Υποδοχή για την ΕΛ.Α.Σ. του Τσίπρα με φόντο αντιδράσεις και σκληρή κριτική

• Ανοί­γει ένας νέος κύ­κλος πο­λι­τι­κής αντι­πα­ρά­θε­σης μετά τα απο­κα­λυ­πτή­ρια του νέου κόμ­μα­τος του Αλέξη Τσί­πρα • Στη «δ» μι­λούν: Μι­χά­λης Κα­βου­κλής, Μι­χά­λης Λου­λούς, Γιώρ­γος Ζήρας, Νίκος Τρι­πο­λί­της, Μι­χά­λης Μπα­ρια­νά­κης, Βα­σί­λης Ψυλ­λά­κης, Βα­σί­λης Καρ­νά­βας, Θα­νά­σης Βυ­ρί­νης και Τίνα Βαρ­δου­λά­κη

Και το όνομα αυτού: «Ελ­λη­νι­κή Αρι­στε­ρή Συ­μπα­ρά­τα­ξη» – ΕΛ.Α.Σ. Τα απο­κα­λυ­πτή­ρια του νέου κόμ­μα­τος του Αλέξη Τσί­πρα έγι­ναν στην πλα­τεία Θη­σεί­ου με την εκ­δή­λω­ση να απο­τε­λεί την κο­ρύ­φω­ση μιας πε­ριό­δου έντο­νων διερ­γα­σιών, με το πο­λι­τι­κό σκη­νι­κό και τον χώρο της Κε­ντρο­α­ρι­στε­ράς να μπαί­νει σε φάση ανα­διά­τα­ξης, προ­κα­λώ­ντας με το «κα­λη­μέ­ρα» σκω­πτι­κές αντι­δρά­σεις, αλλά και σκλη­ρή κρι­τι­κή από πο­λι­τι­κούς και πο­λί­τες.

“Σή­με­ρα γεν­νιέ­ται μια νέα πο­λι­τι­κή δύ­να­μη με στόχο όχι μόνο την πο­λι­τι­κή αλ­λα­γή αλλά και την αλ­λα­γή πο­λι­τι­κής», τό­νι­σε ο πρώην πρω­θυ­πουρ­γός απευ­θυ­νό­με­νος στο συ­γκε­ντρω­μέ­νο πλή­θος. «Η ιδρυ­τι­κή δια­κή­ρυ­ξη της ΕΛΑΣ είναι η δική μας Πυ­ξί­δα για τη Νέα Ελ­λά­δα. Προς την Ηθική Επα­νά­στα­ση που έχει ανά­γκη η πα­τρί­δα” είπε με­τα­ξύ άλλων.

“Τόση επι­κοι­νω­νία και δια­φή­μι­ση για να εμ­φα­νι­σθεί ξανά ο κ. Τσί­πρας το ίδιο αμε­τα­νό­η­τος και απα­ράλ­λα­χτος, θυ­μί­ζο­ντας τους λό­γους που τον κα­τα­ψή­φι­σαν οι πο­λί­τες” σχο­λί­α­σαν κυ­βερ­νη­τι­κές πηγές.

«Τα απο­κα­λυ­πτή­ρια του ιδιω­τι­κού κόμ­μα­τος Τσί­πρα με το όνομα ΕΛΑΣ, πι­στο­ποί­η­σαν πόσο παλιό είναι αυτό που πο­λυ­δια­φη­μί­ζε­ται εδώ και μήνες ως «νέο», ση­μειώ­νει το ΠΑΣΟΚ.

Πώς σχο­λιά­ζουν συ­μπο­λί­τες μας την επα­νεμ­φά­νι­ση του Αλέξη Τσί­πρα; Το νέο κόμμα «ΕΛ.Α.Σ.» μέσα από τα σχό­λια πο­λι­τών και πο­λι­τι­κών στε­λε­χών φαί­νε­ται ότι ήδη προ­κα­λεί τις πρώ­τες αντι­δρά­σεις. Στη «δ» μι­λούν: Μι­χά­λης Κα­βου­κλής, Μι­χά­λης Λου­λούς, Γιώρ­γος Ζήρας, Νίκος Τρι­πο­λί­της, Μι­χά­λης Μπα­ρια­νά­κης, Βα­σί­λης Ψυλ­λά­κης, Βα­σί­λης Καρ­νά­βας, Θα­νά­σης Βυ­ρί­νης και Τίνα Βαρ­δου­λά­κη.

Μι­χά­λης Κα­βου­κλής, Πο­λι­τι­κός επι­στή­μων – διε­θνο­λό­γος /  Digital Marketeer

Ο Μι­χά­λης Κα­βου­κλής, πο­λι­τι­κός επι­στή­μων – διε­θνο­λό­γος / Digital Marketeer το­νί­ζει τα εξής: «Δεν θέλω να είμαι σκλη­ρός ή ίσως και άδι­κος, αλλά ποτέ δεν υπήρ­ξα οπα­δός ή είδα με συ­μπά­θεια τον πο­λι­τι­κό Αλέξη Τσί­πρα. Αν και ένας από τους χει­ρό­τε­ρους πρω­θυ­πουρ­γούς μας, τον ευ­γνω­μο­νώ που την κα­θο­ρι­στι­κή στιγ­μή πρό­δω­σε τους συ­ντρό­φους του και τις πε­ποι­θή­σεις του και κρά­τη­σε την Ελ­λά­δα στην Ευ­ρώ­πη, έχο­ντας βέ­βαια κα­ταρ­ρα­κώ­σει στην πο­ρεία το διε­θνές της κύρος, κα­τα­χρε­ώ­νο­ντας και υπο­θη­κεύ­ο­ντας την χώρα για του­λά­χι­στον τρεις γε­νιές. Και αυτά σε μόλις έξι μήνες».

Ο ίδιος επι­ση­μαί­νει ότι «η ομι­λία ήταν γε­μά­τη έξυ­πνα, αλλά τε­τριμ­μέ­να, τσι­τά­τα: ένα trailer γε­μά­το μή­νυ­μα απο­φα­σι­στι­κό­τη­τας και ελ­πί­δας, με κύριo πρω­τα­γω­νι­στή ένα κο­ρί­τσι που επι­σκέ­πτε­ται μία σειρά από μι­κρο­με­σαί­ους, για να κα­τα­λή­ξει live επί σκη­νής να πα­ρα­δί­δει ένα χαρτί στον κ. Τσί­πρα. Στο κρι­σι­μό­τε­ρο ση­μείο, κακός συγ­χρο­νι­σμός και αμή­χα­νη ανα­μο­νή καθώς το λο­γό­τυ­πο άρ­γη­σε ελά­χι­στα αλλά κρί­σι­μα δευ­τε­ρό­λε­πτα να πέσει στις οθό­νες (στο χώρο και στη με­τά­δο­ση). Οι κα­θο­ρι­στι­κές λε­πτο­μέ­ρειες δεν ήταν ποτέ δυ­να­τό κομ­μά­τι του κου Τσί­πρα. Ο ίδιος όπως πάντα χα­ρι­σμα­τι­κός, με το αυ­ξη­μέ­νο μέ­ταλ­λο στη φωνή για να θυ­μί­ζει συ­γκε­κρι­μέ­νο ηγέτη του πα­ρελ­θό­ντος.

Στην κα­θαυ­τή Δια­κή­ρυ­ξη του κόμ­μα­τος, βλέ­που­με στις πρώ­τες σε­λί­δες την κλα­σι­κή διε­θνι­στι­κή ανά­λυ­ση που αρέ­σκε­ται το αρι­στε­ρό κοινό. Θε­τι­κή εντύ­πω­ση η κα­τα­δί­κη της Ρω­σί­ας για την ει­σβο­λή στην Ου­κρα­νία. Δεν τολμά το ίδιο βέ­βαια για τις ΗΠΑ στο Ιράν. Στην Ελ­λά­δα αρ­χί­ζει να ανα­φέ­ρε­ται μόλις στην 5η σε­λί­δα. Όπου αρ­χί­ζει η ίδια «αρι­στε­ρή» αφή­γη­ση για την κα­τα­στρο­φή της χώρας από τα μο­νο­πώ­λια και την κρίση τα τε­λευ­ταία 16 χρό­νια. Κτυ­πά­ει άμεσα ΠΑΣΟΚ και ΝΔ για τις εναλ­λα­γές στην εξου­σία, προ­σπα­θεί να ταυ­τι­στεί με τους μι­κρο­με­σαί­ους, με μία τολ­μη­ρή χρήση πρώ­του πλη­θυ­ντι­κού. Καμία απο­λύ­τως ανα­φο­ρά στη δική του δια­κυ­βέρ­νη­ση, ούτε θε­τι­κή ούτε αρ­νη­τι­κή. Κι έπει­τα μπαί­νει στη πρό­τα­ση για την «ηθική επα­νά­στα­ση» και την υιο­θέ­τη­ση ενός νέου πα­τριω­τι­σμού. Ένα μο­τί­βο που κυ­ριάρ­χη­σε και στην οπτι­κο­ποί­η­ση στο προ­α­να­φερ­θέν trailer με πε­ρίσ­σια χρήση του Παρ­θε­νώ­να μέχρι και χρήση ει­κό­νας από πα­ρέ­λα­ση (!) με την ελ­λη­νι­κή ση­μαία, αλλά και λε­κτι­κές ανα­φο­ρές που συ­να­ντά­με σε ποι­ή­μα­τα που πε­ρι­γρά­φουν ρο­μα­ντι­κά την Ελ­λά­δα. Ταυ­τί­ζο­ντας το ΠΑΣΟΚ με τη ΝΔ, πα­ρου­σιά­ζει την Ελ­λη­νι­κή Αρι­στε­ρή Συ­μπα­ρά­τα­ξη (ΕΛΑΣ!), διά­δο­χο του ΕΑΜ (χωρίς το ΕΛΑΣ!), του ΠΑΣΟΚ των πρώ­των χρό­νων και του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ.

Αν τον γνω­ρί­ζα­με σή­με­ρα, θα λέ­γα­με ότι είναι μία φι­λό­τι­μη και ει­λι­κρι­νής προ­σπά­θεια να εμπνεύ­σει όλους αρι­στε­ρά του Κέ­ντρου και να προ­σελ­κύ­σει το πα­ρα­δο­σια­κό Κέ­ντρο ως εναλ­λα­κτι­κή σε αφή­γη­ση και όραμα από τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ.

Συ­μπε­ρα­σμα­τι­κά: Θε­τι­κά: ελά­χι­στα έως κα­θό­λου λαϊ­κι­στι­κό μή­νυ­μα, σαφής, αν και ευρύς, ιδε­ο­λο­γι­κός προ­σα­να­το­λι­σμός. Αρ­νη­τι­κά: Αμνη­σία για το 2015-2019, καμία αυ­το­κρι­τι­κή, ελά­χι­στη επι­και­ρο­ποί­η­ση του συ­νη­θι­σμέ­νου λόγου του.

Fun fact: Η επι­λο­γή της ιστο­σε­λί­δας του νέου κόμ­μα­τος είναι myelas.gr. Το epic fail: το elas.gr ανή­κει σε μία νέα ιστο­σε­λί­δα που φτιά­χνε­ται με θέμα «Ελ­λά­δα, Στρα­τός & Ασφά­λεια», όπως το­νί­ζει κα­τα­λή­γο­ντας.

Μι­χά­λης Λου­λούς, συ­ντο­νι­στής Αγρο­τι­κής Πο­λι­τι­κής Νήσων ΝΔ

Ο Μι­χά­λης Λου­λούς, πρό­ε­δρος του Πε­ρι­φε­ρεια­κού Φυ­τω­ρί­ου Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, συ­ντο­νι­στής Αγρο­τι­κής Πο­λι­τι­κής Νήσων Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας της γραμ­μα­τεί­ας αγρο­τι­κών φο­ρέ­ων και υπεύ­θυ­νος του Τομέα Αγρο­τι­κής Ανά­πτυ­ξης και Πε­ρι­βάλ­λο­ντος της ΔΕΕΠ Δω­δε­κα­νή­σου της ΝΔ, δη­λώ­νει: “Ο Αλέ­ξης Τσί­πρας ανα­κοί­νω­σε την ίδρυ­ση νέου κόμ­μα­τος, επι­χει­ρώ­ντας να πα­ρου­σια­στεί ξανά ως η απά­ντη­ση στα προ­βλή­μα­τα της χώρας. Όμως η πο­λι­τι­κή μνήμη δεν δια­γρά­φε­ται με μια νέα τα­μπέ­λα. Οι πο­λί­τες θυ­μού­νται τις υπο­σχέ­σεις, τις επι­λο­γές και τα απο­τε­λέ­σμα­τα της πε­ριό­δου που βρέ­θη­κε στην εξου­σία. Γι’ αυτό και η προ­σπά­θεια να εμ­φα­νι­στεί ως κάτι και­νούρ­γιο προ­κα­λεί πε­ρισ­σό­τε­ρο σκε­πτι­κι­σμό παρά εν­θου­σια­σμό. Η ανα­νέ­ω­ση στην πο­λι­τι­κή δεν προ­κύ­πτει από την αλ­λα­γή ονό­μα­τος ούτε από μια επι­κοι­νω­νια­κή επα­νεκ­κί­νη­ση. Όταν οι ίδιοι πρω­τα­γω­νι­στές επι­στρέ­φουν με τις ίδιες συ­ντα­γές, τις ίδιες αφη­γή­σεις και τη γνω­στή πο­λι­τι­κή λο­γι­κή του χθες, είναι δύ­σκο­λο να πεί­σουν ότι εκ­προ­σω­πούν κάτι δια­φο­ρε­τι­κό από αυτό που η κοι­νω­νία έχει ήδη γνω­ρί­σει και αξιο­λο­γή­σει.

Οι πο­λί­τες σή­με­ρα δεν αρ­κού­νται σε ανα­κυ­κλω­μέ­να συν­θή­μα­τα και σε πο­λι­τι­κές επι­στρο­φές που βα­φτί­ζο­νται ως νέα ξε­κι­νή­μα­τα. Η εμπι­στο­σύ­νη δεν χτί­ζε­ται με επι­κοι­νω­νια­κές κα­μπά­νιες, βα­ρύ­γδου­πες δια­κη­ρύ­ξεις και αλ­λα­γές λο­γο­τύ­πων. Κερ­δί­ζε­ται μέσα από συ­νέ­πεια, αξιο­πι­στία και απτά απο­τε­λέ­σμα­τα στοι­χεία, που κρί­νο­νται κα­θη­με­ρι­νά από την κοι­νω­νία και όχι από τα επι­τε­λεία δη­μο­σί­ων σχέ­σε­ων.

Μπο­ρεί το πε­ρι­τύ­λιγ­μα να είναι και­νούρ­γιο και το αφή­γη­μα να πα­ρου­σιά­ζε­ται ως φρέ­σκο, όμως για με­γά­λο μέρος της κοι­νω­νί­ας το πε­ριε­χό­με­νο πα­ρα­μέ­νει γνώ­ρι­μο. Οι πο­λί­τες δεν κα­λού­νται να αξιο­λο­γή­σουν έναν νέο πο­λι­τι­κό φορέα χωρίς πα­ρελ­θόν, αλλά τον ίδιο πο­λι­τι­κό πρω­τα­γω­νι­στή που έχει ήδη δο­κι­μα­στεί στην πράξη και έχει ήδη κρι­θεί από την ιστο­ρία και τις κάλ­πες. Και όσο κι αν επι­χει­ρεί­ται να πα­ρου­σια­στεί ως μια νέα αρχή, δύ­σκο­λα κρύ­βε­ται η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα ότι πρό­κει­ται για μια πο­λι­τι­κή επι­στρο­φή με τα ίδια πρό­σω­πα, τις ίδιες αντι­λή­ψεις και τις ίδιες συ­ντα­γές που η κοι­νω­νία έχει ήδη γνω­ρί­σει.

Για πολ­λούς πο­λί­τες, δεν πρό­κει­ται για μια νέα πρό­τα­ση για το μέλ­λον, αλλά για μια προ­σπά­θεια ανα­κύ­κλω­σης ενός πο­λι­τι­κού προ­ϊ­ό­ντος που έχει ήδη δο­κι­μα­στεί και απορ­ρι­φθεί”.

Γιώρ­γος Ζήρας, πρό­ε­δρος ΔΗΜ.Τ.Ο. ΝΔ Κω

Ο Γιώρ­γος Ζήρας, πρό­ε­δρος της Δη­μο­τι­κής Το­πι­κής Ορ­γά­νω­σης Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας Κω, το­νί­ζει από την πλευ­ρά του, στο ίδιο μήκος κύ­μα­τος ότι: «Νέο κόμμα, πα­λιές αυ­τα­πά­τες! Η ανα­κοί­νω­ση δη­μιουρ­γί­ας νέου κόμ­μα­τος από τον Αλέξη Τσί­πρα δεν απο­τε­λεί πο­λι­τι­κή «επα­νεκ­κί­νη­ση». Απο­τε­λεί μια ακόμη προ­σπά­θεια πο­λι­τι­κής επι­βί­ω­σης ενός προ­σώ­που που ταυ­τί­στη­κε όσο λίγοι με τον λαϊ­κι­σμό, τη δι­χό­νοια και την πιο κα­τα­στρο­φι­κή πε­ρί­ο­δο της με­τα­πο­λί­τευ­σης. Οι πο­λί­τες δεν ξέ­χα­σαν τις ψεύ­τι­κες υπο­σχέ­σεις, τα «σκι­σμέ­να μνη­μό­νια», το δη­μο­ψή­φι­σμα – πα­ρω­δία, τις κλει­στές τρά­πε­ζες, την ανα­σφά­λεια, τη φυγή επεν­δύ­σε­ων και το βαρύ κό­στος που πλή­ρω­σε η χώρα εξαι­τί­ας ιδε­ο­λη­ψιών και επι­κίν­δυ­νων πει­ρα­μα­τι­σμών.

Σή­με­ρα, ο κ. Τσί­πρας επι­χει­ρεί να εμ­φα­νι­στεί ως κάτι νέο. Όμως δεν μπο­ρείς να βα­φτί­σεις την απο­τυ­χία «επα­νί­δρυ­ση». Οι ίδιοι άν­θρω­ποι, οι ίδιες πρα­κτι­κές και η ίδια πο­λι­τι­κή νο­ο­τρο­πία δεν μπο­ρούν να πεί­σουν μια κοι­νω­νία που ζητά στα­θε­ρό­τη­τα, σο­βα­ρό­τη­τα και υπευ­θυ­νό­τη­τα.

Η Ελ­λά­δα του 2026 δεν έχει ανά­γκη από νέα κόμ­μα­τα δια­μαρ­τυ­ρί­ας ούτε από πο­λι­τι­κές με­ταμ­φιέ­σεις. Έχει ανά­γκη από συ­νέ­χεια στις με­ταρ­ρυθ­μί­σεις, ισχυ­ρή οι­κο­νο­μία, ασφά­λεια, ανά­πτυ­ξη και πο­λι­τι­κή αξιο­πι­στία. Και αυτά σή­με­ρα τα εγ­γυά­ται μόνο η Νέα Δη­μο­κρα­τία και ο Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης. Ο ελ­λη­νι­κός λαός έχει πλέον εμπει­ρία. Ξέρει να ξε­χω­ρί­ζει την υπεύ­θυ­νη δια­κυ­βέρ­νη­ση από τα με­γά­λα λόγια χωρίς αντί­κρι­σμα. Όσο κι αν κά­ποιοι προ­σπα­θούν να επι­στρέ­ψουν μέσα από «νέα σχή­μα­τα», η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα δεν αλ­λά­ζει: οι πο­λί­τες θυ­μού­νται ποιοι έφε­ραν τη χώρα στο χεί­λος της κα­τα­στρο­φής και ποιοι την κρά­τη­σαν όρθια. Το μέλ­λον δεν χτί­ζε­ται με ανα­κύ­κλω­ση απο­τυ­χη­μέ­νων συ­ντα­γών. Χτί­ζε­ται με σχέ­διο, σο­βα­ρό­τη­τα και αλή­θεια».

Νίκος Τρι­πο­λί­της, επί­τι­μος πρό­ε­δρος σω­μα­τεί­ου Οι­κο­δό­μων Ρόδου

«Για το κόμμα του Αλέξη Τσί­πρα με αφορ­μή και την ιδρυ­τι­κή δια­κή­ρυ­ξή του, έχω να πω ότι αν και τον στή­ρι­ζα ως πρό­ε­δρος του Κι­νή­μα­τος «Πράτ­τω» Δω­δε­κα­νή­σου του κ. Κο­τζιά, δεν του έχω καμία απο­λύ­τως εμπι­στο­σύ­νη, διότι εξα­φά­νι­σε την με­σαία τάξη με την φο­ρο­λο­γία! Για τον ΦΠΑ στα Δω­δε­κά­νη­σα τι να πούμε; Για την κο­ροϊ­δία με το­πι­κή διεύ­θυν­ση στη Ρόδο με τε­χνι­κούς ασφα­λεί­ας; Με τούς συ­ντα­ξιού­χους; Δεν του έχω καμία εμπι­στο­σύ­νη πια και δεν είναι τυ­χαίο ότι εί­χα­με πολ­λές κι­νη­το­ποι­ή­σεις στην θη­τεία του…», υπο­στη­ρί­ζει ο Νίκος Τρι­πο­λί­της, επί­τι­μος πρό­ε­δρος του σω­μα­τεί­ου Οι­κο­δό­μων Ρόδου και ιδρυ­τής κι επι­κε­φα­λής της Γραμ­μα­τεί­ας Στή­ρι­ξης Ανέρ­γων και Ευ­πα­θών Ομά­δων στην Ρόδο.

Μι­χά­λης Μπα­ρια­νά­κης, μέλος ΝΔ

Ο Μι­χά­λης Μπα­ρια­νά­κης, στέ­λε­χος της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας και πρώην αυ­το­διοι­κη­τι­κός, υπο­στη­ρί­ζει τα εξής: «Αυτό που θα θυ­μί­σω για το φαι­νό­με­νο Τσί­πρα πριν γίνει πρω­θυ­πουρ­γός, είναι ότι ο πρό­ε­δρος του Συ­να­σπι­σμού Αλέ­κος Αλα­βά­νος τον πρό­τει­νε υπο­ψή­φιο δή­μαρ­χο της Αθή­νας και στην συ­νέ­χεια ως αρ­χη­γός του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ κέρ­δι­σε τις εκλο­γές και κυ­βέρ­νη­σε τη χώρα με τα γνω­στά απο­τε­λέ­σμα­τα που φτά­σα­με στο χεί­λος του γκρε­μού! Εκτι­μώ ότι έχει πο­λι­τι­κό θρά­σος που δεν μπο­ρεί κα­νείς να το με­τρή­σει μετά από δύο εκλο­γι­κές ανα­με­τρή­σεις που έχασε από τον Μη­τσο­τά­κη και με δική του πρω­το­βου­λία έφερε τον Κασ­σε­λά­κη, με απο­τέ­λε­σμα να δια­λύ­σει τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, έρ­χε­ται ως σω­σί­ας αρι­στε­ρός και ανα­κοι­νώ­νει το κόμμα ΕΛ.ΑΣ! Δεν σχο­λιά­ζω γιατί έκανε τον νέο πο­λι­τι­κό φορέα, γιατί ως Έλ­λη­νας πο­λί­της έχει κάθε δι­καί­ω­μα να κάνει ό,τι θέλει. Και μά­λι­στα σε μια εποχή που το πο­λι­τι­κό σύ­στη­μα στην Ελ­λά­δα βάσει των δη­μο­σκο­πή­σε­ων θα υπάρ­χει Κυ­βέρ­νη­ση συ­νερ­γα­σί­ας! Θα πε­ρι­μέ­νω να δω τις επό­με­νες ημέ­ρες τις με­τρή­σεις του στα γκά­λοπ, είμαι βέ­βαιος όμως ότι δεν θα μπο­ρέ­σει να παί­ξει πρω­τα­γω­νι­στι­κό ρόλο γιατί εκεί που απευ­θύ­νε­ται δεν θα μπο­ρέ­σει να ενώ­σει όλες τις αρι­στε­ρές δυ­νά­μεις, αφού τα γε­γο­νό­τα της πο­ρεί­ας του τον βα­ραί­νουν. Και υπάρ­χουν σύ­ντρο­φοί του που των θε­ω­ρούν υπεύ­θυ­νο ως αρι­στε­ρό εκεί που έφτα­σε τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. Πε­ρι­μέ­νω βέ­βαια να δούμε και ποιοι θα τον πλαι­σιώ­σουν και θα στη­ρί­ξουν την αρι­στε­ρή ιδε­ο­λο­γία που πι­στεύ­ουν! Πολύ δύ­σκο­λα βλέπω να ξε­περ­νά το 10% πα­νελ­λα­δι­κά», εξη­γεί ο ίδιος.

Βα­σί­λης Καρ­νά­βας, μέλος της ΝΟΕΣ Ν. Δω­δε­κα­νή­σου ΠΑΣΟΚ

Ο Βα­σί­λης Καρ­νά­βας, μέλος της γραμ­μα­τεί­ας ΝΟΕΣ Νό­τιας Δω­δε­κα­νή­σου του ΠΑΣΟΚ υπο­γραμ­μί­ζει τα εξής στον σχο­λια­σμό του στη «δ»: «Ελ­λη­νι­κή Αρι­στε­ρή Συ­μπα­ρά­τα­ξη: «ας δούμε λίγο τις αρι­στε­ρές σας πρά­ξεις και πο­λι­τι­κές κατά την δια­κυ­βέρ­νη­ση της χώρας από εσάς και τους συ­ντρό­φους σας κ. Τσί­πρα… Μήπως εν­νο­εί­τε τον νόμο που κα­ταρ­γή­σα­τε για την προ­στα­σία της πρώ­της κα­τοι­κί­ας, νόμο που δια πυρός και σι­δή­ρου επέ­βα­λε ο Γιώρ­γος Πα­παν­δρέ­ου και το ΠΑΣΟΚ. Μήπως εν­νο­εί­τε την κα­τα­πά­τη­ση της βού­λη­σης των Ελ­λή­νων όταν ο λαός μας ψή­φι­σε όχι στην Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση; Δεν ντρέ­πε­στε να μι­λά­τε για στή­ρι­ξη των αδύ­να­μων όταν πε­ρι­κό­ψα­τε με τον νόμο Κα­τρού­γκα­λου τις συ­ντά­ξεις των φτω­χών συ­ντα­ξιού­χων; Μήπως ξε­χά­σα­τε τις αθλιό­τη­τές σας στην εξω­τε­ρι­κή πο­λι­τι­κή και την προ­δο­σία του ονό­μα­τος των Σκο­πί­ων; ΟΧΙ δεν σας συγ­χω­ρού­με! Ο λαός μας δεν θα σας δώσει συγ­χω­ρο­χάρ­τι, οι μνή­μες της άρ­νη­σής σας να φο­ρο­λο­γή­σε­τε τους εφο­πλι­στές για να ανα­σά­νει λίγο η οι­κο­νο­μία της χώρας με πα­ρό­τρυν­ση του κ. Γιούν­κερ την ξε­χά­σα­τε; Τι να θυ­μί­σου­με και τι να ξε­χά­σου­με από εσάς; Και το κυ­ριό­τε­ρο ίσως απ’ όλα, την άθλια δια­κυ­βέρ­νη­σή σας που έφερε τη ΝΔ και την Δεξιά στον σβέρ­κο του Έλ­λη­να πο­λί­τη».

Βα­σί­λης Ψυλ­λά­κης, στέ­λε­χος ΠΑΣΟΚ

Στο ίδιο μήκος κύ­μα­τος και ο Βα­σί­λης Ψυλ­λά­κης, από τα ιστο­ρι­κά στε­λέ­χη του ΠΑΣΟΚ στη Ρόδο, ο οποί­ος με σκω­πτι­κό τρόπο ση­μειώ­νει στο σχο­λια­σμό του, τα εξής: «η ιστο­ρία επα­να­λαμ­βά­νε­ται!!! Μια από τα ίδια! Ο άν­θρω­πος που έκανε σκόνη και θρύ­ψα­λα το κόμμα που τον ανέ­δει­ξε, έρ­χε­ται ως νέος… μεσ­σί­ας να μας σώσει, πε­ρισ­σό­τε­ρο προ­ε­κλο­γι­κή ομι­λία με ατά­κες του πα­ρελ­θό­ντος, παρά μια πρό­τα­ση ενός νέου φορέα, η αλή­θεια είναι εμείς στο ΠΑΣΟΚ εί­χα­με μια αγω­νία το τι θα πα­ρου­σί­α­ζε σή­με­ρα ο Αλέ­ξης Τσί­πρας, τώρα μπορώ να σας πω με σι­γου­ριά ότι στα γρα­φεία του ΠΑΣΟΚ θα ανοί­ξουν σα­μπά­νιες!!!…».

Θα­νά­σης Βυ­ρί­νης, μέλος κόμ­μα­τος «Δη­μο­κρά­τες»

Ο Θα­νά­σης Βυ­ρί­νης, μέλος του κόμ­μα­τος «Δη­μο­κρά­τες» του Στέ­φα­νου Κασ­σε­λά­κη, πρώην αντι­δή­μαρ­χος και μέλος της Νέας Αρχής Ρόδου, υπο­γραμ­μί­ζει ότι η «επα­νεμ­φά­νι­ση του Αλέξη Τσί­πρα στην πο­λι­τι­κή σκηνή, με την πα­ρου­σί­α­ση του νέου πο­λι­τι­κού φορέα ΕΛ.Α.Σ., απο­τε­λεί αναμ­φί­βο­λα μια εξέ­λι­ξη που θα συ­ζη­τη­θεί έντο­να το επό­με­νο διά­στη­μα. Ωστό­σο, πριν εκτι­μη­θεί το νέο εγ­χεί­ρη­μα, ο ίδιος αξιο­λο­γεί­ται πρώτα από την πο­λι­τι­κή του δια­δρο­μή και τις επι­λο­γές του τα τε­λευ­ταία χρό­νια. Άλ­λω­στε, πρό­κει­ται για τον πα­λαιό­τε­ρο εν ενερ­γεία πο­λι­τι­κό αρ­χη­γό στον χώρο των ση­με­ρι­νών κομ­μα­τι­κών σχη­μα­τι­σμών. Συ­νε­πώς, δεν εμ­φα­νί­ζε­ται ως ένα νέο και άφθαρ­το πρό­σω­πο, αλλά ως ένας πο­λι­τι­κός που έχει ήδη κυ­βερ­νή­σει, έχει ηγη­θεί της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης και έχει αφή­σει ισχυ­ρό πο­λι­τι­κό απο­τύ­πω­μα, θε­τι­κό ή αρ­νη­τι­κό, κατά την κρίση του κα­θε­νός.

Η αντι­πο­λι­τευ­τι­κή του στάση την πε­ρί­ο­δο 2019-2023 κρί­θη­κε ήδη από την κοι­νω­νία και τα εκλο­γι­κά απο­τε­λέ­σμα­τα. Δεν κα­τά­φε­ρε να συ­γκρο­τή­σει μια αξιό­μα­χη και πει­στι­κή αντι­πο­λί­τευ­ση απέ­να­ντι στην κυ­βέρ­νη­ση Μη­τσο­τά­κη, παρά τη συσ­σω­ρευ­μέ­νη κοι­νω­νι­κή δυ­σα­ρέ­σκεια. Στη συ­νέ­χεια πα­ραι­τή­θη­κε από την ηγε­σία του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, όμως ου­σια­στι­κά ου­δέ­πο­τε απο­δε­σμεύ­τη­κε από τον έλεγ­χο και την επιρ­ροή του στον χώρο, υπο­νο­μεύ­ο­ντας πο­λι­τι­κά τον διά­δο­χό του, ο οποί­ος είχε εκλε­γεί από τη βάση με ισχυ­ρή λαϊκή νο­μι­μο­ποί­η­ση. Η κα­τά­λη­ξη ήταν η απο­δό­μη­ση και τε­λι­κά η πο­λι­τι­κή ρευ­στο­ποί­η­ση του ίδιου του κόμ­μα­τος με το οποίο είχε ταυ­τι­στεί επί χρό­νια.

Ταυ­τό­χρο­να, κατά τη μακρά πε­ρί­ο­δο πο­λι­τι­κής του σιω­πής, απου­σί­α­σε σχε­δόν ολο­κλη­ρω­τι­κά από τις με­γά­λες κοι­νω­νι­κές αγω­νί­ες, τις κι­νη­το­ποι­ή­σεις και τις δη­μό­σιες διεκ­δι­κή­σεις της επο­χής. Γι’ αυτό και σή­με­ρα η επι­στρο­φή του δεν συ­νο­δεύ­ε­ται από κά­ποιο αυ­θόρ­μη­το κοι­νω­νι­κό ρεύμα ή μια ισχυ­ρή λαϊκή απαί­τη­ση, αλλά πε­ρισ­σό­τε­ρο από μια επι­κοι­νω­νια­κά σκη­νο­θε­τη­μέ­νη επα­νεκ­κί­νη­ση. Από εδώ και πέρα, όμως, τα φώτα της πα­ρου­σί­α­σης σβή­νουν και αρ­χί­ζει η πραγ­μα­τι­κή πο­λι­τι­κή δο­κι­μα­σία. Το πε­ριε­χό­με­νο των προ­τά­σε­ων, οι συ­νερ­γά­τες που θα πλαι­σιώ­σουν το εγ­χεί­ρη­μα, οι θέ­σεις αλλά και η στάση του απέ­να­ντι στους θε­σμούς, την οι­κο­νο­μία και την κοι­νω­νία θα απο­τε­λέ­σουν τα βα­σι­κά κρι­τή­ρια αξιο­λό­γη­σης. Η χώρα χρειά­ζε­ται σο­βα­ρές και πει­στι­κές προ­τά­σεις ανα­συ­γκρό­τη­σης, θε­σμι­κής ανα­δό­μη­σης και απο­κα­τά­στα­σης της εμπι­στο­σύ­νης των πο­λι­τών προς την πο­λι­τι­κή. Το αν ο Αλ. Τσί­πρας και το νέο του εγ­χεί­ρη­μα μπο­ρούν πράγ­μα­τι να εκ­φρά­σουν αυτή την ανά­γκη, μένει να απο­δει­χθεί στην πράξη. Δύ­σκο­λο το εγ­χεί­ρη­μα. Αλλά ίδω­μεν…

Τίνα Βαρ­δου­λά­κη, σύμ­βου­λος Πο­λι­τι­κής Στρα­τη­γι­κής και Δια­χεί­ρι­σης Κρί­σε­ων

Η Τίνα Βαρ­δου­λά­κη σύμ­βου­λος Πο­λι­τι­κής Στρα­τη­γι­κής και Δια­χεί­ρι­σης Κρί­σε­ων και στέ­λε­χος της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας το­νί­ζει από την πλευ­ρά της τα εξής: «Η επα­νεμ­φά­νι­ση του Αλέξη Τσί­πρα και η συ­ζή­τη­ση γύρω από ένα νέο πο­λι­τι­κό εγ­χεί­ρη­μα δεί­χνουν ξε­κά­θα­ρα μια προ­σπά­θεια επα­να­συ­σπεί­ρω­σης της ευ­ρύ­τε­ρης αρι­στε­ρής βάσης, με έντο­να στοι­χεία πο­λι­τι­κού rebranding και με συμ­βο­λι­σμούς που πα­ρα­πέ­μπουν τόσο στο ΠΑΣΟΚ των πρώ­των χρό­νων όσο και σε μια νέα εκ­δο­χή «Εθνι­κής Αντί­στα­σης» της σύγ­χρο­νης επο­χής.

Οι ανα­φο­ρές σε ΕΑΜ–ΕΛΑΣ, αλλά και η προ­σπά­θεια σύν­δε­σης με εθνι­κά ζη­τή­μα­τα και ένας πιο «πα­τριω­τι­κός» τόνος στον λόγο του, δεί­χνουν σαφή προ­σπά­θεια διεύ­ρυν­σης προς ένα ακρο­α­τή­ριο που πα­λαιό­τε­ρα η ρη­το­ρι­κή του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ (του Αλέξη Τσί­πρα), συχνά απω­θού­σε. Ωστό­σο, δεν πα­ρου­σιά­στη­κε η νέα ηγε­τι­κή του ομάδα, ούτε μια νέα πο­λι­τι­κή πρό­τα­ση με κα­θα­ρό ιδε­ο­λο­γι­κό και προ­γραμ­μα­τι­κό στίγ­μα. Αυτό που είδα χθες ήταν πε­ρισ­σό­τε­ρο μια προ­σπά­θεια ανα­σύν­θε­σης πα­λαιών πο­λι­τι­κών και κομ­μα­τι­κών μη­χα­νι­σμών, με εμ­φα­νή στόχο τον επα­να­πα­τρι­σμό απο­γοη­τευ­μέ­νων ψη­φο­φό­ρων του ευ­ρύ­τε­ρου «προ­ο­δευ­τι­κού χώρου». Τα κόμ­μα­τα όμως δεν πρέ­πει να απο­τε­λούν αθροί­σμα­τα μη­χα­νι­σμών ή πεδία πο­λι­τι­κής επι­βί­ω­σης προ­σώ­πων, αλλά φο­ρείς νέων ή δια­χρο­νι­κών ιδεών, πο­λι­τι­κής εντι­μό­τη­τας και ου­σια­στι­κών και βιώ­σι­μων λύ­σε­ων για τη χώρα.

Δεν είναι τυ­χαίο ότι, ήδη από το όχι και τόσο μα­κρι­νό 2015, ακόμη και ο ιστο­ρι­κός Mark Mazower, ένας δια­νο­ού­με­νος με κε­ντρο­α­ρι­στε­ρές και φι­λο­ευ­ρω­παϊ­κές ανα­φο­ρές, έγρα­φε στους Financial Times ότι η τε­λευ­ταία ευ­και­ρία του Αλέξη Τσί­πρα ήταν να επι­λέ­ξει «τη χώρα πάνω από το κόμμα» και να με­τα­βεί από τον ρόλο του ρι­ζο­σπα­στι­κού μα­θη­τευό­με­νου στην ευ­θύ­νη του πο­λι­τι­κού άνδρα. Δέκα και πλέον χρό­νια μετά, το ερώ­τη­μα πα­ρα­μέ­νει: έχει πράγ­μα­τι ωρι­μά­σει πο­λι­τι­κά ο κ. Τσί­πρας ή επι­χει­ρεί απλώς να επα­να­συ­στή­σει τον εαυτό του μέσα από ένα νέο σχήμα και ένα νέο αφή­γη­μα; Διότι η χώρα μας, οι οι­κο­γέ­νειές μας, ο προ­σω­πι­κός και οι­κο­γε­νεια­κός προ­γραμ­μα­τι­σμός, η εθνι­κή οι­κο­νο­μία, η εξω­τε­ρι­κή πο­λι­τι­κή σε ένα τόσο ρευ­στό διε­θνές πε­ρι­βάλ­λον, οι θε­σμοί και η συ­νο­λι­κή αξιο­πι­στία της Ελ­λά­δας δεν μπο­ρούν να απο­τε­λούν πεδίο πο­λι­τι­κής μα­θη­τεί­ας, επα­να­δο­κι­μής ή τεστ ωρί­μαν­σης για κα­νέ­ναν και για καμία. Η ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία έχει ήδη πλη­ρώ­σει ακρι­βά τις πο­λι­τι­κές δο­κι­μές, τους πει­ρα­μα­τι­σμούς και τις αυ­τα­πά­τες. Έχει ωρι­μά­σει. Το ερώ­τη­μα είναι αν έχει ωρι­μά­σει και ο κ. Τσί­πρας — ή αν απλώς ανα­ζη­τά ένα νέο πο­λι­τι­κό πε­ρί­βλη­μα για μια παλιά στρα­τη­γι­κή».