Διώξεις για δύο κακουργήματα στον οδηγό που σκότωσε μητέρα και κόρη στην Εθνική οδό Ρόδου – Λίνδου

Δύο σο­βα­ρές κα­τη­γο­ρί­ες άσκη­σε η Ει­σαγ­γε­λία Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου εις βάρος του 45χρο­νου οδη­γού που ενε­πλά­κη στο μοι­ραίο τρο­χαίο της 17ης Μαΐου, στο οποίο έχα­σαν τη ζωή τους μια γυ­ναί­κα 57 ετών και η 26χρονη κόρη της.

Η τρα­γω­δία που σό­κα­ρε τη Ρόδο και απο­στέ­ρη­σε από τη ζωή 2 γυ­ναί­κες απο­κτά πλέον ισχυ­ρές νο­μι­κές προ­ε­κτά­σεις. Η προϊ­στα­μέ­νη της Ει­σαγ­γε­λί­ας Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου άσκη­σε εις βάρος του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου 2 ποι­νι­κές διώ­ξεις — για επι­κίν­δυ­νη οδή­γη­ση από την οποία επήλ­θε θά­να­τος άλλων και για αν­θρω­πο­κτο­νία εξ’ αμε­λεί­ας κατά συρ­ροή — πα­ρα­πέ­μπο­ντάς τον ενώ­πιον του Β’ Τα­κτι­κού Ανα­κρι­τή για τα πε­ραι­τέ­ρω. Η υπό­θε­ση περνά έτσι στο στά­διο της τα­κτι­κής ανά­κρι­σης, με όλο το νο­μι­κό βάρος που αυτό συ­νε­πά­γε­ται.

Το δυ­στύ­χη­μα και οι πρώ­τες ώρες

Η σύ­γκρου­ση ση­μειώ­θη­κε το από­γευ­μα της 17ης Μαΐου 2026, στις 14.40, στο 18ο χι­λιό­με­τρο της Εθνι­κής Οδού Ρόδου – Λίν­δου, σε ση­μείο γνω­στό για την έντα­ση της κυ­κλο­φο­ρί­ας. Το απο­τέ­λε­σμα ήταν ολέ­θριο: ένα από τα 2 εμπλε­κό­με­να οχή­μα­τα ανε­τρά­πη και τα δύο άτομα που επέ­βαι­ναν σε αυτό πα­γι­δεύ­τη­καν στο εσω­τε­ρι­κό του.

Στο ση­μείο επι­χεί­ρη­σαν 3 πυ­ρο­σβε­στι­κά οχή­μα­τα για τον απε­γκλω­βι­σμό των θυ­μά­των, ενώ πα­ράλ­λη­λα κι­νη­το­ποι­ή­θη­καν ασθε­νο­φό­ρα του ΕΚΑΒ και αστυ­νο­μι­κές δυ­νά­μεις. Οι 2 γυ­ναί­κες εντο­πί­στη­καν χωρίς τις αι­σθή­σεις τους. Παρά τις προ­σπά­θειες των για­τρών, δεν κα­τά­φε­ραν να επι­ζή­σουν.

Τα θύ­μα­τα είναι η Μαρία Χα­τζηεμ­μα­νου­ήλ του Δη­μη­τρί­ου, ηλι­κί­ας 57 ετών, και η κόρη της Αρ­μο­νία Κα­κί­ου του Μι­χα­ήλ, ηλι­κί­ας 26 ετών. Μη­τέ­ρα και κόρη χά­θη­καν μαζί, στο ίδιο αυ­το­κί­νη­το, στον ίδιο δρόμο.

Ο οδη­γός του άλλου αυ­το­κι­νή­του, ημε­δα­πός γεν­νη­θείς το 1981, νο­ση­λεύ­τη­κε με ελα­φρά τραύ­μα­τα. Στο όχημά του επέ­βαι­ναν η σύ­ντρο­φός του, γεν­νη­θεί­σα το 2001, και το παιδί του, γεν­νη­θέν το 2009.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος δεν αρ­νεί­ται ότι κι­νού­νταν με τα­χύ­τη­τα που υπε­ρέ­βαι­νε το επι­τρε­πό­με­νο όριο στο ση­μείο εκεί­νο. Ωστό­σο, ισχυ­ρί­ζε­ται ότι το αυ­το­κί­νη­το των θυ­μά­των πα­ρα­βί­α­σε κόκ­κι­νο ση­μα­το­δό­τη προ­κει­μέ­νου να πραγ­μα­το­ποι­ή­σει ανα­στρο­φή και να κα­τευ­θυν­θεί προς τη Λίνδο, γε­γο­νός που, κατά την εκ­δο­χή του, κα­τέ­στη­σε αδύ­να­τη την απο­φυ­γή της σύ­γκρου­σης. Οι ισχυ­ρι­σμοί αυτοί θα εξε­τα­στούν στο πλαί­σιο της ανα­κρι­τι­κής δια­δι­κα­σί­ας.

Στη δι­κα­στι­κή δια­δι­κα­σία πα­ρί­στα­νται εκα­τέ­ρω­θεν συ­νή­γο­ροι. Την υπε­ρά­σπι­ση του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου ανα­λαμ­βά­νουν οι δι­κη­γό­ροι κ.κ. Στέ­λιος Κιουρ­τζής, Δήμος Μου­τά­φης και Μα­νώ­λης Ζέ­ζιος. Από την πλευ­ρά των οι­κο­γε­νειών των θυ­μά­των, ως συ­νή­γο­ροι υπο­στή­ρι­ξης της κα­τη­γο­ρί­ας, πα­ρί­στα­νται η κ. Δη­μη­τρα­δί­ου Κυ­ρια­κού­λα και το δι­κη­γο­ρι­κό γρα­φείο Δη­μή­τρη Βερ­βέ­ρη – Τη­λέ­μα­χου Κα­μπού­ρη.

Σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες της «Δη­μο­κρα­τι­κής», η Τρο­χαία συ­νε­χί­ζει να διε­ρευ­νά τις ακρι­βείς συν­θή­κες του δυ­στυ­χή­μα­τος, επι­χει­ρώ­ντας να ανα­συν­θέ­σει την αλ­λη­λου­χία των γε­γο­νό­των που οδή­γη­σαν στη μοι­ραία σύ­γκρου­ση. Ποια ήταν η ακρι­βής τα­χύ­τη­τα των οχη­μά­των, σε ποια κα­τεύ­θυν­ση κι­νού­νταν τη στιγ­μή της πρό­σκρου­σης, αν λει­τουρ­γού­σε ο ση­μα­το­δό­της και με ποια έν­δει­ξη — όλα αυτά ανα­μέ­νε­ται να απο­σα­φη­νι­στούν μέσα από τε­χνι­κές εκτι­μή­σεις και μαρ­τυ­ρι­κές κα­τα­θέ­σεις. Η υπό­θε­ση βαί­νει προς την τα­κτι­κή ανά­κρι­ση την Τε­τάρ­τη φορ­τω­μέ­νη με ερω­τή­μα­τα που η δι­καιο­σύ­νη κα­λεί­ται τώρα να απα­ντή­σει.