Ουσιαστικές παρεμβάσεις του ΒΑΚΟΥΦ Ρόδου αναβαθμίζουν τη θρησκευτική καθημερινότητα των μουσουλμάνων του νησιού

Με­θο­δι­κές και στο­χευ­μέ­νες πα­ρεμ­βά­σεις που ανα­βαθ­μί­ζουν αι­σθη­τά την κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα των μου­σουλ­μά­νων πι­στών στη Ρόδο υλο­ποιεί το τε­λευ­ταίο διά­στη­μα ο Ορ­γα­νι­σμός ΒΑ­ΚΟΥΦ Ρόδου, αντα­πο­κρι­νό­με­νος σε αι­τή­μα­τα της το­πι­κής κοι­νό­τη­τας και επεν­δύ­ο­ντας στη βελ­τί­ω­ση των συν­θη­κών άσκη­σης των θρη­σκευ­τι­κών υπο­χρε­ώ­σε­ων. Κε­ντρι­κό στοι­χείο των πα­ρεμ­βά­σε­ων απο­τε­λεί η ανα­βάθ­μι­ση των χώρων λα­τρεί­ας.

Στο τέ­με­νος Σουλ­τάν Μου­στα­φά πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν ερ­γα­σί­ες ανα­καί­νι­σης, καθώς και αντι­κα­τά­στα­ση του νυ­φι­κού τρα­πε­ζί­ου, συμ­βάλ­λο­ντας στην κα­λύ­τε­ρη εξυ­πη­ρέ­τη­ση θρη­σκευ­τι­κών και κοι­νω­νι­κών τε­λε­τών. Πα­ράλ­λη­λα, στο τέ­με­νος Ιμπρα­ήμ Πασά, η αντι­κα­τά­στα­ση των φθαρ­μέ­νων χα­λιών με νέα, σύγ­χρο­νη μο­κέ­τα βελ­τί­ω­σε ση­μα­ντι­κά τις συν­θή­κες κα­θα­ριό­τη­τας και άνε­σης για τους πι­στούς κατά την προ­σευ­χή. Ιδιαί­τε­ρη έμ­φα­ση δό­θη­κε και στην ασφά­λεια, ει­δι­κά κατά τη διάρ­κεια του μήνα του Ρα­μα­ζα­νιού, όπου πα­ρα­τη­ρεί­ται αυ­ξη­μέ­νη προ­σέ­λευ­ση πι­στών. Σε συ­νερ­γα­σία με ιδιω­τι­κή εται­ρεία φύ­λα­ξης, ελή­φθη­σαν μέτρα για την προ­στα­σία τόσο των ενη­λί­κων όσο και των παι­διών, δια­σφα­λί­ζο­ντας ένα ήρεμο και ασφα­λές πε­ρι­βάλ­λον λα­τρεί­ας.

«Οι πρω­το­βου­λί­ες αυτές δεν απο­τε­λούν με­μο­νω­μέ­νες ενέρ­γειες, αλλά εντάσ­σο­νται σε ένα ευ­ρύ­τε­ρο πλαί­σιο συ­νερ­γα­σί­ας και δια­λό­γου με­τα­ξύ του ΒΑ­ΚΟΥΦ και της μου­σουλ­μα­νι­κής κοι­νό­τη­τας της Ρόδου, με στόχο την ου­σια­στι­κή κά­λυ­ψη των ανα­γκών της. Όπως επι­ση­μαί­νε­ται από την πλευ­ρά της κοι­νό­τη­τας, η αντα­πό­κρι­ση στα αι­τή­μα­τα και η υλο­ποί­η­ση πα­ρεμ­βά­σε­ων κα­τό­πιν συ­νεν­νό­η­σης απο­τε­λούν θε­τι­κό πα­ρά­δειγ­μα συ­νερ­γα­σί­ας» ανα­φέ­ρει σε σχε­τι­κό ευ­χα­ρι­στή­ριο η Προ­έ­δρος του Πο­λι­τι­τστι­κού Συλ­λό­γου Μου­σουλ­μά­νων Ρόδου Μπεϊ­τζέ Σελ­λαβ­τζή.

Την ίδια στιγ­μή, προσ­δο­κί­ες δη­μιουρ­γού­νται και για την επό­με­νη φάση πα­ρεμ­βά­σε­ων, με επί­κε­ντρο το τέ­με­νος Μου­ράτ Ρέις, το οποίο επί χρό­νια εξυ­πη­ρε­τού­σε τις ανά­γκες των πι­στών εκτός της Με­σαιω­νι­κής Πόλης. Η επα­να­λει­τουρ­γία και αξιο­ποί­η­σή του θε­ω­ρεί­ται ση­μα­ντι­κή για την πε­ραι­τέ­ρω ενί­σχυ­ση των θρη­σκευ­τι­κών υπο­δο­μών στο νησί.

Οι εξε­λί­ξεις αυτές κα­τα­δει­κνύ­ουν μια στα­θε­ρή προ­σπά­θεια βελ­τί­ω­σης της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας των πι­στών, μέσα από πρα­κτι­κές πα­ρεμ­βά­σεις που ενι­σχύ­ουν τόσο τη λει­τουρ­γι­κό­τη­τα όσο και την ασφά­λεια των χώρων λα­τρεί­ας. Από το 1522 έως τις μέρες μας οι κοι­νό­τη­τες των Χρι­στια­νών και των Μου­σουλ­μά­νων συ­νυ­πάρ­χουν στο νησί της Ρόδου. Ο κα­νό­νας είναι η ει­ρη­νι­κή συ­νύ­παρ­ξη και η ανοχή και από τις δύο πλευ­ρές. Ωστό­σο, εξω­τε­ρι­κοί πα­ρά­γο­ντες κά­ποιες φορές επέ­βαλ­λαν, με πρό­θε­ση ή μη, την έντα­ση με­τα­ξύ των δύο κοι­νο­τή­των. Για πα­ρά­δειγ­μα, η Ελ­λά­δα άσκη­σε πο­λι­τι­κή αντι­ποί­νων εις βάρος της κοι­νό­τη­τας των Πο­μά­κων τη δε­κα­ε­τία του 1950, λόγω των διώ­ξε­ων που υπέ­στη­σαν οι Έλ­λη­νες της Πόλης. Βα­σι­κό δη­μο­γρα­φι­κό και εθνο­γρα­φι­κό χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό της πε­ριό­δου από τα τέλη του 17ου ως και τον 19ο αιώνα στα νησιά της Ρόδου και της Κω απο­τε­λεί η συ­νύ­παρ­ξη Ελ­λή­νων, Μου­σουλ­μά­νων και Εβραί­ων. Ο χα­ρα­κτή­ρας της συ­νύ­παρ­ξης αυτής συχνά κα­θο­ρί­στη­κε και από πρα­κτι­κές και πο­λι­τι­κές που ακο­λου­θή­θη­καν από την εκά­στο­τε κυ­ρί­αρ­χη πο­λι­τι­κά κοι­νό­τη­τα.