Aνάπλαση Ακαντιάς–νέα μαρίνα: Φαιδρές θεωρίες συνωμοσίας, το φτηνό άλλοθι της αποτυχίας

-Αγγίζουν τη φαι­δρό­τητα οι θεωρίες συνο­μω­σίας που δια­κι­νεί η δημο­τική αρχή της Ρόδου, πιστή στην τακτική επι­νό­η­σης φαντα­στι­κών εχθρών για να καλύψει την δυσλει­τουρ­γία της. – Πώς η αδρά­νεια του Δήμου απειλεί να τινάξει στον αέρα την Ανά­πλαση Ακα­ντιάς– νέα μαρίνα, παρά τα 3,3 εκατ. που έχουν ήδη πλη­ρω­θεί από την Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου , ενώ ό ίδιος ο Δήμος Ρόδου δεν έχει βάλει ούτε σεντ!

Επειδή πολλά λέγο­νται και γρά­φο­νται σχετικά με το έργο της ανά­πλα­σης από το λιμάνι της Ακα­ντιάς μέχρι τη νέα μαρίνα Ρόδου, τα οποία δεν αντα­πο­κρί­νο­νται στην πραγ­μα­τι­κό­τητα και οδηγούν σε αυθαί­ρετα συμπε­ρά­σματα και παρα­πλη­ρο­φό­ρηση που φτάνει μέχρι και τη συνω­μο­σιο­λο­γία, είναι σκόπιμο να διευ­κρι­νι­σθούν τα παρα­κάτω, μετά από δημο­σιο­γρα­φική έρευνα του θέματος:

Της Ρένας Παυλάκη – realvoice995.gr

Η απόφαση του Περι­φε­ρειάρχη Γιώργου Χατζη­μάρ­κου να απε­ντά­ξει το έργο από το χρη­μα­το­δο­τικό πρό­γραμμα ΕΣΠΑ, κατόπιν εισή­γη­σης της αρμό­διας Δια­χει­ρι­στι­κής Αρχής,  υπα­γο­ρεύ­τηκε από τους κανο­νι­σμούς που διέπουν τα συγ­χρη­μα­το­δο­τού­μενα έργα του ΕΣΠΑ. Για όποιον ξέρει από αυτές τις δια­δι­κα­σίες, δεν υπάρχει κανένα σκο­τεινό παρα­σκή­νιο, ούτε… σκο­τει­νές δυνά­μεις συνω­μό­τη­σαν ενα­ντίον του Δήμου. Υπάρ­χουν μόνο κανο­νι­σμοί.

Το σενάριο περί δήθεν εκδι­κη­τι­κό­τη­τας από πλευράς της Περι­φέ­ρειας είναι του­λά­χι­στον φαιδρό και απο­κα­λύ­πτει μια δημο­τική αρχή πιστή στην τακτική κατα­σκευής φαντα­στι­κών εχθρών, κάθε φορά που στρι­μώ­χνε­ται, σε μια προ­σπά­θεια να καλύψει την απο­τυ­χία της   και να αντι­με­τω­πί­σει την οργή των δημοτών από άκρη σε άκρη του νησιού, από την πόλη μέχρι και το τελευ­ταίο χωριό.

Ταυ­τό­χρονα, το αφήγημα της εκδι­κη­τι­κό­τη­τας που δια­κι­νούν επι­στα­μέ­νως  δια των social media και των κάθε λογής προ­θύ­μων και λαγών, έρχεται να τρο­φο­δο­τή­σει την τεχνητή κρίση που ο Δήμος Ρόδου κατα­σκεύ­ασε και συντη­ρεί με κάθε τρόπο εδώ και πολλούς μήνες, στη σχέση του με την Περι­φέ­ρεια, χτί­ζο­ντας μεθο­δικά το άλλοθι της ανι­κα­νό­τη­τάς του.

Διότι, πολύ απλά,  εκδι­κη­τι­κό­τητα στην οποία σου χαρί­ζουν–κυριο­λε­κτικά  – 3,3 εκατ. ευρώ, δεν νοείται. Η απόφαση απέ­ντα­ξης του έργου δεν ζημιώ­νει τον Δήμο Ρόδου, αφού ο Περι­φε­ρειάρ­χης ΔΕΝ του ζητά να επι­στρέ­ψει στο κράτος στο τέλος του χρόνου ποσό του­λά­χι­στον 3,3 εκατ. ευρώ. Θα μπο­ρούσε, αλλά δεν το έκανε.

Επι­πλέον, η απέ­νταξη του έργου δεν το «ρίχνει στα βράχια», όπως κάποιοι βολικά ισχυ­ρί­ζο­νται.  Αν αυτό συμβεί, η ευθύνη θα βαρύνει απο­κλει­στικά και μόνο τον Δήμο Ρόδου ως φορέα υλο­ποί­η­σης, σε περί­πτωση που δεν χρη­μα­το­δο­τή­σει το έργο που υπο­λεί­πε­ται, με δικούς του πόρους. Για έναν δήμο με ετήσιο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό που ξεπερνά κατά πολύ τα 200 εκατ. ευρώ, δεν είναι ακα­τόρ­θωτο. Σωστά;  Άλλωστε μέχρι σήμερα ο Δήμος Ρόδου δεν έχει βάλει ούτε ένα σεντ στο συγκε­κρι­μένο έργο.

Ας πάρουμε λοιπόν τα πράγ­ματα με τη σειρά για να γίνει αντι­λη­πτό τι έχει συμβεί:

Το έργο εντά­χθηκε στο Επι­χει­ρη­σιακό Πρό­γραμμα  Νοτίου Αιγαίου 2014-2020 (ΕΣΠΑ), το 2019 επί Δημαρ­χίας του αεί­μνη­στου Φώτη Χατζη­διά­κου, με συνο­λικό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό 3.038.400 € και επι­λέ­ξιμο 2.000.000 €. Η διαφορά του 1.038.400 εκ. € επρό­κειτο να καλυ­φθεί από ίδιους πόρους του Δήμου Ρόδου.

Στις 3-1-2024 – δηλαδή επί δημαρ­χίας Κολιάδη – με απόφαση του Περι­φε­ρειάρχη Γιώργου Χατζη­μάρ­κου τρο­πο­ποι­ή­θηκε η Απόφαση ένταξης και ο επι­λέ­ξι­μος προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός αυξή­θηκε στα 3.720.513€.  Καλύ­φθηκε  δηλαδή από το ΕΣΠΑ της Περι­φέ­ρειας  και η ίδια συμ­με­τοχή του Δήμου Ρόδου.

Το συγκε­κρι­μένο έργο αρχικά περιε­λάμ­βανε μόνο την κατα­σκευή δρόμων, πεζο­δρο­μίων, ποδη­λα­το­δρό­μου, κόμβων κλπ. Στην πορεία, ζητή­θηκε από τον Δήμο Ρόδου να προ­στε­θεί και ο αγωγός ομβρίων υδάτων,  ο  οποίος έπρεπε να μετα­το­πι­στεί από τον χερσαίο χώρο της νέας μαρίνας. Το έργο  προ­στέ­θηκε στο αρχικό, λόγω αδυ­να­μίας της ΔΕΥΑΡ, όπως δήλώσε ο δικαιού­χος του έργου Δήμος Ρόδου, να το χρη­μα­το­δο­τή­σει. Τη  χρη­μα­το­δό­τησή του με επι­πλέον 1,1 εκατ. ευρώ ανέλαβε και πάλι η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου, ποσό το οποίο προ­στέ­θηκε στον αρχικό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό  ένταξης του έργου.

Σημειω­τέον ότι η Περι­φέ­ρεια εκτός από τον αγωγό ομβρίων, έπειτα από αίτημα της ΔΕΥΑΡ, στις 28.02.23,  ανέλαβε τη χρη­μα­το­δό­τηση  και τμή­μα­τος του αγωγού ύδρευ­σης. Απο­τέ­λε­σμα των παρα­πάνω, ο  συνο­λι­κός προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός  του έργου να δια­μορ­φω­θεί στα 3,72 εκατ. ευρώ.

Από την ώρα που ξεκί­νη­σαν οι εργα­σίες της Β΄ φάσης της μαρίνας Ρόδου, επα­νει­λημ­μέ­νως η Δια­χει­ρι­στική Αρχή του Προ­γράμ­μα­τος «Νότιο Αιγαίο» (ΕΣΠΑ), ζητούσε  από τις Τεχνι­κές Υπη­ρε­σίες του Δήμου Ρόδου (ως Φορέα Υλο­ποί­η­σης) να  βρεθεί τεχνική λύση για την απρό­σκο­πτη απορροή των ομβρίων υδάτων στη θάλασσα, καθώς η μέχρι τότε φυσική απορροή των ομβρίων, δεν είχε εξα­σφα­λι­στεί.

Τα παρα­πάνω απο­τυ­πώ­θη­καν σε αυτοψία που έκανε η Δια­χει­ρι­στική Αρχή στο σημείο τον περα­σμένο Ιούλιο, ζητώ­ντας από τις Τεχνι­κές Υπη­ρε­σίες του Δήμου, να απα­ντή­σουν – εντός 15 ημερών –  στην λύση που θα έδιδαν στο πρό­βλημα.

Η προ­βλε­πό­μενη εκ του ΕΣΠΑ 15θήμερη προ­θε­σμία παρήλθε χωρίς οι Τεχνι­κές Υπη­ρε­σίες του Δήμου να πράξουν το παρα­μι­κρό και κυρίως χωρίς να μπούν κάν στον κόπο να απα­ντή­σουν, με απο­τέ­λε­σμα το έργο να κατα­τάσ­σε­ται στην κατη­γο­ρία του “Μη Λει­τουρ­γικό”

Με απλά λόγια, η ολι­γω­ρία του Δήμου  να λύσει έγκαιρα το πρό­βλημα του αγωγού ομβρίων και ακόμα χει­ρό­τερα η ολι­γω­ρία του στο να απα­ντή­σει έστω,  συμπα­ρα­σύ­ρει ολό­κληρο το έργο της Ανά­πλα­σης, το οποίο εξ αυτού του λόγου χαρα­κτη­ρί­ζε­ται ημι­τε­λές και μη λει­τουρ­γικό.

Την ίδια ώρα, οι προ­θε­σμίες του ΕΣΠΑ 2014 – 2020 για το ορι­στικό κλεί­σιμο του προ­γράμ­μα­τος, για όλη τη χώρα και όχι μόνο για τον Δήμο Ρόδου, στο τέλος του χρόνου, δημιουρ­γούν ασφυ­κτικά χρονικά περι­θώ­ρια για τα ημιτελή έργα, που θα πρέπει να ολο­κλη­ρω­θούν και να κλεί­σουν δτο επόμενο δίμηνο.

Κατόπιν αυτών, με εισή­γηση της Δια­χει­ρι­στι­κής Αρχής του Προ­γράμ­μα­τος, ο Περι­φε­ρειάρ­χης προέβη στην απέ­νταξη του έργου από το ΕΣΠΑ , χωρίς ωστόσο  να ζητήσει την επι­στροφή των 3, 3 εκατ. ευρώ, (οι πλη­ρω­μές που έχουν γίνει μέχρι σήμερα)  όπως θα μπο­ρούσε επίσης να κάνει.

Συμπε­ρα­σμα­τικά: η απόφαση του Περι­φε­ρειάρχη για απέ­νταξη του έργου, ήταν επι­βε­βλη­μένη λόγω των όσων προ­α­να­φέρ­θη­καν. Ωστόσο, όχι μόνο δεν οδηγεί το έργο στα βράχια όπως ορι­σμέ­νοι δια­τεί­νο­νται, αντι­θέ­τως  επι­τρέ­πει στον Δήμο Ρόδου να δια­τη­ρή­σει το σύνολο της μέχρι σήμερα χρη­μα­το­δό­τη­σης, ύψους 3,3 εκατ. ευρώ.

Ο  Δήμος Ρόδου δεν έχει δώσει μέχρι σήμερα ούτε ένα ευρώ για το έργο της Ανά­πλα­σης και η απόφαση του Περι­φε­ρειάρχη τον γλυ­τώ­νει από την υπο­χρέ­ωση επι­στρο­φής στο κράτος της χρη­μα­το­δό­τη­σής του. Αν παρόλα αυτά το έργο στα­μα­τή­σει  τότε είναι φανερό ότι  η ευθύνη θα βαρύνει απο­κλει­στικά και μόνο τον Δήμο Ρόδου. Δικαιο­λο­γία για έναν από τους πιο πλού­σιους Δήμους της χώρας, δύσκολα θα υπάρξει.

ΥΓ. Μέσα σε λίγες μόνο εβδο­μά­δες, η δημο­τική αρχή κατά­φερε κάτι αξιο­θαύ­μα­στο: να εκτεθεί ταυ­τό­χρονα σε τρία μέτωπα, όλα εμβλη­μα­τικά. Νέα Αγορά, Ροδιακή Έπαυλη, Ακαντιά–νέα μαρίνα. Σε μια πόλη που βλέπει τις προσ­δο­κίες της να βαλ­τώ­νουν. Για τη δυσμενή εξέλιξη σε όλα αυτά, φέρει ακέραια την ευθύνη.

Κι ενώ αυτά συμ­βαί­νουν, ο Αλέ­ξαν­δρος Κολιά­δης – απελ­πι­στικά προ­βλέ­ψι­μος – εμφα­νί­ζε­ται στη σκηνή με το γνωστό του ρεπερ­τό­ριο: αγα­να­κτι­σμέ­νος, δίνει παρα­στά­σεις τάχα πυγμής και απο­φα­σι­στι­κό­τη­τας κατά του κακού κράτους επειδή δεν του δίνει και άλλα λεφτά.  Πιστεύει στ’ αλήθεια ότι το “κράτος των Αθηνών” δεν βλέπει τα “κατορ­θώ­ματά” του;

Για να πάρεις λεφτά, πρέπει να απο­δεί­ξεις ότι μπορείς και να τα αξιο­ποι­ή­σεις. Για να έρθουν, χρειά­ζε­ται σοβα­ρό­τητα και κυρίως ικα­νό­τητα δια­χεί­ρι­σης – στοι­χεία που, δυστυ­χώς, μέχρι στιγμής δεν έχουν φανεί.

Κανένας δεν στα χαρίζει ούτε φυσικά υπάρ­χουν λεφτά για πέταμα. Δεν πέφτουν  από τον ουρανό, ούτε τα βρί­σκεις στους… κου­βά­δες.

Στο τέλος της ημέρας, λοιπόν, δεν φταίει ο κουβάς που είναι άδειος. Φταίει όποιος δεν ξέρει να τον γεμίσει.