα­σή του στις 7 Αυ­γού­στου 2025, έκανε εν μέρει δεκτή την αγωγή που είχαν κα­τα­θέ­σει οι 4 με­λε­τη­τές τον Νο­έμ­βριο του 2014. Το δι­κα­στή­ριο ανα­γνώ­ρι­σε την υπο­χρέ­ω­ση του Δήμου Ρόδου να τους κα­τα­βά­λει το συ­νο­λι­κό ποσό των 460.842,71 ευρώ, όπως αυτό απο­τυ­πω­νό­ταν στη δεύ­τε­ρη εντο­λή πλη­ρω­μής που συ­νό­δευε τον δεύ­τε­ρο λο­γα­ρια­σμό της με­λέ­της.

Κομ­βι­κό ση­μείο της δι­κα­στι­κής κρί­σης απο­τέ­λε­σε το γε­γο­νός ότι οι 2 λο­γα­ρια­σμοί που είχαν υπο­βά­λει οι με­λε­τη­τές, ο πρώ­τος στις 20 Οκτω­βρί­ου 2009 ποσού 245.636,93 ευρώ και ο δεύ­τε­ρος στις 29 Οκτω­βρί­ου 2013 ποσού 215.205,79 ευρώ, θε­ω­ρή­θη­καν αυ­το­δι­καί­ως εγκε­κρι­μέ­νοι, καθώς η υπη­ρε­σία του Δήμου δεν είχε προ­βεί σε έλεγ­χο, διόρ­θω­ση ή έγκρι­σή τους εντός της μη­νιαί­ας προ­θε­σμί­ας που προ­βλέ­πει η νο­μο­θε­σία. Όπως έκρι­νε το δι­κα­στή­ριο, μετά την αυ­το­δί­καιη έγκρι­ση των λο­γα­ρια­σμών ο Δήμος ου­δέ­πο­τε προ­χώ­ρη­σε σε επα­νέ­λεγ­χό τους ούτε αμ­φι­σβή­τη­σε με οποιον­δή­πο­τε τρόπο τη νο­μι­μό­τη­τά τους. Η άρ­νη­ση κα­τα­βο­λής προ­βλή­θη­κε το πρώ­τον με την έκ­θε­ση από­ψε­ων του Δήμου ενώ­πιον του δι­κα­στη­ρί­ου, με αφορ­μή την αγωγή, κάτι που κατά την κρίση των δι­κα­στών δεν ισο­δυ­να­μεί με ανά­κλη­ση της έγκρι­σης και δεν στοι­χειο­θε­τεί νό­μι­μο λόγο άρ­νη­σης εξό­φλη­σης.

Απορ­ρί­φθη­κε επί­σης ως αβά­σι­μος ο ισχυ­ρι­σμός του Δήμου περί πα­ρα­γρα­φής των αξιώ­σε­ων, καθώς το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ότι η πε­ντα­ε­τής πα­ρα­γρα­φή δεν είχε συ­μπλη­ρω­θεί κατά την κα­τά­θε­ση της αγω­γής στις 12 Νο­εμ­βρί­ου 2014.

Τι δεν επι­δι­κά­στη­κε

Το Εφε­τείο απέρ­ρι­ψε το αί­τη­μα για τό­κους υπε­ρη­με­ρί­ας, με το σκε­πτι­κό ότι από κα­νέ­να στοι­χείο του φα­κέ­λου δεν προ­έ­κυ­πτε ότι οι ενά­γο­ντες είχαν συ­νυ­πο­βά­λει φο­ρο­λο­γι­κή και ασφα­λι­στι­κή ενη­με­ρό­τη­τα, προ­ϋ­πό­θε­ση που ο νόμος θέτει για την πλη­ρω­μή εκ­κα­θα­ρι­σμέ­νων απαι­τή­σε­ων κατά δήμων. Για όσο διά­στη­μα διαρ­κού­σε η πα­ρά­λει­ψη αυτή, έκρι­νε το δι­κα­στή­ριο, ο Δήμος δεν κα­θί­στα­το υπε­ρή­με­ρος.

Απορ­ρί­φθη­κε επί­σης ως νόμω αβά­σι­μο το αί­τη­μα χρη­μα­τι­κής ικα­νο­ποί­η­σης λόγω ηθι­κής βλά­βης, ύψους 30.000 ευρώ για κα­θέ­ναν από τους με­λε­τη­τές, ήτοι συ­νο­λι­κά 120.000 ευρώ, δε­δο­μέ­νου ότι κατά πάγια νο­μο­λο­γία επί εν­δο­συμ­βα­τι­κής ευ­θύ­νης δεν ανα­γνω­ρί­ζε­ται τέ­τοια αξί­ω­ση. Τα δι­κα­στι­κά έξοδα συμ­ψη­φί­στη­καν με­τα­ξύ των δια­δί­κων λόγω της εν μέρει νίκης και ήττας τους.

Το ιστο­ρι­κό μιας εκ­κρε­μό­τη­τας 21 ετών

Η υπό­θε­ση έχει τις ρίζες της στο 2002, όταν με από­φα­ση του Δη­μο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου του τότε Δήμου Ρο­δί­ων απο­φα­σί­στη­κε η ανά­θε­ση σε ιδιώ­τες με­λε­τη­τές της με­λέ­της για την ανα­κα­τα­σκευή των υπο­δο­μών και την ανά­δει­ξη του το­πί­ου στον βιό­το­πο του Ρο­δι­νιού και στην πε­ριο­χή «Πευ­κά­κια». Η σύμ­βα­ση υπο­γρά­φη­κε στις 10 Μαΐου 2005, με προ­ε­κτι­μώ­με­νο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό έργου 1.150.000 ευρώ και προ­ε­κτι­μώ­με­νη συ­νο­λι­κή αμοι­βή 150.000 ευρώ, και αφο­ρού­σε την πε­ριο­χή της κοι­λά­δας του Ρο­δι­νιού καθώς και τον αρ­χαιο­λο­γι­κό χώρο των τάφων των Πτο­λε­μαί­ων.

Το αντι­κεί­με­νο της με­λέ­της πε­ριε­λάμ­βα­νε με­τα­ξύ άλλων την ανα­κα­τα­σκευή και συ­μπλή­ρω­ση των υπο­δο­μών του βιό­το­που, τη δη­μιουρ­γία νέων φραγ­μά­των και λι­μνών, κα­θι­στι­κών, παι­δό­το­πων και χώρων ανα­ψυ­χής, την ανά­πλα­ση του υπαί­θριου χο­ρευ­τι­κού κέ­ντρου, τη με­τα­τρο­πή του πε­ρι­με­τρι­κού δρό­μου σε πε­ζό­δρο­μο και πο­δη­λα­τό­δρο­μο, τον φω­τι­σμό των κοι­νό­χρη­στων χώρων, καθώς και την αξιο­ποί­η­ση και ανά­δει­ξη της αρ­χαιο­λο­γι­κής πε­ριο­χής των τάφων των Πτο­λε­μαί­ων.

Οι με­λε­τη­τές πα­ρέ­δω­σαν το έργο τους σε στά­δια, με το Δη­μο­τι­κό Συμ­βού­λιο να εγκρί­νει την αρ­χι­τε­κτο­νι­κή προ­με­λέ­τη με την από­φα­ση 318/2006 και εν συ­νε­χεία, με την από­φα­ση 84/2008, την προ­με­λέ­τη του συ­νο­λι­κού έργου συμ­βα­τι­κού προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού 7.000.000 ευρώ, καθώς και τη με­λέ­τη εφαρ­μο­γής του υπο­έρ­γου των επει­γου­σών πα­ρεμ­βά­σε­ων για την ανά­σχε­ση της κα­τα­στρο­φής του βιό­το­που από πλημ­μυ­ρι­κά φαι­νό­με­να, το οποίο ήταν ενταγ­μέ­νο στο ανα­πτυ­ξια­κό πρό­γραμ­μα «ΘΗ­ΣΕ­ΑΣ» με προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό 820.000 ευρώ.

Παρά τις εγκρί­σεις, η πλη­ρω­μή δεν ήρθε ποτέ. Οι οχλή­σεις των με­λε­τη­τών ξε­κί­νη­σαν από το 2009 και κο­ρυ­φώ­θη­καν με εξώ­δι­κη όχλη­ση τον Νο­έμ­βριο του 2013. Η απά­ντη­ση της Διεύ­θυν­σης Οι­κο­νο­μι­κών του Δήμου υπήρ­ξε απο­στο­μω­τι­κή για τα διοι­κη­τι­κά χρο­νι­κά, καθώς με έγ­γρα­φό της γνω­στο­ποί­η­σε στους με­λε­τη­τές ότι από τον έλεγ­χο στα αρ­χεία του λο­γι­στη­ρί­ου δεν προ­έ­κυ­πτε κα­νέ­να έγ­γρα­φο ούτε καμία λο­γι­στι­κή εγ­γρα­φή που να αφορά την ανά­θε­ση της συ­γκε­κρι­μέ­νης με­λέ­της, με απο­τέ­λε­σμα να αδυ­να­τεί να ικα­νο­ποι­ή­σει το αί­τη­μά τους. Ακο­λού­θη­σε η προ­σφυ­γή στη δι­καιο­σύ­νη τον Νο­έμ­βριο του 2014, με τη δι­κα­στι­κή δια­δρο­μή να ολο­κλη­ρώ­νε­ται πε­ρισ­σό­τε­ρο από 1 δε­κα­ε­τία αρ­γό­τε­ρα.

Με την έκ­δο­ση των ενταλ­μά­των πλη­ρω­μής, ο Δήμος Ρόδου συμ­μορ­φώ­νε­ται πλέον με τη δι­κα­στι­κή από­φα­ση και κλεί­νει ορι­στι­κά μια υπό­θε­ση που τα­λαι­πώ­ρη­σε επί 2 δε­κα­ε­τί­ες τους 4 με­λε­τη­τές, οι οποί­οι δι­καιώ­νο­νται για την ερ­γα­σία που πα­ρέ­δω­σαν και ου­δέ­πο­τε είχαν αμει­φθεί.