- Η συνεργασία και η κοινή κατεύθυνση μεταξύ γονέων και προπονητών είναι κρίσιμη για την ανάπτυξη των παιδιών στο σκάκι.
- Αντικρουόμενα μηνύματα από γονείς και προπονητές δημιουργούν σύγχυση και πίεση στα παιδιά, επηρεάζοντας τη σκακιστική τους πορεία.
- Η διαπαιδαγώγηση μέσω του σκακιού είναι κοινή ευθύνη, που απαιτεί εμπιστοσύνη και συνεργασία για την ευημερία του παιδιού.
- Όταν το παιδί είναι στο επίκεντρο, αναπτύσσει αυτοπεποίθηση και αγαπά τη διαδικασία, με το σκάκι να γίνεται ένα πολύτιμο σχολείο ζωής.
Στο τι θα πρέπει να πράξουν γονείς και προπονητές στις αναπτυξιακές ηλικίες, αναφέρθηκε η Επιτροπή Σχολικού Σκακιού της Ελληνικής Σκακιστικής Ομοσπονδίας, με τη σχετική ανακοίνωση να είναι η εξής:
«Πέρα από τη νίκη, είναι το παιδί.
Όσοι ασχολούνται με τις αναπτυξιακές ηλικίες καταλήγουν συχνά στο ίδιο συμπέρασμα, που επιβεβαιώνεται στην πράξη. Οι δύο σημαντικότεροι άνθρωποι στη σκακιστική διαδρομή ενός παιδιού, ο γονέας και ο προπονητής, ενώ θα έπρεπε να κινούνται στην ίδια κατεύθυνση, πολλές φορές βρίσκονται σε διαφορετικές τροχιές. Όταν τα μηνύματα που λαμβάνει το παιδί είναι αντικρουόμενα, δημιουργείται σύγχυση και πίεση.
Τότε ο προπονητής καλείται να διαχειριστεί όχι μόνο τη σκακιστική ανάπτυξη, αλλά και τις συνέπειες των διαφορετικών προσδοκιών και αντιλήψεων που μεταφέρονται στο παιδί. Η διαπαιδαγώγηση μέσα από το σκάκι είναι μια κοινή ευθύνη, δεν μπορεί να στηρίζεται μόνο στον προπονητή ούτε μόνο στον γονέα.
Χρειάζεται κοινή γραμμή, εμπιστοσύνη και συνεργασία. Μόνο τότε το παιδί μπορεί να απολαύσει το παιχνίδι, να εξελιχθεί χωρίς φόβο και να χτίσει έναν υγιή χαρακτήρα μέσα από το σκάκι. Διαφορετικά, οι προπονητές βρίσκονται καθημερινά να παλεύουν με αντίξοες συνθήκες, προσπαθώντας να διδάξουν αξίες που συχνά ακυρώνονται έξω από τη σκακιέρα- και τελικά, αυτός που πληρώνει το τίμημα είναι το ίδιο το παιδί.
Γιατί τελικά η ευχάριστη πλευρά είναι ότι ποτέ δεν είναι αργά να βρεθεί αυτή η κοινή γραμμή.
Όταν γονείς και προπονητές αφήνουν στην άκρη το εγώ και βάζουν στο επίκεντρο το παιδί, συμβαίνουν τα πιο όμορφα πράγματα. Το παιδί νιώθει ασφάλεια, αποκτά αυτοπεποίθηση, μαθαίνει να αγαπά τη διαδικασία και όχι μόνο το αποτέλεσμα. Στο τέλος, δεν είναι οι νίκες που μένουν, αλλά ο χαρακτήρας που χτίζεται.
Και τότε το σκάκι γίνεται αυτό που πραγματικά πρέπει να είναι: ένα σχολείο ζωής, γεμάτο χαρές, εμπειρίες και πολύτιμα μαθήματα που θα το συνοδεύουν για πάντα».
Σχολιασμός άρθρου
Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού
Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.
Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.