Διπλή δικαστική μάχη στο Διοικητικό Εφετείο Πειραιά για τη διαχείριση του Φράγματος Γαδουρά

• Προ­σφυ­γή-ανα­κο­πή για βε­βαί­ω­ση οφει­λής άνω των 6,5 εκα­τομ­μυ­ρί­ων ευρώ και πρό­σθε­τοι λόγοι για πα­ρα­βί­α­ση της αρχής αμε­ρο­λη­ψί­ας συν­θέ­τουν τη δι­κα­στι­κή δια­μά­χη που θα εκ­δι­κα­στεί στις 29 Μαΐου 2026 ενώ­πιον του Γ’ Τμή­μα­τος του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τεί­ου Πει­ραιά

Δύο δι­κό­γρα­φα, τέσ­σε­ρις κύ­ριοι λόγοι ακύ­ρω­σης, ένα ποσό άνω των 6,5 εκα­τομ­μυ­ρί­ων ευρώ που βε­βαιώ­θη­κε αιφ­νί­δια σε βάρος μιας δη­μο­τι­κής επι­χεί­ρη­σης ύδρευ­σης και ένας πρό­σθε­τος λόγος που θέτει ζή­τη­μα νό­μι­μης σύν­θε­σης συλ­λο­γι­κού ορ­γά­νου.

Αυτά απο­τε­λούν τον πυ­ρή­να της δια­φο­ράς που θα εκ­δι­κα­στεί στις 29 Μαΐου 2026, ημέρα Πα­ρα­σκευή και ώρα 11:00, ενώ­πιον του Γ’ Τρι­με­λούς Τμή­μα­τος του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τεί­ου Πει­ραιά.

Το ιστο­ρι­κό της δια­φο­ράς: από το Φράγ­μα Γα­δου­ρά στα δι­κα­στή­ρια

Η ΔΕΥΑΡ είναι η επι­χεί­ρη­ση που ανα­λαμ­βά­νει την ύδρευ­ση και απο­χέ­τευ­ση του Δήμου Ρόδου. Νο­μι­κό πρό­σω­πο ιδιω­τι­κού δι­καί­ου του ν. 1069/80, με μο­να­δι­κό μέ­το­χο τον Δήμο Ρόδου, λει­τουρ­γεί ως κοι­νω­φε­λής και μη κερ­δο­σκο­πι­κή επι­χεί­ρη­ση. Η υπό­θε­ση που οδή­γη­σε στη δι­κα­στι­κή σύ­γκρου­ση ανά­γε­ται στη σύ­να­ψη προ­γραμ­μα­τι­κής σύμ­βα­σης στις 6 Ιου­νί­ου 2022 με­τα­ξύ της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, του Δήμου Ρόδου και της ΔΕΥΑΡ, με αντι­κεί­με­νο την ορ­γά­νω­ση και ανά­θε­ση της υπη­ρε­σί­ας λει­τουρ­γί­ας, συ­ντή­ρη­σης, επι­σκευ­ής και πα­ρα­κο­λού­θη­σης των έργων ύδρευ­σης Ρόδου από το Φράγ­μα Γα­δου­ρά για 5 έτη.

Στο πλαί­σιο αυτής της προ­γραμ­μα­τι­κής σύμ­βα­σης, η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου συ­νή­ψε στη συ­νέ­χεια, την 1η Ιου­λί­ου 2023, ερ­γο­λα­βι­κή σύμ­βα­ση πα­ρο­χής υπη­ρε­σιών με την εται­ρεία ΑΚΤΩΡ ΑΤΕ, ύψους 18.344.717 ευρώ με δι­καί­ω­μα προ­αί­ρε­σης και πλέον ΦΠΑ 24%, για τη δια­χεί­ρι­ση, λει­τουρ­γία και συ­ντή­ρη­ση του έργου. Η σύμ­βα­ση αυτή χρη­μα­το­δο­τεί­ται εξ ολο­κλή­ρου από πό­ρους του Προ­γράμ­μα­τος Δη­μο­σί­ων Επεν­δύ­σε­ων του Νομού Δω­δε­κα­νή­σου της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου. Το κό­στος αυτό, σύμ­φω­να με την προ­γραμ­μα­τι­κή σύμ­βα­ση, με­τα­κυ­λί­ε­ται στη ΔΕΥΑΡ μέσω πε­ριο­δι­κών λο­γα­ρια­σμών.

Ωστό­σο, από τη σύ­να­ψη της σύμ­βα­σης και εφε­ξής, η ΔΕΥΑΡ αμ­φι­σβή­τη­σε τον τρόπο υπο­λο­γι­σμού των χρε­ώ­σε­ών της, θε­ω­ρώ­ντας ότι η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου ερ­μη­νεύ­ει εσφαλ­μέ­να τις συμ­βα­τι­κές δια­τά­ξεις, χρε­ώ­νο­ντάς την με ποσά που υπερ­βαί­νουν τα πραγ­μα­τι­κά κόστη λει­τουρ­γί­ας.

Η ΔΕΥΑΡ κα­τα­ψή­φι­σε δια­δο­χι­κά λο­γα­ρια­σμούς της προ­γραμ­μα­τι­κής σύμ­βα­σης, μέσω των μελών που εκ­προ­σω­πού­σαν τον φορέα στην Επι­τρο­πή Πα­ρα­κο­λού­θη­σης, χωρίς ωστό­σο οι αντιρ­ρή­σεις της να γί­νουν απο­δε­κτές από την πλειο­ψη­φία των μελών που εκ­προ­σω­πούν την Πε­ρι­φέ­ρεια.

Η ΔΕΥΑΡ έχει κα­ταγ­γελ­θεί δη­μό­σια από την Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου για την ασυ­νέ­πεια της στην απο­πλη­ρω­μή των συμ­βα­τι­κών της υπο­χρε­ώ­σε­ων και μά­λι­στα ως «συ­στη­μι­κός κα­κο­πλη­ρω­τής» ενώ έχει επί­σης υπο­στη­ρι­χθεί σε όλους τους τό­νους ότι εφηύ­ρε την έν­δι­κη δια­φο­ρά για να συ­νε­χί­σει να μην πλη­ρώ­νει.

Η αιφ­νί­δια βε­βαί­ω­ση οφει­λής και η άσκη­ση της προ­σφυ­γής

Στις 13 Μαΐου 2025, η ΔΕΥΑΡ δια­πί­στω­σε μέσω του ηλε­κτρο­νι­κού συ­στή­μα­τος Taxisnet ότι είχε βε­βαιω­θεί σε βάρος της οφει­λή ύψους 6.537.312,36 ευρώ, συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων προ­σαυ­ξή­σε­ων ύψους 153.218,26 ευρώ, ήτοι κε­φά­λαιο 6.384.094,10 ευρώ.

Η ΔΕΥΑΡ ζή­τη­σε αυ­θη­με­ρόν διευ­κρι­νί­σεις από τη ΔΟΥ Ρόδου, η οποία της κοι­νο­ποί­η­σε εις τρι­πλούν βε­βαιω­τι­κή κα­τά­στα­ση οφει­λής από 9 Μαΐου 2025, στην οποία πα­ρα­πε­μπό­ταν στην από 6 Ιου­νί­ου 2022 προ­γραμ­μα­τι­κή σύμ­βα­ση.

Στις 12 Ιου­νί­ου 2025 η ΔΕΥΑΡ άσκη­σε ενώ­πιον του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τεί­ου Πει­ραιά προ­σφυ­γή-ανα­κο­πή κατά της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου και κατά της Ανε­ξάρ­τη­της Αρχής Δη­μο­σί­ων Εσό­δων, Δ.Ο.Υ. Ρόδου.

Οι λόγοι της προ­σφυ­γής-ανα­κο­πής

Η ΔΕΥΑΡ στη­ρί­ζει το αί­τη­μά της για ακύ­ρω­ση των προ­σβαλ­λό­με­νων πρά­ξε­ων σε 4 αυ­το­τε­λείς νο­μι­κούς λό­γους.

Ο πρώ­τος λόγος αφορά την πρό­δη­λη αο­ρι­στία των προ­σβαλ­λό­με­νων πρά­ξε­ων. Σύμ­φω­να με τα προ­βαλ­λό­με­να, ούτε η τα­μεια­κή βε­βαί­ω­ση ούτε ο χρη­μα­τι­κός κα­τά­λο­γος προσ­διο­ρί­ζουν την αιτία της οφει­λής, τον χρόνο γέ­νε­σής της, τον τρόπο υπο­λο­γι­σμού της και εάν αφορά κύρια οφει­λή, τό­κους ή ποι­νι­κές ρή­τρες. Η ανα­γρα­φή του χα­ρα­κτη­ρι­σμού «Πρό­στι­μο Επι­βο­λής Διοι­κη­τι­κών Κυ­ρώ­σε­ων» κρί­νε­ται ως πα­ντε­λώς ανε­παρ­κής, δε­δο­μέ­νου ότι πα­ρα­πέ­μπει σε φο­ρο­λο­γι­κή υπο­χρέ­ω­ση και δεν επι­τρέ­πει στη ΔΕΥΑΡ να αμυν­θεί απο­τε­λε­σμα­τι­κά, κατά πα­ρά­βα­ση του άρ­θρου 20 του Συ­ντάγ­μα­τος.

Ο δεύ­τε­ρος λόγος αφορά στη μη ορι­στι­κο­ποί­η­ση του νό­μι­μου τί­τλου. Η ΔΕΥΑΡ ισχυ­ρί­ζε­ται ότι ου­δέ­πο­τε της κοι­νο­ποι­ή­θη­κε κα­τα­λο­γι­στι­κή πράξη, η οποία απο­τε­λεί ανα­γκαία αφε­τη­ρία της δια­δι­κα­σί­ας διοι­κη­τι­κής εκτέ­λε­σης. Χωρίς την κοι­νο­ποί­η­ση κα­τα­λο­γι­στι­κής πρά­ξης, δια­τεί­νε­ται ο φο­ρέ­ας, δεν εκ­κι­νεί η προ­θε­σμία άσκη­σης έν­δι­κου βοη­θή­μα­τος, δεν ορι­στι­κο­ποιεί­ται ο νό­μι­μος τί­τλος και επο­μέ­νως η τα­μεια­κή βε­βαί­ω­ση εκ­δό­θη­κε πα­ρα­νό­μως. Η πα­ρά­λει­ψη αυτή, υπο­στη­ρί­ζε­ται, αφαί­ρε­σε από τη ΔΕΥΑΡ το συ­νταγ­μα­τι­κό δι­καί­ω­μα πα­ρο­χής δι­κα­στι­κής προ­στα­σί­ας κατά το άρθρο 20 του Συ­ντάγ­μα­τος.

Ο τρί­τος λόγος αφορά στη μη νό­μι­μη χρέ­ω­ση εκ μέ­ρους της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου. Η ΔΕΥΑΡ υπο­στη­ρί­ζει ότι η ερ­γο­λα­βι­κή σύμ­βα­ση πα­ρο­χής υπη­ρε­σιών με­τα­ξύ Πε­ρι­φέ­ρειας και ΑΚΤΩΡ ΑΤΕ χρη­μα­το­δο­τεί­ται εξ ολο­κλή­ρου από το Πρό­γραμ­μα Δη­μο­σί­ων Επεν­δύ­σε­ων, χωρίς να δα­πα­νά η Πε­ρι­φέ­ρεια ούτε ένα ευρώ από ίδιους πό­ρους. Κατά συ­νέ­πεια, φέ­ρε­ται να δια­τεί­νε­ται ότι το σύ­νο­λο των ποσών που έχει κα­τα­βά­λει η ΔΕΥΑΡ τόσο στο πλαί­σιο της πρώ­της όσο και της δεύ­τε­ρης προ­γραμ­μα­τι­κής σύμ­βα­σης είναι αχρε­ω­στή­τως κα­τα­βλη­θέν, αφού η Πε­ρι­φέ­ρεια δεν έχει ζη­μιω­θεί και άρα δεν έχει νό­μι­μη αιτία να απαι­τεί αντί­στοι­χα ποσά. Επι­πλέ­ον, κατά τους ισχυ­ρι­σμούς της ΔΕΥΑΡ, ότι η Πε­ρι­φέ­ρεια έχει εξο­φλή­σει στην ΑΚΤΩΡ ΑΤΕ μόνο τους πρώ­τους 8 λο­γα­ρια­σμούς, ήτοι συ­νο­λι­κό ποσό ύψους 2.440.267,57 ευρώ, ενώ οι λο­γα­ρια­σμοί 9 έως 19 πα­ρα­μέ­νουν απλή­ρω­τοι. Ως εκ τού­του, ισχυ­ρί­ζε­ται ο φο­ρέ­ας, δεν νο­μι­μο­ποιεί­ται η Πε­ρι­φέ­ρεια να διεκ­δι­κεί από τη ΔΕΥΑΡ το σύ­νο­λο του βε­βαιω­θέ­ντος ποσού.

Ο τέ­ταρ­τος λόγος αφορά στην πα­ρα­βί­α­ση των αρχών καλής πί­στης, χρη­στής διοί­κη­σης και δη­μο­σιο­νο­μι­κής δια­χεί­ρι­σης, καθώς και κα­τά­χρη­ση εξου­σί­ας εκ μέ­ρους της Πε­ρι­φέ­ρειας. Σε αυτό το πλαί­σιο, η ΔΕΥΑΡ επι­κα­λεί­ται επι­πλέ­ον ανα­τρο­πή του δι­καιο­πρα­κτι­κού θε­με­λί­ου της από 6 Ιου­νί­ου 2022 προ­γραμ­μα­τι­κής σύμ­βα­σης, καθώς τα νέα έργα που επρό­κει­το να συ­μπε­ρι­λη­φθούν στην τρέ­χου­σα σύμ­βα­ση λει­τουρ­γί­ας και συ­ντή­ρη­σης δεν έχουν ει­σέ­τι κα­τα­σκευα­στεί. Συ­γκε­κρι­μέ­να, η ερ­γο­λα­βι­κή σύμ­βα­ση για την κα­τα­σκευή του νο­τί­ου υδρα­γω­γεί­ου, του υδρα­γω­γεί­ου Αφά­ντου και Αρ­χαγ­γέ­λου, η οποία συ­νή­φθη στις 17 Μαρ­τί­ου 2022 με προ­θε­σμία ολο­κλή­ρω­σης 30 μηνών, δεν έχει πε­ρα­τω­θεί, καθώς δυ­νά­μει της υπ’ αριθμ. 65/2025 από­φα­σης της Πε­ρι­φε­ρεια­κής Επι­τρο­πής η συ­νο­λι­κή προ­θε­σμία πα­ρα­τά­θη­κε έως την 29η Ια­νουα­ρί­ου 2027. Παρά ταύτα, το κό­στος των έργων αυτών έχει κο­στο­λο­γη­θεί και συ­μπε­ρι­λαμ­βά­νε­ται στις χρε­ώ­σεις σε βάρος της ΔΕΥΑΡ, γε­γο­νός που ο φο­ρέ­ας θε­ω­ρεί ότι συ­νι­στά λόγο ανα­προ­σαρ­μο­γής του τι­μή­μα­τος κατά τα άρθρα 288 και 388 του Αστι­κού Κώ­δι­κα.

Σε όλους τους ανω­τέ­ρω ισχυ­ρι­σμούς έχει το­πο­θε­τη­θεί η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου και τους έχει δια­ψεύ­σει ως ψευ­δείς.

Οι πρό­σθε­τοι λόγοι: η αρχή αμε­ρο­λη­ψί­ας στο επί­κε­ντρο

Στις 13 Μαΐου 2026, η ΔΕΥΑΡ κα­τέ­θε­σε δι­κό­γρα­φο πρό­σθε­των λόγων, και αφορά στην ίδια εκ­κρε­μή υπό­θε­ση. Το δι­κό­γρα­φο αυτό προ­βάλ­λει έναν αυ­το­τε­λή πρό­σθε­το λόγο ακύ­ρω­σης που πλήτ­τει τη νο­μι­μό­τη­τα της σύν­θε­σης της Επι­τρο­πής Πα­ρα­κο­λού­θη­σης κατά την έκ­δο­ση των προ­σβαλ­λό­με­νων πρά­ξε­ων.

Ει­δι­κό­τε­ρα, η ΔΕΥΑΡ δια­τεί­νε­ται ότι τα μέλη της Επι­τρο­πής Πα­ρα­κο­λού­θη­σης της προ­γραμ­μα­τι­κής σύμ­βα­σης, ο κ. Λυ­μπε­ρό­που­λος Νι­κό­λα­ος και ο κ. Λυ­μπέ­ρης Νι­κό­λα­ος, εκ­πρό­σω­ποι της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου στην Επι­τρο­πή, συμ­με­τεί­χαν ταυ­τό­χρο­να και ως μέλη της Επι­τρο­πής Πα­ρα­κο­λού­θη­σης και Πα­ρα­λα­βής της από 1ης Ιου­λί­ου 2023 ερ­γο­λα­βι­κής σύμ­βα­σης με­τα­ξύ ΑΚΤΩΡ ΑΤΕ και Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου. Υπό αυτή την ιδιό­τη­τα, οι δύο αυτοί κ.κ. ασκού­σαν κα­θή­κο­ντα ελέγ­χου και έγκρι­σης της εκτέ­λε­σης της ερ­γο­λα­βι­κής σύμ­βα­σης και είχαν εγκρί­νει τους λο­γα­ρια­σμούς που εξέ­δι­δε η ΑΚΤΩΡ ΑΤΕ, οι οποί­οι απο­τε­λούν ακρι­βώς τη βάση των χρε­ώ­σε­ων της ΔΕΥΑΡ από την Πε­ρι­φέ­ρεια στο πλαί­σιο της προ­γραμ­μα­τι­κής σύμ­βα­σης.

Στη συ­νέ­χεια, οι ίδιοι κ.κ. κλή­θη­καν, ως μέλη της Επι­τρο­πής Πα­ρα­κο­λού­θη­σης της προ­γραμ­μα­τι­κής σύμ­βα­σης, να απο­φαν­θούν για τον 5ο λο­γα­ρια­σμό, ο οποί­ος βα­σί­ζε­ται σε εγκρι­τι­κές ή γνω­μο­δο­τι­κές πρά­ξεις που οι ίδιοι είχαν ήδη εκ­δώ­σει. Κλή­θη­καν δη­λα­δή, κατά τους ισχυ­ρι­σμούς της ΔΕΥΑΡ, να ελέγ­ξουν τη νο­μι­μό­τη­τα των δικών τους πρά­ξε­ων και ει­ση­γή­σε­ων.

Η ΔΕΥΑΡ επι­κα­λεί­ται ει­δι­κό­τε­ρα την αρχή «ου­δείς κρι­τής των εαυ­τού πρά­ξε­ων», η οποία απο­τε­λεί γε­νι­κή αρχή του διοι­κη­τι­κού δι­καί­ου συ­νταγ­μα­τι­κής προ­έ­λευ­σης, ανα­γνω­ρι­σμέ­νη από τη νο­μο­λο­γία του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας, σύμ­φω­να με την οποία ένα όρ­γα­νο δεν μπο­ρεί νο­μί­μως να κρι­θεί από εκεί­νον που εξέ­δω­σε ή ει­ση­γή­θη­κε τις κρι­νό­με­νες πρά­ξεις.

Επι­ση­μαί­νε­ται ότι ο κ. Λυ­μπε­ρό­που­λος Νι­κό­λα­ος ήταν εκεί­νος που ει­ση­γή­θη­κε προ­φο­ρι­κά ενώ­πιον του Πε­ρι­φε­ρεια­κού Συμ­βου­λί­ου τις 3 ήσ­σο­νος αξίας τρο­πο­ποι­ή­σεις της ερ­γο­λα­βι­κής σύμ­βα­σης, οι οποί­ες εγκρί­θη­καν με τις απο­φά­σεις υπ’ αριθμ. 178/2023, 109/2024 και 51/2025 του Πε­ρι­φε­ρεια­κού Συμ­βου­λί­ου και αμ­φι­σβη­τή­θη­καν τεκ­μη­ριω­μέ­να από τη ΔΕΥΑΡ. Όλες οι τρο­πο­ποι­ή­σεις αυτές εν­σω­μα­τώ­θη­καν στον προ­σβαλ­λό­με­νο 5ο λο­γα­ρια­σμό, το ύψος και ο υπο­λο­γι­σμός των οποί­ων αμ­φι­σβη­τή­θη­κε κατά τη συ­νε­δρί­α­ση για το 6ο Πρα­κτι­κό της Επι­τρο­πής Πα­ρα­κο­λού­θη­σης από τη ΔΕΥΑΡ και τον Δήμο Ρόδου, χωρίς ωστό­σο να γί­νουν απο­δε­κτοί.

Το αντι­κεί­με­νο της έβδο­μης δίκης και η σύν­θε­ση της Επι­τρο­πής Πα­ρα­κο­λού­θη­σης

Τα δύο δι­κό­γρα­φα αφο­ρούν κατά βάση 2 προ­σβαλ­λό­με­νες πρά­ξεις. Πρώ­τον, το 6ο Πρα­κτι­κό Συ­νε­δρί­α­σης-Βε­βαί­ω­ση Καλής Εκτέ­λε­σης της Επι­τρο­πής Πα­ρα­κο­λού­θη­σης, με το οποίο εγκρί­θη­κε κατά πλειο­ψη­φία ο 5ος λο­γα­ρια­σμός αρ­χι­κού ποσού 2.531.180,33 ευρώ με ΦΠΑ 24% και, κα­τό­πιν εκ­κα­θά­ρι­σης, 965.480,62 ευρώ με ΦΠΑ 24%, αφο­ρώ­ντας στην πε­ρί­ο­δο πα­ρο­χής υπη­ρε­σιών από 1 Φε­βρουα­ρί­ου 2025 έως 31 Αυ­γού­στου 2025. Δεύ­τε­ρον, αυτός καθ’ εαυ­τόν ο 5ος λο­γα­ρια­σμός. Πα­ράλ­λη­λα, με την προ­σφυ­γή-ανα­κο­πή προ­σβάλ­λε­ται το ση­μεί­ω­μα της ΔΟΥ Ρόδου για βε­βαί­ω­ση οφει­λής 6.537.312,36 ευρώ και ο αντί­στοι­χος χρη­μα­τι­κός κα­τά­λο­γος της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου.

Η πο­ρεία των προη­γού­με­νων λο­γα­ρια­σμών

Η αντι­πα­ρά­θε­ση για τους λο­γα­ρια­σμούς της προ­γραμ­μα­τι­κής σύμ­βα­σης δεν είναι νέα. Από τον πρώτο κιό­λας λο­γα­ρια­σμό, που εγκρί­θη­κε στις 17 Απρι­λί­ου 2024 και αφο­ρού­σε στο διά­στη­μα Ιου­λί­ου έως Δε­κεμ­βρί­ου 2023 με ποσό 2.233.487,09 ευρώ με ΦΠΑ 24%, τα 3 μέλη εκ μέ­ρους ΔΕΥΑΡ και Δήμου ψή­φι­σαν κατά, με το σκε­πτι­κό ότι η Πε­ρι­φέ­ρεια αξί­ω­νε ποσό με­γα­λύ­τε­ρο από εκεί­νο που πράγ­μα­τι χρέ­ω­σε η ΑΚΤΩΡ ΑΤΕ για το ίδιο διά­στη­μα. Ομοί­ως κα­τα­ψη­φί­στη­καν ο 2ος λο­γα­ρια­σμός ποσού 1.845.054,55 ευρώ, ο 3ος ποσού 2.190.136,05 ευρώ και ο 4ος ποσού 742.013,31 ευρώ με ΦΠΑ 24%. Σε όλες τις πε­ρι­πτώ­σεις, η ΔΕΥΑΡ ισχυ­ρί­ζο­νταν ότι ο ανά­δο­χος χρέ­ω­νε την Πε­ρι­φέ­ρεια με χα­μη­λό­τε­ρο ποσό από εκεί­νο με το οποίο η Πε­ρι­φέ­ρεια χρέ­ω­νε τη ΔΕΥΑΡ.