Ξαναδικάζεται σήμερα η υπόθεση του ατυχήματος στον Μάκκαρη μετά την Εισαγγελική έφεση στην αθωωτική απόφαση

• Ο επι­τε­λής των τε­χνι­κών υπη­ρε­σιών της Πε­ρι­φέ­ρειας είχε αθω­ω­θεί από το Μο­νο­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου για σω­μα­τι­κή βλάβη από αμέ­λεια υπό­χρε­ου δια πα­ρα­λεί­ψε­ως και η δίκη

επα­νέρ­χε­ται στο προ­σκή­νιο με νέο κύκλο αξιο­λό­γη­σης των ευ­θυ­νών για τη σή­μαν­ση της πα­ρά­καμ­ψης

Η υπό­θε­ση του ατυ­χή­μα­τος στην πα­ρά­καμ­ψη της γέ­φυ­ρας Μάκ­κα­ρη στη Ρόδο επι­στρέ­φει σή­με­ρα στις δι­κα­στι­κές αί­θου­σες, μετά την άσκη­ση Ει­σαγ­γε­λι­κής έφε­σης κατά της αθω­ω­τι­κής από­φα­σης που είχε εκ­δο­θεί από το Μο­νο­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου.

Σή­με­ρα, η δι­κα­στι­κή επα­νεκ­κί­νη­ση απο­τε­λεί μια δεύ­τε­ρη δο­κι­μα­σία για την προη­γού­με­νη κρίση, καθώς η Ει­σαγ­γε­λι­κή έφεση ση­μα­το­δο­τεί ότι η αθω­ω­τι­κή από­φα­ση θε­ω­ρή­θη­κε πως πρέ­πει να ελεγ­χθεί εκ νέου σε επί­πε­δο αξιο­λό­γη­σης πραγ­μα­τι­κών πε­ρι­στα­τι­κών, συλ­λο­γι­σμών και συ­μπε­ρα­σμά­των γύρω από την ευ­θύ­νη του κα­τη­γο­ρού­με­νου σε ένα πλαί­σιο αυ­ξη­μέ­νων υπο­χρε­ώ­σε­ων οδι­κής ασφά­λειας.

Το ιστο­ρι­κό της υπό­θε­σης και το ση­μείο μηδέν του ατυ­χή­μα­τος

Η υπό­θε­ση αφορά πε­ρι­στα­τι­κό που συ­νέ­βη στη Ρόδο στις 14 Νο­εμ­βρί­ου 2019, σε χρο­νι­κή συ­γκυ­ρία κατά την οποία είχε τεθεί σε εφαρ­μο­γή υπο­χρε­ω­τι­κή πα­ρά­καμ­ψη λόγω προ­βλη­μά­των στη γέ­φυ­ρα Μάκ­κα­ρη. Είχε προη­γη­θεί στις 13 Νο­εμ­βρί­ου 2019 από­φα­ση απα­γό­ρευ­σης κυ­κλο­φο­ρί­ας πα­ντός οχή­μα­τος στο τμήμα της εθνι­κής οδού Ρόδου Λίν­δου στη γέ­φυ­ρα Μάκ­κα­ρη, καθώς είχαν δια­πι­στω­θεί ευ­ρή­μα­τα ακα­ταλ­λη­λό­τη­τας και επι­κιν­δυ­νό­τη­τας για την ασφα­λή διέ­λευ­ση οχη­μά­των και πεζών.

Η κυ­κλο­φο­ρία, όπως είχε απο­φα­σι­στεί, έπρε­πε να διε­ξά­γε­ται μέσω υπο­χρε­ω­τι­κής πα­ρά­καμ­ψης. Και ακρι­βώς αυτό το ση­μείο είναι ο πυ­ρή­νας της υπό­θε­σης: οι συν­θή­κες με τις οποί­ες ορ­γα­νώ­θη­κε, ση­μα­το­δο­τή­θη­κε και υπο­δεί­χθη­κε η πα­ρά­καμ­ψη στους οδη­γούς, ει­δι­κά σε ώρες μειω­μέ­νης ορα­τό­τη­τας και σε οδικά τμή­μα­τα χωρίς φω­τι­σμό.

Σύμ­φω­να με τα στοι­χεία της δι­κο­γρα­φί­ας όπως είχαν πα­ρου­σια­στεί, ο οδη­γός κι­νή­θη­κε στο ση­μείο στις 04.45 τα ξη­με­ρώ­μα­τα της 14ης Νο­εμ­βρί­ου 2019. Στη συμ­βο­λή της επαρ­χια­κής οδού Χα­ρά­κι Μα­λώ­να με την πα­λαιά Εθνι­κή οδό Ρόδου Λίν­δου, από Αγία Αι­κα­τε­ρί­νη προς Μα­λώ­να, φέ­ρε­ται ότι υπήρ­χε ελ­λι­πής ή ακα­τάλ­λη­λη σή­μαν­ση, σε συν­δυα­σμό με την απου­σία φω­τι­σμού κατά τις νυ­χτε­ρι­νές ώρες. Το απο­τέ­λε­σμα, σύμ­φω­να με την πε­ρι­γρα­φή, ήταν ο οδη­γός να ακο­λου­θή­σει κα­τεύ­θυν­ση που υπο­δεί­κνυαν δύο κί­τρι­νες πι­να­κί­δες με τις εν­δεί­ξεις «Πα­ρά­καμ­ψη» και «Ρόδος» προς τα δεξιά, να στρί­ψει δεξιά και να κα­τα­λή­ξει με το όχημά του σε κενό ύψους 2.5 μέ­τρων. Από την πτώση υπέ­στη κά­ταγ­μα αυ­χε­νι­κού σπον­δύ­λου.

Η κα­τη­γο­ρία και το βάρος της ιδιό­τη­τας του υπό­χρε­ου

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος είναι επι­τε­λι­κό στέ­λε­χος των τε­χνι­κών υπη­ρε­σιών της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, με ιδιό­τη­τα προϊ­στα­μέ­νου του Τμή­μα­τος Με­λε­τών της Διεύ­θυν­σης Τε­χνι­κών Έργων Δω­δε­κα­νή­σου. Η κα­τη­γο­ρία που του απο­δό­θη­κε είχε τη μορφή σω­μα­τι­κής βλά­βης από αμέ­λεια υπό­χρε­ου δια πα­ρα­λεί­ψε­ως, μια δια­τύ­πω­ση που δεί­χνει πως το κα­τη­γο­ρη­τή­ριο δεν στη­ρί­χθη­κε σε ενερ­γη­τι­κή πράξη αλλά στην απο­δι­δό­με­νη πα­ρά­λει­ψη εκ­πλή­ρω­σης ιδιαί­τε­ρης νο­μι­κής υπο­χρέ­ω­σης.

Το κα­τη­γο­ρη­τή­ριο εστί­α­σε στο ό,τι, λόγω της υπη­ρε­σια­κής θέσης και των αρ­μο­διο­τή­των για τη συ­ντή­ρη­ση της επαρ­χια­κής οδού Μα­λώ­νας Χα­ρά­κι, στην οποία πε­ρι­λαμ­βά­νε­ται και η ορι­ζό­ντια και κα­τα­κό­ρυ­φη σή­μαν­ση, φέ­ρε­ται να μην με­ρί­μνη­σε για την το­πο­θέ­τη­ση κα­τάλ­λη­λης σή­μαν­σης και ση­μα­το­δό­τη­σης σε δρόμο υπα­γό­με­νο στην αρ­μο­διό­τη­τα της υπη­ρε­σί­ας. Η κρί­σι­μη πα­ρά­με­τρος, όπως είχε απο­τυ­πω­θεί, ήταν η ανά­γκη προει­δο­ποι­η­τι­κών φω­τει­νών ση­μάν­σε­ων στη συ­γκε­κρι­μέ­νη συμ­βο­λή, καθώς και πι­να­κί­δων που να υπο­δει­κνύ­ουν κα­θα­ρά ότι η επι­τρε­πό­με­νη στρο­φή ήταν αρι­στε­ρά.

Σε υπο­θέ­σεις όπως αυτή, το δι­κα­στή­ριο κα­λεί­ται να εξε­τά­σει αν υπήρ­χε συ­γκε­κρι­μέ­νη υπη­ρε­σια­κή ευ­θύ­νη για τη σή­μαν­ση στο ση­μείο, αν η υπο­χρέ­ω­ση ήταν σαφής και ενερ­γή εκεί­νη τη στιγ­μή, αν υπήρ­χε δυ­να­τό­τη­τα επέμ­βα­σης στο πεδίο, καθώς και αν η τυχόν πα­ρά­λει­ψη συν­δέ­ε­ται αι­τιω­δώς με το απο­τέ­λε­σμα. Με απλά λόγια, το ερώ­τη­μα δεν είναι μόνο αν έλει­πε κάτι από τον δρόμο, αλλά και αν αυτό το κάτι όφει­λε να το έχει το­πο­θε­τή­σει ο συ­γκε­κρι­μέ­νος κα­τη­γο­ρού­με­νος στο συ­γκε­κρι­μέ­νο πλαί­σιο αρ­μο­διό­τη­τας και χρό­νου.

Η αθώ­ω­ση στο πρω­το­βάθ­μιο δι­κα­στή­ριο και η αι­τιο­λο­γία της κρί­σης

Στην προη­γού­με­νη δίκη, το Μο­νο­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου έκρι­νε αθώο τον κα­τη­γο­ρού­με­νο. Η από­φα­ση, όπως είχε γρά­ψει η «δη­μο­κρα­τι­κή», κα­τέ­λη­ξε ότι ενήρ­γη­σε ορθώς στο πλαί­σιο των κα­θη­κό­ντων του και δεν ευ­θύ­νε­ται για το ατύ­χη­μα. Αυτή η δια­τύ­πω­ση πα­ρα­πέ­μπει σε δι­κα­στι­κή αξιο­λό­γη­ση που είτε απο­σύν­δε­σε την ευ­θύ­νη του από τη συ­γκε­κρι­μέ­νη επι­χει­ρη­σια­κή δια­χεί­ρι­ση της πα­ρά­καμ­ψης, είτε έκρι­νε ότι τα βή­μα­τα που έγι­ναν από πλευ­ράς υπη­ρε­σί­ας ήταν επαρ­κή με βάση τις πραγ­μα­τι­κές δυ­να­τό­τη­τες και τα δε­δο­μέ­να εκεί­νων των ημε­ρών.

Στο πλευ­ρό του κα­τη­γο­ρού­με­νου, ως συ­νή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σης, βρί­σκε­ται ο κ. Γιώρ­γος Μαυ­ρομ­μά­της.