Ν. Κασσέρης: Ένα ευχαριστώ και μια δέσμευση για το Ροδίνι

Από τον κ. Νίκο Κα­σέ­ρη ανα­κοι­νώ­θη­καν τα ακό­λου­θα:

Η συμ­με­το­χή μου στη Photovision δεν απο­τέ­λε­σε απλώς μια πα­ρου­σί­α­ση φω­το­γρα­φι­κού έργου, αλλά την πρώτη ου­σια­στι­κή στιγ­μή κατά την οποία το Ρο­δί­νι ακού­στη­κε σε

πα­νελ­λή­νιο επί­πε­δο, μέσα από ένα πε­ρι­βάλ­λον υψη­λής αι­σθη­τι­κής και καλ­λι­τε­χνι­κού δια­λό­γου.

Η θερμή αντα­πό­κρι­ση του κό­σμου, των φω­το­γρά­φων και των επι­σκε­πτών υπήρ­ξε συ­γκι­νη­τι­κή. Η επι­λο­γή να πα­ρου­σια­στούν οι φω­τει­νές, ου­σια­στι­κές και λι­γό­τε­ρο

προ­βε­βλη­μέ­νες όψεις του Ρο­δι­νιού ανέ­δει­ξε μια άλλη διά­στα­ση του χώρου, προ­κα­λώ­ντας ταυ­τό­χρο­να θαυ­μα­σμό αλλά και έναν έντο­νο προ­βλη­μα­τι­σμό.

Κα­τέ­στη έτσι ακόμη πιο εμ­φα­νές πόσο επι­τα­κτι­κή είναι η ανά­γκη για το άμεσο

ξα­να­ζω­ντά­νε­μα αυτού του ιστο­ρι­κού τόπου, ενός από τα πλέον ιστο­ρι­κά πάρκα της Ευ­ρώ­πης, το οποίο πα­ρα­μέ­νει σε κα­τά­στα­ση εγκα­τά­λει­ψης, παρά το υψηλό επί­πε­δο ανά­πτυ­ξης και προ­βο­λής της Ρόδου διε­θνώς.

Θα ήθελα να εκ­φρά­σω τις θερ­μές μου ευ­χα­ρι­στί­ες προς το πε­ριο­δι­κό «Φω­το­γρά­φος» και τη Photovision για την τι­μη­τι­κή τους στάση και την εμπι­στο­σύ­νη που έδει­ξαν στο έργο μου, και ιδιαί­τε­ρα στον διευ­θυ­ντή του, Τάκη Τζίμα, για τη διαρ­κή και ου­σια­στι­κή στή­ρι­ξή του, καθώς και για τη συ­νε­χή πα­ρου­σία του στα πο­λι­τι­στι­κά δρώ­με­να της Ρόδου.

Θερ­μές ευ­χα­ρι­στί­ες απευ­θύ­νω επί­σης σε όλους όσοι στή­ρι­ξαν έμπρα­κτα αυτή την

πα­ρου­σία μέσα από την από­κτη­ση έργων μου από το Ρο­δί­νι, δί­νο­ντάς μου τη δυ­να­τό­τη­τα να αντα­πο­κρι­θώ στις απαι­τή­σεις της συμ­με­το­χής αυτής.

Ιδιαί­τε­ρη μνεία αξί­ζει στον όμιλο των ξε­νο­δο­χεί­ων Atrium Hotels & Resorts, καθώς και στον όμιλο Lindos Hotels, και ιδιαί­τε­ρα στη Μαίρη Μα­τζόν και τον Δη­μή­τρη Κα­λιου­δά­κη, για την ου­σια­στι­κή και αν­θρώ­πι­νη στή­ρι­ξή τους.

Θερ­μές ευ­χα­ρι­στί­ες οφεί­λω επί­σης στον Χρή­στο Φω­τού­δη για την κα­θο­ρι­στι­κή τε­χνι­κή

υπο­στή­ρι­ξη και τη συμ­βο­λή του στην πα­ρου­σί­α­ση του οπτι­κο­α­κου­στι­κού έργου «Ρέον Φως

— Γέ­νε­σις», τόσο με τη διά­θε­ση του απα­ραί­τη­του εξο­πλι­σμού, όσο και με τη συ­νε­χή υπο­στή­ρι­ξη της πα­ρου­σί­α­σής του στην Αθήνα καθ’ όλη τη διάρ­κεια της έκ­θε­σης.

Θερ­μές ευ­χα­ρι­στί­ες στον Γιάν­νη Καρ­πο­δί­νη (University Press) για την άμεση αντα­πό­κρι­ση και την υπο­στή­ρι­ξη στην εκτύ­πω­ση των έργων υπό συν­θή­κες αυ­ξη­μέ­νης πί­ε­σης χρό­νου.

Ιδιαί­τε­ρες ευ­χα­ρι­στί­ες οφεί­λω στον Γιάν­νη Σούλη, φω­το­γρά­φο και φίλο, για την

καλ­λι­τε­χνι­κή επι­μέ­λεια της πα­ρου­σί­α­σης, επι­μέ­λεια η οποία συ­νέ­βα­λε κα­θο­ρι­στι­κά στη συ­νο­λι­κή μορφή και την αι­σθη­τι­κή αρ­τιό­τη­τα του έργου.

Το οπτι­κο­α­κου­στι­κό έργο συ­νο­δεύ­τη­κε από τη μου­σι­κή σύν­θε­ση «Red Thread» του

Σω­κρά­τη Σι­νό­που­λου, καθώς και από το ηχο­το­πίο που δη­μιουρ­γή­θη­κε σε συ­νερ­γα­σία με τον Νίκο Διο­νυ­σό­που­λο στη Ρόδο.

Ιδιαί­τε­ρη τιμή απο­τέ­λε­σε η πα­ρου­σία της Fujifilm Ελλάς και του Προ­έ­δρου της, Παύ­λου Χα­τζηαν­δρέ­ου, στον χώρο της πα­ρου­σί­α­σης της ενό­τη­τας «Ρέον Φως — Ρο­δί­νι» στο πλαί­σιο της Photovision, επι­βε­βαιώ­νο­ντας τη δια­χρο­νι­κή σχέση εμπι­στο­σύ­νης και συ­νερ­γα­σί­ας μας, μέσα από την πα­ρα­χώ­ρη­ση του πλέον σύγ­χρο­νου και υψη­λής αξίας φω­το­γρα­φι­κού εξο­πλι­σμού για όσο διά­στη­μα απαι­τη­θεί για την εξέ­λι­ξη του έργου,

δί­νο­ντάς μου τη δυ­να­τό­τη­τα να συ­νε­χί­σω το έργο «Ρέον Φως — Γέ­νε­σις — Ρο­δί­νι» σε ακόμη υψη­λό­τε­ρο επί­πε­δο.

Πα­ράλ­λη­λα, έχει ήδη κα­τα­τε­θεί ολο­κλη­ρω­μέ­νη πρό­τα­ση προς τον Δήμο Ρόδου, τη ΔΕΡ­ΜΑΕ και το Μου­σείο Νε­ο­ελ­λη­νι­κής Τέ­χνης, με στόχο τη συ­νέ­χι­ση και τη θε­σμι­κή υλο­ποί­η­ση της πρω­το­βου­λί­ας «Ρέον Φως — Ρο­δί­νι 2025–2026, το πάρκο με την ιστο­ρία του που μι­λά­ει στην καρ­διά της Ρόδου», καθώς και την προ­ο­πτι­κή κα­θιέ­ρω­σης ενός «Έτους Ρο­δι­νιού» για την πε­ρί­ο­δο 2026–2027.

Από τη θέση μου ως δη­μιουρ­γός, δη­λώ­νω ότι πα­ρα­χω­ρώ το έργο και τη συμ­βο­λή μου για την εξέ­λι­ξη αυτής της προ­σπά­θειας.

Η υλο­ποί­η­σή της ενα­πό­κει­ται πλέον στην ευ­θύ­νη των αρ­μό­διων φο­ρέ­ων.

Η στή­ρι­ξη όλων απο­τυ­πώ­νει μια έμπρα­κτη εμπι­στο­σύ­νη στη δια­δρο­μή και στο έργο μου, καθώς και μια βα­θύ­τε­ρη σχέση με τον τόπο μας και την κοινή μας επι­θυ­μία για την

ανά­δει­ξη της πο­λι­τι­στι­κής και φυ­σι­κής του ταυ­τό­τη­τας.

Το Ρο­δί­νι δεν είναι απλώς ένας τόπος· είναι ένα ζω­ντα­νό κομ­μά­τι της ιστο­ρί­ας και της ταυ­τό­τη­τάς μας.

Το άμεσο και ου­σια­στι­κό ξα­να­ζω­ντά­νε­μά του απο­τε­λεί πλέον μια κοινή ευ­θύ­νη και μια βαθιά ανά­γκη για τον τόπο μας.