Κική Τσακίρη: “Ναι θα έκανα ευθανασία εάν επιτρεπόταν στην Ελλάδα”

Η Κική Τσακίρη πάσχει από Πλάγια Μυο­α­τρο­φική Σκλή­ρυνση και είναι από το 2000 καθη­λω­μένη σε ανα­πη­ρικό καρο­τσάκι -Εχει ζητήσει από τον Πρόεδρο της Δημο­κρα­τίας και το υπουρ­γείο Υγείας να της επι­τρα­πεί να προ­χω­ρή­σει σε ευθα­να­σία

Πριν λίγες ημέρες η είδηση του θανάτου της Μπρί­τανι Μέι­ναρντ συγκλό­νισε την παγκό­σμια κοι­νό­τητα. Η 29χρονη καρ­κι­νο­πα­θής Αμε­ρι­κα­νίδα υλο­ποί­ησε την ειλημ­μένη απόφασή της να βάλει τέλος στη ζωή της με ευθα­να­σία. Η ευθα­να­σία ή υπο­βοη­θού­μενη αυτο­κτο­νία, ένα θέμα-ταμπού, επα­νήλθε στο τραπέζι των συζη­τή­σεων μεταξύ οργα­νι­σμών, γιατρών αλλά και ασθενών, τόσο στην Ελλάδα όσο και στον υπό­λοιπο κόσμο.

Κική Τσακίρη: «Ναι θα έκανα ευθα­να­σία εάν επι­τρε­πό­ταν στην Ελλάδα

Η Κική Τσακίρη είναι μητέρα τριών παιδιών, οικο­νο­μο­λό­γος με σπουδές στην Φραν­κφούρτη, εξει­δι­κευ­μένη στα θέματα του Κοι­νω­νι­κού Ταμείου της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης. Θύμα της Νόσου ALS ή του Κινη­τι­κού Νευρώνα (Πλάγια Μυο­α­τρο­φική Σκλή­ρυνση) είναι από τους ανθρώ­πους που όπως δηλώνει στο protothema.gr εάν η νομο­θε­σία της το επέ­τρεπε θα δεχόταν να κάνει ευθα­να­σία.

«Ναι θα έκανα ευθα­να­σία εάν επι­τρε­πό­ταν στην Ελλάδα. Eχω κάνει δυο αιτή­σεις και στον Πρόεδρο της Δημο­κρα­τίας και στο υπουρ­γείο Υγείας, αλλά δεν έχω πάρει καμία απά­ντηση μέχρι σήμερα». Το μόνο που μπορεί να κου­νή­σει η Κική Τσακίρη είναι τα μάτια της. Η ασθέ­νειά της είναι η ίδια με εκείνη του Στίβεν Χόκινγκ. Ζει στη Ρόδο, όπου γεν­νή­θηκε και μεγά­λωσε και έχει ανάγκη φρο­ντί­δας όλο το 24ωρο. Καθι­σμένη σε ανα­πη­ρικό καρο­τσάκι που είναι συν­δε­δε­μένο με ένα μηχά­νημα προηγ­μέ­νης τεχνο­λο­γίας που παρα­κο­λου­θεί την κίνηση του ματιού και με ένα πλη­κτρο­λό­γιο έχει τη δυνα­τό­τητα να γράφει και να σερ­φά­ρει στο δια­δί­κτυο.

Η καθη­με­ρι­νό­τητά της «μια χαρά χάλια» λέει και εξηγεί πως για πολλούς λόγους θα ήθελε να κάνει ευθα­να­σία. Από το 2000, όταν την χτύπησε η νόσος βρί­σκε­ται σε ανα­πη­ρικό καρο­τσάκι και κάνει καθη­με­ρινά περίπου 30 αναρ­ρο­φή­σεις, δια­δι­κα­σία εξαι­ρε­τικά επώδυνη. Όταν κάποια στιγμή έγραψε ότι θέλει να πεθάνει, η κόρη της Ανα­στα­σία τής είπε:

«Δεν θέλω να μεγα­λώσω ορφανή». Εάν τα οικο­νο­μικά της της το επέ­τρε­παν θα πήγαινε στην Ελβετία εκεί που ο νόμος επι­τρέ­πει την ευθα­να­σία. «Χρειά­ζο­μαι 25.000 ευρώ για να το κάνω και δεν τα έχω. Αν είχα τα χρήματα εκεί θα πήγαινα». Ο θάνατος των κινη­τι­κών νευ­ρώ­νων που έχει υποστεί, καθιστά αδύνατο για τον εγκέ­φαλο της να ελέγξει τους μύες ή να στείλει μηνύ­ματα.

Το περα­σμένο καλο­καίρι η νόσος ALS βρέθηκε και πάλι στο επί­κε­ντρο όταν δια­ση­μό­τη­τες ανά τον κόσμο πήραν μέρος στο ice bucket challenge. Η Κική Τσακίρη είχε δηλώσει τότε: «Σαν ασθενής της als επι­κροτώ την πρω­τό­τυπη αυτή ιδέα. Μόνο που ο Tύπος περιο­ρί­στηκε στους διά­ση­μους που συμ­με­τέ­χουν. Καμία αναφορά για τη θανα­τη­φόρα ασθέ­νεια που τα θύματα της πολ­λα­πλα­σιά­ζο­νται. Διάβασα πως και η Καλο­μοίρα μπου­γε­λώ­θηκε για φιλαν­θρω­πικό σκοπό. Το άρθρο δεν ανα­φέ­ρει για ποιο σκοπό. Θα παρα­κα­λούσα τις δια­ση­μό­τη­τες που θέλουν να βοη­θή­σουν, να μας γνω­ρί­σουν, για να ξέρουν που πηγαί­νουν οι φιλαν­θρω­πίες τους. Το πανε­πι­στή­μιο Κρήτης, η ομάδα του καθη­γητή Αχιλλέα Γραβάνη, ανα­κά­λυ­ψαν τις νευ­ρο­τρο­φί­νες, ουσία που υπό­σχε­ται θερα­πεία της als. Η έρευνα χρη­μα­το­δο­τεί­ται από Αμερική και την als worldwide foundation. Στην Ελλάδα ως ασθε­νείς είμαστε ανύ­παρ­κτοι.

Οταν κατα­λή­γουμε στο τελευ­ταίο στάδιο που είναι η μηχα­νική υπο­στή­ριξη της ανα­πνοής. Δεν μας παρέ­χε­ται ούτε νοση­λευ­τική φρο­ντίδα. Πέρυσι χάρη στον ηθοποιό Τάκη Βαμ­βα­κίδη και τον τρα­γου­δι­στή Βασίλη Λέκκα, οργα­νώ­θηκε συναυ­λία και ενι­σχύ­θηκα οικο­νο­μικά. Δεν χρειά­ζε­ται να μιμη­θούμε το ice bucket challenge για να δεί­ξουμε την φιλαν­θρω­πία μας. Υπάρ­χουν τόσοι άλλοι τρόποι, όπως συναυ­λίες, αθλη­τι­κοί αγώνες, τηλε­ο­πτικά σόου, κ. α. Η υπο­στή­ριξη μας είναι πρω­τί­στως χρέος της πολι­τείας και όχι των celebrities. Αν και το ice bucket challenge εξυ­πη­ρε­τεί και τη δική τους προβολή».

«Στην Ελλάδα γίνο­νται ευθα­να­σίες»

Αυτή τη στιγμή μονάχα σε τέσ­σε­ρις χώρες της Ευρώπης, στην Ελβετία, στην Ολλαν­δία, στο Βέλγιο και στο Λου­ξεμ­βούργο, επι­τρέ­πε­ται η ευθα­να­σία ή υπο­βοη­θού­μενη αυτο­κτο­νία, ενώ στη χώρα μας «υπάρ­χουν αιτή­ματα ασθενών για ευθα­να­σία και κάποια ικα­νο­ποιού­νται χωρίς να το μαθαί­νει κανείς» λέει στο protothema.gr ο καθη­γη­τής Στέ­φα­νος Γερου­λά­νος.

Στην Ελλάδα ο Ποι­νι­κός Κώδικας αντι­με­τω­πί­ζει ως αδίκημα την υπο­βο­ή­θηση αυτο­κτο­νίας. Ωστόσο υπάρ­χουν επι­στή­μο­νες υπο­στη­ρι­κτές της ευθα­να­σίας, υπό συγκε­κρι­μέ­νες όμως προ­ϋ­πο­θέ­σεις.

«Πιστεύω ότι θα πρέπει να υπάρξει μια νομο­θε­σία που να επι­τρέ­πει την ευθα­να­σία, κάτω από ορι­σμέ­νες πολύ αυστη­ρές προ­ϋ­πο­θέ­σεις. Είμαι υπέρ της ευθα­να­σίας γιατί πιστεύω πως ο άνθρω­πος πρέπει να είναι ελεύ­θε­ρος να ορίζει τη ζωή και τον θάνατό του και να έχει δικαί­ωμα σε έναν αξιο­πρεπή θάνατο. Καταρ­χάς θα πρέπει να υπάρχει η σύμφωνη γνώμη του ασθε­νούς ή των άμεσων συγ­γε­νών του, η σύμφωνη γνώμη του θερά­πο­ντος ιατρού, ενώ ένα ειδικό συμ­βού­λιο, απο­τε­λού­μενο από νομι­κούς και για­τρούς, θα πρέπει να δίνει την τελική έγκριση. Κίν­δυ­νοι υπάρ­χουν και γι’ αυτό η νομο­θε­σία θα πρέπει να προ­βλέ­πει όλα τα ενδε­χό­μενα», είπε ο καθη­γη­τής Κοι­νω­νι­κής και Προ­λη­πτι­κής Ιατρι­κής Γιάννης Τούντας.

protothema.gr