Αναβολή για 11 Νοεμβρίου 2026 στην υπόθεση θανατηφόρου εργατικού ατύχηματος με χλοοκοπτικό σε ξενοδοχείο

• Η εκδί­καση που είχε οριστεί για 26 Φεβρουα­ρίου 2026 δεν προ­χώ­ρησε και μετα­τέ­θηκε, ενώ στο κατη­γο­ρη­τή­ριο περι­γρά­φε­ται ανα­τροπή μηχα­νή­μα­τος σε πρανές μεγάλης κλίσης και απο­δί­δο­νται παρα­λεί­ψεις σε επιλογή εξο­πλι­σμού και εκπαί­δευση εργα­ζο­μέ­νου

Η υπόθεση που αφορά θανα­τη­φόρο εργα­τικό ατύχημα κατά τη χρήση χλο­ο­κο­πτι­κού εξο­πλι­σμού που επρό­κειτο να δικα­στεί στο Τρι­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου ανα­βλή­θηκε χθες και ορί­στηκε νέα δικά­σι­μος για την 11η Νοεμ­βρίου 2026.

Πρό­κει­ται για δικο­γρα­φία που σχε­τί­ζε­ται με περι­στα­τικό σε ξενο­δο­χειακή μονάδα στη Ρόδο, κατά το οποίο ο Ευθύ­μιος Λορέ­τζος του Αθα­να­σίου έχασε τη ζωή του την ώρα εργα­σιών κοπής χόρτου σε πρανές μεγάλης κλίσης.

Σύμφωνα με τα στοι­χεία που περι­λαμ­βά­νο­νται στο κατη­γο­ρη­τή­ριο, το περι­στα­τικό τοπο­θε­τεί­ται στις 20 Αυγού­στου 2025 στη Ρόδο. Ο Ευθύ­μιος Λορέ­τζος, στο πλαίσιο των καθη­κό­ντων του, εκτε­λούσε εργα­σίες κοπής χόρτου με χορ­το­κο­πτικό μηχά­νημα σε πρανές εκτός του κυρίως χώρου της εγκα­τά­στα­σης. Το πρανές περι­γρά­φε­ται ως μεγάλης κλίσης, άνω του 30%, στοι­χείο που συν­δέ­ε­ται άμεσα με την επι­κιν­δυ­νό­τητα της εργα­σίας. Στις 14.27, κατά την προ­σπά­θεια κοπής χόρτου στο συγκε­κρι­μένο πρανές, το μηχά­νημα ανε­τράπη και ο εργα­ζό­με­νος κατα­πλα­κώ­θηκε.

Κεντρικό σημείο του κατη­γο­ρη­τη­ρίου είναι ο τύπος του εξο­πλι­σμού και οι περιο­ρι­σμοί χρήσης του. Ανα­φέ­ρε­ται χορ­το­κο­πτικό μηχά­νημα το οποίο βάσει οδηγιών του κατα­σκευα­στή θεω­ρεί­ται ακα­τάλ­ληλο για χρήση σε πρανή με κλίση πάνω από 10%. Η διαφορά ανάμεσα στην κλίση που ανα­φέ­ρε­ται ως επι­τρε­πτή και στην κλίση του χώρου εργα­σίας που περι­γρά­φε­ται ως άνω του 30% απο­τε­λεί βασικό άξονα της αιτί­α­σης για μη ασφαλή οργά­νωση της εργα­σίας.

Το κατη­γο­ρη­τή­ριο συνδέει επίσης τον κίνδυνο με τις δια­στά­σεις και τον όγκο του μηχα­νή­μα­τος. Κατα­γρά­φε­ται ότι οι μεγάλες δια­στά­σεις συνε­πά­γο­νταν ανε­παρκή χώρο για ασφαλή κίνηση στο πρανές, παρά­γο­ντας που, κατά την απο­τύ­πωση της υπό­θε­σης, ενίσχυε την πιθα­νό­τητα απώ­λειας ελέγχου και ανα­τρο­πής.

Πέρα από την επιλογή του μηχα­νή­μα­τος, το κατη­γο­ρη­τή­ριο απο­δί­δει κρίσιμη σημασία στο αν ο εργα­ζό­με­νος είχε εκπαι­δευ­τεί κατάλ­ληλα για τον ασφαλή χει­ρι­σμό σε πρανές. Στο πλαίσιο αυτό περι­γρά­φε­ται ότι, την ώρα της εργα­σίας, η κίνηση στο πρανές ήταν κατά μήκος και όχι πάνω και κάτω, όπως ανα­φέ­ρε­ται ότι προ­έ­βλε­παν οι οδηγίες χρήσης. Το στοι­χείο αυτό εντάσ­σε­ται στην αιτίαση ότι δεν υπήρξε επαρκής εκπαί­δευση και καθο­δή­γηση ως προς τον ασφαλή τρόπο χει­ρι­σμού, ειδικά σε συν­θή­κες αυξη­μέ­νου κιν­δύ­νου λόγω κλίσης.

Το κατη­γο­ρη­τή­ριο απο­δί­δει ανθρω­πο­κτο­νία από αμέλεια δια παρα­λεί­ψεως από υπόχρεο σε επιτελή της ξενο­δο­χεια­κής μονάδας.

Στον πυρήνα των παρα­λεί­ψεων κατα­γρά­φο­νται δύο βασικά πεδία. Το πρώτο αφορά στη μη λήψη ανα­γκαίων μέτρων ώστε ο εξο­πλι­σμός εργα­σίας που τέθηκε στη διάθεση του εργα­ζο­μέ­νου να είναι κατάλ­λη­λος και προ­σαρ­μο­σμέ­νος στη συγκε­κρι­μένη εργασία με όρους ασφά­λειας, με αναφορά στο πδ 395/1994. Το δεύτερο αφορά στην έλλειψη ορθής εκπαί­δευ­σης του εργα­ζο­μέ­νου για τη χρήση του συγκε­κρι­μέ­νου εξο­πλι­σμού και για τους κιν­δύ­νους που συνε­πά­γε­ται, επίσης με αναφορά στο πδ 395/1994.