Η επιχείρηση «Playa De Azul» κατεδάφισε με δικά της μέσα τα αυθαίρετα σεβόμενη τον νόμο

Μια γενναία απόφαση που αλλάζει τα δεδο­μένα στον αιγιαλό της Ρόδου

Παρά την επι­τυ­χη­μένη λει­τουρ­γία της εν μέσω του­ρι­στι­κής αιχμής, η εται­ρεία επέλεξε τον δρόμο της νομι­μό­τη­τας και της συμ­μόρ­φω­σης, στέλ­νο­ντας θετικό μήνυμα υπευ­θυ­νό­τη­τας και σεβα­σμού προς τον δημόσιο χώρο

Σε μια περίοδο όπου η δημόσια συζή­τηση για τον σεβασμό του αιγια­λού και την προ­στα­σία του κοι­νό­χρη­στου χώρου βρί­σκε­ται στην κορυφή της επι­και­ρό­τη­τας, η απόφαση της ιδιο­κτή­τριας εται­ρείας του κατα­στή­μα­τος «Playa De Azul» (πρώην Baia) στην παραλία Έλλη της Ρόδου να κατε­δα­φί­σει με δικά της μέσα τις αυθαί­ρε­τες κατα­σκευές, αποκτά ιδιαί­τερη βαρύ­τητα. Πρό­κει­ται για μια κίνηση που υπερ­βαί­νει την τυπική συμ­μόρ­φωση με τις απο­φά­σεις των αρχών και απο­τυ­πώ­νει μια νέα αντί­ληψη υπευ­θυ­νό­τη­τας απέ­να­ντι στον νόμο, την κοι­νω­νία και το περι­βάλ­λον.

Το θάρρος της αυτο­κα­τε­δά­φι­σης

Αφού εξά­ντλησε όλα τα ένδικα μέσα και τις αιτή­σεις θερα­πείας, η εται­ρεία απο­φά­σισε, σε μια ιδιαί­τερα κρίσιμη χρονική στιγμή εν μέσω του­ρι­στι­κής αιχμής και με την κίνηση στο κατά­στημα σε υψηλά επίπεδα να προ­χω­ρή­σει με δικά της μέσα στην κατε­δά­φιση των αυθαί­ρε­των κατα­σκευών.

Η απόφαση αυτή αποκτά ιδιαί­τερο βάρος, καθώς δεν επι­λέ­χθηκε η τακτική της ανα­μο­νής ή της περαι­τέρω αντι­πα­ρά­θε­σης με τις αρχές, αλλά η ορι­στική συμ­μόρ­φωση και η ανάληψη ευθύνης. Η εικόνα μιας επι­χεί­ρη­σης που προχωρά σε αυτο­κα­τε­δά­φιση αυθαι­ρέ­των σε έναν από τους πιο προ­βε­βλη­μέ­νους αιγια­λούς της Ρόδου δεν είναι συνη­θι­σμένη και δικαίως προ­κα­λεί αίσθηση.

Το μήνυμα προς την κοι­νω­νία και τον του­ρι­σμό

Η στάση της εται­ρείας στέλνει πολ­λα­πλά μηνύ­ματα. Πρώτον, ανα­δει­κνύει ότι η επι­χει­ρη­μα­τική δρα­στη­ριό­τητα μπορεί να συμ­βα­δί­ζει με τον σεβασμό του νόμου. Δεύ­τε­ρον, κατα­δει­κνύει πως ακόμη και μια καθυ­στε­ρη­μένη συμ­μόρ­φωση μπορεί να έχει ουσια­στικό θετικό αντί­κτυπο, όταν γίνεται με ειλι­κρί­νεια και απο­φα­σι­στι­κό­τητα.

Σε μια περιοχή όπως η Ρόδος, όπου ο του­ρι­σμός απο­τε­λεί βασικό πυλώνα της οικο­νο­μίας, η εικόνα μιας επι­χεί­ρη­σης που επι­λέ­γει τη νομι­μό­τητα αντί της παρα­νο­μίας ενι­σχύει το κύρος και την αξιο­πι­στία του προ­ο­ρι­σμού διεθνώς. Ο επι­σκέ­πτης, που αναζητά την αυθε­ντι­κό­τητα και τον σεβασμό στο περι­βάλ­λον, αισθά­νε­ται ότι οι τοπικοί φορείς και οι επι­χει­ρή­σεις αντα­πο­κρί­νο­νται σε αυτές τις απαι­τή­σεις.

Ο αιγια­λός απο­τε­λεί κοι­νό­χρη­στο αγαθό και, σύμφωνα με το Σύνταγμα, προ­στα­τεύ­ε­ται ιδιαί­τερα. Η κατά­ληψη εκτά­σεων πολ­λα­πλά­σιων από τις παρα­χω­ρη­μέ­νες, η ανά­πτυξη πυκνών ομπρε­λο­κα­θι­σμά­των και η ανέ­γερση μόνιμων κατα­σκευών αλλοί­ω­σαν την εικόνα της παρα­λίας.

Η απο­μά­κρυνση αυτών των κατα­σκευών από την ίδια την επι­χεί­ρηση δίνει την ευκαι­ρία να απο­κα­τα­στα­θεί στα­διακά η φυσιο­γνω­μία της παρα­λίας Έλλη, που απο­τε­λεί εμβλη­μα­τικό σημείο για τη Ρόδο και πόλο έλξης για χιλιά­δες επι­σκέ­πτες κάθε χρόνο.

Ένα παρά­δειγμα που πρέπει να βρει μιμητές

Η υπόθεση «Playa De Azul»  θα μπο­ρούσε να απο­τε­λέ­σει οδηγό και για άλλες επι­χει­ρή­σεις που βρί­σκο­νται σε παρό­μοια θέση. Η νομι­μό­τητα δεν είναι εμπόδιο στην επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα αλλά προ­ϋ­πό­θεση για τη βιω­σι­μό­τητά της. Όταν οι επι­χει­ρή­σεις αντι­λαμ­βά­νο­νται ότι η λει­τουρ­γία τους δεν μπορεί να αντι­στρα­τεύ­ε­ται το κοινό συμ­φέ­ρον, τότε ολό­κληρη η κοι­νω­νία βγαίνει κερ­δι­σμένη.

Η απόφαση της επι­χεί­ρη­σης στην παραλία Έλλη να προ­χω­ρή­σει με δικά της μέσα στην κατε­δά­φιση των αυθαι­ρέ­των δεν απο­τε­λεί απλώς συμ­μόρ­φωση με τις απο­φά­σεις των αρχών. Είναι μια γενναία και κολα­κευ­τική πρω­το­βου­λία που απο­δει­κνύει ότι η υπευ­θυ­νό­τητα μπορεί να είναι επιλογή ακόμη και όταν αυτό συνε­πά­γε­ται οικο­νο­μικό και επι­χει­ρη­σιακό κόστος. Πρό­κει­ται για μια κίνηση που ενι­σχύει τον θεσμό της νομι­μό­τη­τας, προ­α­σπί­ζει τον κοι­νό­χρη­στο χαρα­κτήρα του αιγια­λού και ταυ­τό­χρονα ανα­δει­κνύει έναν νέο δρόμο συνερ­γα­σίας ανάμεσα σε επι­χει­ρή­σεις, κοι­νω­νία και περι­βάλ­λον