Καταδίκη τριών Τούρκων για διακίνηση μεταναστών με ταχύπλοο σκάφος

• Ομο­λο­γία και ποινική δια­πραγ­μά­τευση για τους δύο, ανα­γνώ­ριση απλής συνέρ­γειας για τον τρίτο, με συνο­λικό χρόνο φυλά­κι­σης που ξεπερνά το όριο των 80 ετών και εκτιτέα τα 10

Ένα από τα πλέον χαρα­κτη­ρι­στικά παρα­δείγ­ματα οργα­νω­μέ­νης δια­κί­νη­σης πολιτών τρίτων χωρών μέσω της θαλάσ­σιας οδού των Δωδε­κα­νή­σων έφθασε στο τέλος του δικα­στι­κού του κύκλου, με το Τρι­με­λές Εφετείο Κακουρ­γη­μά­των Δωδε­κα­νή­σου να επι­βάλ­λει βαριές ποινές σε τρεις αλλο­δα­πούς που, σύμφωνα με το κατη­γο­ρη­τή­ριο, λει­τουρ­γού­σαν ως συγκυ­βερ­νή­τες πολυ­ε­στε­ρι­κού σκάφους και μετέ­φε­ραν συνο­λικά 87 ανθρώ­πους από τα τουρ­κικά παράλια στις ακτές της Ρόδου, σε δύο δια­φο­ρε­τικά δρο­μο­λό­για εντός μόλις λίγων εβδο­μά­δων.

Η δικο­γρα­φία σχη­μα­τί­στηκε ύστερα από τη σύλληψη των τριών στις 25 Μαΐου 2025, ύστερα από επει­σο­διακή κατα­δί­ωξη στα ελλη­νικά χωρικά ύδατα. Στο στό­χα­στρο των αρχών είχαν βρεθεί μετά από εκτε­τα­μένο προ­α­να­κρι­τικό έργο, που ανέ­δειξε, σύμφωνα με τα στοι­χεία της ανά­κρι­σης, μια δομη­μένη εγκλη­μα­τική οργά­νωση με ιεραρ­χία και δια­κρι­τές αρμο­διό­τη­τες ανάμεσα στα μέλη της.

Στους τρεις κατη­γο­ρου­μέ­νους απο­δό­θη­καν, μεταξύ άλλων, οι πράξεις της ένταξης σε εγκλη­μα­τική οργά­νωση, της μετα­φο­ράς πολιτών τρίτων χωρών από το εξω­τε­ρικό στην Ελλάδα κατά συρροή, εκ κερ­δο­σκο­πίας και κατ’ εξα­κο­λού­θηση, με τρόπο από τον οποίο μπο­ρούσε να προ­κύ­ψει κίν­δυ­νος για άνθρωπο, της δια­τά­ρα­ξης της ασφά­λειας της συγκοι­νω­νίας πλοίων, της απεί­θειας και της παρά­νο­μης εισόδου στη χώρα. Σύμφωνα με το κατη­γο­ρη­τή­ριο, η οργά­νωση απο­τε­λείτο από τα τρία πρόσωπα που οδη­γή­θη­καν στο εδώλιο και από του­λά­χι­στον τρία ακόμη μέλη που φέρεται να βρί­σκο­νται στην Τουρκία, με σαφή κατα­νομή ρόλων: άλλα στελέχη ανα­λάμ­βα­ναν την εξεύ­ρεση των πλωτών μέσων και τον επι­χει­ρη­σιακό σχε­δια­σμό των δρο­μο­λο­γίων, ενώ άλλα την επι­κοι­νω­νία με τους υπο­ψη­φί­ους προς μετα­φορά και την είσπραξη της αμοιβής, η οποία, κατά πλη­ρο­φο­ρίες της δικο­γρα­φίας, κυμαι­νό­ταν από 3.500 έως 5.500 ευρώ ανά άτομο.

Το πρώτο επι­βε­βαιω­μένο δρο­μο­λό­γιο πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε στις 19 Απρι­λίου 2025, όταν οι τρεις κατη­γο­ρού­με­νοι, ως συγκυ­βερ­νή­τες λευκού πολυ­ε­στε­ρι­κού σκάφους μήκους 21,08 μέτρων και πλάτους 5,18 μέτρων, με δύο εσω­λέμ­βιες μηχανές, φέρεται να μετέ­φε­ραν στους Πεύκους Ρόδου 11 πολίτες τρίτων χωρών, εκ των οποίων οι πέντε ήταν ανή­λι­κοι, κατα­γω­γής Υεμένης και Συρίας. Το δεύτερο δρο­μο­λό­γιο, αυτό που οδήγησε και στη σύλληψή τους, έλαβε χώρα στις 25 Μαΐου 2025, με αφε­τη­ρία το Φετιγιέ της Τουρ­κίας. Το ίδιο σκάφος εντο­πί­στηκε με 76 επι­βαί­νο­ντες, εκ των οποίων οι 29 ήταν ανή­λι­κοι, ηλικίας από βρέφη έως ενή­λι­κες, κατα­γω­γής από Παλαι­στίνη, Υεμένη, Συρία, Λιβύη και Αίγυπτο.

Ιδιαί­τερο βάρος στη δικο­γρα­φία είχε το επει­σό­διο που εκτυ­λί­χθηκε όταν περι­πο­λικό σκάφος του Λιμε­νι­κού Σώματος, σε προ­γραμ­μα­τι­σμένη περι­πο­λία, καλούσε με ηχητικά σήματα το πολυ­ε­στε­ρικό να ακι­νη­το­ποι­η­θεί. Σύμφωνα με τα όσα περι­γρά­φο­νται στο κλη­τή­ριο θέσπι­σμα, οι κατη­γο­ρού­με­νοι όχι μόνο δεν συμ­μορ­φώ­θη­καν, αλλά ανέ­πτυ­ξαν μεγάλη ταχύ­τητα και εκτέ­λε­σαν επι­κίν­δυ­νους ελιγ­μούς, με απο­τέ­λε­σμα να προ­κλη­θεί κίν­δυ­νος σύγκρου­σης τόσο με το σκάφος του Λιμε­νι­κού όσο και με παρα­πλέ­ο­ντα σκάφη της περιο­χής. Η κατα­δί­ωξη ολο­κλη­ρώ­θηκε εντός των ελλη­νι­κών χωρικών υδάτων, όπου και επι­τεύ­χθηκε τελικά η ακι­νη­το­ποί­ηση του πλωτού μέσου και η σύλληψη των τριών χει­ρι­στών.

Σημειώ­νε­ται ότι ουδείς εκ των τριών χει­ρι­στών διέθετε δίπλωμα χει­ρι­σμού θαλασ­σίου σκάφους, ενώ το πλωτό μέσο στε­ρού­νταν φώτων ναυ­σι­πλο­ΐας, πυρο­σβε­στι­κών μέσων, σωστι­κών εξαρ­τή­σεων και του προ­βλε­πό­με­νου τηλε­πι­κοι­νω­νια­κού εξο­πλι­σμού. Στο δεύτερο δρο­μο­λό­γιο, μάλιστα, οι επι­βαί­νο­ντες χαρα­κτη­ρί­ζο­νται ως υπε­ρά­ριθ­μοι σε σχέση με τη χωρη­τι­κό­τητα του σκάφους, στοι­χείο που, σύμφωνα με την κατη­γο­ρία, αύξανε δρα­μα­τικά τον κίνδυνο τρα­γι­κού συμ­βά­ντος.

Στο ακρο­α­τή­ριο, ο δεύ­τε­ρος και ο τρίτος κατη­γο­ρού­με­νος, ηλικίας πολιτών Τουρ­κίας, επέ­λε­ξαν τον δρόμο της ποι­νι­κής δια­πραγ­μά­τευ­σης, διά της συνη­γό­ρου τους, κ. Μαρίας Κρι­κο­πού­λου. Με το συντα­χθέν πρα­κτικό, το Τρι­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου επέβαλε στον καθένα από τους δύο ποινή κάθειρ­ξης 11 ετών και 5 μηνών, ανα­γνω­ρί­ζο­ντας τις προ­βλε­πό­με­νες προ­ϋ­πο­θέ­σεις της σχε­τι­κής δια­δι­κα­σίας και δια­μορ­φώ­νο­ντας ανάλογα το ύψος της ποινής σε σχέση με τις βαρύ­τα­τες πράξεις που τους είχαν απο­δο­θεί.

Δια­κριτή μετα­χεί­ριση

για τον πρώτο

κατη­γο­ρού­μενο

Δια­φο­ρε­τική πορεία ακο­λού­θησε η υπόθεση του πρώτου κατη­γο­ρου­μέ­νου, η υπε­ρά­σπιση του οποίου ανέλαβε ο κ. Βασίλης Μπέης. Το Δικα­στή­ριο, αφού στάθ­μισε τη συμ­με­τοχή του στις απο­δι­δό­με­νες πράξεις, του ανα­γνώ­ρισε την ιδιό­τητα του απλού συνερ­γού, δια­φο­ρο­ποιώ­ντας τον ρόλο του από εκείνον των άλλων δύο που αντι­με­τω­πί­στη­καν ως αυτουρ­γοί. Στη συνέ­χεια, του επέβαλε συνο­λική ποινή φυλά­κι­σης 80 ετών, με εκτιτέα τα 10 έτη, σύμφωνα με τα όρια που θέτει η ελλη­νική ποινική νομο­θε­σία ως προς την έκτιση της συνο­λι­κής ποινής, ενώ παράλ­ληλα του επι­βλή­θηκε και χρη­μα­τική ποινή.