Ανακλήθηκε έγκριση για χρήση τμήματος της παραλίας στο Μπελβεντέρε λόγω υπερβάσεων και λύσης της παραχώρησης

• Η υπη­ρε­σία ακύρωσε το έγγραφο του 2023 μετά την αυτοψία και τη μονο­μερή ανά­κληση της ΕΤΑΔ ενώ επι­ση­μαί­νει ότι εξέλιπε το αντι­κεί­μενο της σύμ­βα­σης και δια­πι­στώ­θη­καν υπερ­βά­σεις στη χρήση του χώρου

Η Εφορεία Αρχαιο­τή­των Δωδε­κα­νή­σου ανα­κά­λεσε την έγκριση που είχε χορη­γη­θεί το καλο­καίρι του 2023 για την απλή χρήση τμή­μα­τος της παρα­λίας στην περιοχή του ξενο­δο­χείου Μπελ­βε­ντέρε στη Ρόδο, μπροστά από κατά­στημα υγειο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος.

Η απόφαση ελήφθη στις 24 Οκτω­βρίου 2025 και στη­ρί­χθηκε σε δύο καθο­ρι­στικά στοι­χεία, την αυτοψία που δια­πί­στωσε υπέρ­βαση ορίων και χρήσεων και τη δια­πι­στω­τική πράξη της Εται­ρείας Ακι­νή­των του Δημο­σίου με την οποία λύθηκε αυτο­δι­καίως η παρα­χώ­ρηση του αιγια­λού.

Η αρχική έγκριση είχε εκδοθεί από την Εφορεία στις 16 Αυγού­στου 2023 και αφο­ρούσε στην παρα­χώ­ρηση δικαιώ­μα­τος απλής χρήσης τμή­μα­τος της παρα­λίας στο μέτωπο κατα­στή­μα­τος που βρί­σκε­ται εντός του αρχαιο­λο­γι­κού χώρου της πόλης της Ρόδου, με ισχύ έως τις 31 Δεκεμ­βρίου 2025.

Η έγκριση είχε χορη­γη­θεί κατόπιν αιτή­μα­τος του ιδιο­κτήτη ο οποίος επι­κα­λέ­στηκε προ­τι­μη­σιακό δικαί­ωμα.

Στη συνέ­χεια η Εται­ρεία Ακι­νή­των του Δημο­σίου εξέδωσε στις 2 Οκτω­βρίου 2025 δια­πι­στω­τική πράξη με την οποία ανα­κά­λεσε μονο­με­ρώς το δικαί­ωμα παρα­χώ­ρη­σης απλής χρήσης και δια­πί­στωσε την αυτό­ματη λύση του συμ­φω­νη­τι­κού παρα­χώ­ρη­σης που είχε συνα­φθεί στις 30 Ιουνίου 2023 με τον ιδιο­κτήτη. Μαζί με την πράξη κοι­νο­ποι­ή­θηκε στην Εφορεία έκθεση αυτο­ψίας στε­λέ­χους της εται­ρείας με ημε­ρο­μη­νίες 4 και 7 Αυγού­στου 2025.

Σύμφωνα με τα στοι­χεία της αυτο­ψίας που κοι­νο­ποι­ή­θη­καν στην Εφορεία, υπήρξε υπέρ­βαση των ορίων του νομίμως μισθω­μέ­νου χώρου από την επι­χεί­ρηση καθώς και υπέρ­βαση της εγκε­κρι­μέ­νης χρήσης. Εκτός από την εγκε­κρι­μένη εγκα­τά­σταση τρα­πε­ζο­κα­θι­σμά­των τοπο­θε­τή­θη­καν και ομπρε­λο­κα­θί­σματα, γεγονός που αντι­βαί­νει ρητά στους όρους της έγκρι­σης της 16ης Αυγού­στου 2023 και ειδι­κό­τερα στον όρο με αριθμό τέσσερα.

Τα ευρή­ματα αυτά απο­τέ­λε­σαν έναν από τους δύο λόγους που επι­κα­λέ­στηκε η υπη­ρε­σία για την ανά­κληση. Ο δεύ­τε­ρος λόγος ήταν ότι μετά τη δια­πι­στω­τική πράξη της Εται­ρείας Ακι­νή­των του Δημο­σίου που προ­κά­λεσε την αυτό­ματη λύση της παρα­χώ­ρη­σης, εξέλιπε το αντι­κεί­μενο της σύμ­βα­σης και επο­μέ­νως δεν συνέ­τρεχε πλέον λόγος δια­τή­ρη­σης της αρχαιο­λο­γι­κής έγκρι­σης που είχε εκδοθεί μετα­γε­νέ­στερα.

Με ρητή αναφορά στο ιστο­ρικό και τα έγγραφα που προη­γή­θη­καν, η Εφορεία Αρχαιο­τή­των Δωδε­κα­νή­σου απο­φά­σισε την ανά­κληση του εγγρά­φου της 16ης Αυγού­στου 2023. Η απόφαση φέρει ημε­ρο­μη­νία 24 Οκτω­βρίου 2025 και αριθμό πρω­το­κόλ­λου οικιακό 489519 και υπο­γρά­φε­ται από την ανα­πλη­ρώ­τρια προϊ­στα­μένη της Εφο­ρείας Ελένη Φαρ­μα­κί­δου. Στο κείμενο σημειώ­νε­ται ότι η αρχαιο­λο­γική έγκριση είχε εκδοθεί σε χρόνο μετα­γε­νέ­στερο της σύναψης του συμ­φω­νη­τι­κού παρα­χώ­ρη­σης με απο­τέ­λε­σμα μετά τη λύση του συμ­φω­νη­τι­κού να συντρέ­χει νόμιμος λόγος ανά­κλη­σης της έγκρι­σης.

Επι­πλέον γίνεται μνεία σε έγγραφο του Αστυ­νο­μι­κού Τμή­μα­τος Ρόδου της 23ης Οκτω­βρίου 2025 που παρείχε στοι­χεία στο πλαίσιο της υπό­θε­σης, στοι­χείο που δείχνει ότι η υπόθεση εξε­τά­στηκε με την εμπλοκή πολ­λα­πλών υπη­ρε­σιών.

Η απόφαση κοι­νο­ποι­ή­θηκε στο γραφείο της Υπουρ­γού Πολι­τι­σμού, στον Γενικό Γραμ­μα­τέα Πολι­τι­σμού, στις αρμό­διες διευ­θύν­σεις της Γενικής Διεύ­θυν­σης Αρχαιο­τή­των, στην Εφορεία Εναλίων Αρχαιο­τή­των, στην Υπη­ρε­σία Νεω­τέ­ρων Μνη­μείων και Τεχνι­κών Έργων Δωδε­κα­νή­σου, στην Εται­ρεία Ακι­νή­των του Δημο­σίου, στην Κτη­μα­τική Υπη­ρε­σία Δωδε­κα­νή­σων Α, στον Δήμο Ρόδου και ειδι­κό­τερα στην Υπη­ρε­σία Δόμησης, στο Αστυ­νο­μικό Τμήμα Ρόδου, στο Κεντρικό Λιμε­ναρ­χείο Ρόδου, στον ενδια­φε­ρό­μενο καθώς και σε επι­στάτη της Εφο­ρείας.

Η συγκε­κρι­μένη υπόθεση ανα­δει­κνύει τα όρια και τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις χρήσης του κοι­νό­χρη­στου χώρου σε περιο­χές με ιδιαί­τερη περι­βαλ­λο­ντική και πολι­τι­στική φόρτιση όπως είναι ο αρχαιο­λο­γι­κός χώρος της πόλης της Ρόδου. Η αρχαιο­λο­γική έγκριση δεν μπορεί να λει­τουρ­γεί ανε­ξάρ­τητα από την ισχύ της διοι­κη­τι­κής παρα­χώ­ρη­σης επί του αιγια­λού και της παρα­λίας. Όταν λύεται η παρα­χώ­ρηση από τον αρμόδιο φορέα δια­χεί­ρι­σης δημό­σιας περιου­σίας, τότε εκλεί­πει το θεμέλιο πάνω στο οποίο στη­ρί­ζε­ται κάθε συνα­κό­λουθη έγκριση χρήσης, συνεπώς η ανά­κληση της υπη­ρε­σίας πολι­τι­σμού εντάσ­σε­ται στη λογική προ­στα­σίας του δημό­σιου χώρου και της πολι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς. Ταυ­τό­χρονα οι δια­πι­στω­μέ­νες υπερ­βά­σεις ως προς τα όρια και τη φύση της χρήσης επι­βε­βαιώ­νουν ότι ο έλεγχος επί του πεδίου παρα­μέ­νει κρί­σι­μος για την τήρηση των όρων.