Στις 5 Οκτωβρίου 2026 η δίκη για το μοιραίο parasailing στη Λίνδο που στοίχισε τη ζωή σε δύο παιδιά

• Ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Δικα­στη­ρίου της Κω θα κριθεί ο 55χρονος χει­ρι­στής του σκάφους, με βαρύ­τα­τες κατη­γο­ρίες για τον θάνατο των δύο ανη­λί­κων Βρε­τα­νών του­ρι­στών και τον σοβαρό τραυ­μα­τι­σμό του τρίτου

Σχεδόν έξι χρόνια μετά την τρα­γω­δία που βύθισε στο πένθος δύο βρε­τα­νι­κές οικο­γέ­νειες και άφησε ανοιχτή πληγή στην τοπική κοι­νω­νία της Ρόδου, η ποινική δια­δι­κα­σία εισέρ­χε­ται στην πιο κρίσιμη φάση της. Η Εισαγ­γε­λία Εφετών Δωδε­κα­νή­σου προσ­διό­ρισε ως δικά­σιμο την 5η Οκτω­βρίου 2026, οπότε και ο μονα­δι­κός κατη­γο­ρού­με­νος της υπό­θε­σης, ο 55χρονος ημε­δα­πός χει­ρι­στής του ταχύ­πλοου σκάφους και ιδιο­κτή­της της επι­χεί­ρη­σης θαλάσ­σιων σπορ, θα παρου­σια­στεί ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Δικα­στη­ρίου της Κω για να απο­λο­γη­θεί για κακουρ­γη­μα­τι­κές πράξεις που, όπως απο­τυ­πώ­νε­ται στο παρα­πεμ­πτικό βού­λευμα, οδή­γη­σαν στον θάνατο δύο παιδιών και στον σοβαρό τραυ­μα­τι­σμό ενός τρίτου.

Η μοιραία ημέρα του Οκτω­βρίου του 2020

Το δυστύ­χημα σημειώ­θηκε στις 28 Οκτω­βρίου 2020, σε μία περιοχή που μέχρι τότε φιλο­ξε­νούσε καθη­με­ρινά εκα­το­ντά­δες του­ρί­στες σε δρα­στη­ριό­τη­τες θαλάσ­σιας ανα­ψυ­χής. Στη μοιραία πτήση parasailing συμ­με­τεί­χαν τρία ανήλικα παιδιά από τη Μεγάλη Βρε­τα­νία, η 15χρονη Jessica Lee Hayes, ο 15χρονος James Philip Connelly και ο 13χρονος Michael Steven Connelly, που βρί­σκο­νταν στη Ρόδο για δια­κο­πές μαζί με τις οικο­γέ­νειές τους.

Λίγο μετά τη μία και μισή το μεση­μέρι, ο Λιμε­νι­κός Σταθμός Λίνδου ενη­με­ρώ­θηκε τηλε­φω­νικά για το ατύχημα, με την πρώτη ειδο­ποί­ηση να φτάνει από το παρα­τη­ρη­τή­ριο «Γκίνας» αλλά και από αλλο­δαπό εργα­ζό­μενο σε διπλανό πόστο θαλασ­σίων μέσων ανα­ψυ­χής. Όπως φέρεται να κατα­γρά­φε­ται στη δικο­γρα­φία, κατά τη διάρ­κεια της δρα­στη­ριό­τη­τας ο κάβος ρυμούλ­κη­σης που συνέδεε το αλε­ξί­πτωτο με το ταχύ­πλοο κόπηκε, με απο­τέ­λε­σμα τα τρία παιδιά να παρα­συρ­θούν από τους ισχυ­ρούς ανέμους που είχαν αρχίσει να εντεί­νο­νται και να συντρι­βούν σε βραχώδη ακτή στο ακρω­τή­ριο «Γκίνας».

Η Jessica Lee Hayes και ο μικρός Michael Steven Connelly έχασαν ακα­ριαία τη ζωή τους. Ο James Philip Connelly υπέστη βαριά τραύ­ματα, παρε­λή­φθη από ασθε­νο­φόρο του ΕΚΑΒ και δια­κο­μί­στηκε στο Γενικό Νοσο­κο­μείο Ρόδου, ενώ οι σοροί των δύο παιδιών μετα­φέρ­θη­καν στο νεκρο­το­μείο, όπου ανα­γνω­ρί­στη­καν από τους γονείς τους μέσα σε σκηνές που περι­γρά­φο­νται ως σπα­ρα­κτι­κές.

Οι κατη­γο­ρίες που οδηγούν στο εδώλιο

Ο 55χρονος ημε­δα­πός παρα­πέ­μπε­ται για επι­κίν­δυ­νες παρεμ­βά­σεις στη συγκοι­νω­νία με απο­τέ­λε­σμα τον θάνατο και τη βαριά σωμα­τική βλάβη, σύμφωνα με το άρθρο 291 του Ποι­νι­κού Κώδικα, αλλά και για θανα­τη­φόρα έκθεση κατά συρροή, βάσει του άρθρου 306. Το δικα­στικό συμ­βού­λιο έκρινε πως δεν πρό­κει­ται για φαι­νο­με­νική, αλλά για αληθινή συρροή των δύο αδι­κη­μά­των, στοι­χείο που βαρύνει σημα­ντικά την ποινική του θέση ενόψει της δίκης.

Το πλέγμα των ευρη­μά­των για την αμέλεια

Η ανάλυση των πραγ­μα­τι­κών περι­στα­τι­κών, σκια­γρα­φεί ένα πλέγμα ενερ­γειών και παρα­λεί­ψεων που εκτι­μά­ται ότι λει­τούρ­γη­σαν αθροι­στικά. Ο κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται να επέλεξε να συνε­χί­σει τη δρα­στη­ριό­τητα παρά τις ραγδαίες μετα­βο­λές του καιρού, ενώ εκείνες τις ώρες η ευρύ­τερη περιοχή επη­ρε­α­ζό­ταν από την κακο­και­ρία «Κίρκη», με ανέμους και ριπές που μπο­ρού­σαν να αλλά­ξουν απότομα την πορεία και την ασφά­λεια της πτήσης.

Σύμφωνα με τα στοι­χεία, υπήρξε παρέκ­κλιση από την καθο­ρι­σμένη και εγκε­κρι­μένη ζώνη δρα­στη­ριο­τή­των θαλάσ­σιων σπορ, με τους ανη­λί­κους να μετα­φέ­ρο­νται σε περιοχή που χαρα­κτη­ρί­ζε­ται βρα­χώ­δης και επι­κίν­δυνη. Παράλ­ληλα, κατα­γρά­φε­ται παρα­βί­αση του ανώ­τα­του ορίου επι­βαι­νό­ντων στο αλε­ξί­πτωτο, καθώς συμ­με­τεί­χαν τρία άτομα αντί για δύο, ενώ ο 13χρονος Michael Steven Connelly ήταν κάτω του ορίου των δεκα­τεσ­σά­ρων ετών που θέτει η ισχύ­ουσα νομο­θε­σία για τη συμ­με­τοχή σε parasailing.

Στη δικο­γρα­φία περι­γρά­φε­ται επίσης ότι το σκάφος δεν διέθετε βασικά μέσα ασφα­λείας, μεταξύ των οποίων ανε­μό­με­τρο, ενώ ο εξο­πλι­σμός χαρα­κτη­ρί­ζε­ται ως ασυ­ντή­ρη­τος και ακα­τάλ­λη­λος. Η συνο­λική εικόνα, σύμφωνα με την κρίση του συμ­βου­λίου, κατα­δει­κνύει αποδοχή του κιν­δύ­νου και όχι απλή τεχνική αστοχία.

Το τεχνικό μέρος και η εικόνα του εξο­πλι­σμού

Σημα­ντικό βάρος απο­δί­δε­ται στο τεχνικό σκέλος της υπό­θε­σης, που ανα­μέ­νε­ται να απα­σχο­λή­σει εκτενώς το ακρο­α­τή­ριο. Στη δικο­γρα­φία φέρεται να κατα­γρά­φο­νται λεπτο­μερή ευρή­ματα για το σχοινί έλξης μήκους 144 μέτρων, με ανα­φο­ρές σε φθορές, αλλοιώ­σεις και δια­κυ­μάν­σεις δια­μέ­τρου κάτω από 10 χιλιο­στά σε πολλά σημεία, η οποία μάλιστα τοπικά υπο­χω­ρούσε έως και στα 4,5 χιλιο­στά. Γίνεται επίσης μνεία σε κόμπο τύπου καντη­λί­τσα, στοι­χείο που ανα­μέ­νε­ται να συζη­τη­θεί ενδε­λε­χώς στη δίκη.

Σύμφωνα με τα στοι­χεία, το όριο θραύσης του σχοι­νιού ανα­φέ­ρε­ται στα 1.190 κιλά, σε αντι­πα­ρα­βολή με την τιμή των 2.000 κιλών που, όπως υπο­στη­ρί­ζε­ται από την πλευρά της κατη­γο­ρίας, απο­τε­λούσε την απαι­τού­μενη προ­δια­γραφή. Στο ίδιο πεδίο εντάσ­σο­νται περι­γρα­φές για ελλεί­ψεις πιστο­ποι­ή­σεων στο αλε­ξί­πτωτο και στα συστή­ματα ασφα­λείας, καθώς και για απουσία μηχα­νι­σμών που χαρα­κτη­ρί­ζο­νται κρί­σι­μοι για τον περιο­ρι­σμό του κιν­δύ­νου.

Κατα­γρά­φο­νται ακόμη τεχνι­κές παρα­τη­ρή­σεις για μεταλ­λικά εξαρ­τή­ματα και ιμάντες, σε σχέση με πιστο­ποι­ή­σεις και σήμανση αντοχής, καθώς και ανα­φο­ρές για τον μηχα­νι­σμό έλξης, το βίντζι, με μνεία σε ασυ­ντή­ρητο κινη­τή­ριο μηχα­νι­σμό και σε ελλεί­ψεις σε όργανα ελέγχου και σε περιο­ρι­στή επι­μή­κυν­σης, στοι­χεία που συν­δέ­ο­νται άμεσα με τη δια­δι­κα­σία έλξης και ανά­κτη­σης του αλε­ξι­πτώ­του.

Η γραμμή υπε­ρά­σπι­σης του κατη­γο­ρου­μέ­νου

Από την πλευρά του, ο 55χρονος ημε­δα­πός έχει αρθρώ­σει εξαρχής μία γραμμή υπε­ρά­σπι­σης που εστιά­ζει στο απρό­βλε­πτο της μετα­βο­λής του καιρού. Έχει υπο­στη­ρί­ξει ότι οι και­ρι­κές συν­θή­κες τη στιγμή του ατυ­χή­μα­τος ήταν ιδα­νι­κές για parasailing και ότι είχε ελέγξει τα εξαρ­τή­ματα που χρη­σι­μο­ποιούσε, με ιδιαί­τερη έμφαση στο σχοινί, το οποίο, όπως δια­τεί­νε­ται, είχε αγο­ρά­σει την ίδια χρονιά και είχε χρη­σι­μο­ποι­ή­σει μόλις για τρεις μήνες.

Έχει ανα­φέ­ρει ότι όλα τα εξαρ­τή­ματα ήταν σε άριστη κατά­σταση και ότι την ίδια ημέρα, νωρί­τερα, είχε ήδη πραγ­μα­το­ποι­ή­σει πέντε έλξεις με αλε­ξί­πτωτο μεγέ­θους 46 ποδιών, με τους χρήστες να φορούν σωσίβιο. Όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, τα παιδιά τον παρα­κά­λε­σαν να ανέβουν και τα τρία μαζί και ο ίδιος δια­πί­στωσε ότι το συνο­λικό τους βάρος δεν υπε­ρέ­βαινε τις προ­δια­γρα­φές του αλε­ξι­πτώ­του, τις οποίες προσ­διό­ρισε στα 325 κιλά. Έχει επίσης δηλώσει ότι όταν τα παιδιά επι­βι­βά­στη­καν στο σκάφος δεν είχε επαφή με τους γονείς τους και θεώρησε πως υπήρχε η συγκα­τά­θεσή τους.

Επι­κα­λού­με­νος την εμπει­ρία του, ο κατη­γο­ρού­με­νος έχει υπο­στη­ρί­ξει ότι ασχο­λεί­ται με το parasailing εδώ και οκτώ έτη, με πάνω από 1500 πτήσεις ετησίως και χωρίς κανένα προη­γού­μενο τραυ­μα­τι­σμό, ενώ δια­τεί­νε­ται ότι το συμβάν ήταν τραγικό και πρω­το­φα­νές, με τη μετα­βολή του καιρού να είναι τόσο ξαφνική που, κατά τον ίδιο, δεν μπο­ρούσε να προ­βλε­φθεί. Την υπε­ρά­σπισή του στο ακρο­α­τή­ριο της Κω θα ανα­λά­βουν οι δικη­γό­ροι κ.κ. Γρη­γό­ρης Μοράρης και Σάββας Λυρι­στής.