Στα ‘καυτά’ θέματα της επικαιρότητας με σημείο αιχμής την στάση του Αμερικανού Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ απέναντι στην Ευρώπη μιλάει στην ‘δ’ ο ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, κ. Μανώλης Κεφαλογιάννης. Επιπλέον, αναφέρεται στην οριοθέτηση Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης μεταξύ της Κύπρου και του Λιβάνου καθώς και στην ανάληψη της Προεδρίας της Κύπρου σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη γεωπολιτική συγκυρία για την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Σχολιάζοντας τα δημοσκοπικά ευρήματα και την εμφάνιση νέων κομμάτων, ο κ. Κεφαλογιάννης δηλώνει ξεκάθαρα ότι: «Τα πολιτικά κόμματα δεν είναι μονοθεματικά. Πρέπει να παρουσιάσουν πρόγραμμα, θέσεις και ιδέες και με βάση αυτά να κριθούν στην πολιτική κονίστρα και να αντιπαρατεθούν με υπόλοιπα κόμματα».
• Υπάρχει διάχυτη η ανησυχία στην Ευρώπη με την στάση που τηρεί ο Αμερικανός Πρόεδρος, Ντόναλντ Τραμπ για μια σειρά από θέματα όπως οι δασμοί. Πώς πρέπει να αντιδράσει η ευρωπαϊκή οικογένεια απέναντι στις προκλήσεις των ΗΠΑ;
Δυστυχώς, πλέον, ζούμε σε ένα κόσμο που αλλάζει ραγδαία, δραματικά. Οι γεωπολιτικές αναταράξεις είναι τεράστιες. Οι παγκόσμιες σταθερές χάνονται. Με τη λήξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου του πιο αιματηρού πολέμου με τα εκατομμύρια αθώα θύματα δημιουργήσαμε τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών προσβλέποντας στην ειρηνική επίλυση των όποιων διαφορών. Συνυπογράψαμε όλοι, 193 κράτη, τον Καταστατικό του Χάρτη. Δημιουργήσαμε την Ευρωπαϊκή Ένωση και μάλιστα ορίστηκε ως έδρα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου το Στρασβούργο που ήταν το κυρίως θέατρο των πολεμικών επιχειρήσεων και η διαφιλονικούμενη περιοχή μεταξύ Γαλλίας και Γερμανίας. Δημιουργήσαμε την Ατλαντική Συμφωνία, το γνωστό σε όλους μας ΝΑΤΟ, με σκοπό την άμυνα και την ασφάλεια της Ευρώπης. Δυστυχώς σε αυτό το κομμάτι της άμυνας και της ασφάλειας βασιστήκαμε κυρίως στους Αμερικανούς και εμείς ως Ευρωπαίοι επαπαναπαυτήκαμε στην ομπρέλα προστασίας των ΗΠΑ.
Και πράγματι ζήσαμε 80 χρόνια ειρήνης και ευημερίας στην ήπειρό μας. Με δύο θλιβερές εξαιρέσεις. Τη στρατιωτική εισβολή και την παράνομη κατοχή στην Κύπρο μας από τα τουρκικά στρατεύματα και τη στρατιωτική εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία.
Σε αυτό τον κόσμο της ανισορροπίας οι καθημερινές κι εν πολλοίς οι αντικρουόμενες δηλώσεις του Αμερικανού Προέδρου ασφαλώς και δεν συμβάλλουν στη σταθερότητα. Πορευτήκαμε 80 χρόνια με Αρχές και Αξίες. Με γνώμονα το Διεθνές Δίκαιο, τον Καταστατικό Χάρτη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, τη Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας. Ζούμε σε ένα κόσμο που κουμάντο πρέπει να κάνει η Διπλωματία. Η ειρηνική επίλυση των διαφορών. Δεν μπορεί να κάνει κουμάντο, να επιβάλλει την αποψή της ούτε η γεωπολιτική ισχύς, ούτε η στρατιωτική ισχύς, ούτε η οικονομική ισχύς.
Οι γονείς μας, παππούδες μας μας κληρονόμησαν 80 χρόνια ειρήνης, δημοκρατίας και ευημερίας. Οφείλουμε να τα παραδώσουμε ακέραια και καλύτερα και στα παιδιά μας.
• Ο νέος πρόεδρος του Eurogroup, Κυριάκος Πιερρακάκης δήλωσε πρόσφατα ότι μέσα σε ένα ιδιαίτερα ασταθές γεωπολιτικό περιβάλλον, η ευρωπαϊκή ενότητα, ο διάλογος και ο συντονισμός είναι απαραίτητα για την προάσπιση των αρχών της κυριαρχίας και του διεθνούς δικαίου. Είναι θετική η συγκυρία της προεδρίας του κ. Πιερρακάκη για την χώρα μας και ποιες προσδοκίες μπορούμε να έχουμε;
Η Ευρωπαϊκή Ένωση όσο δεν προχωράει στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση θα παραμένει ένας οικονομικός γίγαντας και ένας πολιτικός νάνος. Η Ευρώπη προχώρησε σε μία οικονομική ένωση μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Αλλά πολιτικά δεν έχει ενωθεί. Δεν ακολούθησε το όραμα των εμπνευστών της και παραμένει ανολοκλήρωτη. Δεν προχώρησε σε μία πολιτική ένωση. Με κοινή απόφαση στην εξωτερική πολιτική, με κοινές πολιτικές άμυνας και ασφάλειας. Και παραμένει, ακόμα και σήμερα σε αυτό το ασταθές γεωπολιτικό περιβάλλον, μία Ευρώπη των πολλών φωνών και των πολλών ταχυτήτων. Η Ευρώπη είναι μια τεράστια δύναμη που δυστυχώς υποβαθμίζεται γεωπολιτικά. Και όσο δεν προχωράει με γρήγορα βήματα προς την ευρωπαϊκή της ολοκλήρωση θα παραμένει απλώς παρατηρητής των εξελίξεων που οι άλλοι θα διαμορφώνουν για αυτή.
• Πώς κρίνεται η ανάληψη της Προεδρίας της Κύπρου σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη γεωπολιτική συγκυρία για την Ευρωπαϊκή Ένωση και με δεδομένους τους δεσμούς με την Ελλάδα;
Η Κυπριακή Δημοκρατία αναλαμβάνει την προεδρία της Συμβουλίου Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε μία πολύ δύσκολη και ιδιαίτερα κρίσιμη γεωπολιτική συγκυρία. Με πάρα πολλά ανοικτά θέματα.
Αλλά αυτό το εξάμηνο της Κυπριακής προεδρίας είναι μία μεγάλη ευκαιρία για την Τουρκία να μας εκπλήξει, όλους στην Έυρώπη, ευχάριστα. Αν η Τουρκία επιθυμεί να καταστεί ένας παράγοντας ειρήνης, ασφάλειας και σταθερότητας στην περιοχή θα πρέπει να είναι έτοιμη και να αποδεχθεί την πρόσκληση που θα της απευθύνει η Κυπριακή Δημοκρατία να παραστεί ως υπό ένταξη κράτος μέλος στην Ευρωπαική Ένωση στις Συνόδους των ηγετών που θα πραγματοποιηθούν αυτό το εξάμηνο στη Λευκωσία. Μία παρουσία σε ανώτατο πολιτικό επίπεδο που θα αποτελέσει ασφαλώς μία έμμεση αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας από πλευράς της Τουρκίας. Όπως επίσης, αναμένουμε και τις αντιδράσεις της Τουρκίας σε μία ενδεχόμενη αίτηση της Κύπρου για ένταξη στο ΝΑΤΟ.
Θα ήθελα με την ευκαιρία αυτή να σταθώ και σε ένα πολύ σημαντικό γεγονός. Την οριοθέτηση Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης μεταξύ της Κύπρου και του Λιβάνου. Μία σημαντική συμφωνία βασισμένη στη Σύμβαση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας που διεμβολίζει τις τουρκικές βλέψεις που κατά παράβαση του Διεθνούς Δικαίου δεν αναγνωρίζει κυριαρχικά δικαιώματα, δικαιώματα Αποκλεισιτικής Οικονομικής Ζώνης τόσο στην Κύπρο όσο και στα ελληνικά νησιά παρά μόνο κυριαρχία επί των χωρικών μας υδάτων.
• Στα δικά μας, η εμφάνιση της κας Καρυστιανού στην πολιτική σκηνή και η επανεμφάνιση του κ. Αλέξη Τσίπρα, φαίνεται ότι ανακατεύουν την ‘τράπουλα’. Τι θα μπορούσαν να καταφέρουν τέτοιες κινήσεις, την στιγμή που τα κόμματα της αντιπολίτευσης μετρούν πολύ χαμηλά ποσοστά στις δημοσκοπήσεις;
Αυτό που αποτυπώνεται σε όλες τις δημοσκοπικές μετρήσεις είναι οι χαμηλές πτήσεις των κομμάτων της αντιπολίτευσης μετά από 7 χρόνια διακυβέρνησης της χώρας από την Νέα Δημοκρατία. Αυτό ασφαλώς δεν είναι πρόβλημα για το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας και την κυβέρνηση αλλά για τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Θα πρέπει να βρουν γιατί ο λόγος τους και οι όποιες προτάσεις τους δεν πείθουν την ελληνική κοινωνία να τους εμπιστευτεί. Γιατί δεν αποτελούν εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης.
Ασφαλώς και δεν θα μπορούσα να μην σχολιάσω την επανεμφάνιση του πρώην αρχηγού του ΣΥΡΙΖΑ στην πολιτική σκηνή. Με ύφος «μεσσία» ο Αλέξης Τσίπρας προσδοκά να ενώσει «υπό τη σκέπη του και τις φτερούγες του» όλα τα κόμματα του λεγόμενου προοδευτικού χώρου. Ως μοχλό για αυτές του τις επιδιώξεις είναι η παρουσίαση του βιβλίου του. Όπου μέσα σε 700-800 σελίδες δεν αισθάνεται την ανάγκη να ζητήσει μία συγγνώμη για τα έργα και τα πεπραγμένα της διακυβέρνησής του. Σε ένα βιβλίο όπου εμφανίζεται «ως έχων το αλάθητο του Πάπα» και για όλα φταίνε οι άλλοι. Τώρα αν αυτοί οι άλλοι είναι οι συνεργάτες που ο ίδιος επέλεξε αυτό έχει μικρή σημασία.
Αλλά αυτό που μου κάνει τη μεγαλύτερη εντύπωση είναι ότι με τεράστιο πολιτικό θράσος στην προμετωπίδα των πολιτικών του κινήσεων έχει βάλει ορόσημο τη Δικαιοσύνη. Αυτός που ως πρωθυπουργός εξύφανε τη μεγαλύτερη σκευωρία κατά των πολιτικών του αντιπάλων, και προσπάθησε να τους οδηγήσει στο Ειδικό Δικαστήριο, τη σκευωρία NOVARTIS.
Ο κ. Τσίπρας δεν είναι απλά «ξαναζεσταμένο φαγητό» για την ελληνική πολιτική σκηνή. Αλλά «καμένο φαγητό». Η διακυβέρνησή του παραλίγο να οδηγήσει τη χώρα στα βράχια. Εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης και της ζώνης του ευρώ. Ενώ «η σκληρή του διαπραγμάτευση» των 17 ωρών, που στο τέλος «υπέγραψε και τις χαρτοπετσέτες» οδήγησε σε ένα τρίτο αχρείαστο μνημόνιο που κόστισε στον ελληνικό λαό που πλήρωσε το λογαριασμό πάνω από 100 δισεκατομμύρια ευρώ.
Κλείνοντας, τα πολιτικά κόμματα δεν είναι μονοθεματικά. Πρέπει να παρουσιάσουν πρόγραμμα, θέσεις και ιδέες και με βάση αυτά να κριθούν στην πολιτική κονίστρα και να αντιπαρατεθούν με υπόλοιπα κόμματα.
