Αίτημα αντικατάστασης της προσωρινής του κράτησης 83χρονου κατηγορούμενου για κακοποίηση της ανήλικης εγγονής του

• Οι δι­κη­γό­ροι κ.κ. Στέ­λιος Αλε­ξαν­δρής και Πο­λυ­ξέ­νη Χα­τζη­γιάν­νη θα θέ­σουν ενώ­πιον του Συμ­βου­λί­ου Εφε­τών Δω­δε­κα­νή­σου το αί­τη­μα για ηπιό­τε­ρα μέτρα, επι­κα­λού­με­νοι ολο­κλή­ρω­ση της ανά­κρι­σης, απου­σία κιν­δύ­νων φυγής και υπο­τρο­πής και σο­βα­ρούς λό­γους υγεί­ας

Σε νέο στά­διο ει­σέρ­χε­ται η πο­λύ­κρο­τη δι­κο­γρα­φία που αφορά ημε­δα­πό κα­τη­γο­ρού­με­νο ηλι­κί­ας 83 ετών, ο οποί­ος έχει ήδη πα­ρα­πεμ­φθεί σε δίκη ενώ­πιον του Μι­κτού Ορ­κω­τού Δι­κα­στη­ρί­ου της Πε­ρι­φέ­ρειας του Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου για σε­ξουα­λι­κή κα­κο­ποί­η­ση της 8χρο­νης εγ­γο­νής του, στη Ρόδο και στη Χάλκη από τον Μάιο του 2020 έως τον Σε­πτέμ­βριο του 2021.

Πα­ράλ­λη­λα με την πα­ρα­πο­μπή, το αρ­μό­διο δι­κα­στι­κό συμ­βού­λιο έχει κρί­νει ανα­γκαία τη δια­τή­ρη­ση της προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης, με ορί­ζο­ντα διάρ­κειας έως τις 6 Απρι­λί­ου 2026, ώστε να δια­σφα­λι­στεί η εμ­φά­νι­ση του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου στο δι­κα­στή­ριο και να απο­τρα­πεί το εν­δε­χό­με­νο τέ­λε­σης νέων ομοει­δών πρά­ξε­ων.

Στο πλαί­σιο αυτό, η υπε­ρά­σπι­ση επα­νέρ­χε­ται με αί­τη­μα αντι­κα­τά­στα­σης της προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης με πε­ριο­ρι­στι­κούς όρους, επι­χει­ρώ­ντας να ανα­δεί­ξει ότι, μετά την ολο­κλή­ρω­ση της κύ­ριας ανά­κρι­σης, τα δε­δο­μέ­να που δι­καιο­λο­γούν το πιο αυ­στη­ρό δι­κο­νο­μι­κό μέτρο έχουν με­τα­βλη­θεί.

Το αί­τη­μα υπο­βάλ­λε­ται και υπο­στη­ρί­ζε­ται από τους δι­κη­γό­ρους κ.κ. Στέ­λιο Αλε­ξαν­δρή και Πο­λυ­ξέ­νη Χα­τζη­γιάν­νη, οι οποί­οι χει­ρί­ζο­νται την υπό­θε­ση για λο­γα­ρια­σμό του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου. Η υπε­ρά­σπι­ση ζητά την αντι­κα­τά­στα­ση της προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης με ηπιό­τε­ρα μέτρα, πε­ρι­γρά­φο­ντας ως εν­δει­κτι­κούς όρους την απα­γό­ρευ­ση εξό­δου από τη χώρα, την υπο­χρέ­ω­ση τα­κτι­κής εμ­φά­νι­σης σε αστυ­νο­μι­κή αρχή και την επι­βο­λή χρη­μα­τι­κής εγ­γύ­η­σης, εφό­σον κρι­θεί ανα­γκαία.

Στον πυ­ρή­να του αι­τή­μα­τος βρί­σκε­ται η θέση ότι η ανά­κρι­ση έχει ολο­κλη­ρω­θεί πλή­ρως και, κατά την υπε­ρά­σπι­ση, δεν υφί­στα­ται πλέον πρα­κτι­κός κίν­δυ­νος επη­ρε­α­σμού μαρ­τύ­ρων ή αλ­λοί­ω­σης απο­δει­κτι­κών στοι­χεί­ων, στοι­χείο που συχνά αξιο­λο­γεί­ται ως κρί­σι­μο σε πρώ­ι­μα στά­δια της δια­δι­κα­σί­ας. Πα­ράλ­λη­λα, προ­βάλ­λε­ται ότι τυχόν συ­νέ­χι­ση της κρά­τη­σης οφεί­λει να θε­με­λιώ­νε­ται πλέον απο­κλει­στι­κά σε εξα­το­μι­κευ­μέ­να δε­δο­μέ­να κιν­δύ­νου φυγής ή κιν­δύ­νου τέ­λε­σης νέων πρά­ξε­ων, τα οποία η υπε­ρά­σπι­ση υπο­στη­ρί­ζει ότι δεν προ­κύ­πτουν.

Η πα­ρα­πο­μπή στο ακρο­α­τή­ριο

Με το πα­ρα­πεμ­πτι­κό βού­λευ­μα, ο ημε­δα­πός 83χρο­νος οδη­γεί­ται σε δίκη για κα­τη­γο­ρί­ες που πε­ρι­λαμ­βά­νουν βια­σμό κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση, κα­τά­χρη­ση ανη­λί­κου που δεν συ­μπλή­ρω­σε τα 12 έτη κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση και γε­νε­τή­σια πράξη με­τα­ξύ συγ­γε­νών από ανιό­ντα κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση. Η υπό­θε­ση ανα­δύ­θη­κε το φθι­νό­πω­ρο του 2021, όταν η ανή­λι­κη πα­ρα­πο­νέ­θη­κε για ενο­χλή­σεις στα γεν­νη­τι­κά όρ­γα­να. Στη συ­νέ­χεια κα­τα­γρά­φη­καν ευ­ρή­μα­τα ερε­θι­σμού και πόνος, ενώ οι ει­δι­κές συ­νε­ντεύ­ξεις προσ­διό­ρι­σαν πε­ρι­στα­τι­κά που το­πο­θε­τή­θη­καν χρο­νι­κά στο κα­λο­καί­ρι του 2020 και εκ νέου στο κα­λο­καί­ρι του 2021.

Στη δι­κο­γρα­φία πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται, ια­τρι­κές και ψυ­χο­λο­γι­κές αξιο­λο­γή­σεις, με δια­φο­ρε­τι­κές προ­σεγ­γί­σεις ως προς την ερ­μη­νεία των ευ­ρη­μά­των. Από τη μία πλευ­ρά, κα­τα­γρά­φο­νται συ­μπε­ρι­φο­ρές και γνώ­σεις που χα­ρα­κτη­ρί­στη­καν δυ­σα­νά­λο­γες της ηλι­κί­ας, στοι­χείο που σε ορι­σμέ­νες πε­ρι­πτώ­σεις συ­σχε­τί­ζο­νται με έκ­θε­ση σε σε­ξουα­λι­κο­ποι­η­μέ­να ερε­θί­σμα­τα. Από την άλλη, επι­ση­μάν­θη­καν πε­ριο­ρι­σμοί εγκυ­ρό­τη­τας, ανά­γκη πολ­λα­πλών συ­νε­δριών και προ­σο­χή στη χρο­νι­κή ακρι­βο­λο­γία, ει­δι­κά όταν συ­νυ­πάρ­χουν υπερ­κι­νη­τι­κό­τη­τα και δυ­σκο­λί­ες λόγου, πα­ρά­γο­ντες που, κατά τους ει­δι­κούς, απαι­τούν συ­νο­λι­κή συ­νε­κτί­μη­ση.

Επι­πλέ­ον, έχουν ανα­φερ­θεί δύο αντίρ­ρο­πες μαρ­τυ­ρι­κές κα­τα­θέ­σεις που, σε επί­πε­δο δη­μό­σιας συ­ζή­τη­σης, απο­κτούν ιδιαί­τε­ρη βα­ρύ­τη­τα: μία από ημε­δα­πή θεία ηλι­κί­ας 50 ετών, η οποία φέ­ρε­ται να πα­ρε­νέ­βη σω­μα­τι­κά με σκοπό να δια­πι­στώ­σει δια­κο­ρευ­τι­κή βλάβη, και μία από ομο­γε­νή ηλι­κί­ας 52 ετών, κά­τοι­κο ΗΠΑ, η οποία κα­τέ­θε­σε ότι υπήρ­ξε θύμα του ίδιου άνδρα σε πολύ πα­λαιό­τε­ρο χρόνο. Η υπε­ρά­σπι­ση αξιο­ποιεί την πρώτη μαρ­τυ­ρία ως εναλ­λα­κτι­κή αιτία ορι­σμέ­νων ευ­ρη­μά­των, ενώ η δεύ­τε­ρη, ακόμη και αν δεν συ­νο­δεύ­ε­ται από πλήρη δι­κα­νι­κή επα­λή­θευ­ση στο παρόν στά­διο, ανα­φέ­ρε­ται ότι βα­ραί­νει στην απο­τί­μη­ση του προ­φίλ του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου.

Η ένορ­κη βε­βαί­ω­ση της κόρης και η ανα­τρο­πή της αρ­χι­κής ει­κό­νας

Ιδιαί­τε­ρη μνεία γί­νε­ται σε ένορ­κη βε­βαί­ω­ση που φέ­ρε­ται να κα­τα­τέ­θη­κε στις 15 Οκτω­βρί­ου 2025 από την ημε­δα­πή κόρη του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου, ηλι­κί­ας 37 ετών. Σύμ­φω­να με όσα έχουν γίνει γνω­στά, η μάρ­τυ­ρας ανα­κά­λε­σε αρ­χι­κές ανα­φο­ρές, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι τα γε­γο­νό­τα πα­ρερ­μη­νεύ­θη­καν και ότι υπήρ­ξε εκ­βια­σμός από τρίτο πρό­σω­πο που με­θό­δευ­σε την υπό­θε­ση.

Στην ίδια κα­τεύ­θυν­ση, φέ­ρε­ται να πε­ρι­γρά­φε­ται ότι ο κα­τη­γο­ρού­με­νος δεν έμενε ποτέ μόνος με τα παι­διά, ενώ προ­βάλ­λε­ται και η ει­κό­να κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας όπου ο 83χρο­νος φρό­ντι­ζε διαρ­κώς τη σύ­ζυ­γό του, η οποία πά­σχει από άνοια, στοι­χείο που, κατά τη μάρ­τυ­ρα, πε­ριό­ρι­ζε τις δυ­να­τό­τη­τες να δη­μιουρ­γη­θούν συν­θή­κες τέ­λε­σης των πρά­ξε­ων που απο­δί­δο­νται. Πα­ράλ­λη­λα, ανα­φέ­ρε­ται ισχυ­ρι­σμός ότι τρίτο πρό­σω­πο, χωρίς ια­τρι­κή ιδιό­τη­τα, εξέ­τα­σε το παιδί, φω­το­γρά­φι­σε τα γεν­νη­τι­κά του όρ­γα­να και ισχυ­ρί­στη­κε ότι έλαβε επι­βε­βαί­ω­ση από αστυ­νο­μι­κό, ενώ στη συ­νέ­χεια φέ­ρε­ται να ανα­γνω­ρί­στη­κε από την ίδια την εν λόγω γυ­ναί­κα στις αρχές ότι στό­χευε σε οι­κο­νο­μι­κό εκ­βια­σμό εις βάρος του 83χρο­νου.

Για την υπε­ρά­σπι­ση, η ένορ­κη βε­βαί­ω­ση απο­τε­λεί νε­ό­τε­ρο στοι­χείο που οφεί­λει να συ­νε­κτι­μη­θεί τόσο στην αξιο­λό­γη­ση της βα­σι­μό­τη­τας των εν­δεί­ξε­ων, όσο και στη διαρ­κή στάθ­μι­ση της ανα­γκαιό­τη­τας της προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης, ιδίως όταν η δια­δι­κα­σία έχει με­τα­κι­νη­θεί από τη φάση της συλ­λο­γής απο­δεί­ξε­ων προς τη φάση της δη­μό­σιας εκ­δί­κα­σης. Η υπε­ρά­σπι­ση δίνει έμ­φα­ση στην αρχή ότι η προ­σω­ρι­νή κρά­τη­ση απο­τε­λεί το έσχα­το μέτρο και ότι, όταν οι σκο­ποί της δια­δι­κα­σί­ας μπο­ρούν να δια­σφα­λι­στούν με ηπιό­τε­ρους όρους, πρέ­πει να προ­κρί­νε­ται η λι­γό­τε­ρο επα­χθής επι­λο­γή. Σε αυτή τη λο­γι­κή, προ­βάλ­λε­ται πως, μετά την ολο­κλή­ρω­ση της ανά­κρι­σης, οι πε­ριο­ρι­στι­κοί όροι επαρ­κούν για να δια­σφα­λι­στεί η πα­ρου­σία του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου και να απο­κλει­στεί πρα­κτι­κά το εν­δε­χό­με­νο ανε­πι­θύ­μη­των ενερ­γειών.

Η υπε­ρά­σπι­ση συν­δέ­ει το αί­τη­μα και με την πραγ­μα­τι­κή δυ­να­τό­τη­τα εφαρ­μο­γής των όρων, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι ο κα­τη­γο­ρού­με­νος έχει μό­νι­μη δια­μο­νή, πε­ριο­ρι­σμέ­νες με­τα­κι­νή­σεις λόγω ηλι­κί­ας και προ­βλη­μά­των υγεί­ας, καθώς και ισχυ­ρούς οι­κο­γε­νεια­κούς δε­σμούς. Στο ίδιο κεί­με­νο ανα­δει­κνύ­ο­νται ως προ­τει­νό­με­να μέτρα η απα­γό­ρευ­ση εξό­δου από τη χώρα, η υπο­χρέ­ω­ση τα­κτι­κής εμ­φά­νι­σης σε αστυ­νο­μι­κή αρχή και η χρη­μα­τι­κή εγ­γύ­η­ση.

Η υγεία του 83χρο­νου και οι αν­θρω­πι­στι­κοί ισχυ­ρι­σμοί

Κε­ντρι­κό σκέ­λος της επι­χει­ρη­μα­το­λο­γί­ας αφορά στην κα­τά­στα­ση υγεί­ας του 83χρο­νου. Πε­ρι­γρά­φο­νται σο­βα­ρά προ­βλή­μα­τα, όπως καρ­κί­νος του προ­στά­τη, καρ­διο­λο­γι­κές επι­βα­ρύν­σεις με κολ­πι­κή αρ­ρυθ­μία ή μαρ­μα­ρυ­γή και σακ­χα­ρώ­δης δια­βή­της. Πα­ράλ­λη­λα προ­βάλ­λε­ται ότι οι συν­θή­κες εγκλει­σμού επι­δει­νώ­νουν την ευ­πά­θεια, με την υπε­ρά­σπι­ση να υπο­στη­ρί­ζει ότι η συ­νέ­χι­ση της κρά­τη­σης μπο­ρεί να δη­μιουρ­γεί πραγ­μα­τι­κό κίν­δυ­νο σο­βα­ρής βλά­βης της υγεί­ας του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου πριν από την εκ­δί­κα­ση της υπό­θε­σης.

Στο ίδιο πλαί­σιο εντάσ­σε­ται και ο ισχυ­ρι­σμός για την οι­κο­γε­νεια­κή κα­τά­στα­ση, καθώς ανα­φέ­ρε­ται ότι ο κα­τη­γο­ρού­με­νος είναι ο βα­σι­κός φρο­ντι­στής της συ­ζύ­γου του, η οποία πά­σχει από άνοια, με την κρά­τη­ση να πα­ρου­σιά­ζε­ται ως πα­ρά­γο­ντας που αφή­νει χωρίς επαρ­κή φρο­ντί­δα ένα εξαρ­τώ­με­νο πρό­σω­πο. Η υπε­ρά­σπι­ση επι­χει­ρεί να με­τα­τρέ­ψει αυτό το στοι­χείο σε πρό­σθε­τη πα­ρά­με­τρο ανα­λο­γι­κό­τη­τας, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι η αντι­κα­τά­στα­ση της κρά­τη­σης με πε­ριο­ρι­στι­κούς όρους θα μπο­ρού­σε να ισορ­ρο­πή­σει τις ανά­γκες της δι­καιο­σύ­νης με τις πρα­κτι­κές και αν­θρω­πι­στι­κές συ­νέ­πειες.

Η κύρια δίκη έχει ορι­στεί να διε­ξα­χθεί τον Οκτώ­βριο 2026, στοι­χείο που η υπε­ρά­σπι­ση αξιο­ποιεί για να υπο­στη­ρί­ξει ότι μια πα­ρα­τε­τα­μέ­νη πα­ρα­μο­νή σε κα­θε­στώς προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης, μέχρι την εκ­δί­κα­ση, δη­μιουρ­γεί πρό­σθε­το βάρος για την υγεία του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου και εντεί­νει τη συ­ζή­τη­ση περί ανα­λο­γι­κό­τη­τας.